Απόψεις...

 

«Πριν από τη σέντρα ή το τζάμπολ, σε κάθε ανάπαυλα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των αγώνων προβάλλεται ο τζόγος, με ψιλά γράμματα να προειδοποιούν για το ενδεχόμενο εθισμού. Τα λογότυπα των στοιχηματικών εταιρειών τυπώνονται στις φανέλες των ομάδων, τοποθετούνται σε στάσεις λεωφορείων, το μάτι εκπαιδεύεται και συνηθίζει. Ο αθλητισμός πλέον συνδέεται άρρηκτα με τον τζόγο, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι δύο ασύμβατοι κόσμοι.

Δεν θα εθιστούν όλοι όσοι δουν μια διαφήμιση. Δεν είναι, όμως, όλοι το ίδιο δυνατοί, δεν μοιράζονται κοινά βιώματα ούτε έχουν το ίδιο υποστηρικτικό πλαίσιο. Στις μέρες μας όσοι προσπαθούν να αποτραβηχτούν από τον τζόγο δίνουν έναν δυσανάλογα άδικο αγώνα απέναντι σε μια βιομηχανία που απολαμβάνει πλέον μια προβολή δίχως όρια».

                                                        (Γ.Παπαδόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Πόσα φεστιβάλ μπορούμε να καταναλώσουμε;Τείνω να πειστώ ότι η γεμάτη ατζέντα που μας καλεί να κάνουμε τικ επάνω της διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από διοργανώσεις πρόχειρες ή απλώς εφετζίδικες, φεστιβάλ που γίνονται για να γίνουν, που ο βασικός τους στόχος είναι να καταναλώσεις (και πάλι) και που φεύγοντας θα πεις: τι το ήθελα και ήρθα εδώ;»

                                                         (Λ. Σταμπούλογλου-protagon.gr)

«Η Κ. ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ έπειτα από έξι μήνες. Η μόνιμη κατοικία της βρίσκεται στην Κυψέλη, αλλά το τελευταίο διάστημα ζει εκτός Αθηνών για επαγγελματικούς λόγους. Η επιστροφή στη γειτονιά της δεν ήταν αυτή που περίμενε.Η εικόνα που αντίκρισε την απογοήτευσε: «Σακούλες σκουπιδιών στοιβαγμένες γύρω από ξεχειλισμένους κάδους, χαρτιά και πλαστικά στις άκρες των δρόμων, πεζοδρόμια βρόμικα, με έντονη δυσοσμία. Ποτέ δεν θυμάμαι την Κυψέλη τόσο παρατημένη», λέει. Στα ήδη στενά πεζοδρόμια, οι σπασμένες πλάκες, οι λακκούβες, τα παρκαρισμένα μηχανάκια και τα κάθε λογής εμπόδια αναγκάζουν συχνά τους πεζούς να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα. «Δεν θυμόμουν την πόλη έτσι. Μπορεί η Αθήνα να μην ήταν ποτέ η πιο καθαρή πόλη, αλλά δεν υπήρχε αυτό το χάλι. Η επιστροφή μου ήταν μια απότομη προσγείωση», συμπληρώνει. Η Κ. συμπυκνώνει αυτή την απογοήτευση σε μία φράση: «Ο Δούκας κατάφερε ακόμη κι αυτοί που τον ψήφισαν, όπως εγώ, να λένε πού είναι ο Μπακογιάννης».

                                                                                       (LIFO)