Απόψεις...

 

«Η Μήλος θεωρείται ένας top προορισμός αυτή την εποχή. Κτίζεται σχεδόν παντού και παρά το γεγονός ότι, με τεράστια καθυστέρηση, «πάγωσαν» οι άδειες για ξενοδοχεία σε κάποιες περιοχές, βλέπεις πόσο τραυματισμένο είναι το μαγικό τοπίο της σε ορισμένα σημεία αξεπέραστης ομορφιάς. Πας επίσης στο αεροδρόμιό της και αντικρίζεις διαλυμένες τουαλέτες του 1970 και μία αίθουσα αναμονής που χωράει τους μισούς επιβάτες. Αν τύχει να υπάρχει καθυστέρηση, οι επιβάτες της προηγούμενης πτήσης βγαίνουν στο προαύλιο χωρίς προστασία από τον ήλιο και τη ζέστη, και περιμένουν αγανακτισμένοι… 

Ή μήπως να περάσουμε από τη Ραφήνα, που παρουσιάζει εικόνα βαθιά τριτοκοσμική, καθώς ένα λιμάνι προσπαθεί να εξυπηρετήσει τριπλάσιο αριθμό πλοίων από αυτόν που του αρμόζει; Μπορούμε επίσης να δούμε τι θα συμβεί στην ευρύτερη περιοχή της Ερμιόνης και στο Πόρτο Χέλι. Θα κτιστούν αρκετά πεντάστερα ξενοδοχεία, αλλά οι δρόμοι έχουν πλάτος που δεν σηκώνει δύο αυτοκίνητα σε αντίθετη κατεύθυνση και τα σκουπίδια είναι συσσωρευμένα δίπλα σε άθλιους κάδους σε κάθε διασταύρωση. Πώς θα λειτουργήσουν αυτά τα ξενοδοχεία σε αυτό το περιβάλλον, τι θα συμβεί αν –χτύπα ξύλο– ξεσπάσει μια μεγάλη πυρκαγιά; Κανείς δεν ξέρει, ούτε και ενδιαφέρεται να προετοιμαστεί και να κάνει κάποιο σχέδιο για αυτό το ενδεχόμενο. 

Και βεβαίως καταλήγουμε στην εναέρια κυκλοφορία και στην ΥΠΑ που, με ευθύνη των αρμόδιων υπουργών, έχει μείνει απελπιστικά πίσω σε υποδομές.Από τη χώρα πέρασαν πάρα πολλά χρήματα τα τελευταία χρόνια και ο τουρισμός έδωσε μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξή της. Ηταν όμως τεράστιο λάθος ότι τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης δεν πήγαν σε υποδομές αυτού του τύπου, αλλά σε δρόμους που είναι σχετικά άδειοι. Θα βρούμε μπροστά το μεγάλο έλλειμμα υποδομών αν δεν κάνουμε κάτι άμεσα».

                                                              (Αλ. Παπαχελάς-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Το έγκλημα της Marfin συμπυκνώνει το πνεύμα μιας ολόκληρης εποχής, την οργή που γίνεται μίσος, την απελευθερωμένη εχθροπάθεια, τη δικαίωση της βίας. Και επειδή το πνεύμα ποτέ δεν είναι αφηρημένο, ας μην ξεχάσουμε ότι ο θάνατος στην πυρά των τριών της Marfin από τους ιεροεξεταστές του αντιμνημονιακού αγώνα ήταν το αποτέλεσμα της νοοτροπίας που είχε επιβάλει τότε στην ελληνική κοινωνία η Αριστερά με τη νεοναζιστική Δεξιά. 

Από τη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα ζει σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου ώς την αθώωση της χρήσης των μολότοφ και των διαφόρων εμπρηστικών μηχανισμών, τα οποία αντιμετωπίζονταν, πάντα από την Αριστερά, σαν παιχνίδια απαραίτητα για το τσίρκο της δημοκρατίας μας. Θα θυμάστε ότι υποστήριζαν πως η μεταφορά και η κατοχή μολότοφ δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα. Και βέβαια τη σοφή ρήση του κ. Τσίπρα ότι οι μολότοφ είναι πρόβλημα μόνον γι’ αυτούς που βρίσκονται απέναντί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα πυροβόλα όπλα, όμως το μυαλό του κ. Τσίπρα δεν φτάνει τόσο μακριά».

                                                             (Τ.Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)