Eδώ... ΔΕΝ γελάμε

 

                                                                                                                (Χρ.Παπανίκος - "Ελλάδα 24")

Χωρίς ... σχόλια

                                                                                                                                            (Αρκάς)
  

Στατιστικά...

 

Αριστερά και... ανοιχτά σύνορα

 

«Η θέση της Αριστεράς για χώρες με ανοιχτά σύνορα, για άμεση αποδοχή των μεταναστών που εισέρχονται παράνομα, για ανεξέλεγκτη χορήγηση ασύλου δεν είναι καθόλου τυχαία. Αντίθετα, υπηρετεί τον κεντρικό πολιτικό της στόχο της κοινωνικής και πολιτικής ανατροπής. Η ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση, ιδιαίτερα η μαζική, διαταράσσει τις κοινωνικές ισορροπίες και εντείνει την κοινωνική αναταραχή που η Αριστερά πάντα επιθυμεί με στόχο την κοινωνική ρήξη. 

Σε μια ευνομούμενη δημοκρατική κοινωνία της κανονικότητας δεν έχει καμία τύχη να κυβερνήσει: οι χρεοκοπημένες κοινωνίες, αυτές με επικρατούντα τον διχασμό και την μισαλλοδοξία, οι αποδιαρθρωμένες κοινωνίες μετά από πόλεμο είναι αυτές που αυξάνουν τις πιθανότητες επικράτησης της, και αυτό είναι ιστορικά αποδειγμένο.

Καμία, μα καμία, κοινωνία δεν μπορεί να εντάξει δίχως σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα μια ανεξέλεγκτη μαζική και παράνομη είσοδο μεταναστών. Η παράνομη μαζική μετανάστευση είναι ήδη ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της Ευρώπης που ενδέχεται να τινάξει στον αέρα τον κοινωνικό της ιστό. 

Ιδιαίτερα η μαζική μετανάστευση από ισλαμικές χώρες με πολίτες που δεν αποδέχονται το πολιτισμικό καθεστώς των ευρωπαϊκών χωρών, γκετοποιούνται και επιδιώκουν οργανωμένα μια δική τους χώρα με δικούς τους νόμους μέσα στη χώρα φιλοξενίας τους. Είναι δε σοκαριστική η πολιτική των περισσότερων ισλαμικών χωρών προέλευσης των μεταναστών, χωρών που δεν επιδέχονται ουδεμία αλλότρια πολιτιστική συμπεριφορά από τη δική τους και μάλιστα διά ροπάλου. 

Πόσες αλλόθρησκες εκκλησίες αλήθεια υπάρχουν στον ισλαμικό κόσμο όταν θεωρούνται από το Κοράνι ως χώροι απίστων; Πού είναι η ευαίσθητη κοινωνικά ευρωπαϊκή Αριστερά στις καύσεις χριστιανικών εκκλησιών και στη βίαιη απώλεια χριστιανικών πληθυσμών; Η Αριστερά που τόσο ευαίσθητη είναι στον ρατσισμό κατά των ισλαμιστών ακόμη και στη συμπόρευση και προστασία απολυταρχικών ισλαμικών καθεστώτων; Είναι τυχαίος ο εμφανής πλέον αντισημιτισμός της;

Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση πλημμυρίζει τις ευρωπαϊκές πόλεις με άτομα που κάποια για να επιβιώσουν παρανομούν αυτόνομα ή αποτελούν αντικείμενο παραβατικής εκμετάλλευσης, αυξάνουν την κοινωνική αναταραχή και οδηγούν πολλούς πολίτες σε ακραίες ρατσιστικές θέσεις και βέβαια επηρεάζουν αρνητικά και την ευεργετική, παραγωγική, νόμιμη, οργανωμένη μετανάστευση.

 Η θέση της Αριστεράς για ανεξέλεγκτη μετανάστευση των ανοιχτών συνόρων είναι κοινωνικά ανεύθυνη και επικίνδυνη γι' αυτήν καθαυτήν τη Δημοκρατία διότι προάγει την άνοδο των ρατσιστικών ακροδεξιών κομμάτων: το βλέπουμε ήδη μπροστά μας κυρίως σε Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Μ. Βρετανία, Αυστρία, Σκανδιναβία αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η «φιλευσπλαχνία» κάποιων αριστερόστροφων Ευρωπαίων ηγετών να προωθούν τη μαζική νομιμοποίηση της ανεξέλεγκτης παράνομης μετανάστευσης είναι ανεύθυνη και πρόξενος σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων όχι μόνο για τη χώρα τους αλλά και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι, ως εκ τούτου, διπλά ανεύθυνοι και η αντίδραση της συντριπτικής πλειονότητας των ευρωπαϊκών χωρών δικαιολογημένη. 

Η παράνομη μετανάστευση είναι ένα σημαντικότατο ευρωπαϊκό πρόβλημα, ιδιαίτερα στις χώρες Σένγκεν. Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να το αγνοήσει ή να το μικροδιαχειριστεί με όρους πολιτικής ορθότητας, διότι κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα το ευρωπαϊκό εποικοδόμημα, που άλλαξε ιστορικά την ήπειρό μας και είναι η μόνη συνθήκη επιβίωσής της στον ανεξέλεγκτο και οικονομικά άγριο πλέον διεθνή ανταγωνισμό, ιδιαίτερα αυτόν με τις ΗΠΑ του Τραμπ αλλά και την ολιγαρχική Κίνα. Θα είναι δώρον άδωρο η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής ισχύος με ευρωπαϊκά σύνορα σουρωτήρι.

Οι ανταγωνιστές της Ευρώπης θα εργαλειοποιούν κατά βούληση τους παράνομους μετανάστες για την επικίνδυνη αμφισβήτησή της και εκ των ένδον. Η Ευρώπη χρειάζεται άμεσα μια πολυδιάστατη, κοινή μεταναστευτική πολιτική που θα περιλαμβάνει επενδύσεις στις χώρες των μεταναστών ώστε να παραμείνουν εκεί, στη θωράκιση όλων των ευρωπαϊκών συνόρων, στη διασαφήνιση των κριτηρίων νόμιμης μετανάστευσης αλλά και στην πολιτική επαναπροώθησης, απαλλαγμένη από ανεύθυνες εμμονές, ιδιαίτερα αυτές της Αριστεράς. 

Και βέβαια έχει ανάγκη από μια έντιμη, σαφή πολιτική ένταξης των μεταναστών, σύμφωνη όμως με τον ευρωπαϊκό μας πολιτισμό. Όσες ευρωπαϊκές χώρες διαφωνήσουν θα πρέπει να εξέλθουν από τη συνθήκη Σέγκεν, όσοι μετανάστες δεν την αποδεχθούν θα πρέπει να εξέλθουν από την Ευρώπη. Δεν είναι ρατσιστές οι Αυστραλοί που ήδη την εφαρμόζουν».

                      (Απόσπασμα άρθρου του Aχ. Γραβάνη από την iefimerida.gr)

Ατάκες...

 

Η στοχοποίηση δεν είναι "ακτιβισμός"...

 

«Υπάρχει ένα ελληνικό παράδοξο που αρχίζει να ξεπερνά τα όρια της λογικής. Από τη μία, η Ελλάδα οικοδομεί με το Ισραήλ την σημαντικότερη στρατηγική σχέση της στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη, Ισραηλινοί πολίτες που έρχονται για διακοπές στη χώρα μας βρίσκονται αντιμέτωποι με προπηλακισμούς, απειλές, ύβρεις και εκδηλώσεις μίσους μόνο και μόνο επειδή είναι Ισραηλινοί. Κάτι εδώ δεν πάει καθόλου καλά. 

Η σχέση Ελλάδας - Ισραήλ δεν είναι μία ευκαιριακή διπλωματική προσέγγιση. Είναι στρατηγική επιλογή με πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο. Η Ελλάδα προχωρά στην ενίσχυση της αεράμυνας και της αντιπυραυλικής προστασίας της, με σημαντικό ρόλο της ισραηλινής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις των δύο χωρών εκπαιδεύονται συχνά μαζί. Οι δύο χώρες συνεργάζονται στην ενέργεια και στην Ανατολική Μεσόγειο και αναζητούν κοινούς δρόμους σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον που γίνεται καθημερινά πιο ασταθές. Και υπάρχει λόγος γι' αυτό. Ελλάδα και Ισραήλ έχουν καταλάβει ότι στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής χρειάζονται η μία την άλλη. 

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάτι που κανονικά δεν θα έπρεπε καν να χρειάζεται διευκρίνιση. Άλλο η κυβέρνηση του Ισραήλ και άλλο ο πολίτης του Ισραήλ. Δεν υπάρχει όμως κανένα «δικαίωμα» να απαιτείς από έναν τουρίστα να απολογηθεί για την κυβέρνηση της χώρας του. Πολύ περισσότερο να τον βρίζεις, να τον απειλείς, να τον προπηλακίζεις ή να επιχειρείς να τον διώξεις από έναν δημόσιο χώρο επειδή είναι Ισραηλινός. 

Και ακριβώς εκεί αρχίζει η ευθύνη της Πολιτείας.Το πρόβλημα δεν είναι ότι το ελληνικό κράτος δεν διαθέτει τα μέσα για να αντιμετωπίσει τέτοιες συμπεριφορές. Τα διαθέτει. Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι στιγμής δεν δείχνει την αποφασιστικότητα να στείλει ένα απολύτως καθαρό μήνυμα: στην Ελλάδα μπορείς να διαδηλώνεις εναντίον οποιασδήποτε κυβέρνησης οποιασδήποτε χώρας θέλεις, αλλά δεν μπορείς να κυνηγάς τους πολίτες της.Η κατάσταση έχει φτάσει στο σημείο οι ισραηλινές αρχές να προειδοποιούν τους πολίτες τους στην Ελλάδα να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, να αποφεύγουν σημεία όπου πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και να μην επιδεικνύουν στοιχεία που τους ταυτοποιούν ως Ισραηλινούς και Εβραίους. Για μία χώρα σαν την Ελλάδα αυτό είναι ντροπή.

Οι Ισραηλινοί έχουν την ασφάλεια πολύ ψηλά στην ατζέντα τους. Αν αρχίσουν να πιστεύουν ότι στην Ελλάδα δεν μπορούν να κυκλοφορούν με ασφάλεια ως Ισραηλινοί, κάποια στιγμή θα πάψουν απλώς να έρχονται. Και αν, ακόμη χειρότερα, συμβεί ένα σοβαρό περιστατικό, τότε οι συνέπειες δεν θα είναι μόνο τουριστικές.Θα είναι και πολιτικές. Δεν γίνεται η Ελλάδα το πρωί να σχεδιάζει μαζί με το Ισραήλ την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και το βράδυ να αδυνατεί να εγγυηθεί την ασφάλεια ενός Ισραηλινού που περπατά σε ένα ελληνικό νησί ή τρώει σε ένα εστιατόριο στου Ψυρρή. 

Γι' αυτό χρειάζονται τώρα αποφάσεις.Το υπάρχον και επαρκέστατο νομικό οπλοστάσιο πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως. Όποιος απειλεί, προπηλακίζει ή ασκεί βία εναντίον ενός ανθρώπου εξαιτίας της εθνικότητάς του πρέπει να γνωρίζει ότι θα βρεθεί άμεσα αντιμέτωπος με τον νόμο 4285/2014 που προβλέπει την αυτεπάγγελτη εισαγγελική δίωξη. Κατηγορούμενος ως ρατσιστής. Χωρίς ανοχή. Χωρίς ιδεολογικές εκπτώσεις. Χωρίς να βαφτίζεται η στοχοποίηση «ακτιβισμός».

(Απόσπασμα άρθρου του Μ. Μωυσή απο το liberal.gr)

 

 

 

 

Ρήσεις...