Βανδαλισμών... συνέχεια

 

@ Οι βανδαλισμοί συνεχίζονται και θα συνεχίζονται όσο η Δημοτική Αρχή αρνείται να προστατέψει την πόλη με εγκατάσταση καμερών αρκούμενη στο να βγάζει ανακοινώσεις… αποτροπιασμού προς μεγάλη χαρά των νεοβανδάλων.

Στο «Πάρκο Ερμηνείας Οικοσυστήματος της Λίμνης Παμβώτιδας», όπως μας ενημέρωσαν συμπολίτες μας, και ενώ τελευταία είχαν αντικατασταθεί οι σανίδες που είχαν σαπίσει, οι καινούριες σανίδες βρέθηκαν πεταμένες στις όχθες της λίμνης. Εν τω μεταξύ η περίφραξη είναι κομμένη. Ας αποφασίσει η Δημοτική Αρχή αν θέλει να έχει κλειδαμπαρωμένο ένα όμορφο παρκάκι για να μην το βανδαλίσουν, όπως κάνει και με τις αυλές των σχολείων αντί να φροντίσει να τις προστατεύσει. Και πώς να μπορέσει άλλωστε να το κάνει  όταν αρνείται το προφανές; 

Η πόλη χρειάζεται ανθρώπους χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες, τις οποίες άλλωστε η ίδια η πραγματικότητα  έχει καταργήσει. Αλλά στο Δουκάτο των Ιωαννίνων, όπως και σε κείνο των Αθηνών, ισχύουν άλλοι κανόνες ή μάλλον δεν ισχύουν κανόνες αλλά το «ό,τι θέλει ο καθένας»...

@ Στην πλατεία Γλυκήδων του κάστρου αμέσως μετά την ανάπλαση των εκατομμυρίων άφησαν το γκαζόν να μετατραπεί σε γήπεδο ποδοσφαίρου καθημερινά με τα επιδαπέδια φωτιστικά να χρησιμοποιούνται για ...γκολπόστ.  Μόλις βέβαια ήρθε η Υπουργός κα Μενδώνη για τα εγκαίνια των λουτρών τα αποκατέστησαν για μια μέρα και μετά... τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. 

Οι πινακίδες «Μην πατάτε το πράσινο» ας πούμε είναι απαγορευμένες, πόσω μάλλον το καγκελάκι που προστατεύει και το οποίο η Δημοτική Αρχή φρόντισε να  ξηλώσει όπου κι αν το βρήκε στην πόλη. Τώρα κάποιοι σπάνε τα φωτιστικά και ξεβιδώνουν την πρόχειρη στήριξη με τις βίδες. Σε λίγους μήνες ο χώρος θα μοιάζει με παρατημένο χωράφι αλλά λεφτά υπάρχουν και θα τα αποκαταστήσουν αμέσως όπως έκαναν και με τις τεράστιες καταστροφές που έγιναν από "αγνώστους" στο 8ο Λύκειο όπου και κατέστρεψαν υπολογιστές, διαδραστικούς πίνακες κτλ. Άλλωστε, από την τσέπη τους τα βάζουν;     

Το γήπεδο... ποδοσφαίρου

                                                         Άκοφτα χόρτα και σκουπίδια

Λακκώματα: Από πνεύμονας πρασίνου, μουντζουρωμένο σεληνιακό τοπίο...

 

Πριν από λίγο καιρό είχαμε την «ανάπλαση» στα Λακκώματα. Αποτέλεσμα; Τα δέντρα κόπηκαν, το πράσινο εξαφανίστηκε και στη θέση του υψώθηκαν γκρίζοι όγκοι από μπετόν. Και φυσικά, το «κερασάκι στην τούρτα»: οι τοίχοι έγιναν αμέσως ο καμβάς για κάθε λογής μουντζούρες και οπαδικά συνθήματα. Από πνεύμονας γειτονιάς, ο χώρος μετατράπηκε σε ένα άχαρο, παρατημένο τσιμεντένιο τοπίο. Όπως και στην Κεντρική Πλατεία δηλαδή. 

Η κλασική συνταγή «αναβάθμισης» αστικού τοπίου λειτούργησε και εδώ: παίρνεις πράσινο, δίνεις τσιμέντο και αφήνεις το …«φινίρισμα» στους τοπικούς «καλλιτέχνες» της μουντζούρας.

Τι να τα κάνεις άλλωστε τα δέντρα και το οξυγόνο; Το μπετόν είναι πιο ανθεκτικό στη ζέστη του Ιουλίου και του Αυγούστου! Από το Πάρκο κρατάς μόνο το όνομα. Και επιτέλους έχεις και μια πινακοθήκη δρόμου! Τι Tate Modern και Λούβρο... εδώ έχουμε την "Γκαλερί Λακκώματα"!  Και πάλι καλά δηλαδή που έριξαν τόσο τσιμέντο ώστε να έχουν τα "παιδιά" περισσότερο καμβά  να εκφραστούν. Κατά τα άλλα, έργο ευρωπαϊκών προδιαγραφών: Ξεκινάει ως πάρκο, καταλήγει ως πίστα για skate και καμβάς για συνθήματα.

Αλλά είναι καιρό πια γνωστό τοις πάσι πως όταν αφήνεις άδειες, γκρι επιφάνειες από μπετόν αυτές λειτουργούν σαν «μαγνήτης» για γρήγορες μουντζούρες και οπαδικά συνθήματα. Αντίθετα, η οργανωμένη παρέμβαση αλλάζει εντελώς τους όρους του παιχνιδιού. Ένα ολοκληρωμένο και εντυπωσιακό mural (τοιχογραφία) σπάνια μουντζουρώνεται σε σχέση με έναν άδειο τοίχο.

Θα μπορούσαν λοιπόν οι ιθύνοντες να ζητήσουν από ντόπιους ή καταξιωμένους street artists (όπως έχουν κάνει με επιτυχία τα Τρίκαλα) να δημιουργήσουν έργα εμπνευσμένα από την ιστορία των Ιωαννίνων, τη φύση ή την τοπική παράδοση, δίνοντας χρώμα και χαρακτήρα στο σημείο. Αν μάλιστα οι καλλιτέχνες ήταν και ντόπιοι ο χώρος θα αποκτούσε «ιδιοκτήτες» την ίδια τη γειτονιά για να τον προστατεύει.

Και εκεί που υπάρχουν τα φωτιστικά -σε εμφανή, ψηλά σημεία-  αν υπήρχαν κάμερες  για την προστασία της δημόσιας περιουσίας, θα  λειτουργούσαν ανασταλτικά και για τους βανδαλισμούς. Αλλά και η φύτευση αναρριχώμενων φυτών (π.χ. κισσός) στη βάση των τοίχων θα κάλυπτε το μπετόν, εξαφανίζοντας τις επιφάνειες των μουντζουρο-graffiti. 

Ακόμη, υπάρχουν ειδικά βερνίκια που εφαρμόζονται πάνω από το μπετόν (ή πάνω από το mural), ώστε αν κάποιος πάει να μουντζουρώσει, αυτό να καθαρίζεται  με ένα πιεστικό νερού σε δύο λεπτά! Αλλά και ο δυνατός φωτισμός το βράδυ εξαφανίζει τα «τυφλά» σημεία όπου δρουν ανενόχλητοι οι βάνδαλοι. Αλλά, ως φαίνεται, αυτά είναι άγνωστες λέξεις για τη Δημοτική μας Αρχή.

Η εικόνα όμως τώρα μιλάει από μόνη της και είναι πραγματικά θλιβερή. Εκεί που υπήρχε ένας καταπράσινος πνεύμονας έγινε σεληνιακό πεδίο. Από πάρκο  για να κάθεσαι, έγινε  πίστα για να ψήνεσαι. Είναι άλλωστε η  νέα μόδα στην αρχιτεκτονική τοπίου της πόλης μας: Αποψίλωση & Τσιμεντοποίηση. Τώρα και με τη σφραγίδα "Βιοκλιματικής" Αναβάθμισης! Έτσι βάλαμε τέλος και με τα πεσμένα φύλλα το φθινόπωρο! Ξεριζώσαμε τα δέντρα, λύσαμε το πρόβλημα. Πρακτικότητα πάνω απ' όλα! Επιτέλους, τα Γιάννενα απέκτησαν τη δική τους μικρή Σαχάρα στην καρδιά της πόλης...

Διαβάστε όμως τι έγραψε η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" πριν λίγο καιρό αναφερόμενη στα Τρίκαλα: «Σαν αστικός καμβάς είναι τα Τρίκαλα. Με το που αρχίζεις να περπατάς στα στενά τους, η τέχνη του δρόμου αποκαλύπτεται σε κάθε γωνία – όχι διακριτικά, αλλά με τρόπο που απαιτεί την προσοχή σου. Πολυκατοικίες στολισμένες με εντυπωσιακές τοιχογραφίες, γκρίζοι τοίχοι που μεταμορφώνονται σε αφηγηματικά έργα, ακόμα και τα πιο αδιάφορα σημεία γεμίζουν χρώμα. 

Στο παιχνίδι έχουν μπει και τα καφέ της πόλης· τους τοίχους τους κοσμούν έργα ταλαντούχων Ελλήνων street art καλλιτεχνών. Κι έπειτα είναι τα ΚΑΦΑΟ, οι γκρίζοι θάλαμοι των τηλεπικοινωνιών που εδώ έχουν περάσει από τα χέρια δημιουργών με ανεξάντλητη φαντασία. Σχέδια παιχνιδιάρικα, σύγχρονα, συχνά με χιούμορ, δίνουν στην πόλη έναν χαρακτήρα που δεν συναντάς εύκολα αλλού».

Αυτό θα μπορούσε να γίνει και εδώ, αλλά πού… Είναι μακρύς ο δρόμος για τον καθημερινό πολιτισμό...

 

Το πάρκο από μπετόν σήμερα

Όταν η Δημοτική Αρχή αποφάσισε να κοπούν όλα τα δέντρα και να μεταμορφωθεί  ένας πνεύμονας πρασίνου στο κέντρο της πόλης σε μια έρημο από μπετόν... 

                                                   Εικόνες από τα Τρίκαλα...

Δυσ-τοπικά... φαινόμενα

@ Δέντρα και φωτιστικά σε όλη την πόλη αποτελούν εδώ και καιρό τον καμβά για την προπαγάνδα αναρχο-αριστερών κυρίως οργανώσεων και μάλιστα χωρίς τον κίνδυνο οι υπάλληλοι της καθαριότητας να τα κατεβάσουν. Υπάρχει μάλλον μια εκλεκτική συγγένεια με τη δημοτική αρχή, αλλιώς γιατί μένουν γιγαντοπανό και αφίσες συγκεκριμένων κομματικών χώρων μετά από χρόνια να κρέμονται μισοσχισμένα από τις κολώνες και τα φωτιστικά; Θα έπρεπε να είχαν κατέβει καιρό τώρα. 

@ Στη στροφή της κυρα-Φροσύνης μπορεί να μην χωράει να περάσει ούτε ποδήλατο αλλά παρκάρουν μια χαρά τα αυτοκίνητα, στην πόλη της "βιώσιμης κινητικότητας"... 

@ Πόσα ανενεργά περίπτερα θα κλείνουν τα πεζοδρόμια αφήνοντας ελάχιστο χώρο για τους πεζούς; Κι εδώ η Δημοτική αρχή δίνει ρεσιτάλ αποτελεσματικοτητας... 

(Eδώ μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο και στην πλατεία Πολυτεχνείου/Λ. Δωδώνης)

@ Στον παραλίμνιο πεζόδρομο προς Ανατολή κόβουν τα κλαδιά και τα πετάνε δίπλα ή στις όχθες της λίμνης, εδώ τα aφήνουν εκεί από όπου τα έκοψαν… νέα ήθη στην τεμπελιά ή πρόοδος στο ντεκόρ; Ή μήπως σου λέει θα ξεραθούν, θα τα πάρει ο αέρας... Καλωδιώσεις χύμα στο χορτάρι... 

@ Η καταστροφομανία καλά κρατεί… η καφρίλα συνεχίζει αμείωτη να κόβει μέχρι και το όμορφο μεταλλικό κάγκελο και να το πετάει στη λίμνη. Αλλά είπαμε... όλα καλά -αν και αόρατα- για τους θεσμικούς φορείς. Με τέτοιες λεπτομέρειες θα ασχολούνται;

@ Αυτή η άθλια, μισο-πεσμένη περίφραξη που δεν θα την έβαζε κανείς ούτε στο χωράφι του, κοσμεί την παραλίμνια -και πιο τουριστική- περιοχή τα τελευταία δυόμισι χρόνια... και δεν ντρέπεται κανένας... τόσο πολύ τους ενδιαφέρει η εικόνα της πόλης που κλήθηκαν να υπηρετήσουν...   

@ Στην πλευρά της Μαβίλη έριξαν λίγο τσιμέντο για να περπατάει ο κόσμος χωρίς να στραμπουλήξει κανα πόδι... από την πλευρά του Κατσάρη δεν θα ρίξουν;

@ Η απόδειξη είναι από επίσημο έγγραφο και αφορά ηλιακό δέντρο Αγρινίου… να υποθέσουμε ότι κι εδώ κάτι ανάλογο συμβαίνει; Κόστος 207.000 ευρώ...