Στάσεις, αυστηρά για ...πρωτόγονους

 

Μνημεία αδιαφορίας, δυσωδίας και εγκατάλειψης αντικρίζουν καθημερινά εκατοντάδες πολίτες, φοιτητές και επισκέπτες που χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες στην πόλη μας. Οι εικόνες είναι από τη στάση του αστικού στη Λεωφόρο Νιάρχου και τη στάση Παπούτση (ΚΤΕΛ) που όχι μόνο δεν θυμίζουν σε τίποτα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, αλλά παραπέμπουν σε χώρες τριτοκοσμικές .

Λεωφόρος Νιάρχου (Στάση Αστικού): Μια ανοιχτή τρύπα στο σκουριασμένο φρεάτιο και το σπασμένο παρακείμενο άνοιγμα  έχουν μετατραπεί σε αυτοσχέδιους κάδους απορριμμάτων. Γεμάτα πλαστικά μπουκάλια, κουτάκια αλουμινίου, πακέτα τσιγάρων και αποφάγια, τα σημεία αυτά αποτελούν μόνιμη πηγή μόλυνσης ενώ συνιστούν παγίδα και για την ακεραιότητα των πεζών αλλά  και των ατόμων με προβλήματα όρασης που κινούνται στο διπλανό τυφλό οδηγό του πεζοδρομίου.

Στάση Παπουτσή (ΚΤΕΛ): Η κατάσταση δίπλα στο οδόστρωμα και τις θαμνώδεις εκτάσεις είναι εξίσου τραγική. Πλαστικά κάνιστρα, σκισμένες σακούλες, μπουκάλια και κάθε λογής απορρίμματα έχουν «πνίξει» το πράσινο. Η πλήρης έλλειψη τακτικού καθαρισμού και η απουσία επαρκών κάδων έχουν μετατρέψει το φυσικό περιβάλλον σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο.

Και η αθλιότητα συνεχίζεται με τον κόσμο να περιμένει το λεωφορείο μέσα στη βρώμα και τη δυσωδία. Περιφέρεια, Δήμος και ΚΤΕΛ Ιωαννίνων σας ευχαριστούμε…

                                                                Στάση αστικού Λ.Νιάρχου

                                                      Στάση Παπουτσή-  ΚΤΕΛ Ιωαννίνων

Eμπορικά κέντρα- μικρές χωματερές...

 

Η κατάσταση γύρω από το εμπορικό κέντρο της Λ.Νιάρχου (Jumbo, Κωτσόβολος, My Market) ή του Top Parks (IKEA,The Mart κτλ.) είναι ολίγον τι ντροπιαστική και έντονα τριτοκοσμική εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τόσο την τοπική αυτοδιοίκηση όσο και τις αρμόδιες επιχειρήσεις. Mια εικόνα που αντικρίζουν καθημερινά χιλιάδες επισκέπτες.

Βουνά από σκουπίδια κατά μήκος των πεζοδρομίων, των κρασπέδων και των παρτεριών. Πλαστικά μπουκάλια, χαρτόκουτα, συσκευασίες τροφίμων και εκατοντάδες αποτσίγαρα σαπίζουν δίπλα σε σταθμευμένα αυτοκίνητα και πεζούς. Πυκνή βλάστηση και θάμνοι πνιγμένοι στα απορρίμματα, μετατρέπουν τις άκρες των δρόμων σε μόνιμες, υπαίθριες χωματερές.

Αυτή η αθλιότητα όμως έχει την υπογραφή και της αδιαφορίας του Δήμου Ιωαννιτών που εισπράττει δημοτικά τέλη αλλά τους πέφτει μακριά  να περάσουν από εκεί εξαντλώντας το «έργο» τους στις βιτρίνες του κέντρου.

Σκανδαλώδης όμως είναι και η ανοχή των πολυεθνικών και των μεγάλων επιχειρήσεων της περιοχής με τις  διευθύνσεις αυτών των μεγάλων καταστημάτων, που ζουν καθημερινά από τις τσέπες των Γιαννιωτών, να μην  ντρέπονται να ανέχονται αυτόν τον βούρκο ακριβώς έξω από την πόρτα τους; Πώς δέχονται χιλιάδες καταναλωτές και μικρά παιδιά μέσα σ ΄αυτή την τριτοκοσμική κατάσταση; Εκτός κι αν μας έχουν πάρει κι αυτοί χαμπάρι και σου λέει… τι Μπαγκλαντές, τι Γιάννενα.

Στο εμπορικό κέντρο της Λ.Νιάρχου

                                             Στο εμπορικό κέντρο Top Parks

                                                  Μπροστά από το Praktiker...

 

Όταν το φυσικό κάλλος συναντά την αδιαφορία...

@ Το Μονοδένδρι αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς του Ζαγορίου, που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Δυστυχώς, όμως, πίσω από την προσεγμένη εικόνα των κεντρικών καλντεριμιών, κρύβεται και μια άλλη πραγματικότητα  της εγκατάλειψης κάποιων δημόσιων υποδομών που θα έπρεπε να αποτελούν πυρήνες πολιτισμού, αθλητισμού και καθημερινής ζωής.

Ένα παγκάκι πλήρως διαλυμένο, αφεμένο στην τύχη του, που αντί για σημείο ξεκούρασης αποτελεί εστία επικινδυνότητας και εικόνα παρακμής.

Ένα γήπεδο μπάσκετ παραδομένο στη φθορά, με σπασμένο τσιμέντο,σκουριασμένες περιφράξεις με την κεντρική πόρτα να λείπει και αγριόχορτα να ξεφυτρώνουν από τις ρωγμές. Ένας αθλητικός χώρος που έχει αφεθεί στην τύχη του, στερώντας από τη νεολαία και τους επισκέπτες τη δυνατότητα για μια αυτονόητη δημιουργική διέξοδο.

Το υπαίθριο Θέατρο ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα 2.000 θέσεων, παρουσιάζει εικόνες από βοηθητικές αίθουσες χωρίς καν πόρτες, βανδαλισμένες, γεμάτες πεταμένα έπιπλα και σκουπίδια.

Οι ξένοι και Έλληνες επισκέπτες που ανηφορίζουν στο Ζαγόρι δεν έρχονται μόνο για φαγητό και διαμονή· έρχονται για να βιώσουν έναν πολιτισμένο τόπο. Όταν αντικρίζουν τέτοια μνημεία εγκατάλειψης, το μήνυμα που εισπράττουν είναι αυτό της παρακμής.

Κι όμως, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι αλλιώς. Γιατί το θέατρο να μένει βουβό σχεδόν όλο το καλοκαίρι; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να διοργανώνεται ένα διαγωνιστικό  δεκαήμερο ερασιτεχνικών θιάσων (κάτι που κάνουν άλλες πόλεις με επιτυχία) δίνοντας βήμα σε νέες δημιουργικές ομάδες από όλη την Ελλάδα, και ταυτόχρονα, στο διπλανό (ανακαινισμένο) γήπεδο, να διεξάγεται ένα ανοιχτό τουρνουά μπάσκετ. Πολιτισμός και αθλητισμός σε απόλυτη αρμονία που θα αναζωογονούσε την τοπική κοινωνία, και θα αποτελούσε πόλο έλξης για ποιοτικό τουρισμό.

 

@Στο Μέτσοβο, ο παραδοσιακός νερόμυλος με τους μικρούς καταρράκτες και ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον έχει αφεθεί να ρημάξει. Διαλυμένες ξύλινες γέφυρες με σπασμένα δοκάρια πάνω από το ποταμάκι που δεν είναι απλώς οπτικά απαράδεκτες, αλλά αποτελούν άμεσο κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα οποιουδήποτε πεζοπόρου ή τουρίστα επιχειρήσει να τις διασχίσει. Ο νερόμυλος με ανοιχτές πόρτες έτοιμος να βανδαλιστεί, η κάτω είσοδος για τη Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου χωρίς σχόλια...

@Η αντίθεση σοκαριστική: Σκουριασμένα, σπασμένα καθίσματα παλιού σχολείου έχουν επιστρατευτεί ως «σημείο θέασης» για να θαυμάσει κανείς ένα από τα κορυφαία φυσικά μνημεία του κόσμου, τη χαράδρα του Βίκου. Αντί για ένα ασφαλές, καλαίσθητο παρατηρητήριο, οι επισκέπτες αντικρίζουν μια εικόνα που θυμίζει τρίτο κόσμο, ακριβώς μπροστά σε ένα τοπίο παγκόσμιας κληρονομιάς.

@Στους Κήπους αυτό το παγκάκι παραμένει εκεί χρόνια τώρα κάθε φορά και πιο διαλυμένο για να διαφημίσει προφανώς τον πολιτισμό μας…

Και όμως! Με ελάχιστους πόρους και σωστό σχεδιασμό όλοι αυτοί οι χώροι θα μπορούσαν να είναι υποδείγματα πολιτισμού. Δεν ζητάει κανείς πολυτέλειες, απλώς τα αυτονόητα: ασφάλεια, καθαριότητα, συντήρηση και όραμα. Οι αρμόδιοι ας αναλάβουν τις ευθύνες τους …

Ρε, τι μαθαίνει κανείς...

 

@ Στην εποχή της τεχνολογίας το πρόβλημα των αρμόδιων σχετικά με τη ρύπανση στην Πεδινή είναι ποιος και με ποιον τρόπο θα κάνει αξιόπιστες μετρήσεις. Αλλά ... “όποιος δεν θέλει να ζυμώσει πέντε μέρες κοσκινίζει” λέει μια παροιμία.

@ Εκτεταμένες φθορές και βανδαλισμοί διαπιστώθηκαν για μια ακόμη φορά στο Πάρκο Οικοσυστήματος της Παμβώτιδας, όπως και σε Σχολεία της πόλης. 

Αλλά εντάξει, μην ανησυχούμε,  βγήκαν οι ανακοινώσεις που καταδικάζουν τις καταστροφές  και όλα καλά. Μέχρι την επόμενη φορά. Για κάμερες προστασίας ούτε λόγος. Θα παρακολουθούν τους παραβατικούς και δεν το θέλουμε. Οι ιδεοληψίες καλά κρατούν και τα φορολογούμενα κορόιδα θα πληρώνουν τις ζημιές, όσες κι αν είναι αυτές.Κανένα πρόβλημα. Άλλωστε, πρέπει να κινείται και η αγορά με τις αντικαταστήσεις των σπασμένων. Η τοπική ΕΛΜΕ ζήτησε φύλακες για τα σχολεία αλλά δεν προσφέρθηκε να πληρώνει τους μισθούς τους. Απλώς κάμερες προστασίας δεν θέλει. Όμορφος κόσμος, ηθικός…

@ Ετοιμάζεται λέει το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης  με τον αντιδήμαρχο  κ. Γιωτίτσα να δηλώνει πως ζητούμενο δεν είναι η εισπρακτική επιβάρυνση αλλά η αποτροπή της πολύωρης κατάληψης των θέσεων από τα ίδια οχήματα. 

Μόνο που έξω από το δημοτικό πάρκινγκ στα παλιά σφαγεία και δίπλα στα φορτηγά του ΔΗΠΕΘΙ υπάρχει πάνω στο πεζοδρόμιο συγκεκριμένο αυτοκίνητο παρκαρισμένο στην ίδια θέση για χρόνια. Μια κανονική εστία μόλυνσης.Αλλά για  λόγους που οι ίδιοι μόνο γνωρίζουν δεν το μαζεύουν. Κι ας υπάρχει ειδική υπηρεσία αμειβόμενων υπαλλήλων για τα εγκαταλελειμμένα οχήματα. Καλά θα πάει κι αυτό…

@Ενας ακόμη σοκαριστικός σκουπιδότοπος καθαρίστηκε εκεί στο παλιό ΚΤΕΛ αλλά κι αυτό μετά από καταγγελίες πολιτών, αφού μέχρι τότε οι δημοτικοί υπάλληλοι της καθαριότητας  δεν τον έβλεπαν… όπως δεν βλέπουν γενικά τίποτε πέρα από τη μύτη τους.

@Ειρωνική αντιμετώπιση είχαν από κάποιους οι λίγοι δημότες που πήγαν στην πλατεία για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στην τσιμεντοποίηση των πάντων, κάτι που πιθανώς αρέσει σε κείνους που τους ειρωνεύτηκαν. Να ξέρουν όμως ότι οι πολίτες δύσκολα θα διαδηλώσουν για κάτι, όταν έρθει όμως η ώρα της κάλπης θα είναι εκεί με μνήμη και κρίση. Και τότε θα φανεί αν ενοχλήθηκαν η όχι από το "δούλεμα" που τρώνε τόσα χρόνια τώρα σχετικά με την κεντρική πλατεία. Ένα "δούλεμα" που μάλλον δεν ενοχλεί καθόλου εκείνους που τους ειρωνεύτηκαν…

@Ούτε ένα μνημείο για τους ευεργέτες μας δεν είναι ικανοί να στήσουν στην πόλη μας οι ιθύνοντες  καθώς ναυάγησαν και πάλι οι προσπάθειες για τον έρανο που είχε αποφασιστεί. Τελευταία είχαμε παραιτήσεις Εργολάβου- Λεοντάρη- Μασσαλά, οι οποίοι έχουν αξιόλογο έργο να επιδείξουν σε πολλά θέματα (και ειδικά σε εκείνο των κληροδοτημάτων), με ευθείες βολές κατά του Δημάρχου κ.Μπέγκα  επισημαίνοντας ότι δεν έδειξε ενδιαφέρον για κανένα από τα θέματα των Σχολικών Περιουσιών και των Παλαιών Κληροδοτημάτων των Ιωαννίνων.

«Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, από τον τρόπο λειτουργίας του Δήμου Ιωαννιτών, αποδεικνύεται ότι οι αιρετοί μας άρχοντες δεν έχουν ούτε όραμα για την πόλη, ούτε διάθεση προσφοράς, αλλά οι ενέργειές τους υπαγορεύονται από αντιλήψεις που κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν το συμφέρον της πόλης», γράφουν στην επιστολή τους οι κύριοι Εργολάβος και  Λεοντάρης.

Στην πρόσκλησή τους δε σε Ηπειρώτες καλλιτέχνες να βοηθήσουν την προσπάθεια, ανταποκρίθηκε αμέσως ο Θεόδωρος Παπαγιάννης που προσφέρθηκε μάλιστα να φιλοτεχνήσει δωρεάν το Μνημείο ενώ είχε έτοιμο  και το προσχέδιο το οποίο είχε εγκριθεί από τον κ.Ελισάφ αλλά και τον Περιφερειάρχη κ.Καχριμάνη. Αλλά κι αυτό δεν προχώρησε.To γιατί μάλλον θα το γνωρίζει καλύτερα ο κ.Μπέγκας.  

Και τι ντροπή να κάνουμε έρανο για  να μαζέψουμε πέντε φράγκα ώστε να τιμήσουμε εκείνους που χάρισαν στην πόλη τα πάντα… 

                                                                                                                                          (himara.gr)

Σοφά λόγια...

                                                                                 

                                                   

                                                                                                                                      (Αρκάς)

Εδώ ... γελάμε

                                                                                                           (Χρ.Παπανίκος-  "Ελλάδα 24")

Εικόνες του κόσμου...