Και δεν ντρέπονται κιόλας...

 

Mια εικόνα απόλυτης παρακμής, αδιαφορίας και διοικητικής ανικανότητας βλέπουν μπροστά τους οι επισκέπτες της πόλης που κινούνται στην παραλίμνια περιοχή. 

Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους:  Η Ιστορική Πύλη του Κάστρου έχει καταντήσει μια ανεξέλεγκτη χωματερή. Ακριβώς δίπλα και πίσω από τα μεσαιωνικά τείχη, εκεί που θα έπρεπε να αναδεικνύεται η πολιτιστική μας κληρονομιά, αντικρίζει κανείς βουνά από μπάζα, στρώματα, πλαστικές σακούλες και πεταμένα ρούχα. Μια παράνομη χωματερή σε ένα από τα πιο τουριστικά και ιστορικά σημεία της πόλης. Ντροπή!

Η παραλίμνια παιδική χαρά πλήρως ξεχαρβαλωμένη. Ισως η χειρότερη και πιο επικίνδυνη αστική παιδική χαρά στη χώρα. Ξηλωμένες υποδομές, εκτεθειμένοι σωλήνες, σπασμένα μεταλλικά παιχνίδια από ανοξείδωτο υλικό που πετάχτηκαν στον εξωτερικό χώρο και έμειναν εκεί μέχρι να τα μαζέψουν οι γνωστοί "ευάλωτοι" για να τα πουλήσουν για σκραπ. Σάμπως από την τσέπη τους τα πλήρωσαν οι τοπικοί άρχοντες για να ενδιαφερθούν;  Εκεί που θα έπρεπε να παίζουν παιδιά με ασφάλεια, υπάρχει μόνο επικινδυνότητα και ντροπή.

Γλυπτά βανδαλισμένα και ακρωτηριασμένα με την τέχνη και τον δημόσιο χώρο παραδομένα στο έλεος των βανδάλων. Μουτζουρωμένα μάρμαρα, κατεστραμμένα στοιχεία και πλήρης έλλειψη προστασίας ή συντήρησης. 

Το σκουπιδαριό επεκτείνεται και στις όχθες της Παμβώτιδας, επιβεβαιώνοντας ότι και οι όχθες μιας προστατευόμενης λίμνης μπορούν άνετα να μετατραπούν σε σκουπιδότοπο.

Μια τριτοκοσμική κατάντια και μια ανοχή στη βρωμιά, τον βανδαλισμό και την εγκατάλειψη των δημόσιων χώρων που έχει ξεπεράσει κάθε όριο με την ευθύνη βεβαίως μιας Δημοτικής Αρχής που κωφεύει συστηματικά και δηλώνει απούσα,  παρακολουθώντας απαθής την πόλη να μετατρέπεται σε σκουπιδότοπο.

Ανικανότητα; Ωχαδερφισμός; Πλήρης αναισθησία; Ό,τι και να φταίει, το αποτέλεσμα είναι ντροπιαστικό...

Καμαρώστε:

Η χωματερή μπροστά στην Πύλη του κάστρου

                                       Τα ακρωτηριασμένα και βανδαλισμένα "γλυπτά"

Οι όχθες της Παμβώτιδας

                                        Η άθλια και επικίνδυνη παιδική χαρά 

Μνημείο παράλογης σπατάλης: Ο Μαρμάρινος Κόμβος της Λαψίστας...

Ενάμισι εκατομμύριο ευρώ δαπανήθηκε για να μετατραπεί ένας βατός, ευθύγραμμος δρόμος και μια απλή, λειτουργική διασταύρωση έξω από τα Ιωάννινα, στο ύψος της Λαψίστας, σε ένα φαραωνικό «έργο» με κυκλικούς κόμβους επενδυμένους με... μάρμαρο! 

Ένα έργο εντελώς αχρείαστο σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε χωρίς καμία ουσιαστική συγκοινωνιακή λογική. Και μάλιστα, αντί να διευκολύνει τους οδηγούς, ο νέος κόμβος δυσχεραίνει επικίνδυνα την κίνηση καθώς ο δρόμος στενεύει απότομα (παραχωρώντας τον μεγαλύτερο χώρο σε κράσπεδα!) και εντελώς αδικαιολόγητα, αναγκάζοντας τα οχήματα —και μάλιστα σε ένα οδικό δίκτυο με αυξημένη κίνηση βαρέων οχημάτων— να κάνουν αλλεπάλληλους, άσκοπους κύκλους μέσα στα χωράφια.

Η Περιφέρεια Ηπείρου προσπαθώντας να βαφτίσει το ψάρι κρέας, κάνει λόγο για «αναβάθμιση της οδικής ασφάλειας», την ώρα που η πραγματικότητα την εκθέτει ανεπανόρθωτα όπως με τους εντελώς άχρηστους κόμβους σε Γοργόμυλο και Πολυστάφυλο Πρεβέζης. Σύνολο των τριών:  3,4 ε κ α τ ο μ μ ύ ρ ι α  ευρώ!

Και ενώ από τη μία έχουμε πεταμένα χρήματα για μάρμαρα και κυκλικά εμπόδια στη μέση του πουθενά οι πιο πολλοί κυκλικοί  κόμβοι παραμένουν επικίνδυνοι χωρίς βασικές διαγραμμίσεις, αφήνοντας τους οδηγούς να μαντεύουν τις λωρίδες κυκλοφορίας.

Στην Περιφερειακή Οδό σχηματίζονται καθημερινά ατελείωτες ουρές, με τους οδηγούς να εγκλωβίζονται σε πολυδαίδαλες διασταυρώσεις με φανάρια από έξι διαφορετικές κατευθύνσεις. Οι απαραίτητοι κυκλικοί κόμβοι που θα έδιναν «ανάσα» δεν έγιναν ποτέ. Αντίθετα, μεταφέρονται στην Εθνική Οδό προς Κόνιτσα και Κακαβιά  που σε δυο χρόνια θα έχουν ξεπεραστεί από την πραγματικότητα. Άρα, τα έργα δεν γίνονται με γνώμονα την πραγματική εξυπηρέτηση του πολίτη. Και πού λέτε ξεφύτρωσε ένας μεγάλος κυκλικός κόμβος που επίσης δυσχεραίνει την κίνηση; Σ΄ένα σημείο μηδενικής ανάγκης, προς Καρδαμίτσια!  

Από την άλλλη, στο Πάρκο Πυρσινέλλα που αναμένεται να προσελκύει πλήθος κόσμου, η κυκλοφορία ρυθμίζεται με ένα αριστερό φανάρι-ανέκδοτο που κρατάει μόλις 8 δευτερόλεπτα, δημιουργώντας ουρές και εκνευρισμό για όσους θέλουν να μπουν και μ΄ένα δεύτερο φανάρι άλλων οκτώ δευτερολέπτων από την  απέναντι πλευρά  για όσους θέλουν να βγουν από το πάρκο. Αλλά εκεί δεν προβλέπεται κόμβος!

Και τώρα μαθαίνουμε ότι ετοιμάζονται νέοι κόμβοι σε Φραξύλα, Κανάλι, Καστροσυκιά, Πέρδικα, Καρτέρι και Λυγιά.  Βοήθειά μας…

     Ο κόμβος Λαψίστας όπως ήταν πριν γίνει ο κόμβος και τοποθετηθεί  το... μάρμαρο 

¨Όπως έγινε μετά το ...μάρμαρο

             Οι ανύπαρκτοι αλλά απαραίτητοι κόμβοι στην Περιφερειακή Οδό

                                      Ο άχρηστος κατασκευασθείς προς Καρδαμίτσια... 

             Ο απαραίτητος αλλά μη προβλεπόμενος "προς και από" πάρκο Πυρσινέλλα

Στάσεις, αυστηρά για ...πρωτόγονους

 

Μνημεία αδιαφορίας, δυσωδίας και εγκατάλειψης αντικρίζουν καθημερινά εκατοντάδες πολίτες, φοιτητές και επισκέπτες που χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες στην πόλη μας. Οι εικόνες είναι από τη στάση του αστικού στη Λεωφόρο Νιάρχου και τη στάση Παπουτσή (ΚΤΕΛ) που όχι μόνο δεν θυμίζουν σε τίποτα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, αλλά παραπέμπουν σε χώρες τριτοκοσμικές.

Λεωφόρος Νιάρχου (Στάση Αστικού): Μια ανοιχτή τρύπα στο σκουριασμένο φρεάτιο και το σπασμένο παρακείμενο άνοιγμα  έχουν μετατραπεί σε αυτοσχέδιους κάδους απορριμμάτων. Γεμάτοι με πλαστικά μπουκάλια, κουτάκια αλουμινίου, πακέτα τσιγάρων και αποφάγια, τα σημεία αυτά αποτελούν μόνιμη πηγή μόλυνσης ενώ συνιστούν παγίδα και για την ακεραιότητα των πεζών αλλά και των ατόμων με προβλήματα όρασης που κινούνται στον διπλανό τυφλό οδηγό του πεζοδρομίου.

Στάση Παπουτσή (ΚΤΕΛ): Η κατάσταση δίπλα στο οδόστρωμα και τις θαμνώδεις εκτάσεις είναι εξίσου τραγική. Πλαστικά κάνιστρα, σκισμένες σακούλες, μπουκάλια και κάθε λογής απορρίμματα έχουν «πνίξει» το πράσινο. Η πλήρης έλλειψη τακτικού καθαρισμού και η απουσία επαρκών κάδων έχουν μετατρέψει το φυσικό περιβάλλον σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο.

Και η αθλιότητα συνεχίζεται με τον κόσμο να περιμένει το λεωφορείο μέσα στη βρώμα και τη δυσωδία. Περιφέρεια, Δήμε Ιωαννιτών και ΚΤΕΛ Ιωαννίνων, σας ευχαριστούμε…

                                                                Στάση αστικού Λ.Νιάρχου

                                                      Στάση Παπουτσή-  ΚΤΕΛ Ιωαννίνων

Eμπορικά κέντρα- μικρές χωματερές...

 

Η κατάσταση γύρω από το εμπορικό κέντρο της Λ.Νιάρχου (Jumbo, Κωτσόβολος, My Market) ή του Top Parks (IKEA,The Mart κτλ.) είναι ολίγον τι ντροπιαστική και έντονα τριτοκοσμική , εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τόσο την τοπική αυτοδιοίκηση όσο και τις αρμόδιες επιχειρήσεις. Mια εικόνα που αντικρίζουν καθημερινά χιλιάδες επισκέπτες.

Βουνά από σκουπίδια κατά μήκος των πεζοδρομίων, των κρασπέδων και των παρτεριών. Πλαστικά μπουκάλια, χαρτόκουτα, συσκευασίες τροφίμων και εκατοντάδες αποτσίγαρα σαπίζουν δίπλα σε σταθμευμένα αυτοκίνητα και πεζούς. Πυκνή βλάστηση και θάμνοι πνιγμένοι στα απορρίμματα, μετατρέπουν τις άκρες των δρόμων σε μόνιμες, υπαίθριες χωματερές.

Αυτή η αθλιότητα όμως έχει την υπογραφή και της αδιαφορίας του Δήμου Ιωαννιτών που εισπράττει δημοτικά τέλη αλλά τους πέφτει μακριά  να περάσουν από εκείγια να καθαρίσουν,εξαντλώντας το «έργο» τους στις βιτρίνες του κέντρου.

Σκανδαλώδης όμως είναι και η ανοχή των πολυεθνικών και των μεγάλων επιχειρήσεων της περιοχής με τις  διευθύνσεις αυτών των μεγάλων καταστημάτων -που ζουν καθημερινά από τις τσέπες των Γιαννιωτών- να μην  ντρέπονται να ανέχονται αυτόν τον βούρκο έξω ακριβώς από την πόρτα τους. Πώς δέχονται χιλιάδες καταναλωτές και μικρά παιδιά μέσα σ ΄αυτή την τριτοκοσμική κατάσταση; Εκτός κι αν μας έχουν πάρει κι αυτοί χαμπάρι και σου λέει… τι Μπαγκλαντές, τι Γιάννενα.

Στο εμπορικό κέντρο της Λ.Νιάρχου

                                             Στο εμπορικό κέντρο Top Parks

                                                  Μπροστά από το Praktiker...

 

Όταν το φυσικό κάλλος συναντά την αδιαφορία...

@ Το Μονοδένδρι αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς του Ζαγορίου και προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Δυστυχώς όμως, πίσω από την προσεγμένη εικόνα των κεντρικών καλντεριμιών, κρύβεται και μια άλλη πραγματικότητα  της εγκατάλειψης κάποιων δημόσιων υποδομών που θα έπρεπε να αποτελούν πυρήνες πολιτισμού, αθλητισμού και καθημερινής ζωής.

Όπως, ας πούμε, ένα γήπεδο μπάσκετ με κερκίδες και αποδυτήρια, παραδομένο στη φθορά, με σπασμένο τσιμέντο, σκουριασμένες περιφράξεις και με την κεντρική πόρτα να λείπει ενώ αγριόχορτα  ξεφυτρώνουν από τις ρωγμές. Ένας αθλητικός χώρος που έχει αφεθεί στην τύχη του, στερώντας από τη νεολαία και τους επισκέπτες τη δυνατότητα για μια δημιουργική διέξοδο.

Το δε υπαίθριο Θέατρο, ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα 2.000 θέσεων, παρουσιάζει εικόνες από βοηθητικές αίθουσες χωρίς καν πόρτες, βανδαλισμένες, γεμάτες πεταμένα έπιπλα και σκουπίδια.

Οι ξένοι και Έλληνες επισκέπτες όμως που ανηφορίζουν στο Ζαγόρι δεν έρχονται μόνο για φαγητό και διαμονή· έρχονται και για να βιώσουν έναν πολιτισμένο τόπο. Όταν αντικρίζουν τέτοια μνημεία εγκατάλειψης, το μήνυμα που εισπράττουν είναι αυτό της παρακμής.

Κι όμως, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι αλλιώς. Γιατί το θέατρο να μένει βουβό σχεδόν όλο το καλοκαίρι; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να διοργανώνεται ένα διαγωνιστικό  δεκαήμερο ερασιτεχνικών θιάσων (κάτι που κάνουν άλλες πόλεις με επιτυχία) δίνοντας βήμα σε νέες δημιουργικές ομάδες από όλη την Ελλάδα.  

Ταυτόχρονα, στο διπλανό (ανακαινισμένο) γήπεδο, θα μπορούσε να διεξάγεται ένα ανοιχτό τουρνουά μπάσκετ. Πολιτισμός και αθλητισμός σε απόλυτη αρμονία που θα αναζωογονούσε την τοπική κοινωνία, και θα αποτελούσε πόλο έλξης για ποιοτικό τουρισμό. Αλλά πού...

                                                                 Το γήπεδο μπάσκετ 

                                                               Το ανοιχτό Θέατρο

@Στο Μέτσοβο, ο παραδοσιακός νερόμυλος με τους μικρούς καταρράκτες και ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον έχει αφεθεί να ρημάξει. Διαλυμένες ξύλινες γέφυρες με σπασμένα δοκάρια πάνω από το ποταμάκι που δεν είναι απλώς οπτικά απαράδεκτες, αλλά αποτελούν κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα οποιουδήποτε πεζοπόρου ή τουρίστα επιχειρήσει να τις διασχίσει. Ο νερόμυλος με ανοιχτές πόρτες έτοιμος να βανδαλιστεί, η κάτω είσοδος για τη Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου χωρίς σχόλια...

@Η αντίθεση σοκαριστική: Σκουριασμένα, σπασμένα καθίσματα παλιού σχολείου έχουν επιστρατευτεί ως «σημείο θέασης» λίγο έξω από το Πάπιγκο για να θαυμάσει κανείς ένα από τα κορυφαία φυσικά μνημεία του κόσμου, τη χαράδρα του Βίκου. Αντί για ένα ασφαλές, καλαίσθητο παρατηρητήριο, οι επισκέπτες αντικρίζουν μια εικόνα που θυμίζει τρίτο κόσμο, ακριβώς μπροστά σ΄ ένα τοπίο παγκόσμιας κληρονομιάς.

@Στους Κήπους αυτό το παγκάκι παραμένει εκεί χρόνια τώρα, κάθε φορά και πιο διαλυμένο, για να διαφημίσει προφανώς τον πολιτισμό μας…

Και όμως! Με ελάχιστους πόρους και σωστό σχεδιασμό όλοι αυτοί οι χώροι θα μπορούσαν να είναι υποδείγματα πολιτισμού. Δεν ζητάει κανείς πολυτέλειες, απλώς τα αυτονόητα: ασφάλεια, καθαριότητα, συντήρηση και όραμα. Οι αρμόδιοι ας αναλάβουν τις ευθύνες τους …