Απόψεις...

 

«Δεν το παίζω κουλτουριάρης εναλλακτικός, απλώς βρίσκομαι για λίγο στην Κρήτη, πήγα στο καφενείο του χωριού μου και ξέρετε τι διαπίστωσα; Ότι δεκαπέντε συγχωριανοί μου, όλων των ηλικιών, των οικονομορφωτικών επιπέδων και των πολιτικών απόψεων, δεν συζητούσαν ούτε για τον Κυριάκο, ούτε για τον Τσίπρα ή το Σαμαρά, ούτε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε για την Γαλάζια Πατρίδα του Ερντογάν. Προσπέρασαν όλα τούτα ως ανάξια λόγου και επί μία ώρα σχολίαζαν με πάθος το πρόστιμο των 270.000 ευρώ που επέβαλε δικαστήριο σε κάποιον Θεσσαλονικιό, επειδή εγκατέλειψε σε οικόπεδο εννιά νεογέννητα γατάκια. 

Η ομόφωνη αντίδραση τους δεν ήταν ένα απλό «έχουμε τρελαθεί». Ήταν κάτι βαθύτερο και σοβαρότερο. Ήταν διαποτισμένη από την πεποίθηση ότι στη χώρα τους υπάρχουν κάποιες εξουσίες (κυβερνητικές, νομοθετικές, δικαστικές, οικονομικές) που ζουν σε κάποιον άλλο κόσμο από τον δικό τους. Όταν ακούγεται η φράση «καλύτερα να σκοτώσεις άνθρωπο παρά γάτο, γιατί με τον άνθρωπο ένας καλός δικηγόρος σε γλυτώνει, αλλά με τον γάτο δεν σε σώζει τίποτα», κάπου στραβά αρμενίζει το πράγμα. Προσοχή στις υπερβολές και στα πολιτισμικά άλματα. Δεν πάνε πάντα μπροστά την κοινωνία, καμιά φορά την γυρίζουν και προς τα πίσω. Παρά τις καλές προθέσεις από τις οποίες εκκινούν».  

                                                                           (Δ.Καμπουράκης-liberal.gr)

«Αν τα πράγματα εξελιχθούν όπως αναμένεται, εντός του Ιουνίου ο κόσμος μας θα αποκτήσει για πρώτη φορά κάτι αδιανόητο: ένα Homo sapiens  (Ελον Μασκ) που, μόνος του, προσωπικά, θα έχει περιουσία άνω του $1 τρισεκατομμυρίου. Δεν είναι μια χαρούμενη περίσταση, ούτε σημάδι υγείας του κόσμου μας και της οικονομικής μας πραγματικότητας. Ιλιγγιώδη ποσοστά του πλούτου που παράγει η ανθρωπότητα συσσωρεύονται σε ελάχιστες τσέπες, και μάλιστα με αυξανόμενους ρυθμούς. Αυτή η ακραία ανισότητα δεν δικαιολογείται από καμία από τις παραδοσιακές δικαιολογίες περί παραγωγικότητας κι αξιοκρατίας».

                                                             (Θ. Γεωργακόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Ηταν η μεγάλη έκπληξη των ημερών, η πιο ενδιαφέρουσα είδηση, όταν διάβασα ότι πέθανε ο Αγγελος Αντωνόπουλος σε ηλικία 94 ετών. Και είχε ζητήσει ο θάνατός του να μην ανακοινωθεί παρά μόνον μετά την κηδεία του, ώστε το γεγονός να μην το λεηλατήσει η αδηφάγος δημοσιότητα. Να προστατεύσει τον εαυτό του και τους δικούς του από τη σάχλα των δημόσιων δηλώσεων και τον διαγωνισμό των υπερβολών που συνοδεύει τον αποχαιρετισμό των δημόσιων προσώπων. Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος λέγεται πως όταν έκλεισε τα εκατό έγραψε ο ίδιος τον επικήδειό του και απαίτησε να είναι ο μόνος λόγος που θα εκφωνηθεί μετά την εξόδιο ακολουθία».

                                                               (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)