«Κήπος των ηρώων» ή «Όλα ένα με το έδαφος»;

 

Αν θέλει κανείς να θαυμάσει το μεγαλείο της σύγχρονης δημοτικής αισθητικής και της «ανάπτυξης» στα Γιάννενα, δεν έχει παρά να κάνει μια βόλτα μέχρι τον Κήπο των Ηρώων. Εκεί όπου η ιστορική μνήμη, ο πολιτισμός και ο σεβασμός συναντούν την απόλυτη ισοπέδωση, με την ευγενική χορηγία της δημοτικής αρχής.

Οι εικόνες που αντικρίζουν καθημερινά οι δημότες –αλλά και οι τουρίστες– είναι θλιβερές. Γκράφιτι πάνω σε πέτρινα στοιχεία, σπασμένα μάρμαρα στη βάση προτομών, κατεστραμμένοι και επικίνδυνοι φανοστάτες. Πεταμένα πλαστικά μπουκάλια και ποτήρια καφέ μέσα σε κουφάλες δέντρων, σπασμένοι κάδοι απορριμμάτων και παρατημένα αντικείμενα στο γρασίδι. Κατεστραμμένο πράσινο, σπασμένα παγκάκια και μια γενικότερη αίσθηση αδιαφορίας για έναν χώρο που θα έπρεπε να αποτελεί κόσμημα και σημείο τιμής για την πόλη.  

Η τελευταία μάλιστα πράξη του “δράματος” για τον Κήπο των Ηρώων παίχτηκε στις οθόνες των κινητών μας με τον Δήμαρχο να πρωταγωνιστεί σ' ένα ακόμη βιντεάκι γεμάτο αυτάρεσκα χαμόγελα και βαρύγδουπες δηλώσεις περί παράδοσης ενός νέου, προσεγμένου χώρου στην πόλη.

Είναι πλέον προφανές πως η αισθητική και η φροντίδα για την πόλη δεν είναι ζήτημα προϋπολογισμού, αλλά ζήτημα σεβασμού  ενός χώρου και της απαραίτητης παιδείας. Και ενώ άλλοι δήμοι αναδεικνύουν την κληρονομιά τους, η δική μας δημοτική αρχή επιλέγει την πλήρη ισοπέδωση. Ας κάνουν όμως μια εκπαιδευτική εκδρομή μέχρι το Μεσολόγγι οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι -που δεν τους λείπουν τα ταξιδάκια στο εξωτερικό- για να δουν πώς πρέπει να είναι αυτοί οι χώροι αν και φοβόμαστε πως ακόμη και αν δουν τη διαφορά, δεν θα καταλάβουν τι πάει εδώ λάθος.

Η σύγκριση ανάμεσα στον «Κήπο των Ηρώων» στο Μεσολόγγι και στο ομώνυμο πάρκο της πόλης μας είναι συντριπτική για τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα της δημοτικής μας αρχής.

Στο Μεσολόγγι βλέπουμε έναν ζωντανό, καταπράσινο πνεύμονα με άψογη ρυμοτομία. Εδώ αντικρίζουμε ξεριζωμένα δέντρα, σπασμένα παγκάκια, νεκρό γρασίδι και διαλυμένους φανοστάτες.

Στο Μεσολόγγι τα ιστορικά μνημεία στέκονται πεντακάθαρα και προστατευμένα μέσα στο φυσικό περιβάλλον. Εδώ οι προτομές αφήνονται να ρημάζουν με σπασμένα μάρμαρα στη βάση τους, ενώ οι πέτρινοι τοίχοι είναι παραδομένοι στα γκράφιτι και τη μουντζούρα.

Στο Μεσολόγγι η λέξη «σκουπίδι» είναι άγνωστη στην επικράτεια του Κήπου. Εδώ οι κουφάλες των δέντρων εκτελούν χρέη κάδου απορριμμάτων για πλαστικά ποτήρια.

Το ίδιο όμορφο και περιποιημένο έχουν και στη Χίο τον δικό τους «Κήπο των ηρώων». Καμία σχέση με μας τους πρωτόγονους...

Αντί λοιπόν να μαζέψουν τα σκουπίδια, να αλλάξουν τους σπασμένους κάδους, να αντικαταστήσουν τους επικίνδυνους τσιμεντένιους φανοστάτες και να συντηρήσουν τα κομματιασμένα μάρμαρα των μνημείων, επέλεξαν την εύκολη λύση: Ξήλωμα των πάντων και επικοινωνιακή φιέστα πάνω στα μπάζα. Πήραν τη μπουλντόζα, ισοπέδωσαν τα δρομάκια, ρήμαξαν ό,τι θύμιζε παραδοσιακό πάρκο, και στη θέση του φύτεψαν μπόλικα δημητριάτικα (πέρυσι αφού στέγνωσαν τα είχαν πετάξει πίσω από το Ρολόι) για να δικαιολογήσουν το αφήγημα της... «πράσινης μετάβασης».

Οι δημότες όμως δεν έχουν πάθει λωτοφαγία. Βλέπουν τη διαφορά ανάμεσα σ'  ένα πραγματικά φροντισμένο μνημείο –όπως ο υποδειγματικός Κήπος των Ηρώων στο Μεσολόγγι– και σ' αυτό που εδώ πλασάρεται ως «ευρωπαϊκό έργο».

Η ισοπέδωση όμως του «Κήπου των Ηρώων» δεν ήταν για τη Δημοτική Αρχή ένα μεμονωμένο λάθος, αλλά σταθερή γραμμή πλεύσης. Φαίνεται πως έχει βρει το «κόλπο» για την «ενοποίηση του αστικού τοπίου»: Ξηλώνει κάγκελα, αφαιρεί προστατευτικά κιγκλιδώματα, εξαφανίζει τα κράσπεδα και αφήνει τη φύση (βλέπε χώματα, πέτρες και λάσπη) να διεκδικήσει τη θέση της πάνω στα πεζοδρόμια όπως στο παρκάκι απέναντι από το παλιό Πολυκλαδικό. Εκεί όπου κάποτε υπήρχε κράσπεδο και προστατευτικό κάγκελο τώρα υπάρχει λάσπη και χώμα. Με την πρώτη βροχή, τα χώματα και οι πέτρες κυλάνε ανεμπόδιστα πάνω στις πλάκες του πεζοδρομίου.

Απέναντι από το "Διεθνές" ισοπεδώθηκε το όμορφο πράσινο και έγινε ένα με το έδαφος. 

Στην κυρα-Φροσύνη τα περίτεχνα και προστατευτικά κάγκελα αφαιρέθηκαν και πετάχτηκαν, τα κράσπεδα εξαφανίστηκαν και το γρασίδι με τα χώματα ξεχειλίζουν πλέον ανεμπόδιστα πάνω στον πεζόδρομο.

Στην πλατεία Γλυκήδων του κάστρου, εκεί όπου στήθηκαν μοντέρνα χαμηλά φωτιστικά σώματα για να αναδείξουν το ιστορικό μνημείο και να φωτίσουν τα μονοπάτια, σήμερα συναντάμε το απόλυτο τίποτα. Μόλις τα φωτιστικά βανδαλίστηκαν ή έσπασαν, οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου τα εξαφάνισαν αφήνοντας πίσω γυμνά καλώδια. Ένα χωράφι για βοσκή χωρίς κάγκελο, χωρίς μια στοιχειώδη περίφραξη, ούτε καν μια πινακίδα που να προτρέπει τον σεβασμό στο γρασίδι. Έργα που κόστισαν εκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκά κονδύλια υποβαθμίζονται σε παρατημένα οικόπεδα.

Στο «πάρκο των ηρώων», ένα ακόμη επεισόδιο στη σειρά με τίτλο «όλα ένα με το έδαφος» μόλις ολοκληρώθηκε.

Καμαρώστε:

                                                   ...το χάλι το δικό μας

                                 ... και ο «Κήπος των Ηρώων» στο Μεσολόγγι

πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=vFf1YfCMmg4&list=RDvFf1YfCMmg4&start_radio=1

                                      ...και ο «Κήπος των Ηρώων» στη Χίο

Δυσ-τοπικά... φαινόμενα

 

Είναι το απόλυτο παράδοξο των Ιωαννίνων: μέσα να διαφημίζεται ο πολιτισμός και έξω να κυριαρχεί ο "τρίτος κόσμος". Η ημιτελής φροντίδα και η αδιαφορία για τον δημόσιο χώρο γύρω από ένα κτίριο ακυρώνουν στην πράξη οποιοδήποτε έργο εκατομμυρίων. Και ενώ δαπανώνται εκατομμύρια ευρώ για την ανάπλαση και τον εκσυγχρονισμό του κεντρικού κτιρίου του Πνευματικού Κέντρου, ακριβώς δίπλα οι εικόνες μαρτυρούν πλήρη εγκατάλειψη: 

Ένας παρατημένος κοινόχρηστος χώρος έχει μετατραπεί σε άγρια βλάστηση γεμάτη σκουπίδια, πλαστικά, αποτσίγαρα και μπάζα. Σπασμένες ξύλινες παλέτες και σκισμένα πορτοκαλί δίχτυα εργοταξίου επιστρατεύονται ως «προστατευτικά», δημιουργώντας ένα άκρως επικίνδυνο και άθλιο οπτικό αποτέλεσμα.

Οι τοίχοι και τα τοιχία υποστήριξης είναι πνιγμένα σε κάθε είδους μουντζούρες, ολοκληρώνοντας το σκηνικό στην καρδιά της πόλης. Και στα παρτέρια μπροστά από τα παράθυρα του ισογείου αν κοιτάξει κανείς θα δει μόνο σκουπίδια. 

@ Και φυσικά  η έννοια της οπτικής ρύπανσης έχει ξεπεράσει κάθε όριο αφού ποιος θέλει, κολλάει ό,τι θέλει, όπου θέλει, ακόμη και με ονοματεπώνυμο, αποδεικνύοντας τη βεβαιότητα της πλήρους ατιμωρησίας:

Οι  κορμοί των δέντρων και οι στάσεις των λεωφορείων μετατρέπονται σε ιδιωτικά διαφημιστικά ταμπλό για νυχτερινά κέντρα και εκδηλώσεις. Οι υπεύθυνοι αυτοδιαφημίζονται προκλητικά ενώ η ανύπαρκτη δημοτική αρχή και οι υπάλληλοι της καθαριότητας απλώς αδιαφορούν και βιάζονται να απέλθουν από τη στιγμή που ο κανονισμός καθαριότητας και αφισορύπανσης είναι μόνο στα χαρτιά. Αν υπάρχει και εκεί δηλαδή…

@ Η αδιαφορία χτυπάει «κόκκινο» στην καρδιά της παραλίμνιας περιοχής, όπου ένα μπλε Volkswagen Polo βρίσκεται ακινητοποιημένο μεν αλλά γεμάτο με πάσης φύσεως πράγματα εντός του, εδώ και χρόνια στην ίδια θέση. Χωρίς μπροστινό τροχό, με σπασμένα παράθυρα καλυμμένα με νάιλον και θρύμματα τζαμιών στο έδαφος, το όχημα έχει μετατραπεί σε αυτοσχέδια χωματερή. Πίσω και γύρω από αυτό συσσωρεύονται καθημερινά πλαστικά, σκουπίδια, ακόμα και σπασμένες καρέκλες, χωρίς καμία υπηρεσία του Δήμου να συγκινείται για την απομάκρυνσή του. Περίεργο; 

@ Προκλητική και παρατεταμένη είναι η αδράνεια των αρμόδιων υπηρεσιών καθαριότητας και περιβάλλοντος αφού εδώ και μήνες, στο συγκεκριμένο σημείο της λίμνης συσσωρεύονται ανεξέλεγκτα αστικά απόβλητα, σπασμένες παλέτες, πλαστικά τελάρα, μπουκάλια και κάθε είδους απορρίμματα. Μια εστία μόλυνσης σε κοινή θέα, από όπου περνούν καθημερινά χιλιάδες ντόπιοι και επισκέπτες της πόλης μας αλλά και οι ίδιοι οι υπάλληλοι καθαριότητας του Δήμου, οι οποίοι επιδεικτικά την προσπερνούν χωρίς να «αγγίζουν» τίποτα. 

Να υπενθυμίσουμε στους αρμοδίους που κόπτονται για τη Λίμνη μπροστά στις κάμερες ότι η Παμβώτιδα δεν είναι ένας απλός πεζόδρομος που έχουν συνηθίσει να τον αφήνουν με το σκουπιδαριό, αλλά ένα προστατευόμενο οικοσύστημα ενταγμένο στο ευρωπαϊκό δίκτυο NATURA 2000.

Φτιάξτε και κανα πεζοδρόμιο...

 

@ Σ' έναν από τους άξονες της πόλης, που συνδέει την τουριστική παραλίμνια περιοχή με το κέντρο, η εικόνα που αντικρίζει κανείς μόνο ντροπή μπορεί να προκαλέσει. Μηχανές μεγάλου κυβισμού και σκούτερ έχουν μετατρέψει το ήδη στενό πέρασμα σε ιδιωτικό τους πάρκινγκ, αναγκάζοντας τους πεζούς να κατέβουν στο οδόστρωμα. Παρατημένα έπιπλα, διαλυμένες ντουλάπες, συρτάρια, παλιές πολυθρόνες και ξύλινα τελάρα σχηματίζουν ένα μόνιμο σκηνικό εγκατάλειψης, αποκλείοντας πλήρως τη διέλευση.

Για έναν γονέα με καροτσάκι, έναν ηλικιωμένο ή έναν συμπολίτη μας με κινητική αναπηρία, η διαδρομή αυτή είναι απλώς απροσπέλαστη. Η απάθεια των αρμόδιων υπηρεσιών του Δήμου μετατρέπουν τον δημόσιο χώρο σε ζώνη ασυδοσίας, υποβαθμίζοντας την αισθητική και την ασφάλεια της πόλης.

@ Και η «εναλλακτική» όμως, λίγο παραπέρα, είναι επίσης επικίνδυνη αφού οι πλάκες στο πεζοδρόμιο έχουν κυριολεκτικά θρυμματιστεί, δημιουργώντας ένα άκρως ακανόνιστο ανάγλυφο γεμάτο παγίδες, έτοιμο να προκαλέσει στραβοπατήματα, πτώσεις και κατάγματα.  

Η εικόνα αυτή φυσικά που δεν δημιουργήθηκε χθες, αλλά παραμένει καιρό τώρα σ' αυτά τα χάλια, είναι το αποτέλεσμα πολυετούς αδιαφορίας και μηδενικής συντήρησης από τις δημοτικές αρχές, που αφήνουν τις βασικές υποδομές της πόλης να ρημάζουν.

@ Το χαρακτηριστικό βοτσαλωτό οδόστρωμα της μικρής πλατείας στη Γαριβάλδη, δίπλα στα τείχη του Κάστρου, έχει μετατραπεί σε παγίδα για πεζούς, ηλικιωμένους, γονείς με καρότσια και ΑμΕΑ. Δεκάδες μέτρα βοτσαλωτού έχουν ξηλωθεί, με τις πέτρες να έχουν αποκολληθεί πλήρως. Το ίδιο γίνεται και στον παραλίμνιο πεζόδρομο. Πράγματα που αλλού θα είχαν φτιαχτεί σε λίγες μέρες εδώ δεν γίνονται ποτέ. Ποιος θα ασχοληθεί; Η Δημοτική Αρχή του κ. Μπέγκα; 

 

@ Αυτό είναι προαύλιο Δημοτικού  Σχολείου· μια επικίνδυνη έκταση που απειλεί καθημερινά τη σωματική ακεραιότητα των μικρών μαθητών. Το τσιμέντο έχει διαβρωθεί και ξεφλουδίσει τελείως, αφήνοντας πίσω του μια εξαιρετικά ανώμαλη επιφάνεια γεμάτη με κοφτερές πέτρες, λακκούβες και επικίνδυνα εξογκώματα. Σ' έναν χώρο όπου εκατοντάδες παιδιά τρέχουν, παίζουν και πέφτουν καθημερινά, αυτή η κατάσταση μετατρέπει το απλό παιχνίδι ή το μάθημα της γυμναστικής σε ρώσικη ρουλέτα για σπασμένα γόνατα, διαστρέμματα και σοβαρά κατάγματα.

Η σκουριασμένη κίτρινη περίφραξη και τα αγριόχορτα που ξεφυτρώνουν μέσα από το διαλυμένο τσιμέντο συνθέτουν μια τριτοκοσμική εικόνα, εντελώς ασύμβατη με ένα σύγχρονο, ασφαλές σχολικό περιβάλλον. 

Είναι ανεπίτρεπτο οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου να εξαντλούν την προσοχή τους σε βιτρίνες, την ώρα που τα παιδιά αναγκάζονται να προαυλίζονται σε συνθήκες που θυμίζουν εγκαταλελειμμένο εργοτάξιο. Είχαν όλον τον καιρό να κάνουν τα απαραίτητα αλλά αν σε νοιάζουν μόνο οι δηλώσεις για το πόσο καλά είναι τα πράγματα στα Σχολεία και όχι η ουσία... 

 

Προσοχή, κίνδυνος...

 

Μια άκρως απαράδεκτη και εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση αντιμετωπίζουν οι οδηγοί -και δεν είναι λίγοι- στη διασταύρωση των οδών Π. Μέκαλη και Π. Κωνσταντινίδη ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι το εκεί έργο εκκρεμεί σε αυτή την κατάσταση για μήνες.

Σπασμένα κολωνάκια πεταμένα στο οδόστρωμα, πεσμένες πινακίδες και σκόρπια πλαστικά πλέγματα που δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική προστασία γύρω από τη μεγάλη ανασκαφή με ένα τσιμεντένιο φρεάτιο να  είναι τελείως ανοιχτό σε χώρο που το βράδυ δεν φωτίζεται καν επαρκώς. Αυτό θα πει ευθύνη απέναντι στον πολίτη...

@ Λίγο παρακάτω, στη διασταύρωση της Σ. Νικολάτου με την Περιφερειακή, μετά από έργα φυσικού αερίου τώρα θα δει κανείς ένα οδόστρωμα χαλασμένο με χαλίκια και σαμαράκια, σπασμένους σωλήνες πεταμένους στην άκρη, σωρούς από χώματα, πέτρες και κομμάτια παλιάς ασφάλτου στο πλάι του δρόμου, οδικές πινακίδες βγαλμένες και σκουπιδαριό πεταμένο και αφημένο πίσω από τους κάδους μέσα  στο χαντάκι. Πολιτισμός... των πρωτόγονων.