Αντί να στείλουν -από καιρό- δύο υπαλλήλους μ' ένα φορτηγάκι να μαζέψουν τα κλαδιά που πέταξαν οι ίδιοι στις όχθες της λίμνης, τώρα τα έσπρωξαν ακόμη πιο μέσα για να μην πολυφαίνονται. Η φυσική όμως βλάστηση δεν υπάρχει εκεί για να δέχεται τα ξεροκλάδια.
Για τον Δήμο Ιωαννιτών μιλάμε και για τη Δημοτική Αρχή, η οποία αντί να προστατεύσει ως οφείλει τη λίμνη και το φυσικό περιβάλλον είναι η πρώτη που το κακοποιεί και το απαξιώνει.
Πιο κει ένας κάδος απορριμμάτων στέκεται όρθιος με τρεις πέτρες που τοποθέτησαν κάτοικοι, γιατί ποιος υπάλληλος να βρεθεί μ' ένα φορητό μηχάνημα και τρεις βίδες να πάει εκεί και να το βιδώσει στο τσιμέντο… για τέτοια είμαστε τώρα…
Είδαμε αμειβόμενους υπαλλήλους να κάθονται σε ώρα εργασίας και να βλέπουν βιντεάκια… άλλους να στρίβουν τσιγάρα και να αράζουν, άλλους να πετάνε τα κομμένα κλαδιά στις όχθες της λίμνης και να τα αφήνουν εκεί για πάντα, κάτι φυσικά που απαγορεύεται και από τον Νόμο.
Και μια φορά τον χρόνο, όταν χιλιάδες αθλητές από όλη τη χώρα θα έρθουν για να τρέξουν τον γύρο της λίμνης κάνει και ο Δήμος ότι ενδιαφέρεται, αλλά και πάλι μόνο για το φαίνεσθαι. Και είναι τέτοια η αλαζονεία τους που φυσικά δεν ιδρώνει το αυτί τους για τίποτε, αφού και οι επίσημοι κρατικοί φορείς δείχνουν να κωφεύουν.
Να δείτε που αυτές τις δυο-τρεις μέρες πριν τον γύρο της λίμνης οι "γνωστές - άγνωστες" αγελάδες θα μείνουν έξω από τον πεζόδρομο, αφού οι ιδιοκτήτες τους θα έχουν ενημερωθεί. Από Δευτέρα πάλι τις ξαναβγάζουν…
Όπως γίνεται με τα αδέσποτα σκυλιά στην Αμφιθέα, που αν περάσει κανείς με ποδήλατο θα τον κυνηγάνε μέχρι τη Ντουραχάνη ή με τις αγέλες αδέσποτων στο Πανεπιστήμιο που όταν υπάρχει ορκωμοσία και έρχονται γονείς και συγγενείς φοιτητών εξαφανίζονται διά μαγείας για να επανέλθουν την επομένη. Μια ζωή κουτοπονηριές...
Φαινόμενα δηλαδή που δείχνουν μια τεράστια παρακμή από μέρους των επίσημων φορέων οι οποίοι υπάρχουν ακριβώς για τον αντίθετο λόγο. Να προστατεύουν δηλαδή πολίτες και φυσικό περιβάλλον.
Οι πολίτες βέβαια, τους οποίους όλοι αυτοί οι καλοπληρωμένοι δημοτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι απαξιώνουν μπορεί να μοιάζουν ή και να είναι εντελώς αδύναμοι, βλέπουν όμως, καταγράφουν και θυμούνται. Έτσι, την επόμενη φορά που θα κληθούν να εκφέρουν γνώμη ή να ακούσουν τις πομφόλυγες και τον ξύλινο λόγο της τοπικής και όχι μόνο εξουσίας για πράσινες πόλεις, φυσικό περιβάλλον, βιώσιμη ανάπτυξη και …πράσινα άλογα, απλώς θα γελάσουν με τη χιλιοπαιγμένη παράσταση που μπορεί να μοιάζει με κωμωδία αλλά για την πόλη φέρνει πιο πολύ σε τραγωδία.
Ένα μικρό δείγμα:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου