Απόψεις...

 

 «Η Ελλάδα θα μπορούσε σήμερα, αντί να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ ως προς την αγοραστική δύναμη, να βρίσκεται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Για να είχε συμβεί αυτό, όμως, θα έπρεπε:

-Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να είχε ολοκληρώσει τις αποκρατικοποιήσεις που τελικά πραγματοποιήθηκαν με καθυστέρηση 10-20 ετών.

-Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 να είχε εφαρμοστεί η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση Σπράου-Γιαννίτση.

-Την περίοδο διακυβέρνησης Καραμανλή (2004-2009) να μην είχαν εκτροχιαστεί οι δημόσιες δαπάνες και να μην είχαν αποδυναμωθεί τα δημόσια έσοδα.

-Την περίοδο 2009-2010 η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να είχε λάβει εγκαίρως τα αναγκαία μέτρα για να αποτρέψει τη χρεοκοπία. Με ένα μικρό μέρος των μέτρων που εφαρμόστηκαν αργότερα, η χώρα θα μπορούσε να είχε αποφύγει την κατάρρευση, την απώλεια του 25% του ΑΕΠ και τη δεκαετή καθήλωση.

-Το 2015 να είχαν εφαρμοστεί οι προβλέψεις του λεγόμενου «email Χαρδούβελη» στο πλαίσιο του δεύτερου μνημονίου και να μην είχαν επικρατήσει οι υποσχέσεις περί μονομερούς διαγραφής χρέους και κατάργησης των μνημονίων. Με λίγα λόγια, να είχε αποφευχθεί το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο.

Αν είχαν συμβεί όλα τα παραπάνω, η Ελλάδα θα μπορούσε σήμερα να διαθέτει ΑΕΠ ακόμη και διπλάσιο από το σημερινό και να βρίσκεται, από πλευράς αγοραστικής δύναμης, κοντά στη μέση της ευρωπαϊκής κατάταξης αντί για το τέλος της.Ποιος φταίει λοιπόν για τη φτώχεια μας; »

                                                                               (Κ.Στούπας-liberal.gr)

 «Διάβασα στην «Καθημερινή» την ανάλυση του Σταύρου Παπαντωνίου στην οποία ο αρθρογράφος επισημαίνει τη σημαντική πτώση που παρουσιάζει η Νέα Δημοκρατία στις αγροτικές περιοχές. Στο Λεκανοπέδιο κινείται πάνω από τον εθνικό μέσο όρο, ελάχιστα πιο κάτω στη Θεσσαλονίκη και στα άλλα αστικά κέντρα. Όμως στα ημιαστικά κέντρα, σε αυτό που αποκαλούμε «ύπαιθρο χώρα», η πτώση είναι σημαντική. Υπάρχουν βαθύτεροι λόγοι που συμβαίνει αυτό. 

Οι μεταρρυθμιστικές πολιτικές του εξορθολογισμού εισπράττονται από τους πολίτες της επαρχιακής Ελλάδας ως πολιτικές της εγκατάλειψης τους. Οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις, οι συγχωνεύσεις των δήμων, η περιπέτεια των ΕΛΤΑ και του ταχυδρόμου, το κλείσιμο στρατοπέδων, όλα αυτά υποβαθμίζουν τη ζωή αυτών των ανθρώπων ή έτσι το αντιλαμβάνονται. Για σκεφτείτε να υπάρξει και η απαραίτητη συγχώνευση νοσοκομειακών μονάδων εντός ενός νομού».

                                                                                (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

«Μια χαρά το είπε ο Αλέξης. «Σε λίγα εικοσιτετράωρα γίναμε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα γίνουμε κυβέρνηση». Βούτυρο στο ψωμί του οι συνεχιζόμενες μετρήσεις, με τις οποίες παγιοποιείται η πεποίθηση ότι είναι δεύτερος. Διότι αυτά τα δημοσκοπικά ποσοστά, αν επιβεβαιωθούν από τις κάλπες του ’27, θα κάνουν πράγματι τον Τσίπρα διεκδικητή της εξουσίας το 2031. Aυτή είναι βέβαια η επιδίωξη του. Τα περί εξουσίας το ’27 είναι μπουρδολογίες που πρέπει να λέγονται κι ας μην τις πιστεύει ούτε η Περιστέρα».

                                                                              (Δ.Καμπουράκης-liberal.gr)