Διαφωνεί κανείς;

 

Την Τρίτη το έγραφα: οι κανόνες εμπλοκές πρέπει να αλλάξουν χθες. Ο παράνομος 20χρονος (υποψιαζόμαστε την ιδιότητα του "ευπαθούς και ευάλωτου, ε;) ήταν γνωστός στις αρχές, είχε ξανασυλληφθεί γιατί είχαν βρεθεί στο αυτοκίνητό του σιδερογροθιά, ρόπαλο και φάρος αστυνομίας, είχε μαζί του αεροβόλο πιστόλι, παρέσυρε τους αστυνομικούς σε επικίνδυνη για τη ζωή τους και τη ζωή των κατοίκων της περιοχής καταδίωξη, εμβόλισε περιπολικά και προσπάθησε να πατήσει τους αστυνομικούς που ήταν έξω από αυτά, μέχρι που αναγκάστηκαν να του ρίξουν. 

ΤΙ  ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ; Να τον παρακαλούν γονυπετείς; Να του στείλουν μια ανθοδέσμη με σημείωμα "Σε αγαπάμε. Μη μας κουράζεις άλλο.";Είναι δυνατόν ρε ασπόνδυλοι, φοβικοί, ευνουχισμένοι γαλαζαίοι να υπάρχει τάξη και ασφάλεια, όταν οι παραβατικοί κάνουν ό,τι γουστάρουν και τα όργανα της τάξης έχουν δεμένα χέρια; Πόσο μυαλό χρειάζεται για να το καταλάβετε; 

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να υποτάσσεται στην ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς. Φοβάται ότι η επιβολή του νόμου θα της κολλήσει τη ρετσινιά του "αυταρχισμού". Έτσι, επιτρέπει να συντηρείται ο μύθος του "καλού αγωνιστή" και του "κακού μπάτσου", με αποτέλεσμα η πολιτική βία να αντιμετωπίζεται με το γάντι, για να μη διαταραχθεί δήθεν η κοινωνική ειρήνη. Και μόνο η δήλωση για "μηδενική ανοχή" στη βία θα ήταν απαράδεκτη σε ένα σοβαρό κράτος: δηλαδή υπάρχει περίπτωση να ισχύει κάτι άλλο; 

Επιπλέον, οι αστυνομικοί στο πεδίο είναι θεσμικά απροστάτευτοι. Οι κανόνες εμπλοκής, τραγικοί. Τους στέλνουν ως πρόβατα επί σφαγήν: μπορούν να χρησιμοποιήσουν όπλο μόνο αν οι κακοποιοί πυροβολήσουν πρώτοι. Αν προφτάσουν. Οι  Σκυλογιάννης και Ευαγγελινέλης, στην καταδίωξη του Ρέντη, δεν πρόφτασαν. 

Η κυβέρνηση του Κυριάκου όχι μόνο δεν προσέφερε πολιτική κάλυψη, αλλά ευνούχισε τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Σωμάτων Ασφαλείας. Ο αστυνομικός γνωρίζει ότι αν χρησιμοποιήσει τον οπλισμό του για να αμυνθεί ή για να ακινητοποιήσει έναν εγκληματία, θα βρεθεί κατηγορούμενος, θα τεθεί σε διαθεσιμότητα, θα διασυρθεί στα ΜΜΕ, και θα πρέπει τον δικαστικό του Γολγοθά να τον πληρώσει από την τσέπη του.

Ο Γολγοθάς αυτός μόλις ξεκίνησε για τους 2 αστυνομικούς στο Άργος, που απλώς έκαναν, με κίνδυνο της ζωή τους, το καθήκον τους. Μεταξύ μας: απορώ που υπάρχουν ακόμα αστυνομικοί με τέτοια αίσθηση καθήκοντος. Με όσα εμπόδια τους βάζει στη δουλειά τους το ίδιο το κράτος, το φυσιολογικό θα ήταν να τα έχουν γραμμένα όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι: "Να κι αν τον πιάσουμε, να κι αν δεν τον πιάσουμε. Έτσι κι αλλιώς πάλι έξω θα είναι και θα κάνει τα ίδια, ξανά και ξανά  και ξανά." Διαφωνεί κανένας;

                                                                      (Θ.Τζήμερος- Δημιουργία ξανά)