Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026
Οι Δημοκρατίες αυτοκτονούν...
«Τα θλιβερά γεγονότα στη Θεσσαλονίκη, όπου η επίθεση σε σπίτι στελέχους του κυβερνώντος κόμματος στοίχισε τη ζωή σε μια γυναίκα, δεν αποτελούν εξαίρεση. Αποτελούν ακόμη έναν κρίκο σε μια αλυσίδα εκφυλισμού της δημοκρατίας και κυοφορίας αυταρχικών λύσεων.
Μέσα στον επόμενο χρόνο, ένας δολοφόνος, ο οποίος, επειδή δεν έπειθαν τα επιχειρήματά του, οργάνωσε τη δολοφονία δεκάδων ανθρώπων που θεωρούσε πολιτικούς αντιπάλους, προκειμένου να τραβήξει την προσοχή στις πολιτικοοικονομικές αναλύσεις του, συμπληρώνει 25 χρόνια στη φυλακή και αναμένεται να αποφυλακιστεί.Την ίδια στιγμή, δεκάδες εγκληματίες, μετά από ιδιαίτερα ήπιες ποινές, αφήνονται ελεύθεροι και επανέρχονται στη διάπραξη ειδεχθών εγκλημάτων.
Μια γυναίκα περιέγραφε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την περιπέτειά της. Ύστερα από αλλεπάλληλες βλάβες στις ηλεκτρικές συσκευές του σπιτιού της, κάλεσε ηλεκτρολόγο, ο οποίος διαπίστωσε ότι άγνωστοι είχαν αφαιρέσει από το ρολόι της ΔΕΗ τα χάλκινα καλώδια της γείωσης.Στα δίκτυα του ΟΣΕ, της ΔΕΗ, του ΑΔΜΗΕ και άλλων οργανισμών, οι κλοπές έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα. Επιβαρύνουν τους φορολογουμένους, προκαλούν ζημιές σε ιδιώτες και θέτουν ανθρώπινες ζωές σε κίνδυνο.
Οι δικαστές ουσιαστικά «χαϊδεύουν» τους εγκληματίες, επειδή εφαρμόζουν τους νόμους που ψηφίζουν οι νομοθέτες.Ο κόσμος είναι αγανακτισμένος. Οι δημοκρατίες μας εκφυλίζονται, όταν εκλαμβάνουν την αυθαιρεσία και το έγκλημα ως εκφάνσεις ελευθερίας ή συμπερίληψης.Η «παλαβή Αριστερά», ελλείψει μιας ισχυρής εργατικής τάξης που θα τη στηρίζει εκλογικά, επιχειρεί να αναδείξει στο πολιτικό προσκήνιο κάθε περιθωριακή ταυτότητα και να πολιτογραφήσει κάθε μετανάστη που έχει εισέλθει παράνομα στη χώρα.
Η διογκούμενη δυσαρέσκεια και ο αντισυστημισμός σε όλον τον δυτικό κόσμο προβάλλουν τον αντισυμβατισμό και την άμεση δημοκρατία ως ιδανικά, αλλά στην πραγματικότητα κυοφορούν το χάος. Και στο χάος βρισκόμαστε ήδη.Το τι θα ακολουθήσει είναι εύκολο να το φανταστούμε.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια. Όταν η δημοκρατία αποτυγχάνει να επιβάλει την τάξη, οι κοινωνίες δεν στρέφονται προς περισσότερη ελευθερία, αλλά προς περισσότερη ισχύ.Όταν το κράτος αδυνατεί να ελέγξει το έγκλημα, όταν οι νόμοι υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται, όταν οι θορυβώδεις μειοψηφίες επιβάλλονται στις σιωπηλές πλειοψηφίες, τότε το κοινωνικό συμβόλαιο διαρρηγνύεται.
Ο αριθμός των πολιτών που ζητούν περισσότερη αποφασιστικότητα αυξάνεται παντού. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τα εκλογικά αποτελέσματα στις δυτικές δημοκρατίες. Οι δημοσκοπήσεις προϊδεάζουν για ένα ακόμη πιο αυταρχικό μέλλον.Το παράδειγμα του Ελ Σαλβαδόρ είναι αποκαλυπτικό και λειτουργεί ως προειδοποίηση.Μια κοινωνία που ζούσε υπό την τρομοκρατία των συμμοριών αποδέχθηκε μαζικές φυλακίσεις, αναστολή δικαιωμάτων και υπερσυγκέντρωση εξουσίας. Οι πολίτες θυσίασαν ελευθερίες με αντάλλαγμα να κυκλοφορούν με ασφάλεια στους δρόμους και να κοιμούνται ήσυχοι στα σπίτια τους.Η δημοκρατία είχε προηγουμένως αποτύχει να προσφέρει αυτό το στοιχειώδες αγαθό: την ασφάλεια. Το κενό κάλυψε ο αυταρχισμός.
Κατά τη δεκαετία του 1930, η αδυναμία των φιλελεύθερων καθεστώτων να αντιμετωπίσουν την κρίση άνοιξε τον δρόμο στους ολοκληρωτισμούς. Σήμερα, σε πολλές δυτικές κοινωνίες, η αίσθηση ατιμωρησίας, η εγκληματικότητα, η θεσμική αδράνεια και μια πολιτική ορθότητα που συχνά διστάζει να επιβάλει όρια, τροφοδοτούν όσους νοσταλγούν αυταρχικές λύσεις.
Οι δημοκρατίες οφείλουν να αποφασίσουν ότι θα επιβάλουν την
τάξη στο εσωτερικό, θα ανακτήσουν τον έλεγχο των συνόρων και θα σταματήσουν να
χρηματοδοτούν κυκλώματα λαθροδιακινητών και όσους, συνειδητά ή ασυνείδητα,
διευκολύνουν τη δράση τους. Αν δεν το κάνουν σύντομα, οι λαοί θα επιλέξουν
εκείνους που υπόσχονται ότι θα το κάνουν. Και, κρίνοντας από το ποιοι είναι,
είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα περιοριστούν μόνο σε αυτό.Οι Δημοκρατίες
αυτοκτονούν. Πάρτε τα μέτρα σας».
(Απόσπασμα άρθρου του Κ. Στούπας από το liberal.gr)
.jpg)
Η ήττα του Τραμπ...
«Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσαμε όλες και όλοι, αλλά την περασμένη εβδομάδα η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη που έχει υπάρξει ποτέ στον πλανήτη έχασε σε έναν πόλεμο που διεξήγαγε εναντίον μιας άλλης, πολύ μικρότερης. Η συνθηκολόγηση των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν μόνο με αυτή τη λέξη μπορεί να περιγραφεί: ήττα. Ο συμβολισμός της υπογραφής της στις Βερσαλίες ήταν εκκωφαντικός για όλους (εκτός από αυτόν που υπέγραφε, ασφαλώς, που δεν γνωρίζει τι είναι οι Βερσαλίες, ή Ιστορία). Κανένας από τους αρχικούς στόχους αυτού του παράνομου, παράλογου πολέμου δεν επετεύχθη για τους επιτιθέμενους.
Ασφαλώς, οι στόχοι ήταν εξαρχής ασαφείς. Ο ακατάληπτος Πρόεδρος κάθε φορά που άνοιγε το στόμα του ή πόσταρε στο Truth Social, απαριθμούσε κι άλλους. Αλλά από αυτούς που αναφέρονταν περισσότερες φορές, επετεύχθησαν ακριβώς μηδέν.Το αυταρχικό καθεστώς του Ιράν δεν έπεσε. Κι όχι απλά δεν έπεσε, αλλά από κάποιες απόψεις βγαίνει από τον πόλεμο ενδυναμωμένο. Γειτονικοί του σύμμαχοι, όπως η Χεζμπολάχ στο Λίβανο, εξακολουθούν να αλωνίζουν. Κι ο Ιρανικός λαός, που προπολεμικά ήταν στους δρόμους και διαδήλωνε, έμεινε προδομένος, βομβαρδισμένος, φτωχότερος κι ακόμα πιο καταπιεσμένος από πριν.
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν εξαφανίστηκε. Τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου, που αποτελούν τη βάση για την πιθανή κατασκευή μιας βόμβας στο μέλλον, παραμένουν άθικτα, χωμένα κάπου σε κάποια τούνελ. Στο μνημόνιο το Ιράν δεσμεύεται ότι «δεν θα αποκτήσει βόμβα» ποτέ. Αλλά ακριβώς το ίδιο έγραφε και η συμφωνία που είχε υπογραφεί με την κυβέρνηση Ομπάμα το 2015, στην πρώτη πρώτη παράγραφο, με τα ίδια λόγια. Αυτό που αλλάζει πάντως σε σχέση με την προπολεμική κατάσταση είναι ότι τώρα το θεοκρατικό, αυταρχικό καθεστώς του Ιράν θα πάρει και λεφτά από πάνω.
Οι ΗΠΑ υπέγραψαν Μνημόνιο που τις δεσμεύει πρακτικά να δώσουν πολεμικές αποζημιώσεις, έμμεσα αλλά και άμεσα. Τα στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν, αλλά τώρα το Ιράν θα μπορεί να ζητά «διόδια» από τα πλοία, κάτι που δεν συνέβαινε πριν. Και το πιο κραυγαλέο: οι ΗΠΑ δεσμεύονται να στήσουν ένα fund ύψους $300 δισ. για την ανοικοδόμηση της χώρας.
Ασφαλώς, το Ιράν δεν μπορεί να πει κανείς ότι «κέρδισε». Τα πλήγματα στις υποδομές και την οικονομία του είναι σαρωτικά. Είναι σε κάποιο βαθμό μια ρημαγμένη χώρα. Αλλά από όλες τις άλλες απόψεις -και στρατηγικά, ακόμα και γεωπολιτικά- δεν έχασε. Οι ΗΠΑ έχασαν. Δεν πέτυχαν τίποτε. Σπατάλησαν ιλιγγιώδη ποσά (ως και $100 δισ. κόστισε ο πόλεμος) και θυσίασαν 13 ζωές για μην πετύχουν τίποτε. Κατανάλωσαν τόσα πυρομαχικά που θα χρειαστούν χρόνια για να αναπληρώσουν τη δύναμη πυρός τους -και στο μεταξύ είναι λιγότερο ικανές να ξεκινήσουν άλλες πολεμικές επιχειρήσεις, ή να αμυνθούν. Και, φυσικά, η αναταραχή στην αγορά πετρελαίου προκάλεσε ένα σοκ στην παγκόσμια οικονομία και, ασφαλώς, ακρίβεια, εντάσεις και αντιδράσεις και στο εσωτερικό της χώρας.
Ήταν μια εξευτελιστική τρίμηνη περιπέτεια. Μια ήττα. Υποτίθεται ότι η Ουκρανία θα έπεφτε σε τρεις ημέρες. Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια, και αντέχει. Υποτίθεται ότι ο μεγαλύτερος στρατός που είδε ποτέ η Γη θα μπορούσε να εξοντώσει κάθε αντίπαλο πατώντας τρία κουμπιά -έχασε από το Ιράν.
Το
2010 στον κόσμο μας συνέβαιναν 29 ένοπλες συρράξεις -κι από αυτές, ο αριθμός
που διεξάγονταν ανάμεσα σε κράτη ήταν μηδέν. Σήμερα έχουμε οκτώ πολέμους
ανάμεσα σε κράτη, και συνολικά 65 ένοπλες συρράξεις. Οι περισσότερες από το τέλος
του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου. Αλλά βλέποντας αυτά που συμβαίνουν, καταλαβαίνουμε
ότι αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι παράφρονες και οι δικτάτορες θα μας
φάνε λάχανο. Όπως αποδεικνύεται, οι περισσότεροι από αυτούς είναι «λούζερ». Κι
ο μεγαλύτερος λούζερ από όλους, βρίσκεται αυτό τον καιρό στη Ουάσινγκτον και
παλεύει με τα χλωροφύκη».
(Απόσπασμα άρθρου του Θ. Γεωργακόπουλου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
.jpg)
.jpg)
Εξηγήστε... τα ανεξήγητα
«Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής την προηγούμενη εβδομάδα δημοσίευσε
άρθρο που δείχνει την Ελλάδα, πρωτοπόρα στις ΑΠΕ, μέσα στην πρώτη τριάδα
παγκοσμίως στις εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών, να είναι προτελευταία στην Ευρώπη
στις εγκαταστάσεις μπαταριών.Κάποιοι στο
Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας,
αναρωτιούνται:«Τι συμβαίνει με την αποθήκευση; Όντως αργήσαμε;» Θα
μπορούσα να πω: «Αφήστε τους να αναρωτιούνται». Αλλά συνεχίζουν : «Το κόστος
των μπαταριών πέφτει συνεχώς. -32% το 2025 έναντι του 2021. Αν τρέχαμε να
επιδοτήσουμε τις μπαταρίες πολύ νωρίς, θα τις χρυσοπληρώναμε».Το επιχείρημα,
όμως, καταρρέει από μόνο του.
Πρώτον, τις επιδοτήσατε ήδη από το 2023, όταν κάνατε τους
πρώτους διαγωνισμούς. Ενώ θα μπορούσατε να προχωρήσετε σε ανοιχτές προσκλήσεις
για stand-alone συστήματα χωρίς καμία επιδότηση, όπως ζητούσαν τα χιλιάδες MW
αποθήκευσης που ήταν κατατεθειμένα στη ΡΑΑΕΥ ήδη από το 2019 . Εσείς επιλέξατε
τον δρόμο των επιδοτούμενων διαγωνισμών.
Δεύτερον, οι ενδιαφερόμενοι για να κατασκευάσουν stand-alone
συστήματα δεν ζητούν καμία επιδότηση. Δεν πληρώνει ούτε ο καταναλωτής ούτε το
κράτος. Οι επενδύσεις αυτές αγοράζουν και πωλούν ενέργεια στο Χρηματιστήριο
Ενέργειας και αμείβονται από την ίδια την αγορά. Άρα, δεν υπήρχε κανένα θέμα
επιδότησης. Ούτε υπήρχε κανένας λόγος να μην επιτραπεί η ελεύθερη ανάπτυξή
τους, όπως εξακολουθείτε να κάνετε, παρά τους κοινοτικούς κανονισμούς και τις
κοινοτικές οδηγίες.
Τρίτον, Καταλάβετε ότι
οι μπαταρίες είναι τεχνολογικό προϊόν. Και, όπως κάθε τεχνολογικό προϊόν στην
ιστορία, η τιμή τους μειώνεται συνεχώς.Στο παρακάτω διάγραμμα παρουσιάζονται οι
τιμές έξι διαφορετικών τεχνολογικών προϊόντων.Των μπαταριών λιθίου, των
υπολογιστών, των σκληρών δίσκων, των τηλεοράσεων και των smartphones.
Αν ακολουθήσουμε αυτή τη λογική, τότε :Δεν θα αγοράζαμε σκληρούς δίσκους μέχρι να πέσουν κι άλλο οι τιμές τους. Θα χρησιμοποιούσαμε ακόμη λογαριθμικούς κανόνες μέχρι να γίνουν αρκετά φθηνοί οι υπολογιστές. Θα επικοινωνούσαμε με τηλέγραφο μέχρι να πέσουν οι τιμές των smartphones.Και, φυσικά, θα βλέπαμε ακόμη μαυρόασπρη τηλεόραση, περιμένοντας να γίνουν αρκετά ανταγωνιστικές οι τιμές των έγχρωμων. Αν αυτή ήταν η λογική της οικονομίας, καμία τεχνολογική επένδυση δεν θα είχε πραγματοποιηθεί ποτέ.
Η αξιολόγηση μιας επένδυσης δεν γίνεται ποτέ συγκρίνοντας τη σημερινή τιμή της με εκείνη που πιθανόν θα έχει στο μέλλον. Γίνεται αποκλειστικά με βάση τα έσοδα ή την εξοικονόμηση που παράγει από την πρώτη ημέρα λειτουργίας της.Έτσι, μία μπαταρία μπορεί πριν από τρία χρόνια να ήταν πολύ ακριβότερη, αλλά να απέσβενε το κόστος της μέσα σε έναν χρόνο.Αντίθετα, μία μπαταρία που του χρόνου θα είναι 33% φθηνότερη μπορεί να χρειάζεται πέντε χρόνια για να αποσβεστεί, επειδή στο μεταξύ θα έχουν αλλάξει πλήρως οι συνθήκες της αγοράς.
Η τιμή αγοράς είναι μόνο ένας από τους παράγοντες.Η απόδοση της επένδυσης είναι εκείνη που καθορίζει αν συμφέρει ή όχι.Και, σε κάθε περίπτωση, το αν μία επένδυση είναι συμφέρουσα το αποφασίζουν η αγορά και οι επενδυτές, όχι οι κακοπληροφορημένοι γραφειοκράτες, οι καρεκλοκένταυροι των υπουργείων. Τουλάχιστον σε μία οικονομία που θέλει να ονομάζεται φιλελεύθερη και όχι κρατικά κατευθυνόμενη.
Αυτός που πιστεύει ότι στην Ελλάδα, μέχρι την 1/4/2026, εγκαταστάθηκαν μόλις 34 MWh μπαταριών επειδή ήταν... ακριβές, οφείλει να εξηγήσει γιατί στη Βουλγαρία ήταν αρκετά «φθηνές» ώστε να εγκατασταθούν ήδη 2.500 MWh, παρότι διαθέτει πολύ λιγότερες ΑΠΕ από την Ελλάδα. Οφείλει επίσης να εξηγήσει γιατί στη Ρουμανία οι εγκαταστάσεις έχουν ήδη φτάσει τις 3.500 MWh.Και γιατί στην Ιταλία ξεπερνούν ήδη τις 17.000 MWh.
Τελικά,
οι μπαταρίες ήταν ακριβές μόνο στην Ελλάδα ή μήπως ακριβές δεν ήταν οι
μπαταρίες αλλά οι λανθασμένες πολιτικές επιλογές; Η κατάσταση θυμίζει τον οδηγό
που μπαίνει ανάποδα στην Εθνική Οδό και αναρωτιέται γιατί όλοι οι άλλοι οδηγούν
στο αντίθετο ρεύμα. Εκείνος, τουλάχιστον, είναι ένας. Όταν όμως αυτός ο τρόπος
σκέψης καθορίζει την ενεργειακή πολιτική μιας χώρας, τότε το πρόβλημα δεν είναι
ότι απορεί.Το πρόβλημα είναι ότι εξακολουθεί να βρίσκεται στη θέση του» .
(Αρθρο του Ν. Χρυσικού από την energypress. gr)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Δεν είναι ακτιβιστές, τρομοκράτες είναι...
«Γνωστοί, ανόητοι και αμετανόητοι» δήλωσε για τους τρομοκράτες της Θεσσαλονίκης ο υπουργός που έχει επιφορτιστεί με την ευθύνη της δημόσιας ασφάλειας. Είναι ο ίδιος υπουργός που συνέλαβε την 17 Νοέμβρη, αλλά από τότε χαϊδεύει τα παιδιά της ακροαριστεράς, χαρακτηρίζοντάς τα «ακτιβιστές». Υπάρχει πρόβλημα! Ούτε ακτιβιστές είναι, ούτε «παιδιά» που κάνουν το αγροτικό τους στις παρυφές της παρανομίας.
Ώρα να τελειώνει αυτή η πλάκα με τους «ακτιβιστές» που γυρίζουν στους δρόμους ως ναζιστικά τάγματα θανάτου, αναζητώντας σήμερα Εβραίους και αύριο οποιονδήποτε αντιφρονούντα. Από χτες δεν μιλάμε πια για «πλάκα». Χύθηκε αίμα...Φτάσαμε να χυθεί αίμα. Αλλά να πούμε από πού ξεκινήσαμε. Από τα τρικάκια! Από τις δήθεν αθώες «παρεμβάσεις» ακροαριστερών σε σπίτια ... ατιφρονούντων.
Έχουν τεράστια ευθύνη οι δημοσιογράφοι που μιλάνε τόσο καιρό για «παρέμβαση», αναφερόμενοι σε περιστατικά βίας και τρομοκρατίας. Για ποια παρέμβαση μιλάνε; Θα έλεγαν άραγε το ίδιο αν μασκοφόροι τραμπούκοι τροοκρατούσαν έξω από το σπίτι τους τους ίδιους και τα παιδιά τους; Μιλάμε σοβαρά; «Παρέμβαση»;
Την ίδια ώρα οι «ακτιβιστές» χαϊδεύονται από αριστερούς και δεξιούς. Για να μην ξεχνάμε, επί ΣΥΡΙΖΑ τους νοίκιασαν ταξί για να πάνε στο σπίτι τους από την Βουλή, όπου είχαν κάνει άλλη μία ... «παρέμβαση». Δεν ξέρουμε αν στο μεταξύ τους κέρασαν και πίτσα για να μην πάνε τα παιδιά πεινασμένα και παραπονεμένα στις μανάδες και στους πατεράδες τους. Ότι τους φέρθηκαν άσχημα...Και καλά οι φαντασιόπληκτοι που ζουν ακόμη με το όνειρο της ρεβάνς του εμφυλίου. Αλλά ο υπουργός της φιλελεύθερης κυβέρνησης Μητσοτάκη; Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης;
Αν είναι γνωστοί κύριε υπουργέ, αν τους γνωρίζετε, καιρός να πάψετε να τους δίδετε πολιτική κάλυψη. Διότι αυτό κάνετε στην πραγματικότητα όταν μιλάτε για ακτιβιστές. Δεν είναι ακτιβιστές είναι παραβάτες του νόμου που ζουν μέσα σε εκκολαπτήρια τρομοκρατίας.Αν τους ξέρετε, λοιπόν, μπορείτε να τους συλλάβετε. Αν δεν τους ξέρετε, κακώς κάνετε αυτού του τύπου τις δηλώσεις. Δεν είναι ανόητοι κύριε Χρυσοχοϊδη. Τρομοκράτες είναι. Και δεν περιμένουμε να μετανοήσουν. Δεν μας ενδιαφέρει κιόλας. Δεν είμαστε εξομολόγοι. Ούτε κι εσείς...
Τάγματα θανάτου τρομοκρατούν στα πανεπιστήμια. Στους δρόμους ψάχνουν Εβραίους. Δεν μας έχουν πει τι θα κάνουν αν τους βρουν, αλλά η θέα και μόνο των φασιστοειδών να περιφέρονται στους δρόμους για να κάνουν περιπολίες, είναι φρικιαστική. Μας λένε ότι τα «παιδιά» κινούνται στην γκρίζα ζώνη του νόμου και γι αυτό δεν κινούνται. Μας κοροϊδεύουν!
Η
αντιποίηση αρχής, όταν μπουκάρουν στα μαγαζιά και παίζουν τον ρόλο της
επιθεώρησης εργασίας, δεν είναι γκρίζα ζώνη. Είναι μαύρη ζώνη. Όταν βγαίνουν
στον δρόμο για κηνύγι Εβραίων δεν ειναι γκρίζα ζώνη. Τότε έχουμε ξεπεράσει
γκρίζες και μαύρες ζώνες και βρισκόμαστε ήδη στη ζώνη του λυκόφωτος. Σας δένουν
τα χέρια οι νόμοι, κύριοι Χρυσοχοϊδη και Φλωρίδη; Αλλάξτε τους! Κουραστήκαμε να
σας παρακολουθούμε παρατηρητές σε αυτό το θέατρο του παραλόγου.
(Απόσπασμα άρθρου του Θ. Μαυρίδη από το liberal.gr)
.jpg)
Απόψεις...
«Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ανήκει στην κατηγορία των σοβαρών πολιτικών. Δηλαδή έχει στρατηγική, επί μέρους τακτικούς στόχους και ό,τι λέει το κάνει. Μπορεί πολλοί να διαφωνούν με την πολιτική του –προσωπικά πιστεύω πως υπερασπίζεται με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα της πατρίδας του–, ουδείς όμως μπορεί να αμφισβητήσει ότι έχει μια συνολική θεώρηση για το τι πρέπει να γίνει στη Μέση Ανατολή. Μια θεώρηση βγαλμένη μέσα από την ίδια την Ιστορία.
Προχθές ήταν σαφής όταν σχολίασε τις απειλές του Ταγίπ Ερντογάν και υπουργών της κυβέρνησής του για την «απελευθέρωση» της Ιερουσαλήμ. Είπε: «Παίρνουμε πολύ σοβαρά αυτά τα λόγια, γιατί αν υπάρχει ένα πράγμα που μάθαμε από την ιστορία του λαού μας είναι ότι όταν κάποιος λέει πως σκοπεύει να σε καταστρέψει, πρέπει να τον παίρνεις πολύ σοβαρά».
Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο ο Ερντογάν χρησιμοποιεί αυτόν τον επιθετικό λόγο εναντίον του Ισραήλ. Δεν αντιλαμβάνεται πως με αυτή τη συμπεριφορά ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες να ενταχθεί η Τουρκία και πάλι στο πρόγραμμα της αγοράς των F-35; Ευφυής και έμπειρος πολιτικός είναι, σίγουρα το καταλαβαίνει. Ομως το νεοοθωμανικό όραμα είναι μέρος τόσο του δικού του ψυχισμού όσο και της ιδεολογίας του ΑΚP. Η επιθυμία του να γίνει ο ηγέτης του σουνιτικού κόσμου περνάει μέσα από την αντιπαλότητά του με το Ισραήλ.
Το επεισόδιο του «Ναβί Μαρμαρά» πριν από δεκαέξι χρόνια «δεν έτυχε».
Ηταν άριστα οργανωμένο από τους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους και ήταν η
γενέθλια πράξη της ρήξης της Τουρκίας με το Ισραήλ. Σημειωτέον πως πριν από τον
Ερντογάν οι κεμαλιστές είχαν μια άριστη συνεργασία με το Ισραήλ σε όλα τα
επίπεδα. Πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό. Οταν ο Ερντογάν αισθάνθηκε ασφαλής
στην εξουσία, διέρρηξε αυτούς τους δεσμούς.Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των
Αρμενίων από το Ισραήλ είναι ένα ακόμη βήμα προς την όξυνση των σχέσεών του με
την Τουρκία».
(Σ.Μουμτζής-liberal.gr)
«Η χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώνεται στις 30 Ιουνίου και μαζί της κλείνει ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε με στόχο δεκάδες χιλιάδες δωρεάν επεμβάσεις, αλλά «σκόνταψε» στις ελλείψεις προσωπικού, τις καθυστερήσεις πληρωμών και την απροθυμία των ασθενών να αλλάξουν γιατρό.
Με τη λήξη του Ιουνίου ολοκληρώνεται και ένα από τα πλέον προβεβλημένα εγχειρήματα της κυβέρνησης στον χώρο της υγείας: τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία που χρηματοδοτήθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ένα πρόγραμμα που παρουσιάστηκε ως η μεγάλη απάντηση στις πολύμηνες λίστες αναμονής των δημόσιων νοσοκομείων, αλλά στην πράξη δεν κατάφερε να επιτύχει τους στόχους που είχαν τεθεί.
Η χρηματοδότηση
από το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώνεται στις 30 Ιουνίου και μαζί της κλείνει ένα
πρόγραμμα που ξεκίνησε με στόχο δεκάδες χιλιάδες δωρεάν επεμβάσεις, αλλά
«σκόνταψε» στις ελλείψεις προσωπικού, τις καθυστερήσεις πληρωμών και την απροθυμία
των ασθενών να αλλάξουν γιατρό.Τελικά, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο αριθμός των
πολιτών που χειρουργήθηκαν δωρεάν κινείται κοντά στις 20.000 περιπτώσεις,
δηλαδή πολύ χαμηλότερα από τον αρχικό σχεδιασμό».
(Σ. Κωστάρα- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
«Στο Instagram θα δεις μια ειδυλλιακή φωτογραφία με κάποιον να
κοιτάζει ανέμελα το ηλιοβασίλεμα, μέσα στην απόλυτη γαλήνη. Αλλά η πραγματική
του συνθήκη, που δεν φαίνεται στο κάδρο, είναι άλλοι 300 άνθρωποι πίσω του να
κοντεύουν να λιποθυμήσουν από την αναμονή. Αλλά τι είναι οι πέντε ώρες για μια
φωτογραφία που θα συγκεντρώσει 327 likes, δύο καρδούλες από συγγενείς και ένα
σχόλιο που θα γράφει: «Ζηλεύουμε!»;
(Λ. Σταμπούλογλου -protagon. gr)
Ο παπανδρεϊσμός αποδόμησε τη χώρα...
«Η ελληνική κρίση χρεοκοπίας του 2010 συχνά αναλύεται επιφανειακά ως ένα πρόβλημα δημοσιονομικού εκτροχιασμού, μιας απλής «κακοδιαχείρισης» ή ενός κακού timing στις διεθνείς αγορές. Στην πραγματικότητα, η κατάρρευση ήταν το μαθηματικά αναμενόμενο αποτέλεσμα ενός βαθύτερου θεσμικού μετασχηματισμού που έλαβε χώρα τρεις δεκαετίες νωρίτερα. Το κεντρικό όχημα αυτού του μετασχηματισμού ήταν η συνδιοίκηση (co-management). Ο πολιτικός αρχιτέκτονας που την επέβαλε ως δόγμα σε κάθε πτυχή του ελληνικού κράτους δεν ήταν άλλος από τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, η Ελλάδα δεν άλλαξε απλώς κυβέρνηση. Υπό το ιδεολογικό περιτύλιγμα της «Αλλαγής», του «εκδημοκρατισμού» και της «κοινωνικοποίησης», το νέο καθεστώς αποδόμησε κάθε ίχνος ιεραρχίας, αξιοκρατίας και τεχνοκρατικής επάρκειας, παραδίδοντας τα κλειδιά της λήψης αποφάσεων στους κομματικούς στρατούς και τις συντεχνίες.
Το co-management παρουσιάστηκε ως το ανώτατο στάδιο
της δημοκρατίας: οι εργαζόμενοι θα διοικούσαν τις επιχειρήσεις τους, οι
φοιτητές τα πανεπιστήμιά τους, και οι πολίτες τις τοπικές δομές. Αυτό που
συνέβη, ωστόσο, ήταν η διάχυση της ευθύνης και η εισαγωγή του ηθικού κινδύνου
(moral hazard) σε κρατικό επίπεδο. Όταν όλοι συνδιοικούν, κανένας δεν είναι
υπόλογος για το αποτέλεσμα.
Η πρώτη και πιο καταστροφική εφαρμογή του δόγματος έγινε στην ανώτατη εκπαίδευση με τον Νόμο 1268/1982.Ως εκ τούτου, για να εκλεγεί ή να ανελιχθεί ένας ακαδημαϊκός, έπρεπε να συνδιαλλαγεί με τους κομματάρχες των φοιτητικών παρατάξεων (κυρίως της ΠΑΣΠ και μετέπειτα της ΔΑΠ), οι οποίοι αντικατέστησαν την αριστεία και το ερευνητικό έργο με την πολιτική συναλλαγή.
Οι συνέπειες είναι ακόμα ορατές: η αξιολόγηση ποινικοποιήθηκε ως «αντιδραστική», οι υποδομές παραδόθηκαν στο άσυλο της παρανομίας και το πανεπιστήμιο μετατράπηκε από κέντρο παραγωγής γνώσης σε δεξαμενή άντλησης πολιτικών στελεχών. Οι πραγματικά άριστοι επιστήμονες απωθήθηκαν στο εξωτερικό, θεμελιώνοντας το πρώτο μεγάλο κύμα brain drain.Το επόμενο βήμα ήταν η άλωση των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών (ΔΕΚΟ) μέσω του Νόμου 1365/1983 περί «κοινωνικοποίησης». Στα διοικητικά συμβούλια του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, της Ολυμπιακής και των ΕΛΤΑ τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι των συνδικάτων.
Συνδικαλιστές (με κυρίαρχη
την ΠΑΣΚΕ) απέκτησαν δικαίωμα βέτο σε προσλήψεις, προαγωγές, μεταθέσεις και
επιχειρησιακά πλάνα. Αντί οι ΔΕΚΟ να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια
για τη μεγιστοποίηση της εθνικής ωφέλειας, μετατράπηκαν σε μηχανισμούς διανομής
προσόδων. Θεσπίστηκαν προκλητικά επιδόματα, υπεράριθμες προσλήψεις και
εγγυημένες αυξήσεις, ανεξάρτητα από την παραγωγικότητα της
επιχείρησης.Αποτέλεσμα: οργανισμοί που θα έπρεπε να είναι οι πυλώνες της
εθνικής ανάπτυξης έγιναν μόνιμα ελλειμματικές μαύρες τρύπες, τις οποίες
χρηματοδοτούσε ο Έλληνας φορολογούμενος μέσω του εξωτερικού δανεισμού.
Όταν οι κοινοτικοί πόροι (Πακέτα Ντελόρ, ΜΟΠ) άρχισαν να εισρέουν στη χώρα, το σύστημα του co-management ήταν ήδη έτοιμο να τους καταβροχθίσει. Αντί τα δισεκατομμύρια των Βρυξελλών να κατευθυνθούν στην οικοδόμηση μιας οικονομίας της γνώσης και των εξαγωγών –όπως έκανε η Ιρλανδία– διοχετεύθηκαν στην κατανάλωση.Οι κοινοτικές επιδοτήσεις αναδιανεμήθηκαν μέσω των αγροτοσυνδικαλιστών και των κομματικών δικτύων, όχι για τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής, αλλά για τη χρηματοδότηση μιας τεχνητής ευμάρειας.
Το μεγαλύτερο, ίσως, επίτευγμα του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ότι κατάφερε να μετατρέψει αυτό το βαθιά δυσλειτουργικό μοντέλο σε κατεστημένο. Ακόμα κι όταν η Νέα Δημοκρατία επέστρεψε στην εξουσία, δεν κατάργησε τη συνδιοίκηση· αντίθετα, την αντέγραψε. Οποιαδήποτε προσπάθεια μεταρρύθμισης προσέκρουε στα βέτο των συνδικάτων και των παρατάξεων, που λειτουργούσαν ως ισχυροί αρνησίκυροι (veto players).Πετυχαίνοντας να αγοράσει κοινωνική ειρήνη βραχυπρόθεσμα και να ενσωματώσει τις μάζες στο πολιτικό σύστημα, εξασφάλισε πολυετή παραμονή στην εξουσία.
Το τίμημα, ωστόσο, ήταν ολέθριο. Όταν το 2010 οι διεθνείς αγορές
έκλεισαν τις στρόφιγγες του δανεισμού, αποκαλύφθηκε η γυμνή αλήθεια: η Ελλάδα
είχε καταναλώσει το μέλλον της. Το κράτος που σχεδίασε ο Ανδρέας Παπανδρέου
ήταν ανίκανο να παράγει πλούτο, επειδή είχε μάθει μόνο να τον αναδιανέμει με
κριτήριο την κομματική υποταγή. Η κατάρρευση δεν ήταν ατύχημα· ήταν η
νομοτελειακή του κατάληξη».
(Παναγιώτης Δαυίδ Ντούτσης- idiotes f/B)
.jpg)
.jpg)
Απόψεις...
«Ένα από τα διαχρονικά χαρακτηριστικά των αυταρχικών ιδεολογιών, είτε αυτές προέρχονται από την άκρα Αριστερά είτε από τον φασισμό και τον εθνικοσοσιαλισμό λοιπόν, είναι η δυσπιστία απέναντι στην ελευθερία επιλογής των πολιτών.Η ελευθερία μετακίνησης, η ελευθερία διαχείρισης της περιουσίας και η δυνατότητα επιλογής του τόπου εργασίας, διαμονής και φορολόγησης θεωρούνται συχνά απειλή για την κεντρική εξουσία. Γι’ αυτό και ιστορικά τα καθεστώτα αυτά επιδίωξαν τον έλεγχο των τραπεζών, των κεφαλαίων και των συνόρων.
Ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε πρόσφατα ότι ένα από τα λάθη του το 2015 ήταν πως δεν έκλεισε τις τράπεζες από την πρώτη ημέρα ανάληψης της εξουσίας. Η άποψη αυτή αποκαλύπτει μια βαθιά άγνοια για το πώς λειτουργεί η εμπιστοσύνη σε μια οικονομία.Η δυνατότητα ενός πολίτη να αποφασίζει πού θα τοποθετήσει τις αποταμιεύσεις του δεν διαφέρει ουσιαστικά από το δικαίωμά του να επιλέγει πού θα εργαστεί, πού θα επενδύσει ή σε ποια χώρα θα ζήσει.
Όταν ένα κράτος προσπαθεί να εμποδίσει αυτές τις επιλογές μέσω περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων ή μέσω κλειστών συνόρων, στην πραγματικότητα παραδέχεται ότι δεν μπορεί να πείσει τους πολίτες να παραμείνουν με τα πλεονεκτήματα που προσφέρει. Επιχειρεί να τους κρατήσει με καταναγκασμό.
Η προστασία της ιδιοκτησίας και της περιουσίας αποτελεί θεμέλιο κάθε σύγχρονης και ευημερούσας κοινωνίας. Οι επενδύσεις, η επιχειρηματικότητα και η οικονομική ανάπτυξη δεν ανθίζουν εκεί όπου κυριαρχεί ο φόβος της αυθαίρετης δέσμευσης ή απαξίωσης της περιουσίας. Ανθίζουν εκεί όπου υπάρχουν σαφείς κανόνες, σεβασμός των δικαιωμάτων και εμπιστοσύνη στους θεσμούς.
Η ισορροπία βρίσκεται στον αποτελεσματικό έλεγχο των
συνόρων και στην ταυτόχρονη διασφάλιση της ελευθερίας των πολιτών να
μετακινούνται, να εργάζονται, να επενδύουν και να διαχειρίζονται την περιουσία
τους όπως οι ίδιοι κρίνουν καλύτερα».
(Κ. Στούπας-liberal.gr)
«Ακούσατε τους βουλευτές της συμπολίτευσης να καταδικάζουν τις περιπολίες της ντροπής του Ρουβίκωνα; Ακούσατε κάποιον από το δημαρχιακό μέγαρο να καταγγέλλει τους τραμπούκους; Κάποιον από την Περιφέρεια; Κάποια προσωπικότητα του πνευματικού κόσμου; Απόλυτη σιωπή. Σα να μην έγινε τίποτα. Δεν μπορώ να εξηγήσω αυτή τη σιωπή, με δεδομένη την ιστορία της Θεσσαλονίκης. Να δεχθώ πως οι βουλευτές και οι εκπρόσωποι σύμπασας της Αριστεράς ελάχιστη ευαισθησία έχουν επί του θέματος. Απεναντίας οι περισσότεροι από αυτούς θα είναι αλληλέγγυοι με τους Ρουβίκωνες. Αλλά οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας; Η Δημοτική Αρχή και η Περιφέρεια; Πάλι καλά που βρέθηκε ένας εισαγγελέας και κίνησε τη διαδικασία της προκαταρκτικής εξέτασης.
Πολλές φορές, εκ των υστέρων, η σιωπή θεωρείται συνενοχή. Διότι η Ιστορία απέδειξε πως, αν το κακό δε χτυπηθεί εν τη γενέσει του, θεριεύει και μετά καθίσταται ανεξέλεγκτο. Είναι διαπιστωμένο πως η ανοχή στα μικρά, αποθρασύνει τους παραβάτες και τους ωθεί σε αξιόποινες πράξεις ιδιαίτερης βαρύτητας, όπως η παραβίαση των διατάξεων του αντιρατσιστικού νόμου.
Το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη η
ισλαμοαριστερά έδειξε το αποκρουστικό της πρόσωπο. Ήθελαν να τρομοκρατήσουν με
την επίδειξη της δύναμής τους. Να στείλουν μήνυμα στους Εβραίους τουρίστες και
επιχειρηματίες πως δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην πόλη μας. Και αντί να υψωθεί ένα
τείχος προστασίας από προσωπικότητες και φορείς της Θεσσαλονίκης, αυτό που
καταγράφηκε ήταν η αδιαφορία. Λες και αν σταματήσουν οι Ισραηλινοί να
επισκέπτονται τη Θεσσαλονίκη ή να επενδύουν σε αυτήν, τη ζημία δεν θα την
υποστεί ολόκληρη η πόλη».
(Σ. Μουμτζής -liberal.gr)
.jpg)
Απόψεις...
«Τους πολίτες ουδόλως τους ενδιαφέρει αν δεν φοβάστε τους τρομοκράτες. Και γιατί να τους φοβάστε όταν σας περιστοιχίζει η φρουρά σας; Τι να πουν αυτοί που, στην πρώτη γραμμή του πυρός, απροστάτευτοι, δέχονται απειλές από ακροαριστερούς και νεοναζί; Επίσης, ουδόλως ενδιαφέρει τους πολίτες αν τους δολοφόνους της Βάγιας Νέστορα τους αποκαλείτε ανόητους ή αμετανόητους. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών τους θεωρεί τρομοκράτες - δολοφόνους. Και αυτά που ακούνε για αυστηρές τιμωρίες από υπουργικά χείλη τα προσπερνούν, διότι τις τιμωρίες τις επιβάλλουν οι δικαστές και εδώ η υπόθεση - για πολλούς λόγους - στραβώνει.
Όλοι οι φοιτητές που προπηλάκισαν τον πρύτανη του Οικονομικού
Πανεπιστημίου απαλλάχθηκαν ή αθωώθηκαν, διότι αίφνης οι μάρτυρες δεν… ήταν
σίγουροι για αυτά που είδαν. Τέλος, όλοι σας, μετά από εφτά χρόνια στην
εξουσία, θα πρέπει να γνωρίζετε πως οι ανοχές των πολιτών είναι ελάχιστες, για
να μην πω ανύπαρκτες, σε καταστάσεις κραυγαλέας παραβατικότητας».
(Σ. Μουμτζής- Liberal.gr)
«Υπάρχει ένας τρόπος να μιλήσει κανείς για το Ισραήλ που μοιάζει ψύχραιμος αλλά είναι βαθιά ανήθικος. Ξεκινά την ανάλυση από τη μεθεπόμενη μέρα. Μετρά βόμβες, σύνορα, δηλώσεις, διπλωματικές ισορροπίες, αλλά σβήνει τη στιγμή που άνοιξε η άβυσσος. Σβήνει την 7η Οκτωβρίου. Σβήνει τους δολοφονημένους, τους βιασμούς, τις απαγωγές, τα καμένα σώματα, τα παιδιά που είδαν τους γονείς τους να σφαγιάζονται. Και ύστερα ζητά από το Ισραήλ να συμπεριφερθεί σαν ένα κανονικό κράτος που αντιμετωπίζει μια κανονική σύγκρουση.
Δεν
υπάρχει τίποτα κανονικό εδώ.Οι μαρτυρίες που δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες μέρες
από επιζώντες και πρώην ομήρους δεν αφήνουν περιθώριο για το άνετο λεξιλόγιο
των σαλονιών. Η Μία Σεμ περιέγραψε την αιχμαλωσία της σαν εγκλεισμό ζώου σε
κλουβί. Ο Όμερ Βένκερτ έμεινε 505 ημέρες όμηρος σε υπόγειες σήραγγες. Άλλοι
άκουγαν κραυγές γυναικών που βιάζονταν και μύριζαν καμένες σάρκες. Άλλα μικρά
παιδιά αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν τις εν ψυχρώ εκτελέσεις των γονιών τους.
Η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου άφησε περίπου 1.200 νεκρούς και 250 ομήρους. Αυτοί
οι άνθρωποι δεν αποτελούν «πλαίσιο». Αποτελούν την αφετηρία κάθε έντιμης
συζήτησης».
(Αλ.Σκούρας-liberal.gr)
«Στη Γερμανία ετοιμάζονται να ψηφίσουν την αύξηση του ορίου
συνταξιοδότησης στα 70 χρόνια. Η αλλαγή έρχεται απολύτως εσπευσμένα: θα
ψηφιστεί μέσα στο καλοκαίρι δίχως πολλές-πολλές διαβουλεύσεις και κοινωνικούς
διαλόγους. Τα αίτια αυτής της παρέμβασης είναι τρία. Αύξηση προσδόκιμου ζωής,
γήρανση πληθυσμού και μεγάλη έλλειψη εργαζομένων. Σας θυμίζει κάτι; Ολίγον τι
από Ελλάδα ίσως;»
(Δ. Ευθυμάκης - Protagon.gr)
Απόψεις...
@ Η αντιμετώπιση που έχουν τα μπαχαλάκια (και εν δυνάμει δολοφόνοι, όπως έχει αποδειχθεί πλειστάκις) από την Αριστερή "διανόηση", μου θυμίζει κάποιους ράθυμους γονείς που αφήνουν τα τσογλανάκια τους να γίνουν τελειωμένοι αλήτες και τραμπούκοι, γιατί τα υπερασπίζονται απέναντι στους θεσπισμένους κανόνες και νόμους, πάσῃ θυσίᾳ .
Βλέπουν δηλαδή όλη αυτή τη δολοφονική αλητεία σαν κάτι που είτε θα προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν με μια παπαριά του τύπου "κι εσείς κάνατε αυτό", ή σαν έκφραση της ελευθερίας των νέων ανθρώπων να διαδηλώσουν ενάντια σε ένα σύστημα που κατά την αποψάρα τους είναι καταπιεστικό και αντιδημοκρατικό.
Βλέπουν τελείως φυσικό, ομάδες από μπαχαλάκια, πολλές φορές άσχετα με τα ΑΕΙ, να μπουκάρουν σε αμφιθέατρα και να προπηλακίζουν και να εκδιώκουν όσους εκφράζουν αντίθετες γνώμες.
Κι έτσι καταλήγουμε στους νεκρούς της Marfin, στον Λυγγερίδη, στη μητέρα της Α. Νέστορα και σε πόσους ακόμα που θα καταλήξουν θύματα αυτών των "νέων παιδιών" που προσπαθούν να μας επιβάλλουν το δικό τους όραμα για μια Κοινωνία, η οποία βρίσκεται μόνο μέσα στη θολωμένη από τσίπουρα και μπάφο κεφάλα τους.
Και βέβαια, οι χαμένες ζωές των ανθρώπων που δεν είναι "δικοί τους", έχουν πολύ μικρότερη αξία από αυτούς με τους οποίους μπορούν να ταυτιστούν, όπως ο Φύσσας, ο Ζακ ή ο Γρηγορόπουλος.
Ξέρετε πώς καθάρισε τη Ν. Υόρκη ο Rudolph Giuliani, αρχές δεκαετίας του '80; Με την απλή αρχή ότι αν αφήσεις ένα σπασμένο τζάμι σε ένα κτίριο, οι παράνομοι θα σπάσουν και άλλα, μέχρι που το κτίριο θα μείνει ακατοίκητο.Έτσι είναι και η χώρα μας, κύριε Πρωθυπουργέ. Ένα κτίριο που έχουμε επιτρέψει σε κάθε περαστικό αλητήριο να σπάει με πέτρες τα παράθυρά του, μέχρι να απαξιωθεί εντελώς κάθε έννοια ιδιοκτησίας σε αυτό.
Καιρός λοιπόν να δείξουμε ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ σε όλους αυτούς ότι ακόμα και το μικρότερο έγκλημα, επιφέρει την ανάλογη τιμωρία.Διαφορετικά, θα φτάσουμε να θεωρούν ως εγκληματίες τις Υπηρεσίες που προσπαθούν να επιβάλλουν το Νόμο.
.jpg)
Απόψεις...
@ Ένας 10χρονος Κονγκολέζος μετανάστης μαχαίρωσε μια 22χρονη Γαλλίδα δύο φορές επειδή αρνήθηκε να βγάλει τα ρούχα της κατά τη διάρκεια της προσπάθειας r*pe στο Saint-Brieuc της Γαλλίας.Η γυναίκα έκανε τζόκινγκ σε πάρκο όταν το αγόρι μετανάστης την πλησίασε με μαχαίρι και την διέταξε να γδυθεί. Αρνήθηκε να συμμορφωθεί, και αυτός τη μαχαίρωσε δύο φορές, μία στο χέρι και μία στην κοιλιά πριν φύγει από τη σκηνή. Το αγόρι μετανάστης συνελήφθη από τη γαλλική αστυνομία και ανακάλυψαν ότι ο ύποπτος είναι μαθητής δημοτικού που μετανάστευσε στη Γαλλία με τον πατέρα του ένα χρόνο πριν το έγκλημα.
Η ταυτότητα και τα χαρτιά
αναφέρουν ότι ο ύποπτος είναι μόλις 10 ετών, αλλά οι αρχές αργότερα τον
διαπίστωσαν ότι είναι τουλάχιστον 14.Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει επίσημες
ποινικές κυρώσεις ή κράτηση φυλάκισης λόγω της νεαρής ηλικίας του. Σύμφωνα με
τη γαλλική νομοθεσία, μπορεί να υπόκειται μόνο σε εκπαιδευτική και ιατρική
περίθαλψη.
(Visegrad24 - f/B)
@ Επτά μόλις μήνες μετά την τραγωδία των Τεμπών, η Μαρία Καρυστιανου αγόρασε μέσω της Do Value, διαμέρισμα Ινδών μεταναστών που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν το δάνειο τους.Στις 6 Νοεμβρίου του 2023, γνωστός Συμβολαιογράφος του Πειραιά, ο Σωτήρης Βασιλάκης υπογράφει περίληψη κατακυρωτικής έκθεσης δια της οποίας κατοχυρώνεται η ιδιοκτησία ακινήτου επί της οδού Ιουλιανού και στη θέση Μιχαήλ Βόδα στην Αθήνα, στη «Where About Travels, Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία» που ανήκει στη Μαρία Καρυστιανου και τον σύντροφό της.
Η Καρυστιανού είναι διαχειρίστρια στην εταιρία και μόνο με την υπογραφή της μπορουσε να γίνει η αγορά. Παρόλα αυτά, απαντά πως δεν θυμάται. Σημειώστε ότι στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος της αναφέρεται:"Οριστική παύση των δυσμενών διακρίσεων σε βάρος οικονομικά ευάλωτων δανειοληπτών, έλεγχος της αισχροκερδούς δράσης των Servicers και των Funds και παροχή προστασίας της πρώτης κατοικίας"... Πόσα ακίνητα άραγε έχουν "χτυπήσει" σε πλειστηριασμούς; Η απάντηση είναι τέσσερα. Ισχύει;
(Έλια Ζερβού- ευρωπαϊστες f/B)
@ Αυτές οι δύο πανομοιότυπες δηλώσεις απέχουν μεταξύ τους περισσότερα από 7 χρόνια. Η πρώτη, με την μηδενική ανοχή στη βία, έγινε ενώ ο σκληρός Ράμπο του κολλεγιακού σωλήνα ετοιμαζόταν να "κυβερνήσει". Και τι δεν μας είχε τάξει τότε! Νόμο και τάξη παντού, ξερίζωμα της βίας από τα πανεπιστήμια, σύλληψη των τραμπούκων του Ρουβίκωνα, έλεγχο των λάθρο, απελάσεις, αναβάθμιση της αστυνομίας "κι άλλα ηχηρά παρόμοια".
Και τι
έκανε; Το απόλυτο τίποτε. Μέριμνά του πώς ο Μήτσος θα γίνει μανούλα και πώς θα
πάρουν οι εταιρείες το Σήμα Διαφορετικότητας. Ναι, απέναντι είναι η σάρα και η
μάρα και το κακό συναπάντημα. Αλλά, ειλικρινά, σύντροφοι γαλαζαίοι, ως πότε
αυτό θα είναι επιχείρημα για να στηρίζετε έναν ψοφοδεή δημοσιοσχεσίτη; Ως πότε
κάθε κακοποιό στοιχείο του ποινικού ή του πολιτικού εγκλήματος θα αλωνίζει
ανενόχλητο, και αντί η τάξη να επιβληθεί διά ροπάλου, θα ακούμε αυτόν τον ασπόνδυλο
να κάνει δηλώσεις; Ήρεμα ρωτάω.
Υ.Γ. Στην αντίστοιχη εμπρηστική επίθεση με 4 γκαζάκια κι ένα μπιτόνι βενζίνη στο δικό μου σπίτι το 2020, που ευτυχώς προφτάσαμε και σβήσαμε τη φωτιά που έκαψε μόνο την πόρτα, η ΝΔ δεν έβγαλε κιχ. Ούτε ανακοίνωση, ούτε καταδίκη, ούτε έρευνες. Αν είχε δείξει τότε μηδενική ανοχή στη βία, η κα Νέστορα θα ζούσε.
(Θ.Τζήμερος -Δημιουργία ξανά)
@ Επίκαιρο "Διαχωρίζω τη θέση μου»- Μ.Βουλαρίνος
https://www.skai.gr/tv/episode/psuchagogia/diachorizo-ti-thesi-mou/2026-07-02-19
https://www.skai.gr/tv/episode/psuchagogia/diachorizo-ti-thesi-mou/2026-06-24-19
https://www.skai.gr/tv/episode/psuchagogia/diachorizo-ti-thesi-mou/2026-06-22-19
.jpg)
Ειδήσεις...
@ Ο 43χρονος Ερνάν Χιλ εντοπίστηκε ζωντανός κάτω από τα
ερείπια οκτώ ημέρες μετά τους φονικούς σεισμούς της Βενεζουέλας. Ομάδες
διάσωσης από επτά χώρες συνεργάστηκαν για πάνω από 70 ώρες. Δημιούργησαν μια
σήραγγα μέσα στα ασταθή ερείπια, παρέχοντας στον εγκλωβισμένο νερό, τροφή,
οξυγόνο και φάρμακα καθ' όλη τη διάρκεια της προσπάθειας.
@ Βίντεο-ντοκουμέντο καταγράφει την έναρξη της πυρκαγιάς στο
πρανές του δρόμου στο Δερβένι, με τις φλόγες να επεκτείνονται ταχύτατα. Η
έρευνα της Πυροσβεστικής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πιθανότερο είναι να
προκλήθηκε από αναμμένο τσιγάρο. Οι έρευνες των αρχών επικεντρώνονται σε τρία
οχήματα που πέρασαν από το σημείο της έναρξης της πυρκαγιάς λίγο πριν αυτή
εκδηλωθεί. Οι Αρχές έχουν ήδη εντοπίσει και εξετάζουν τους τρεις οδηγούς των
συγκεκριμένων οχημάτων που θεωρούνται ύποπτοι.
@ Δεκαέξι παιδιά εντοπίστηκαν και διασώθηκαν από ένα ρημαγμένο
σπίτι στην ύπαιθρο του Οχάιο, όπου ζούσαν συνωστισμένα σε ένα μικρό δωμάτιο υπό
«άθλιες συνθήκες» για περίπου τέσσερα χρόνια, ανακοίνωσαν οι αρχές.Τα παιδιά,
αγόρια και κορίτσια της ίδιας οικογένειας και ηλικίας από 18 μηνών έως 18 ετών,
ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, μέσα σε ανθρώπινα περιττώματα. Κάποια από αυτά δεν
ήταν σε θέση καν να μιλήσουν ενώ μία 18χρονη με αναπτυξιακή αναπηρία δεν
μπορούσε καν να συλλαβίσει το όνομά της. «
@ Η πρόσφατη ανακάλυψη ενός μοναδικού χάλκινου άρματος στο
αρχαιολογικό συγκρότημα Κάσας ντελ Τουρουνιουέλο, στην περιοχή της Μπαδαχόθ της
Ισπανίας, είναι ακόμη ένα κομμάτι του παζλ που αποκαλύπτει πόσο στενά συνδεδεμένη
ήταν η δυτική Μεσόγειος κατά τον 6ο και τον 5ο αιώνα π.Χ. και πόσο σημαντικό
ρόλο διαδραμάτιζε η Ταρτησσός στο διεθνές εμπόριο της εποχής. Στη διακόσμηση
ξεχωρίζει η μορφή του Αχελώου, αρχαίας ελληνικής ποτάμιας θεότητας, και δύο
γρυπών. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι το αντικείμενο ή τα καλλιτεχνικά πρότυπά
του προέρχονται από εργαστήρια της Μεγάλης Ελλάδας ή της Ετρουρίας.
.jpg)
@ Μπροστά σε μια τεράστια εγκατάσταση παραγωγής υφασμάτων της
εποχής των Βίκινγκ βρέθηκαν αρχαιολόγοι που έκαναν ανασκαφές στη Δανία.Το
αρχαιολογικό εύρημα χρονολογείται πριν από περισσότερα από 1.000 χρόνια, μεταξύ
600 και 950 μ.Χ ενώ αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της κοινωνίας τους. Ειδικοί
από το Μουσείο Moesgaard ανακοίνωσαν αυτή την εβδομάδα ότι η τοποθεσία έχει
έκταση 100.000 τετραγωνικά μέτρα, περιλαμβάνει χώρους επεξεργασίας λιναριού,
καθώς και περισσότερα από 80 σπίτια-λάκκους, δηλαδή ημιυπόγειες καλύβες που
χρησιμοποιούνταν οι ντόπιοι ως εργαστήρια και κατοικίες.
@Το ενδιαφέρον του Μάξγουελ για τα κουτάκια μπίρας ξεκίνησε
στην παιδική του ηλικία, συλλέγοντας αρχικά καπάκια και αργότερα τα ίδια τα
κουτάκια, τα οποία έβρισκε πεταμένα κατά μήκος των δρόμων τις δεκαετίες του '60
και '70.Η συλλογή του έφτασε τα 4.500 κομμάτια και αποκαλύπτει την ιστορία της
βιομηχανίας, καθώς τα πρώτα κουτάκια περιλάμβαναν οδηγίες χρήσης,
εγκαινιάζοντας μια νέα κουλτούρα μαζικής κατανάλωσης και απόρριψης έναντι των
επιστρεφόμενων μπουκαλιών.
.jpg)
@ Οι παρεμβάσεις σε «νόμο Κατσέλη», εξωδικαστικό μηχανισμό
ρύθμισης οφειλών, 72 δόσεις και ακατάσχετο, αλλάζουν την καθημερινότητα και τη
ζωή για -συνολικά- πάνω από 2 εκατομμύρια νοικοκυριά τα οποία, είτε έχουν
ενεργές ρυθμίσεις του ν. 3869/2010, είτε έχουν φορτωθεί χρέη από την εποχή της
πανδημίας και της μεγάλης ενεργειακής κρίσης, ή είναι μικροφειλέτες με χρέη έως
10.000 ευρώ προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, αναζητούν λύσεις και διέξοδο
στο πρόβλημα, με «κούρεμα» οφειλών έως 240 ή 420 δόσεις ή, στο εξής, και με
προστασία της κατοικίας τους από πλειστηριασμούς μέσω του εξωδικαστικού.
@ Τούρκος υπήκοος και πατέρας ενός παιδιού πυροβόλησε και
σκότωσε έξι εργαζόμενους σε κέντρο φιλοξενίας στο Στάντε της Γερμανίας . Η
αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη δύο ατόμων, ενός άνδρα και μίας γυναίκας, οι
οποίοι επιχείρησαν να διαφύγουν με αυτοκίνητο από την περιοχή.
@ Σε δρομολόγιο του προαστιακού από Θεσσαλονίκη προς Λάρισα,
όταν επιβιβάστηκαν αρκετοί ανήλικοι κάποιοιοι ανακάλυψαν στην αρχή κάποιου βαγονιού, τη
μεγαφωνική εγκατάσταση και άρχισαν να μιλούν μέσω της εγκατάστασης με χυδαίες
εκφράσεις προς τους επιβάτες , μέχρι το τρένο να φτάσει στη Λάρισα. Όπως
αναφέρεται μάλιστα στο onlarissa.gr, «στη διαμαρτυρία μιας κυρίας γιατί δεν
καλεί το προσωπικό το «100», έλαβε την απάντηση ότι δεν μπορούν να κάνουν
τίποτα».
@Στις 28 Ιουνίου, το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο αναγνώρισε
ομόφωνα την Αρμενική Γενοκτονία. Η απόφαση αυτή –που ανοίγει πλέον τον δρόμο
για την επικύρωσή της από την Κνεσέτ– σχολιάστηκε κυρίως ως αντιτουρκική
κίνηση. Αυτό που πέρασε απαρατήρητο είναι η αλληλουχία των γεγονότων, που της
δίνει το πραγματικό της νόημα.
@ Οι ακραίες θερμοκρασίες προκάλεσαν ακόμη και παραμόρφωση
στις σιδηροτροχιές των τραμ σε αρκετές πόλεις, οδηγώντας σε διακοπές
δρομολογίων και έκτακτα μέτρα από τις Αρχές της Γερμανίας καθώς το θερμόμετρο έφτασε τους 41,7 βαθμούς
Κελσίου στο Κόσεν του Βρανδεμβούργου. Παράλληλα, η αστυνομία του Βερολίνου
χρησιμοποίησε ακόμη και κανόνια νερού για να δροσίσει πολίτες που είχαν
συγκεντρωθεί σε δημόσιους χώρους, σε μια εικόνα που αποτυπώνει το μέγεθος της
θερμικής καταπόνησης που βιώνουν οι κάτοικοι.
.jpg)
@ Σύμφωνα με τις ετήσιες δηλώσεις οικονομικών συμφερόντων του
Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για το 2025, τα έσοδά του ξεπέρασαν το 1,4
δισεκατομμύριο δολάρια, με τη συντριπτική πλειονότητα να προέρχεται από
δραστηριότητες που σχετίζονται με τα κρυπτονομίσματα. Η οικογένεια Τραμπ έχει αποκομίσει τουλάχιστον
2,3 δισεκατομμύρια δολάρια από έργα που σχετίζονται με την αγορά των ψηφιακών
περιουσιακών στοιχείων μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο το 2025. Κατά τη
διάρκεια της θητείας του, η κυβέρνησή του προώθησε πολιτικές που θεωρήθηκαν
ιδιαίτερα ευνοϊκές για τον κλάδο, όπως η θέσπιση ομοσπονδιακών κανόνων για τα
stablecoins και η χαλάρωση της εποπτείας από τις αρμόδιες ομοσπονδιακές αρχές.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
