«Λίγο ακόμη και θα χρησιμοποιούμε την ΤΝ για να γράψουμε, όπως χρησιμοποιούμε το «κομπιουτεράκι» για τις μαθηματικές πράξεις. Η απαξίωση του γραπτού λόγου γίνεται ύπουλα και μεθοδικά. Την ίδια ώρα, τέσσερις στους δέκα 15χρονους στην Ελλάδα δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν και ακόμη περισσότεροι ενήλικες βαριούνται θανάσιμα να διαβάσουν παραπάνω από μία παράγραφο.
Ο λεγόμενος λειτουργικός εγγραμματισμός που εξετάζει το PISA δεν εμπίπτει ούτε στους στόχους αλλά ούτε στη μεθοδολογία της δικής μας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Συνεπώς όλος ο προσανατολισμός μας είναι στις εξισώσεις και στους τύπους και όχι στην πρακτική και το χρήσιμο, απτό αποτέλεσμα. Και στη λογική αυτή τα ΚΑΤΕΕ, μετασχηματίστηκαν σε ΑΤΕΙ για να γίνουν στο τέλος ΑΕΙ. Αφού δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα με τα χέρια, δεν θέλουμε να παράγουμε και να πουλάμε. Και αν δεν είχαμε και τους μετανάστες αμφιβάλλω αν θα είχαμε σήμερα μάστορες να μας αλλάξουν μια βρύση.
Συνεπώς η λύση δεν είναι ούτε στην κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων όπως διατυμπανίζουν λαϊκιστές πολιτικοί, ούτε στο λεγόμενο Εθνικό Απολυτήριο. Πρέπει να θέσουμε τα προγράμματα σπουδών της Μέσης Εκπαίδευσης αλλά και της Βασικής σε μια τελείως άλλη βάση. Και κάτι τέτοιο δεν το συζητάει κανείς σήμερα. Όσοι και όσες φάγαμε τη ζωή μας στον πίνακα και τα σχολικά εργαστήρια, ξέρουμε. Και μάλλον αυτή τη γνώση θα την πάρουμε μαζί μας».
(Λ. Παπαδημητρίου-protagon.gr)
«Ο δυτικός κόσμος συμπεριφέρεται σαν να έχει χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στις δυνάμεις του. Και δεν εννοώ μόνον τις πολεμικές του ικανότητες. Η Αμερική επιχειρεί κάθε τόσο πολυέξοδες επιδείξεις δύναμης που δεν καταλήγουν πουθενά, η δε Ευρώπη προσπαθεί να εξευμενίσει τη Ρωσία, που επηρεάζει όλο και πιο φανερά τη λειτουργία των δημοκρατιών της.
Ομως πιο βαθιά τη Δύση υπονομεύει η πολιτισμική κατάθλιψη. Σαν να μην ξέρει τι πρέπει να υπερασπισθεί, εκτός από τις ενοχές της για το ιστορικό παρελθόν της. Ο δυτικός κόσμος αντί να οχυρωθεί πίσω από τις αξίες του για να αμυνθεί στον πόλεμο που του κήρυξε το Ισλάμ, έψαξε καταφύγιο για τον φόβο στα προσχήματα ενός παρωχημένου ανθρωπισμού. Στην αδυναμία του να παραδεχθεί την πραγματικότητα της πολιτισμικής σύγκρουσης».
(Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
«Η υποψήφια της Αριστεράς (die Linke) στο Βερολίνο είναι μία νέα γυναίκα, 45, τουρκικής καταγωγής, νομικός και μητέρα. Η Elif Eralp έχει σοβαρές πιθανότητες να κερδίσει τις κρατιδιακές εκλογές του Βερολίνου αυτήν την Κυριακή. Η καμπάνια της είναι σε μεγάλο βαθμό αντιγραφή της καμπάνιας Μαμντάνι. Συστήνεται με το μικρό της. Elif. Κάνει βίντεο από την καρδιά της τουρκικής κοινότητας, στα τούρκικα και τα γερμανικά. Αυτοσκηνοθετείται ως η φωνή της Γερμανίας που ξυπνάει νωρίς (σε πολλές περιοχές αυτό σημαίνει ήδη ότι είσαι μεταναστευτικής καταγωγής).
Ακολουθεί όλο το επιτυχημένο εγχειρίδιο αριστερού λαϊκισμού: τέρμα τα χάος με τη συγκομιδή σκουπιδιών και την ανακύκλωση, βελτίωση των μέσων μαζικής μεταφοράς (παρόλο που ήδη το επίπεδό τους είναι εξαιρετικά υψηλό), καντίνες με κοινωνικά γεύματα, περισσότερα διαθέσιμα σπίτια. Χιλιάδες Βερολινέζοι είναι μεταναστευτικής καταγωγής (42% του γενικού πληθυσμού, ενώ σε επιμέρους γειτονιές, όπως το Νόικιολν, πάνω από 52% είναι άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο)».
(Β. Στεργίου-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου