Απόψεις...

«Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Σήμερα κλείνουν 25 χρόνια από την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Ηταν το πρώτο συνταρακτικό γεγονός του 21ου αιώνα. Ακολούθησε η 24η Φεβρουαρίου 2022, όταν τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία και η 7η Οκτωβρίου 2023 με τη σφαγή 1.200 Ισραηλινών, κυρίως αμάχων, από τους τρομοκράτες της Χαμάς. Και οι τρεις αυτές ημερομηνίες αποτελούν τομή για τον κόσμο μας, καθώς τίποτα δεν είναι ίδιο μετά τα όσα δραματικά γεγονότα συνέβησαν κατά τη διάρκειά τους.

Αν δεχθούμε πως η 11η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν ένα τυφλό τρομοκρατικό κτύπημα, άριστα οργανωμένο, χωρίς όμως συγκεκριμένη πολιτική στόχευση, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για την εισβολή στην Ουκρανία και την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ. Η εισβολή στην Ουκρανία αποσκοπούσε στην εξαφάνισή της από τον χάρτη, καθώς το ρωσικό imperium θεωρεί πως αυτή η χώρα δεν πληροί τα χαρακτηριστικά ενός ξεχωριστού έθνους. Η δε Χαμάς, σύμφωνα με δημόσια δική της διακήρυξη, αιτιολόγησε το τρομοκρατικό της κτύπημα ως απόπειρα να αποτραπεί η επέκταση των συμφωνιών του Αβραάμ. 

Η 11η Σεπτεμβρίου έφερε ιδιαίτερα αυξημένα μέτρα ασφαλείας, τα οποία ενίοτε αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δύο πολέμους, έναν στο Αφγανιστάν και έναν στο Ιράκ. Η εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, στην ευρωπαϊκή ήπειρο, στη γειτονιά μας, ουσιαστικά εξελίσσεται σε έναν καμουφλαρισμένο πόλεμο μεταξύ της Ρωσίας και σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών κρατών, γεγονός που επηρεάζει εμμέσως στο οικονομικό πεδίο και την καθημερινότητα των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η δε 7η Οκτωβρίου 2023 έφερε, εκτός από την καταστροφή της Γάζας, την επιχειρησιακή εξόντωση της Χαμάς, την πτώση του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία και τη συνακόλουθη αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Το Ιράν πλέον, χωρίς τους πληρεξουσίους του, έγινε αυτό στόχος μιας κοινής αμερικανοϊσραηλινής πολεμικής επιχείρησης. Και εδώ οι εξελίξεις βρίσκονται υπό διαμόρφωση, ενώ ανοίγονται νέα μέτωπα, με νέους παίκτες».

                                                                     (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Τα «ήρεμα νερά» έδωσαν στην Ελλάδα τον χρόνο να ολοκληρώσει την επιχειρησιακή ένταξη των 24 Rafale, μαζί με πυραύλους Meteor, SCALP και Exocet, να προχωρήσει την αναβάθμιση των F-16 σε Viper, να εντάξει σταδιακά τα Spike NLOS και να παραλάβει την πρώτη Belharra, τον «Κίμωνα». Οι επόμενες δύο φρεγάτες παραδίδονται εντός του 2026. Ακολουθούν οι άλλες δύο Fremm  Bergamini.

Στη συνέχεια προστέθηκε η «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα πολυεπίπεδο σύστημα αντιβαλλιστικής, αντιαεροπορικής και αντι-drone προστασίας, βασισμένο κυρίως σε ισραηλινή τεχνολογία. Επένδυση έως 3,5 δισ. ευρώ, η οποία προβλέπεται να καταστεί πλήρως επιχειρησιακή μέσα σε 35 μήνες, με συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας τουλάχιστον κατά 25%. 

[Το 2027 ξεκινά επίσημα η παραγωγή των ελληνικών F35 μαχητικών στις ΗΠΑ. Το 2028–2029 προβλέπεται η άφιξη των πρώτων τεσσάρων έως οκτώ αεροσκαφών στην Ελλάδα. Συνολικά έχει εξασφαλιστεί η προμήθεια 20 αεροσκαφών, με δικαίωμα απόκτησης επιπλέον 20 στο μέλλον]. 

Τα όπλα, σε αντίθεση με τα πατριωτικά λογύδρια των εν αποστρατατία στρατηγών που ψάχνουν πολιτική καριέρα, πληρώνονται τοις μετρητοίς.Χωρίς ανάπτυξη, επενδυτική αξιοπιστία και πρόσβαση στις αγορές, δεν υπάρχουν ούτε Rafale ούτε φρεγάτες. Υπάρχουν μόνο παρελάσεις με γερασμένα οπλικά συστήματα και φερέλπιδες  υπουργοί που φωτογραφίζονται δίπλα τους.  Παράλληλα, η Αθήνα έδεσε στενότερα την ασφάλειά της με τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Και όταν η Τουρκία ζήτησε πρόσβαση στους ευρωπαϊκούς αμυντικούς πόρους του SAFE, βρήκε μπροστά της το casus belli που η ίδια αρνείται να αποσύρει.

Η απειλή πολέμου άρχισε επιτέλους να αποκτά κόστος.Αν η ηρεμία χρησιμοποιείται για να ασκούμε ισχυρότεροι τα νόμιμα δικαιώματά μας, τότε ο Μητσοτάκης κέρδισε χρόνο και αποκοίμισε τον Ερντογάν. Αν χρησιμοποιείται για να αναβάλλουμε επ’ αόριστον όσα ενοχλούν την Άγκυρα, τότε δεν αγοράσαμε αποτροπή, απλώς νοικιάσαμε ησυχία.

Πριν από λίγα χρόνια ο Ερντογάν μπορούσε να απειλεί ότι θα έρθει «μια νύχτα ξαφνικά». Σήμερα η νύχτα έχει Rafale, Meteor, Belharra, Spike και έναν ισραηλινό θόλο να ξαγρυπνούν.Και ο ξαφνικός επισκέπτης καλό είναι να γνωρίζει ότι πλέον μπορεί να είναι εκείνος που δεν θα προλάβει να ξυπνήσει».

                                                                               (Κ. Στούπας-liberal.gr)