Συμπάθειες και ... αντιπάθειες

 

«Κοίταξα την τελευταία δημοσκόπηση της GPO για την iefimerida.gr σχετικά με το ποιους θεωρούν οι Έλληνες συμμάχους και εχθρούς. Και κατάλαβα, για πολλοστή φορά, γιατί αυτή η χώρα παράγει περισσότερη γκρίνια παρά πλούτο.Πάμε στα νούμερα, γιατί τα νούμερα δεν ψηφίζουν και δεν κολακεύουν.

Οι ΗΠΑ, η χώρα που στήριξε από τις πρώτες την Ελληνική Επανάσταση, που βοήθησε να μη γίνουμε Αλβανία ή Βουλγαρία μετά τον Εμφύλιο, που μας παρέχει την ομπρέλα ασφαλείας της εδώ και 75 χρόνια και που μας έβαλε στο ΝΑΤΟ, θεωρείται σύμμαχος μόλις από το 33% των Ελλήνων. Την ίδια στιγμή, σχεδόν ένας στους πέντε τη θεωρεί εχθρό. Υπάρχει, βλέπετε, ένα συνονθύλευμα αταβιστικών ορφανών -κληρονόμων του Στάλιν και του Χίτλερ- που εχθρεύεται τις ΗΠΑ επειδή έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ήττα αμφότερων των τεράτων. 

Κανένα «ψέκι» της αντισυστημικότητας δεν κάνει τον κόπο να σκεφτεί πώς θα ήταν η Ελλάδα αν, μετά τον τελευταίο πόλεμο, δεν είχε ενταχθεί στη σκέπη των ΗΠΑ αλλά της ΕΣΣΔ. Πού θα βρίσκονταν τα σύνορά μας στον βορρά, στην ανατολή και στον νότο; Θα είχαμε εμείς παραδουλεύτρες και χαμάληδες από την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια ή θα ήμασταν εμείς οι χαμάληδες στην Κωνσταντινούπολη;

Η Γερμανία, ο μεγαλύτερος εμπορικός μας εταίρος, η χώρα που αγοράζει τη φέτα μας, τα φάρμακά μας και, ουσιαστικά, τον τουρισμό μας, θεωρείται εχθρική από το 36,6% των Ελλήνων. Σύμμαχος μόλις από το 22%. Δηλαδή, ο πελάτης μας νούμερο ένα είναι, για την πλειονότητα, πιο εχθρικός από τη μισή Ευρώπη. 

Η Αλβανία εμφανίζεται εχθρική για το 55,3%. Πιο εχθρική ακόμη και από το Ιράν των αγιατολάδων. Η Αλβανία, της οποίας οι εργάτες έχτισαν τις πολυκατοικίες μας και μάζεψαν τις ελιές μας επί τριάντα χρόνια, είναι στη συνείδησή μας πιο επικίνδυνη από ένα θεοκρατικό καθεστώς που κρεμάει κόσμο στις πλατείες.

Μόνο η Γαλλία σώζεται, με ποσοστό 62,3%. Και ξέρετε γιατί; Όχι επειδή διαβάσαμε Βολταίρο ούτε επειδή είναι η χώρα του στρατηγού Μεζόν, που εκκαθάρισε την Πελοπόννησο και παρέδωσε τα κλειδιά της στους Έλληνες. Αλλά επειδή, παλαιότερα με τα Mirage και τους Exocet και σήμερα με τα Rafale και τις Belharra, μας εξασφάλισε τακτικά πλεονεκτήματα έναντι της Τουρκίας.

Το Ισραήλ, μια χώρα μικρότερη σε έκταση από την Ελλάδα, που πρασίνισε την έρημο και έχτισε οικονομία διπλάσια από τη δική μας, δεν κερδίζει τη συμπάθειά μας για το σθένος, την καινοτομία ή τους θεσμούς της. Την κερδίζει επειδή όποιος τα βάζει δημοσίως με την Τουρκία γίνεται αυτομάτως αδελφός λαός. Τα υπόλοιπα -εμπόριο, επενδύσεις, τεχνολογία- είναι ψιλά γράμματα. 

Είμαστε ίσως η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ που θεωρεί εχθρικούς τους δύο βασικούς οικονομικούς της εταίρους -τις ΗΠΑ και τη Γερμανία- και αντιμετωπίζει με ουδετερότητα έναν παραδοσιακά αναθεωρητικό «προστάτη».Με τέτοιον χάρτη φίλων και εχθρών, απορεί κανείς γιατί οι ξένες άμεσες επενδύσεις μας είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως ποσοστό του ΑΕΠ; »

(Απόσπασμά άρθρου του Κ.Στούπααπό το liberal.gr)