Ως πότε θα κρύβουμε τους θησαυρούς μας;

 

Η Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου στην Κυψέλη Πρεβέζης είναι ένα από τα σημαντικότερα υστεροβυζαντινά μνημεία της Ηπείρου. Xρονολογείται από τα χρόνια του Δεσποτάτου της Ηπείρου και ιδρύθηκε από τον ηγεμόνα Μιχαήλ Β΄ Άγγελο Κομνηνό Δούκα. Αποτελεί το μοναδικό βυζαντινό μνημείο της περιοχής και φημίζεται για τις εξαιρετικές τοιχογραφίες που σώζονται στο εσωτερικό του.

Κατά καιρούς έγιναν στερεώσεις και ανακατασκευές  κaι σήμερα ο ναός, ως κτίσμα, βρίσκεται σε μια σχετικά καλή κατάσταση απέχοντας από την επαρχιακή  οδό Γλυκής –Πάργας λίγες δεκάδες μέτρα. Από τον δρόμο όμως δεν φαίνεται ούτε στο ελάχιστο, αφού τον κρύβει ολόκληρο η βλάστηση.  Πάνω δε στην Επαρχιακή Οδό δεν θα δει πουθενά ενημερωτικές πινακίδες και έτσι ο βυζαντινός ναός μένει εντελώς στην αφάνεια ενώ πολύς κόσμος που περνάει από κει για τη θάλασσα θα ήθελε να τον επισκεφτεί. Για να τον εντοπίσει κανείς σήμερα  πρέπει να μπει και να βγει από το χωριό Κυψέλη κάνοντας στη ουσία έναν κύκλο και ψάχνοντας κάποια πινακίδα.

Μια μικρή παρέμβαση όμως από την Περιφέρεια  ώστε ο δρόμος που τώρα φτάνει μέχρι την εκεί βιοτεχνία να περάσει το μικρό ποτάμι με μια σιδερένια γέφυρα - μιλάμε για ελάχιστα μέτρα-, καθάρισμα της βλάστησης ώστε ο ναός  να φαίνεται από τον δρόμο, καλύτερη περίφραξη κτλ. θα μπορούσε να τον κάνει να αποτελεί ένα εντυπωσιακό αξιοθέατο.   

Μια Περιφέρεια που δεν έχει αφήσει στάνη για στάνη χωρίς άσφαλτο και χωριά με διπλούς δρόμους πρόσβασης αλλά και κυκλικούς κόμβους στη μέση του πουθενά δεν μπορεί να κάνει το αυτονόητο; Ως πότε θα κρύβουμε τους πολιτισμικούς θησαυρούς μας; Η κατάσταση πάντως σήμερα εκεί θυμίζει εγκατάλειψη…

 

 

                                         Ο υπέροχος ναός

                                 H προβληματική πρόσβαση

                         Η εναλλακτική  και πολύ πιο  σύντομη διαδρομή