Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026
Ο Έπσταϊν, ο Τραμπ και οι σβησμένοι φάκελοι...
«Ο Τζέφρι Επσταϊν ήταν μια αλλόκοτη φυσιογνωμία. Χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο, δούλεψε ως δάσκαλος σε σχολείο για λίγα χρόνια μέχρι που τον απέλυσαν. Μετά, μαγικά, έγινε «τραπεζίτης», μετά έγινε πάρα πολύ πλούσιος και δικτυωμένος καταφερτζής και μετά, το 2008, αφού είχε κατηγορηθεί για 36 βιασμούς (μέχρι και 14χρονων παιδιών) καταδικάστηκε για εξώθηση ανηλίκου σε πορνεία, σε φυλάκιση 13 μηνών.
Τον Ιούλιο του 2019 συνελήφθη πάλι, για ακόμα περισσότερες υποθέσεις βιασμών και τράφικινγκ ανηλίκων στη Νέα Υόρκη και στο Μαϊάμι, αλλά η υπόθεσή του δεν εκδικάστηκε ποτέ. Βρέθηκε νεκρός στο κελί του ένα μήνα μετά. Η επίσημη αιτία θανάτου ήταν «αυτοκτονία». Ισως να τα έχετε ακούσει κάπου όλα αυτά.
Η υπόθεση Επσταϊν, φυσικά, δεν τελείωσε εκεί. Ολες οι καταγγελίες για τα δεκάδες εγκλήματα του βιαστή, μαστρωπού και παιδόφιλου εγκληματία οδήγησαν σε έρευνες των αμερικανικών Αρχών, και αυτές οι έρευνες συγκέντρωσαν τεράστιο όγκο στοιχείων από διάφορες πηγές. Παρ’ όλο τον πλούτο των στοιχείων, του αριθμού των θυμάτων και της σοβαρότητας των εγκλημάτων, ωστόσο, μετά τον μυστήριο θάνατο του Επσταϊν μόνο ένας άνθρωπος παραπέμφθηκε στη δικαιοσύνη.
Για όλα αυτά τα εγκλήματα, μόνο μία γυναίκα κατηγορήθηκε ποτέ, η Γκισλέιν Μάξγουελ, δεξί χέρι και ενίοτε σύντροφος του Επσταϊν, που εκτίει ποινή φυλάκισης 20 ετών. Κανένας άλλος. Πιθανότατα ξέρετε πια ότι μετά την επανεκλογή του ο Τραμπ δεν έκανε τίποτε για να αποκαλύψει τη σαπίλα της διεφθαρμένης ελίτ.
Κι όταν προέκυψε η αναπόφευκτη μουρμούρα, πήγε να βγάλει τρελούς και τους ίδιους τους ψηφοφόρους. «Δεν υπάρχουν φάκελοι», είπε η υπουργός Δικαιοσύνης του. Αλλά, φυσικά, φάκελοι υπήρχαν και σε μια σπάνια έκφραση ομοφωνίας, με ακόμα και τους Ρεπουμπλικανούς να συναινούν σύσσωμοι (για να μην τους πάρουν με τις ντομάτες οι προαναφερθέντες ψηφοφόροι) το Κογκρέσο πέρασε νόμο που απαιτούσε από το υπουργείο Δικαιοσύνης να δώσει στη δημοσιότητα όλο το υλικό για την υπόθεση Επσταϊν μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου του 2025. Ολα τα αρχεία. Οχι περιλήψεις, όχι δείγματα ή αποσπάσματα. Ολα.
Και το υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσίευσε την τελευταία μέρα της διορίας περίπου το 1% των αρχείων. Οπότε σήμερα το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ επισήμως παραβιάζει τον νόμο (και όλοι οι εμπλεκόμενοι φυσικά μπορούν να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη, όταν και αν αλλάξει η κυβέρνηση). Κι αυτά ίσως να τα μάθατε.
Πριν από λίγες ημέρες το υπουργείο δημοσίευσε κι άλλα έγγραφα, περίπου τα μισά από όσα απέμεναν. Τι έκανε όλο αυτό τον καιρό; Μα, έσβηνε. Εσβηνε, έσβηνε έσβηνε. Ονόματα, αναφορές, κείμενα, αποσπάσματα από βίντεο και ηχητικά, έπεσε κοπτοραπτική εντατική, ξέφρενη. Μολονότι σε πολλές περιπτώσεις ονόματα θυμάτων αφέθηκαν ανοιχτά μέσα στα αρχεία (κάτι που απαγορεύεται), σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις ονόματα άλλα σβήστηκαν, μολονότι δεν αφορούσαν ούτε σε θύματα ούτε σε κατηγορουμένους σε ανοιχτές υποθέσεις.
Τι μάθαμε από αυτά που απέμειναν; Πως όντως υπήρχε/υπάρχει ένας συρφετός από πλούσιους και ισχυρούς άνδρες που ζουν και δρουν πέρα και πάνω από τον νόμο, συνωμοτώντας ανεμπόδιστοι με ανορθόγραφα email. Στα αρχεία της υπόθεσης Επσταϊν μπορεί κάποιος να διαβάσει Θερμές συνομιλίες με άτομα από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, από τον ακροδεξιό σύμβουλο του Τραμπ Στιβ Μπάνον μέχρι τον αριστερό διανοητή και διάσημο γλωσσολόγο Νόαμ Τσόμσκι. Ενας ευρύτατος κύκλος ανδρών που είχαν βασικά ένα κοινό: τη φήμη, τα λεφτά, την αίσθηση ότι ανήκουν σε έναν άλλο κόσμο, εκτός της «κανονικής» κοινωνίας. Ο Νόαμ Τσόμσκι, αν έχετε τον Θεό σας. Ο λάβρος πολέμιος του καπιταλισμού. Που πέταγε με το ιδωτικό αεροσκάφος του Επσταϊν προς το ιδιωτικό νησί όπου πωλούνταν 13χρονα παιδιά.
Ασφαλώς, δεν ήταν όλοι οι άνθρωποι που αναφέρονται ονομαστικά ή που είχαν απευθείας επικοινωνία με τον Επσταϊν εγκληματίες ή βιαστές. Αλλά οι περισσότεροι από όσους αναφέρονται στα αρχεία επικοινωνούσαν με τον Επσταϊν μετά την καταδίκη του για εξώθηση παιδιού σε πορνεία το 2008. Και, βέβαια, ανάμεσα σε όλους αυτούς, και ο Τραμπ. Ο οποίος αναφέρεται 38.000 φορές μέσα στα αρχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα (και σε κάποιες ακραίες καταγγελίες για επιθέσεις και βία που προκαλούν σοκ).
Η πραγματική εμπλοκή του Τραμπ, όμως, με το σύστημα αυτό δεν μπορεί να γίνει γνωστή, αφενός επειδή μεγάλο μέρος όσων δόθηκαν στη δημοσιότητα είναι σβησμένα, αφετέρου επειδή το αν και πότε (και σε ποια μορφή) θα δοθούν στη δημοσιότητα και τα υπόλοιπα 3 εκατομμύρια αρχεία μόνος αρμόδιος να το αποφασίσει, εδώ που έχουν έρθει τα πράγματα (και το υπουργείο Δικαιοσύνης αγνοεί ανοιχτά τον νόμο) είναι ο Τραμπ.
Προς το παρόν τα ανοιχτά, μη
λογοκριμένα αρχεία μπορούν να δουν μόνο γερουσιαστές σε ένα ειδικό δωμάτιο με
τέσσερις υπολογιστές, χωρίς το δικαίωμα να αντιγράψουν ή να πάρουν εκτός
τίποτε. Ενας που έκανε μια αναζήτηση «Τραμπ» σε έναν από τους υπολογιστές, είπε
ότι το σύστημα του έφερε πίσω ένα εκατομμύριο αποτελέσματα».
(Απόσπασμα άρθρου του Θ. Γεωργακόπουλου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Τα σύνορα δεν "σχολιάζονται", φυλάσσονται...
«Ας ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη. Τα σύνορα υπάρχουν ή δεν
υπάρχουν. Και αν υπάρχουν, φυλάσσονται. Δεν «επιτηρούνται», δεν
«παρακολουθούνται», δεν «σχολιάζονται»... Φυλάσσονται! Αν όμως φυλάσσονται,
τότε όσοι επιχειρούν να τα παραβιάσουν δεν είναι απλώς “παράτυποι”. Είναι
παράνομοι! "Παράτυπος" είναι αυτός που μπήκε νόμιμα (με τουριστική
βίζα) και παρέμεινε αφότου έληξε η βίζα του ή έπιασε δουλειά χωρίς άδεια
εργασίας.
Πριν δυόμιση χρόνια 47 μίλια ανοιχτά της Πύλου, ζήσαμε το
αποκορύφωμα της παράνοιας. Σκάφος υπερφορτωμένο, υπό τον έλεγχο διακινητών,
προερχόμενο από τη Λιβύη, δεν ζητά διάσωση, δηλώνει ότι πάει Ιταλία.Το Λιμενικό
παρακολουθεί για ώρες - και κατηγορείται
γιατί δεν επενέβη.Τελικά επιχειρεί ρυμούλκηση - και κατηγορείται γιατί επενέβη.
Το σκάφος τελικά ανατρέπεται — και το Λιμενικό κατηγορείται γιατί έδρασε. Συμπέρασμα:
ό,τι κι αν κάνει το Λιμενικό, στο τέλος "φταίει"!Κι ό,τι κι αν κάνουν
οι διακινητές, είναι περίπου… αόρατοι.Αυτό δεν είναι "κράτος
δικαίου".Είναι δικαστική παγίδα ακινητοποίησης του κράτους.
Το γεγονός ότι είχε μέσα πάνω από 700 άτομα - σε ένα σκάφος
που δεν σήκωνε πάνω από 50 - χωρίς σωσίβια, δεν αφορά κανένα. Αν οι υπεράριθμοι
που βρέθηκαν στη θάλασσα φορούσαν σωσίβια δεν θα πνίγονταν 300 άτομα!
Το κρίσιμο σημείο που όλοι αποφεύγουν: Αν το Λιμενικό δεν έχει
δικαίωμα απώθησης, αν δεν έχει δικαίωμα σύλληψης και κράτησης, αν μετά τη «διάσωση»
οι παράνομοι απλώς αποβιβάζονται και εξαφανίζονται στο δαιδαλώδες
"σύστημα", τότε η φύλαξη των συνόρων δεν έχει κανένα απολύτως
νόημα.Τότε το Λιμενικό δεν φυλά σύνορα.Λειτουργεί αποκλειστικά ως πλωτό
ΕΚΑΒ.Και οι συνοριοφύλακες γίνονται απλοί "διασώστες"!
Οι διακινητές γνωρίζουν άριστα το παιχνίδι:• ξέρουν ότι το
κράτος φοβάται να ενεργήσει, ξέρουν ότι οι ΜΚΟ θα στήσουν
"αφήγημα", ξέρουν ότι στο τέλος δεν θα πληρώσουν οι ίδιοι.Και ναι:
υπάρχουν ΜΚΟ που ΔΕΝ «σώζουν». Διευκολύνουν τους διακινητές!Παρέχουν
πληροφορίες, χρονισμό, κάλυψη, πίεση, νομική ασπίδα.Δεν είναι όλες ίδιες.Αλλά
όσες λειτουργούν έτσι, είναι αντικειμενικά συνεργοί στη "διακίνηση"!
Η Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι έκανε κάτι αδιανόητο για τα
ευρωπαϊκά δεδομένα: επανέφερε τη λογική αλληλουχία.Παράνομη είσοδος → κράτηση → έλεγχος → επιστροφή.Το αν θα πάρουν "Άσυλο" αποφασίζεται εκτός ιταλικού εδάφους, όχι ως αυτόματο "έπαθλο" παραβίασης συνόρων.Αποτέλεσμα; λιγότερες ροές, λιγότεροι πνιγμοί, λιγότερο κέρδος για διακινητές. Γι’ αυτό τη
μισούν. Όχι για «ακροδεξιά».Αλλά γιατί έκλεισε τις "Κερκόπορτες" των
διακινητών.
Το τελικό συμπέρασμα: Χωρίς σύλληψη και κράτηση, δεν υπάρχουν
σύνορα.Χωρίς επιστροφή, δεν υπάρχει αποτροπή.Χωρίς αποτροπή, οι διακινητές θα
συνεχίσουν να σκοτώνουν.Και όσο βαφτίζουμε την παρανομία “παρατυπία”,
όσο μετατρέπουμε τους συνοριοφύλακες σε διασώστες,όσο θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμα την παραβίαση συνόρων, τόσο οι τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται.Και τόσο το κράτος θα συρρικνώνεται. Αυτό δεν είναι "ανθρωπισμός".Είναι παραίτηση».
(Απόσπασμα άρθρου του Θανάση Κ. από το lastpoint.gr)
.jpg)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
