Αυτό που συμβαίνει συστηματικά εδώ και χρόνια στους δρόμους
των Ιωαννίνων δεν είναι πολιτική έκφραση. Είναι ένας συστηματικός, οπτικός
βιασμός της καθημερινότητας. Χιλιάδες αφίσες και γιγαντοπανό της ΚΝΕ και του ΚΚΕ
έχουν πνίξει την πόλη, θυμίζοντας ολοκληρωτικά καθεστώτα τύπου ΕΣΣΔ και όχι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία.
Όταν κάθε φωτιστικό και κάθε φανάρι κυκλοφορίας μετατρέπεται σε ιδιωτικό ταμπλό κομματικής
προπαγάνδας, η κατάσταση ξεπερνά τα όρια της «ενημέρωσης». Γίνεται καθαρή
ασυδοσία. Πανό που κρέμονται πάνω από τους δρόμους απειλώντας την ασφάλεια των
οδηγών, αφίσες που κρύβουν την ορατότητα και σκισμένα χαρτιά που καταλήγουν να
γίνουν σκουπίδια στα πεζοδρόμια. Αυτή είναι η «ζωντάνια» του κινήματος που μας
διαφημίζουν; Η πλήρης περιφρόνηση του δημόσιου χώρου;
Η μεγαλύτερη ευθύνη, όμως, ανήκει στον Δήμο Ιωαννιτών. Όταν η
οπτική ρύπανση παίρνει τέτοιες διαστάσεις, η δημοτική αρχή δεν κάνει απλώς «τα
στραβά μάτια». Συναινεί. Γιατί λοιπόν οι νόμοι και οι κανόνες καθαριότητας
παύουν να ισχύουν όταν πρόκειται για το ΚΚΕ; Από πότε η πολιτική ταυτότητα
προσφέρει ασυλία στην παρανομία;
Οι πολίτες πληρώνουν δημοτικά τέλη για να ζουν σε μια καθαρή,
ανθρώπινη και πολιτισμένη πόλη, όχι για να ανέχονται την οπτική υποβάθμιση του
τόπου τους για τα μάτια της κομματικής πειθαρχίας. Η δημοκρατία δεν έχει ανάγκη
από αφίσες που κρέμονται στα φωτιστικά για να ακουστεί. Έχει ανάγκη, όμως, από
ισονομία, σεβασμό στον κοινόχρηστο χώρο και από μια δημοτική αρχή που δεν
φοβάται να εφαρμόσει τον νόμο απέναντι σε όλους, χωρίς εξαιρέσεις. Η πόλη
ανήκει στους κατοίκους της, όχι στους κομματικούς στρατούς.
Η δημοκρατία δεν έχει καμία σχέση με αυτό το πρωτόγονο χάος.
Σε μια δημοκρατία, ο δημόσιος χώρος προστατεύεται και οι νόμοι ισχύουν για
όλους. Αυτή η μαζική, επιθετική πλύση εγκεφάλου, με χαρτιά δεμένα σε κάθε στύλο
και δέντρο, παραπέμπει μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα σοβιετικής εποχής. Εκεί όπου η κομματική
γραμμή έπρεπε να πνίγει κάθε σπιθαμή δημόσιας ζωής.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι η στάση της δημοτικής αρχής.
Όταν ολόκληρα Ιωάννινα μετατρέπονται σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο από αφίσες,
ο Δήμος δεν κάνει απλώς «τα στραβά μάτια»· δηλώνει υποταγή. Είναι μια θρασύτατη
κοροϊδία απέναντι στον πολίτη που πληρώνει δημοτικά τέλη.
Γιατί το δικαίωμα κάθε πολίτη σε μια καθαρή πόλη είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα που προστατεύεται από τους νόμους της χώρας μας και το Σύνταγμα. Το πρόβλημα είναι ότι οι αρμόδιες αρχές δεν το υπερασπίζονται όπως οφείλουν.
Το Σύνταγμα (Άρθρο 24): Ορίζει ξεκάθαρα ότι η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Η οπτική ρύπανση και η υποβάθμιση του κοινόχρηστου χώρου θεωρούνται προσβολή του περιβάλλοντος.
Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) α παγορεύει ρητά την τοποθέτηση αφισών ή πανό σε πινακίδες, φανάρια ή σημεία που εμποδίζουν την ορατότητα των οδηγών. Η παραβίασή του είναι παράνομη πράξη που διώκεται.
Οι Κανονισμοί Καθαριότητας των
Δήμων προβλέπουν αυστηρά πρόστιμα για όποιον λερώνει, καταστρέφει ή τοποθετεί
παράνομα υλικά σε δημόσιους χώρους. Το γεγονός ότι βλέπουμε μια ολόκληρη πόλη
γεμάτη αφίσες σημαίνει ότι υπάρχει συστηματική παραβίαση αυτών των νόμων. Και όταν
οι αρχές δεν παρεμβαίνουν, δίνουν την εντύπωση ότι το δικαίωμα αυτό δεν
υπάρχει, ότι οι πολίτες το έχουν απεμπολίσει, πράγμα φυσικά που δεν ισχύει.
Ένας Δήμος είναι, βάσει του Συντάγματος και των νόμων, η αρχή που ανήκει σε όλους τους δημότες και οφείλει να υπηρετεί το κοινό καλό, χωρίς διακρίσεις, πολιτικές προτιμήσεις ή εξαιρέσεις. Όταν όμως ένας Δήμος ανέχεται την καθολική κατάληψη των δρόμων, των δέντρων και των πινακίδων οδικής ασφάλειας από ένα συγκεκριμένο κόμμα, στην πράξη συμπεριφέρεται σαν να είναι υποχείριο ή «θυγατρική» του.
Αυτή η εικόνα πλήρους ασυδοσίας στα Ιωάννινα δημιουργεί στους πολίτες το αίσθημα ότι η δημοτική αρχή έχει παραχωρήσει τον έλεγχο της πόλης αφού αν ήταν Δήμος όλων των δημοτών, θα εφάρμοζε τον Κανονισμό Καθαριότητας με την ίδια αυστηρότητα σε όλους. Η επιλεκτική ασυλία προς το ΚΚΕ δείχνει πολιτικό φόβο ή σκοπιμότητα.
Επίσης, οι δημότες πληρώνουν ανταποδοτικά τέλη για να καθαρίζεται η πόλη. Είναι προκλητικό οι πόροι αυτοί και το προσωπικό του Δήμου να χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για να μαζεύουν τα κομματικά σκουπίδια από τις κολώνες.
Ακόμη, οι δημόσιοι χώροι
(πλατείες, φανάρια, στάσεις) είναι κοινόκτητοι. Η μετατροπή τους σε μόνιμο
πεδίο κομματικής προπαγάνδας προσβάλλει την αισθητική και την ελευθερία των
υπόλοιπων πολιτών που δεν ταυτίζονται μ΄ αυτόν τον χώρο.
Πριν λίγες ημέρες ο Δήμαρχος θέλοντας να υπερασπιστεί τη μη τοποθέτηση καμερών για την προστασία της δημόσιας περιουσίας είπε ότι «μόνο ο σεβασμός στο δημόσιο χώρο, η συλλογική συνείδηση και η παιδεία θα λύσουν το πρόβλημα της ανομίας». Το γνωστό ευχολόγιο δηλαδή, για να απέχει από την ευθύνη που έχει αναλάβει για την αντιμετώπιση της ανομίας η οποία καταστρέφει από παιδικές χαρές μέχρι Σχολεία και ιστορικά κτίρια.
Σαν τον σεβασμό στον δημόσιο χώρο που δείχνουν οι κομματικοί στρατοί οι οποίοι με την
άδειά του έχουν κάνει την πόλη να φαίνεται
σαν θυγατρική του ΚΚΕ να φανταστούμε. Κατανοούμε λοιπόν τι ακριβώς γιατί δεν ήθελε κάμερες για την εφαρμογή του νόμου. Τουλάχιστον, ας μην υποτιμά
τόσο και τη νοημοσύνη των δημοτών του.
Ενα μικρό δείγμα από αυτό που εννοούμε ...
(Η κατάσταση σήμερα είναι ίδια, αν όχι και χειρότερη. Μια μικρή βόλτα θα πείσει τον καθένα).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου