Δυσ-τοπικά... φαινόμενα

 

@ Δυσκολεύεται να πιστέψει κανείς ότι εν έτει 2026 σε πρωτεύουσα πόλη, ανάμεσα σε δύο μεγάλα ζαχαροπλαστεία στην οδό Δομπόλη θα συναντήσει αυτό το θέαμα, χρόνια τώρα. Και οι λέξεις χάνουν το νόημά τους…  

Δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να ρίξει ένα τσιμέντο, να κάνει μια πλακόστρωση, ο Δήμος να κάνει μια παρέμβαση. Δεκάδες άνθρωποι καθημερινά κάνουν σλάλομ ανάμεσα στα νερά (σκεφτείτε τον χειμώνα τι γίνεται) για να παρκάρουν το αυτοκίνητο και να κατευθυνθούν προς τα ζαχαροπλαστεία. Πρωτογονισμός στο ανώτατο επίπεδο!

@ Πάει κι αυτό το κολωνάκι που μάλλον διαθέτει και αισθητήρα εκεί στην πρόσφατη ανάπλαση της πλατείας Γλυκήδων μετά τα υπόλοιπα κολωνάκια/φωτιστικά που κείτονται στο έδαφος παραπέρα. Και ως πότε άραγε θα μένουν ξηλωμένα στο έδαφος; Αόρατα είναι για τους δημοτικούς υπαλλήλους ή μήπως δεν περνάνε καθόλου από κει;

@ Ακόμη δεν το τελείωσε το πέτρινο σπίτι του ο άνθρωπος και του το μουτζούρωσαν με σπρέι πάνω στην πέτρα. Η κατάσταση παράγινε αλλά όπως είπαμε όλοι οι νεοβάνδαλοι στην πόλη μας είναι αόρατοι και διαθέτουν ασυλία αφού δεν έχει συλληφθεί ούτε ένας, ποτέ…

@ Όταν η αφίσα πάνω στο δέντρο ανήκει σε φιλικά προσκείμενη ιδεολογία προς τη δημοτική αρχή -και παρά τις εκκλήσεις για προστασία των δέντρων και τις απειλές για πρόστιμα- μια χαρά παραμένει εκεί όπως και όλες οι λινάτσες που χρησιμοποιούν τα δέντρα ως υποστυλώματα ή τους φανοστάτες…

@ Δεν υπάρχει πιο ταιριαστό σημείο από αυτό το μακρόστενο και σκιερό κάτω από τα τείχη για να τοποθετηθούν κάποια παγκάκια. Είναι ατμοσφαιρικό, έχει και θέα. Αλλά πού… Ένα παγκάκι υπάρχει όλο κι όλο κι αυτό άθλιο και δίπλα στα ουρητήρια, που ως γνωστόν βρίσκονται στις στοές του κάστρου παραδίπλα. Τελικά η απόσταση από τη στάνη στον πολιτισμό είναι αρκούντως μεγάλη...

@ Τι να σχολιάσουμε εδώ; Δεν υπάρχει μια βίδα για να βιδωθεί καλύτερα ο κάδος που μάλλον θα καταλήξει σε καμιά λίμνη, όπως και τόσοι άλλοι προηγούμενοι…