Παραλίμνια... αδιαφορία

 

Στην πόλη μας, η παραλίμνια ζώνη είναι η βιτρίνα της. Εκεί που πας τον επισκέπτη. Εκεί που δείχνεις την πόλη σου. Και τι δείχνουμε λοιπόν; Ακρωτηριασμένα γλυπτά. Έργα που κάποτε στήθηκαν για να δηλώσουν πολιτισμό και σήμερα δηλώνουν αδιαφορία. Και δεν μιλάμε για το πέρασμα του χρόνου. Μιλάμε για εγκατάλειψη χωρίς καμία πρόθεση αποκατάστασης. 

Σε οποιαδήποτε πόλη που σέβεται τον εαυτό της, αυτά τα έργα θα είχαν ήδη συντηρηθεί, αποκατασταθεί ή αντικατασταθεί με κάτι αντάξιο του χώρου. Εδώ, απλώς… υπάρχουν ακρωτηριασμένα, βανδαλισμένα, παρατημένα. Και το χειρότερο; Κανείς από τη Δημοτική Αρχή δεν νιώθει την ανάγκη να τα φτιάξει. Ούτε για την αισθητική, ούτε για τον πολιτισμό, ούτε καν για τα προσχήματα. Γιατί όταν αφήνεις τη βιτρίνα σου σ' αυτή την κατάσταση, δεν λες «δεν πρόλαβα», λες «δεν με νοιάζει». Και κάπου εκεί, το μήνυμα γίνεται ξεκάθαρο: η πόλη δεν εγκαταλείπεται τυχαία. Εγκαταλείπεται συστηματικά.

Γιατί στην παραλίμνια ζώνη των Ιωαννίνων θα δεις τα πάντα: 

Όμορφα κιγκλιδώματα που ξηλώθηκαν αφήνοντας το γκαζόν στο έλεος καταπατητών και σκύλων, παγκάκια που αποξηλώθηκαν, μια πρόχειρη περίφραξη που βαφτίστηκε «προσωρινή» και έμεινε μόνιμη κλείνοντας το ένα ρεύμα του δρόμου, γλυπτά ακρωτηριασμένα, δάπεδα πεζοδρόμων διαλυμένα, κάγκελα της λίμνης κατεστραμμένα, παιδικές χαρές πρωτόγονες, ξύλινα δάπεδα διαλυμένα και επικίνδυνα για πεζούς, ψάρια νεκρά να …ευωδιάζουν από απόσταση, πλάκες και μπάζα τσιμέντων αφημένα για χρόνια στο ίδιο σημείο, μια κανονική χωματερή μπροστά από την πύλη του κάστρου, δημόσια ουρητήρια μέσα σε στοές του κάστρου, μεταλλικούς κάδους από τους οποίους έχει μείνει μόνο ο κορμός, κομμάτι από το προστατευτικό κάγκελο της λίμνης να έχει εξαφανιστεί αφήνοντας ένα επικίνδυνο κενό για παιδάκια που τρέχουν μπροστά από τους γονείς τους παίζοντας, πλακόστρωτα δεκαετίας που γλιστρούν επικίνδυνα κτλ. κτλ. 

Κι αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι πια μοτίβο χρόνων. Και είναι η ίδια λογική που διαπερνά τα πάντα: Μην το φτιάξεις, ξήλωσέ το. Μην το αποκαταστήσεις, συνήθισέ το. Και κυρίως, μη βιαστείς. Γιατί εδώ οι «μελέτες» δεν είναι εργαλείο λύσης αλλά άλλοθι καθυστέρησης. Ένα διαρκές «θα», που μεταφέρεται από χρονιά σε χρονιά. Μια διαρκής παράταση …της παράτασης χωρίς κανένα  χρονοδιάγραμμα. Και κάπως έτσι, η πόλη μαθαίνει να ζει με λιγότερη φροντίδα, λιγότερη αισθητική και λιγότερη ευθύνη. 

Κι αυτό δεν είναι τεχνικό ζήτημα ούτε θέμα χρημάτων. Δεν είναι καν θέμα ικανότητας. Είναι θέμα στάσης. Η πόλη δεν κινδυνεύει μόνο από μεγάλα λάθη. Φθείρεται από μικρές, επαναλαμβανόμενες αδιαφορίες. Η πόλη όμως έχει ανάγκη από ανθρώπους που θα τη νοιάζονται πραγματικά και για τα μικρά και για τα μεγάλα σε καθημερινή βάση.

Ένα μικρό δείγμα:

Δύο μέτρα, δύο σταθμά...

 

Στον Δήμο Ιωαννιτών η διαχείριση του δημόσιου χώρου φαίνεται ότι δεν ακολουθεί την κοινή λογική αλλά τις ιδεοληψίες. Δίπλα στο αναψυκτήριο της «Κυρά Φροσύνης» απλώνεται ένας τεράστιος πλακοστρωμένος χώρος. Άδειος. Καθαρός. Αναξιοποίητος. Ένα κενό. Την ίδια στιγμή, λίγα μέτρα πιο πέρα, οι πελάτες στοιβάζονται στα τραπεζοκαθίσματα. Γιατί όμως ενώ υπάρχει ένας άδειος χώρος δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί, ενώ αλλού καταλαμβάνονται πεζοδρόμια και πεζόδρομοι; Όταν όμως αφήνεις έναν χώρο "νεκρό" και έναν άλλο να ασφυκτιά, δεν έχεις απλώς χάσει τον έλεγχο. Έχεις παραιτηθεί εντελώς από την έννοια του σχεδιασμού.

Άλλοι κανόνες στη Μαβίλη...

                                                                   άλλοι στη Γαριβάλδη...

Εδώ ...γελάμε

                                                                                                       (Χρ.Παπανίκος - "Ελλάδα 24")
 

Επιδότηση για ....νυχάδικα

 

 «Αν θέλετε να αντιληφθείτε τι συμβαίνει στα κατάβαθα της ελληνικής κοινωνίας, μην κοιτάτε τα social media ή τους καυγάδες στα τηλεοπτικά πάνελ. Ή μάλλον, κοιτάξτε κι αυτά, αλλά ρίξτε και μια ματιά και στις ταξινομήσεις καινούριων αυτοκινήτων το πρώτο τετράμηνο του 2026.

Διότι ο φετινός Ιανουάριος-Απρίλιος ήταν καραμπινάτη περίοδος πολέμου, διεθνούς αναταραχής, ανασφάλειας, αύξησης πληθωρισμού και αβεβαιότητας για το μέλλον.

Πλην όλα τούτα τα φοβερά και τρομερά, δεν εμπόδισαν την ελληνική αγορά (που καταρρέει, υποφέρει, βρίσκεται στα πρόθυρα λουκέτου, κλπ) να κάνει νέο ρεκόρ ταξινομήσεων. Στους ήδη φρακαρισμένους δρόμους μας μπήκαν 49.087 καινούρια αυτοκίνητα, παρουσιάζοντας αύξηση 2,9% σε σύγκριση με το περυσινό αντίστοιχο τετράμηνο.

Σιγά το στοιχείο θα πείτε. Συμφωνώ… σιγά το στοιχείο. Όπως σιγά και για το ρεκόρ εξόδου εκδρομέων την περίοδο του Πάσχα. 

Όπως σιγά για τη θηριώδη αύξηση των ταξιδιών των Ελλήνων στο εξωτερικό. 

Όπως σιγά για το γεγονός ότι η μέση ελληνική οικογένεια δίνει πλέον 500-700 ευρώ τον χρόνο για κομμωτήρια και νύχια. 

Όπως σιγά για το γεγονός ότι το 40% των κατοίκων της Αττικής στην ηλικιακή ομάδα από 20-35 χρονών, το πρωί που ξυπνά δεν πατά το κουμπί της καφετιέρας για να φτιάξει καφέ, αλλά τον παραγγέλνει απ’ έξω πληρώνοντας 3-5 ευρώ.

Δεν περιγράφω μια κοινωνία δίχως προβλήματα ή δίχως ανισότητες ή δίχως καθυστερήσεις. Αλλά δεν γίνεται να στρέφουμε μονίμως τους προβολείς μόνο στην Ελλάδα της φτώχειας, αφήνοντας σε μια τεχνητή αφάνεια τους 49.087 νεοέλληνες που αυτό το τετράμηνο μπήκαν στο καινούριο τους υβριδικό και βγήκαν στον Κηφισό για να εκνευριστούν απ’ το μποτιλιάρισμα. 

Υστερόγραφο, διόλου εν είδει τρολαρίσματος. Αν θέλει ο Μητσοτάκης να κάνει μπίγκο, να θεσπίσει ένα voucher για τα νυχάδικα. Χαμός θα γίνει. Ποιοι κοινωνικοί τουρισμοί και αηδίες»…

                                                                    (Δ. Καμπουράκης-liberal.gr)

 

Ρήσεις...

 

                                                                                                                          (ευρωπαϊστές f/B)

Απόψεις...

 

 «Η Τουρκία προτίθεται να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή το σχέδιο της Γαλάζιας Πατρίδας. Αναμφίβολα πρόκειται για μια επιθετική κίνηση, η οποία δυναμιτίζει τη Διακήρυξη Φιλίας και Καλής Γειτονίας που υπογράφηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2023 στην Αθήνα από τον Έλληνα πρωθυπουργό και τον Τούρκο πρόεδρο.Η Διακήρυξη των Αθηνών, μεταξύ άλλων, προέβλεπε δέσμευση για αποφυγή εντάσεων και ενεργειών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κρίση μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και σεβασμό στις αρχές του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου.

Η Τουρκία σύρθηκε από τους συμμάχους της στη Διακήρυξη των Αθηνών, ύστερα από μια περίοδο απειλών και υβριδικών επιχειρήσεων κατά της Ελλάδας, προσδοκώντας την άρση του εμπάργκο στην προμήθεια δυτικού αμυντικού εξοπλισμού και, κυρίως, ανταλλακτικών και αναβαθμίσεων για τα F-16, καθώς και την επάνοδο στο πρόγραμμα των F-35.Τα δεδομένα δείχνουν πως, μέχρι στιγμής, έχει αποτύχει παταγωδώς. Επιπλέον, η Ελλάδα, με το αίτημα απόσυρσης του casus belli για τη διακήρυξη των θαλάσσιων ορίων στα 12 μίλια, έχει καταφέρει να αποκλείσει την Τουρκία από το πρόγραμμα SAFE, παρά τις επίμονες προσπάθειες των τουρκόφιλων κύκλων της ΕΕ.

Η συμφωνία της Ελλάδας με την Αίγυπτο για την ανακήρυξη κοινής ΑΟΖ έχει τσαλακώσει το τουρκολιβυκό Σύμφωνο. Για την Τουρκία θα είχε μεγαλύτερη αξία μια αντίστοιχη συμφωνία με γειτονική χώρα, η οποία να επιβεβαιώνει το σχέδιο της Γαλάζιας Πατρίδας, παρά η απλή διακήρυξή του από το τουρκικό κοινοβούλιο.Με τις συμφωνίες Ελλάδας – Γαλλίας – Κύπρου, Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και Ελλάδας – ΗΠΑ, η Τουρκία παραμερίζεται από τις εξελίξεις στη Ν.Α. Μεσόγειο.Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή παραμερίζουν επίσης την Τουρκία. Πρόσφατα, οι αραβικές χώρες προσέτρεξαν στην Ελλάδα για στήριξη έναντι των επιθέσεων από το Ιράν και όχι στην Τουρκία, η οποία προβάλλει τον εαυτό της ως περιφερειακή δύναμη.

Οι εξελίξεις μετά την επίθεση της Χαμάς, τον Οκτώβριο του 2023, έχουν αναβαθμίσει τον ρυθμιστικό ρόλο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Ο ρόλος του Ισραήλ περιορίζει τις τουρκικές φιλοδοξίες στην περιοχή.Η ενίσχυση της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος στο Αιγαίο, στη Ν.Α. Μεσόγειο και στα Βαλκάνια περιορίζει επίσης τις τουρκικές φιλοδοξίες προς τα Βαλκάνια.Το οικονομικό και γεωπολιτικό «θαύμα» του Ερντογάν έχει υλοποιηθεί με τεράστιες απώλειες στην καθημερινότητα των Τούρκων πολιτών. Μέσα σε έξι χρόνια, η ισοτιμία από 5 λίρες ανά δολάριο έχει φτάσει στις 43 λίρες ανά δολάριο.

Η Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας προχώρησε τον Μάρτιο σε πωλήσεις 52 τόνων χρυσού, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, σε μια προσπάθεια να στηρίξει το εθνικό νόμισμα, το οποίο βρίσκεται κοντά σε ιστορικά χαμηλά έναντι του δολαρίου.Από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν μέχρι και τις 27 Μαρτίου, η Τουρκία είχε πουλήσει ή δανείσει χρυσό αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, συμβάλλοντας στη μεγαλύτερη μηνιαία πτώση της τιμής του πολύτιμου μετάλλου από το 2008 και μετά, σύμφωνα με στοιχεία και υπολογισμούς των «Financial Times».

Η Τουρκία, λοιπόν, αισθάνεται «στριμωγμένη» και αντιδρά σπασμωδικά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι επικίνδυνη. Παραμένει, όμως, μια χώρα που καταλαβαίνει μόνο τη σκληρή γλώσσα της ισχύος.Η νέα πρόκληση της ψήφισης της Γαλάζιας Πατρίδας από το τουρκικό κοινοβούλιο προσφέρει στην Ελλάδα την ευκαιρία να υλοποιήσει το δικαίωμά της για ανακήρυξη θαλάσσιων ορίων στα 12 μίλια από τις χερσαίες ακτές της χώρας και της Κρήτης».

                                                                             (Κ.Στούπας-liberal.gr)

 «Η συνεργασία με το Ισραήλ ενοχλεί. Η στήριξη από την Γαλλία «τρομάζει». Η Τουρκία θέλει την Ελλάδα αδύναμη. Προβληματίζονται από το deal του Κάθετου Διαδρόμου. Ακόμη περισσότερο από την αμυντική ικανότητα της Ελλάδος. Πήραν μια μικρή γεύση όταν πετούσαν πάνω από τα κεφάλια τους οι ιρανικοί πύραυλοι. Η Τουρκία είναι έτοιμη να δοκιμάσει τις αντοχές μας με το τέλος του πολέμου στο Ιράν. Αυτό το καλοκαίρι θα είναι δύσκολο. Και θα γίνει ακόμη πιο δύσκολο σε συνθήκες πιθανής πολιτικής αστάθειας στην Αθήνα. 

Δεν περιμένουμε πολλά πράγματα από τους Γερμανούς και τους στενούς τους συμμάχους. Η τουρκολαγνεία τους είναι προϊόν ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και οι συγκεκριμένοι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν πολλές φορές αποδείξει ότι υπολογίζουν περισσότερο τα στενά τους συμφέροντα απ’ ότι τα αλτρουιστικά περί ενωμένης Ευρώπης κλπ».

                                                                            (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)