(Γιαννιώτικο) Σαλόνι ...για σκύλους

 

Ύστερα από χρόνια αναμονής, οι οικογένειες της πόλης σίγουρα περίμεναν έναν χώρο που θα έδινε ζωή και κίνηση στα παιδιά. Υπάρχουν άλλωστε τόσες προτάσεις για μικρά θεματικά πάρκα ή πάρκα περιπέτειας για παιδιά. Και τι θα πάρουν τελικά; Μια μικρή (για τα δεδομένα του πάρκου),τσιμεντένια παιδική χαρά. Τη στιγμή που έντεκα (11) ολόκληρα στρέμματα έχουν διατεθεί για δύο πάρκα σκύλων με παιχνίδια, τραμπάλες και κάθε λογής ανέσεις. Έτσι, τα παιδιά θα μάθουν από νωρίς ποιες είναι πλέον οι προτεραιότητες της πόλης. Και οι γονείς τους όμως θα πρέπει να  εξηγήσουν στον δήμαρχο ότι  στις επόμενες εκλογές θα πρέπει να ζητήσει την ψήφο... μ' ένα κόκαλο στο χέρι, αφού όπως αποδεικνύεται, όταν μοιράζονται οι προτεραιότητες, τα παιδιά περισσεύουν. 

Αρκεί να δει κανείς την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι παιδικές χαρές της πόλης για να καταλάβει. Δύο θεματικά πάρκα λοιπόν για τα τετράποδα και μια τσιμεντένια γωνιά για τους μικρούς Γιαννιώτες. Μην πείτε μετά ότι η πόλη δεν επενδύει στο μέλλον.

Σε μια χώρα λοιπόν που όλοι δηλώνουν ότι ανησυχούν για το δημογραφικό, το πρόβλημα δεν είναι ότι γεννιούνται όλο και λιγότερα παιδιά· είναι ότι δεν χωρούν στις... μελέτες. Το δημογραφικό μάς ανησυχεί μόνο στα συνέδρια και στις τηλεοπτικές δηλώσεις. Στις μελέτες, η πραγματικότητα είναι διαφορετική: οι χώροι για τα παιδιά συρρικνώνονται, ενώ για τα κατοικίδια περισσεύουν πολλά στρέμματα.

Σε 250 στρέμματα όμως, σ΄ ένα πρότυπο μητροπολιτικό πάρκο δηλαδή, θα μπορούσαν να χωρέσουν πέρα από τον αθλητισμό και τον πολιτισμό χώροι και θεματικά πάρκα για οικογένειες και παιδιά αλλά και ένας μόνιμος θερινός κινηματογράφος. Αλλά μελετητές και Δημοτική Αρχή είχαν άλλη γνώμη. Και το ερώτημα είναι γιατί αφού προτίμησαν τα τετράποδα από τα… δίποδα,  δεν αξιοποίησαν το απέναντι 1/3 του πάρκου (80 στρέμματα) για να φτιάξουν εκεί πάρκο σκύλων ώστε να μείνει ο χώρος ελεύθερος για τα παιδιά και να μην κινδυνεύουν από επιθέσεις ζώων που σίγουρα θα υπάρξουν, όπως καθημερινά συμβαίνει στην πόλη με τις 1000  εγκαταλείψεις σκύλων τον χρόνο; Αλλά θα πείτε, εδώ δεν βρήκαν χώρο ούτε για θερινό κινηματογράφο!

Πάντως, αν κρίνουμε από τα μέχρι τώρα δεδομένα, πολύ γρήγορα θα έχουμε και στο Γιαννιώτικο σαλόνι τα γνωστά πια φαινόμενα βανδαλισμών, αφού ήδη από το ηλιακό δέντρο (των δεκάδων χιλιάδων ευρώ) για να φορτίζουμε… τα κινητά "άγνωστοι" έσπασαν τα καπάκια από τις πρίζες, μάλλον έτσι, για προθέρμανση. Αλλά τι ευφυία να τοποθετηθεί το "δέντρο" στο πίσω  μέρος του πάρκου, εκεί που δεν το βλέπει κανείς και κάτω από τα κανονικά δέντρα, αντί τουλάχιστον να το βάλουν στην είσοδο όπου θα είχε και καλύτερη προστασία. 

Ακόμη, η  περίφραξη των πάρκων για τα σκυλιά που πιάνει όλο το κεντρικό τμήμα, είναι πολύ σκληρή και  ανθεκτική του υπόλοιπου όμως πάρκου είναι απλή τσίπα, στο δε πίσω τμήμα έχει αφεθεί να υπάρχει η παλιά και σκουριασμένη η οποία είναι ήδη ανοιγμένη σε διάφορα σημεία. Και μιλάμε για ανάπλαση οκτώ (8) εκατομμυρίων ευρώ και βάλε!  Απ' ό,τι φαίνεται, θα δούμε πράγματα…

 

Τα δύο πάρκα σκύλων που αναπτύσσονται σε 11  ολόκληρα στρέμματα...

 

Το ηλιακό δέντρο των δεκάδων χιλιάδων ευρώ με σπασμένες ήδη τις πρίζες... 

Η περίφραξη για τα πάρκα σκύλων...

Η παλιά περίφραξη στην πίσω πλευρά...

Η περίφραξη με απλή τσίπα από την πλευρά του οικισμού... 

                                                          Η παιδική χαρά από... μπετόν

Παγκάκια από ανεπεξέργαστο ξύλο, χωρίς βερνίκι, έχουν ήδη αρχίσει να φθείρονται - σαν κι αυτά που τοποθέτησαν στα Λιθαρίτσια, στο Κάστρο, στο παρκάκι του παλιού Χατζηκώστα και αλλού και τα οποία μέσα σε λίγους μήνες δίνουν μια άθλια εικόνα...  

Aπό τα καινούρια, στην πλατεία Γλυκήδων του κάστρου

                                                                         Λιθαρίτσια

Γιαννιώτικο Σαλόνι: Προτεραιότητα στα... σκυλιά

Σε μια χώρα που γερνάει με ταχείς ρυθμούς και αντιμετωπίζει ένα από τα σοβαρότερα δημογραφικά προβλήματα στην Ευρώπη, θα περίμενε κανείς οι δημόσιοι χώροι να σχεδιάζονται πρωτίστως με επίκεντρο τα παιδιά, τις οικογένειες και τη νεολαία. 

Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι δεν χρειάζονται υποδομές για τα κατοικίδια. Σημαίνει όμως ότι οι προτεραιότητες οφείλουν να αντανακλούν και τις ανάγκες του μέλλοντος της κοινωνίας. Και οι κοινωνίες κρίνονται από το αν δημιουργούν πόλεις στις οποίες αξίζει να μεγαλώνουν παιδιά.  Αν κρίνουμε  μάλιστα από τις παιδικές χαρές στην πόλη μας αυτό αποτελεί ακόμη ένα μεγάλο ζητούμενο αφού οι περισσότερες είναι σε άθλια κατάσταση.

Έτσι το ερώτημα είναι μήπως, σιγά σιγά, επενδύουμε περισσότερο σε κατοικίδια παρά στα παιδιά; Γιατί με τους ρυθμούς που εξελίσσονται τα πράγματα, τα σκυλιά έχουν ήδη αποκτήσει πάρκα, γενέθλια, camp, ξενοδοχεία, κομμωτήρια και άλλες …ειδικές υπηρεσίες.

Όταν όμως όπως διαβάζουμε ότι στο πάρκο Πυρσιννέλλα (Γιαννιώτικο Σαλόνι) έχουν  δοθεί  11  ολόκληρα στρέμματα για πάρκα σκύλων (με τραμπάλες, τσουλήθρες, διαδρόμους σκύλων, εμπόδια και κάθε λογής κατασκευές)  ενώ για άθληση δόθηκαν μόνο 4 στρέμματα και για τα παιδιά μια μικρή μπετονένια παιδική χαρά, τι πρέπει να υποθέσουμε;  

Το ερώτημα βεβαίως δεν είναι αν χρειάζονται χώροι για κατοικίδια. Χρειάζονται αν και δεν είναι σίγουρο ότι οι ιδιοκτήτες τους θα τα κατευθύνουν εκεί καθότι όταν τα σκυλιά βρίσκονται μεταξύ τους τα πράγματα δεν είναι και τόσο …ευχάριστα. Πολύ φοβόμαστε ότι και πάλι θα κυκλοφορούν και θα αφοδεύουν εντός  του πάρκου ενώ φυσικά οι έλεγχοι για ηλεκτρονική σήμανση θα είναι ανύπαρκτοι, όπως είναι και τώρα. Κι ας είμαστε μια πόλη με εκατοντάδες αδέσποτα και συνεχείς επιθέσεις σε ανυποψίαστους πολίτες.

Το Πάρκο Πυρσινέλλα θα μπορούσε να γίνει το πάρκο των παιδιών, της άθλησης, του πολιτισμού και της φύσης. Αντ' αυτού, το σχέδιο δίνει 11 ολόκληρα στρέμματα σε πάρκα σκύλων! 

Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιος σχεδίασε αυτές τις προτεραιότητες για το μεγαλύτερο πάρκο της πόλης. Αυτή θα έπρεπε να είναι η ιεράρχηση των αναγκών σε ένα μητροπολιτικό πάρκο; Οι προτεραιότητες άλλωστε μιλούν από μόνες τους και εξοργίζουν…

Όλο και πιο πολλά τα θύματα των αδέσποτων...

 

Όπως αναφέρει ο συμπολίτης μας Μ. Παππάς (που δέχτηκε μαζί με τον γιο του επίθεση από αδέσποτα σκυλιά τα οποία κατοικοεδρεύουν στην Κεντρική Πλατεία) σε ανοιχτή επιστολή του προς τον «Πρωινό Λόγο»: από την αρχή της χρονιάς έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 58 επιθέσεις σκύλων στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου 'Χατζηκώστα'. Τα θύματα; Από 8 έως 86 ετών. Πόσες άραγε να έχουν καταγραφεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και πόσες να μην έχουν καν καταγραφεί; 

Και όμως… Η Δημοτική Αρχή κάνει σαν να μην υπάρχει πρόβλημα. Ίσως μόνο αν κάποια από τις επιθέσεις αποβεί μοιραία και οι συγγενείς του θύματος ασκήσουν όλα τα ένδικα μέσα εναντίον του μοναδικού υπευθύνου που είναι ο Δήμος Ιωαννιτών να βγει από τον λήθαργο. Υπερμεγέθη σκυλιά διαμένουν πια σε καθορισμένα στέκια χωρίς να απομακρύνονται.

Όταν όμως ένα μόνο νοσοκομείο καταγράφει 58 επιθέσεις αδέσποτων σε λίγους μήνες, δεν μιλάμε πλέον για μεμονωμένα περιστατικά αλλά για παταγώδη αποτυχία διαχείρισης. Οι πολίτες καταλήγουν στα επείγοντα, οι καταγγελίες συσσωρεύονται και οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να κάνουν τους ανήξερους.

Ακόμη και από την πλευρά των ίδιων των ζώων να το δει κανείς, η συνεχής περιπλάνηση αδέσποτων σκύλων μέσα σε πυκνή αστική κυκλοφορία πόσο φυσιολογική είναι για να αφήνεται απλώς να υπάρχει; Τους ανθρώπους ποιος θα τους προστατέψει;

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν πρακτικά μηδενίσει το πρόβλημα με τα αδέσποτα όχι επειδή αγνοούν τα δικαιώματα των ζώων, αλλά επειδή διαθέτουν συστηματικές στειρώσεις, καταγραφή ιδιοκτητών, αυστηρούς ελέγχους εγκατάλειψης και οργανωμένα δίκτυα φιλοξενίας και υιοθεσίας. 

Το ζητούμενο είναι να μην υπάρχουν ούτε σκυλιά εκτεθειμένα στους δρόμους ούτε πολίτες που φοβούνται να περπατήσουν στην πόλη τους. Αλλά ποιος θα το κάνει πράξη;

 

Έργα και ημέρες στα τοπικά μας πράγματα...

 

@ Mεγάλα σχέδια είχε για τον Βοτανικό ο Δήμαρχος, μέχρι που είδε μάλλον κάποιο όνειρο και αποφάσισε τον μεγάλο αθλητικό πυρήνα -που κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς εμπεριέχει- να τον μεταφέρει στην Ανατολή. Μάλλον για να γειτονεύει με εκείνον της Περιφέρειας στον Κατσικά, που είναι επίσης ανύπαρκτος. Εκείνον ντε που κουβαλήσαμε από την Αθήνα, τον πληρώσαμε κάτι εκατομμύρια, και διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη. Αλλά μην ανησυχείτε, οι τοπικοί μας άρχοντες ξέρουν καλύτερα. Μπορεί βέβαια να μην είναι σε θέση να συντηρήσουν ούτε τις υπάρχουσες  υποδομές, ούτε  καν τις παιδικές χαρές, αλλά εντάξει. Έχουν όραμα… Είδατε τι έγινε μ’ εκείνη την παιδική χαρά στη Ν. Ζέρβα… και να ήταν η μόνη…  

@ Άλλη μια δήλωση συνέπειας από τον Δήμαρχο. Πώς το είχε πει πριν λίγο καιρό; Ότι το χριστουγεννιάτικο δέντρο θα ανάψει στην κεντρική  πλατεία. Όχι, όχι… δεν εννοούσε ότι θα έχει τελειώσει το έργο κι ας ακούστηκε έτσι, απλώς για μια γωνία της μιλούσε που θα έχει στρωθεί με κυβόλιθο. Συγκλονιστικό, έτσι; Αυτό κι αν είναι είδηση… Για τέτοια μεγαλεία μιλάμε. Μελέτες επί μελετών, καθυστερήσεις  επί καθυστερήσεων, παρατάσεις επί παρατάσεων, ανύπαρκτα χρονοδιαγράμματα, ένα ατελείωτο δούλεμα με τις λαμαρίνες δυο-τρία χρόνια τώρα στη θέση τους για να μας θυμίζουν το πώς γίνονται τα έργα στην πόλη μας…

@ Πήρε πανελλήνιες διαστάσεις η γέφυρα στην Κόνιτσα που κατασκευάζει η Περιφέρεια στη μέση του πουθενά και η οποία ενώνει το τίποτα με το τίποτα και με αρχικό προϋπολογισμό 600.000 ευρώ ενώ η πρόβλεψη ολοκλήρωσης ήταν 18 μήνες από τον Μάη του 2019! Βέβαια, από τότε έχουν περάσει έξι χρόνια και έχουν δοθεί έξι παρατάσεις αλλά και τι έγινε; Του το ζήτησαν οι κάτοικοι το έργο είπε ο Περιφερειάρχης, πράγμα όμως που εκείνοι διαψεύδουν. Πάντως ο Περιφερειάρχης μας θεωρείται απολύτως επιτυχημένος και πείθεται κανείς εύκολα γι' αυτό αν διαβάσει το άρθρο του Κ. Καλτσή με τίτλο: “Η αμύθητη περιουσία του κ. Καχριμάνη”.

https://www.stotapsi.gr/2012-01-13-10-53-43/2025/4458-i-amythiti-periousia-tou-perifereiarxi-ipeirou.html

@ Το έργο της αναβάθμισης του oδοφωτισμού με Led  έρχεται οσονούπω και στη πόλη μας, μπορεί -αν όλα πάνε καλά- και μέσα στην πενταετία! Εντυπωσιακό, έτσι; Μέχρι τότε θα περπατάμε στα σκοτάδια όπως εκείνες οι Καβαλιώτισσες από τη Χρυσούπολη που προσπαθούσαν να φωτίσουν τον δρόμο με τα κινητά τους στα Λιθαρίτσια για να μη γκρεμοτσακιστούν και μετά δημοσίευσαν φωτογραφίες από το πώς φωτίζονται τα πάρκα στη Χρυσούπολη. Η μέρα εκεί, η νύχτα εδώ. Δεν ήξεραν, δε ρώταγαν;

@ Ρίχνοντας μια ματιά στη μελέτη του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου παρατηρούμε ότι επανέρχεται το θέμα  του τρένου, όπως και εκείνο του τραμ. Το “πώς”, το “πότε” και το με “ποιον τρόπο” δεν φαίνεται να απασχολούν κανέναν. Άλλωστε, περί “έκθεσης ιδεών” πρόκειται. Πριν το 3000 μ.Χ. δεν πρόκειται να γίνει κάτι. Επίσης, θα πρέπει -λένε οι μελετητές- να ενισχυθεί η λιμναία συγκοινωνία ώστε οι οικισμοί γύρω από τη λίμνη να συνδεθούν με οικολογικό τρόπο με το κέντρο. Τι φαντασία αλήθεια! Και το Εθνικό Στάδιο –λέει- θα μετατραπεί σε χώρο πρασίνου. Σίγουρα. Αμφιβάλλει κανείς; 

Προβλέπουν ακόμη μία ήπια βιομηχανική ζώνη νότια του Κατσικά και μία νότια της Πεδινής (πολύς Νότος… πάντως) όπου σήμερα υπάρχει “άτυπη” (προσέξτε τη λέξη) συγκέντρωση μονάδων. Μιλάνε μάλλον για την περιοχή που ήδη τα φουγάρα στέλνουν όμορφες μυρωδιές και όχι μόνο, σε μεγάλη έκταση γύρω τους. Γιατί να μην προσθέσουμε λίγα φουγάρα ακόμη; Κάποιος να μας λυπηθεί…

@ Ο Δήμος (ναι, ο Δήμος) που κόπτεται για βιοκλιματικές αναπλάσεις και κλιματικά ουδέτερες πόλεις (στα λόγια) δημιούργησε μια κανονική, ανεξέλεγκτη, χωματερή κοντά στη Νιάρχου έτσι για να …διαφημίσει μάλλον και τον καινούριο δρόμο. Και ενώ δήλωναν ότι έχουν προσωρινή άδεια λειτουργίας η Περιφέρεια τους διέψευσε. Και ενώ δεσμεύτηκαν ότι τέλος Αυγούστου θα σταματούσε η εναπόθεση ογκωδών ούτε αυτό έγινε. Για κάτι τέτοια θέματα πάντως η εκπομπή Live You  στον SKAI με τον Πορτοσάλτε έγινε διάσημη. Πώς και δεν έφτασε εκεί το θέμα; Υπάρχει πάντως καιρός…  

@ Μεγάλη ταλαιπωρία για τους διασώστες που κάθε λίγο και λιγάκι κατεβαίνουν στις χαράδρες για να βγάλουν τουρίστες που έχουν πάει με σαγιονάρες για πεζοπορία και χωρίς καμία ενημέρωση για τους κινδύνους. Κανονικά, αφού υπάρξει επαρκής ενημέρωση με πινακίδες στα σημεία κατάβασης, πρέπει να αναφέρεται πως οποιαδήποτε κλήση για βοήθεια θα χρεώνεται αποκλειστικά στους ίδιους. Τότε θα προσέχουν σίγουρα περισσότερο...

@ Στις δυόμισι χιλιάδες ανέρχονται τα αδέσποτα σκυλιά που υπάρχουν στον Δήμο Ιωαννιτών, σύμφωνα με επίσημη δήλωση. Καλά πάμε κι εδώ… Και το καλύτερο; Κάθε μήνα καταγράφονται περί τις 100 νέες εγκαταλείψεις! Αλλά και το ακόμη πιο ωραίο; Αντί οι έλεγχοι στους “ιδιοκτήτες” σκύλων να είναι καθημερινοί και εντατικοί ώστε να εξαλειφθεί κάποια στιγμή το φαινόμενο, οι υπεύθυνοι του Δήμου έκαναν… έκκληση στους πολίτες να σταματήσουν τις εγκαταλείψεις. Κι εκείνοι …φοβήθηκαν. Τον επόμενο μήνα, άλλα εκατό δέσποτα σκυλιά στους δρόμους. Άντε και καλά δαγκώματα...   

@ 500.000 ευρώ ετησίως χρειάζονται για τη συντήρηση  του Πάρκου Πυρσινέλλα (Γιαννιώτικο Σαλόνι για τους πολλούς) απεφάνθη ο δήμαρχος κ. Μπέγκας , γιατί λέει οι υπηρεσίες του δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Ε, βέβαια, αλλιώς έχουν συνηθίσει, ειδικά αν δει κανείς πόσο ανταποκρίνονται στην καθημερινή καθαριότητα της πόλης και των συνοικιών της. Αλλά με ωράριο ελάχιστων ωρών  τι να προλάβεις να κάνεις; Γι' αυτό μένει να το δώσει σε ιδιώτες γιατί μόνο έτσι μπορεί να γίνει η δουλειά και οι δημότες να πληρώνουν διπλά. Και εξακολουθεί να υπάρχει η απορία από κάποιους αν θα είναι ανοιχτό λέει το πάρκο όλο το 24ωρο-κάτι που θα συνιστά παγκόσμια πρωτοτυπία, καθώς όλα τα κανονικά πάρκα έχουν ωράρια… 

@ Και ενώ η Ξάνθη, για παράδειγμα -όπως και πολλές άλλες πόλεις της χώρας- έχει έναν θεσμό κάθε Σεπτέμβρη με τις «γιορτές της παλιάς πόλης» (δείτε το καταπληκτικό πρόγραμμα για φέτος και θα καταλάβετε για τι πράγμα μιλάμε) εδώ μείναμε με τη «Φωτομετρία», δηλαδή ακίνητες, αμίλητες, φωτογραφίες. Η τετραετία του Μ. Ελισάφ στο Π.Κ. ήταν η μόνη που άφησε εποχή αλλά οι νυν ιθύνοντες κάνουν πως  δεν τη θυμούνται.  

https://www.cityofxanthi.gr/enimerosi/nea/press/giortes-palias-poles-2025-programma-ekdeloseon

@ Όγδοη παράταση πήρε η επέκταση του καταφυγίου αδέσποτων στην περιοχή της Δουρούτης από την Δήμο των παρατάσεων και των πικνίκ…

@ 55 ηλεκτρικά ποδήλατα έχει ο Δήμος στις αποθήκες του αλλά ακόμη δεν ξέρει πώς πρέπει να τα διαχειριστεί. Γι’ αυτό καλά είναι κι εκεί που κάθονται. Αν είναι να καταντήσουν σαν τα προηγούμενα…

@ Ολόκληρο το θέλει το Βελισσάριο ο δήμαρχος κ. Μπέγκας για να το κάνει λέει πάρκο, τη στιγμή που δεν μπορεί να συντηρήσει ούτε ο Γιαννιώτικο Σαλόνι (όταν και αν ολοκληρωθεί η ανάπλαση). Και ο πρώην δήμαρχος Φίλιος, όταν του έδιναν το 60 % του στρατοπέδου έλεγε πως το ήθελε ολόκληρο ή καθόλου και πήρε το καθόλου. Τελικά πέρασαν τόσα χρόνια  που θα μπορούσαν να αλλάξουν το σκηνικό για ολόκληρη την πόλη και ακόμη βαυκαλιζόμαστε. Άλλωστε και οι δύο προαναφερόμενοι τοπικοί άρχοντες από την ίδια παράταξη προέρχονται. 

Και επειδή ως φαίνεται δεν υπάρχει κανένα λογικό σχέδιο έτοιμο, η ίδια η λογική λέει πως ΑΝ και ΟΤΑΝ ο Δήμος καταλήξει κάποια στιγμή σε πρόταση, αυτή δεν θα έχει κανένα αντίκρισμα.    

@ Ένα δίκτυο από δέκα αυτόματους μετεωρολογικούς σταθμούς είχε η περιοχή μας και η Περιφέρεια το άφησε να καταρρεύσει για να μην πληρώσει 15.000  ευρώ τον χρόνο για συντήρηση. Επτά χρόνια τώρα δεν διέθεσε ούτε ένα ευρώ… Πού να περισσέψουν βέβαια όταν τα εκατομμύρια φεύγουν για κόμβους και γέφυρες στη μέση του πουθενά… 

@ Πόσο ακόμη θα καμαρώνουν για τους παράνομους μετανάστες που δέχτηκαν στην πόλη και θα διοργανώνουν events για την δήθεν ένταξή τους στην κοινωνία; Ας μας πουν καλύτερα αν πρόκειται κάποτε όλοι αυτοί να εργαστούν για όσα δωρεάν τους παρέχονται, όταν συμπολίτες μας εργαζόμενοι τους προμηθεύουν με delivery. Βέβαια είναι γνωστό πια το πώς εξυπηρετούνται τα τοπικά συμφέροντα με όλη αυτή την κατάσταση. Το  άρθρο του Κ. Καλτσή από τον "Πρωινό Λόγο" τα λέει όλα…   

https://www.proinoslogos.gr/%CE%B1%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%B1/92308-%CE%BD%CE%B1%CE%B9,-%CE%B2%CE%BF%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B4%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%82,-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%AD%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE

 

Δυσ-τοπικά... φαινόμενα

@ Συνεχίζονται οι εργασίες για την ανακατασκευή του Παλιού Πανεπιστήμιου που ήταν να γίνει Δημαρχείο αλλά τώρα κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θα γίνει. 

Το μεγάλο του πρόβλημα, η ανυπαρξία πάρκινγκ. Και όμως… δεξιά και αριστερά δύο τεράστια οικόπεδα παραμένουν πάνω από μισόν αιώνα στην κατάσταση που βλέπετε, δηλαδή χωράφια. Εκείνο μάλιστα που είναι απέναντι από τον κυκλικό κόμβο είναι συνήθως και ακαθάριστο και απερίφρακτο. 

Δήμοι όπως της Θεσσαλονίκης, των Πατρών ή των Χανίων έχουν κατά καιρούς μισθώσει ιδιωτικά οικόπεδα και τα μετέτρεψαν σε προσωρινούς χώρους στάθμευσης. Εδώ; Απλώς κοιτάμε τα χωράφια να χορταριάζουν; Αλλά και το πεζοδρόμιο να δει κανείς που περνάει μπροστά θα καταλάβει το ενδιαφέρον του Δήμου για καθαρισμό και λειτουργικότητα…  

@ Άλλη μια αποτυχημένη “ανάπλαση” στο παρκάκι απέναντι από το ΕΚΑΒ. Δέντρα κόπηκαν, όμορφα παγκάκια έφυγαν και αντικαταστάθηκαν από κάποια που δείχνουν ήδη παλιά, τα μισά μεταλλικά “κουτιά” διαλύθηκαν, έσπασαν ή τα εξαφάνισαν κάποιοι για να παρκάρουν, το σκουπιδαριό χύμα και αγέλες μεγαλόσωμων αδέσποτων το έκαναν στέκι, τρομοκρατώντας μικρά παιδιά και ηλικιωμένους. Ωραία κατάσταση! Πολιτισμός αν μη τι άλλο…

@ Στάση αστικού στη Σάββα Νοκολάτου. Στη θέση του πίνακα των δρομολογίων διαφήμιση πανηγυριών…

@ Ο δρόμος για το Πέραμα. Πεζοδρόμιο -όπου υπάρχει-  αυστηρά για πρωτόγονους…    

@ Η λαϊκή του Αγίου Νικολάου. Αφημένη και παρατημένη στο χάλι της… είναι που θα αναβαθμίζονταν… 

Ζούμε το παράλογο, που έχει γίνει επικίνδυνο…

 

Άλλη μια σοβαρή επίθεση προχθές στα Καλά Νερά Μαγνησίας, όταν μια γυναίκα δέχθηκε επίθεση από δύο αδέσποτα σκυλιά. H γυναίκα υπέστη τραύματα από δαγκώματα και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Παρά τις φωνές της για βοήθεια, κανένας από τους παρευρισκόμενους δεν αντέδρασε, όπως διαβάζουμε στην ειδησεογραφία. «Kαι πώς μπορούσε να βοηθήσει κανείς, χωρίς να βιαιοπραγήσει κατά των σκύλων;» αναρωτιέται κάποιος αναγνώστης, εφόσον κινδυνεύει με πρόστιμο; Εκεί φτάσαμε δυστυχώς. Όλη η παράνοια μαζεμένη σε έναν Νόμο.

Αγοράζεις έναν σκύλο χωρίς κανείς να κρίνει ότι είσαι ικανός να τον φροντίσεις και να τον εκπαιδεύσεις ώστε να μην επιτίθεται και να μην ενοχλεί. Κάποια στιγμή τον βαριέσαι και τον παρατάς. Έτσι ο σκύλος καθίσταται αδέσποτος. Εσύ καμία ευθύνη, καμία επίπτωση. Ο σκύλος φτιάχνει αγέλη με άλλα αδέσποτα, γυρίζει μέσα στους δρόμους και τις πλατείες και επιτίθεται -για διάφορους λόγους- σε περαστικούς. Κάνεις μήνυση, πας στο δικαστήριο και σου λένε ότι εσύ τον προκάλεσες. Έτσι, ο Νόμος προστατεύει τον επιθετικό σκύλο και όχι εσένα. Που για να βγεις πια για περπάτημα πρέπει να κουβαλάς και κανα στυλιάρι μαζί σου, σαν νίντζα.  Ένας συνδυασμός παραλογισμού Πολιτείας και Δήμων έχει καταστήσει ακόμη και την απλή βόλτα επικίνδυνη.

Η κυβέρνηση, αντί να φέρει έναν νόμο που θα υποχρέωνε τους Δήμους να μαζέψουν όλα τα αδέσποτα από τους δρόμους και να τα οδηγήσουν σε περιφραγμένους χώρους εκτός πόλης όπου με μια σχετική υποδομή θα είχαν πάντα φαγητό και τροφή και τις φιλοζωικές να τα φροντίζουν,  υποχρεώνει τους Δήμους ή να φτιάξουν σιδερένια κλουβιά-καταφύγια ή να ξανα-αφήσουν τα σκυλιά στον δρόμο λες και εκεί είναι το φυσικό τους περιβάλλον!

Οι Δήμοι, από τη μεριά τους, κάνουν καμπάνιες για υιοθετήσεις αδέσποτων ή για προσφορά πρώτων βοηθειών σε σκύλους (όπως έγινε πριν λίγες μέρες στην πόλη μας) αντί να ελέγξουν τουλάχιστον τα δεσποζόμενα για ηλεκτρονική σήμανση ώστε να να μην καταντήσουν αδέσποτα ή να κάνουν μαθήματα στους δημότες για το πώς θα αμύνονται από επιθέσεις αδέσποτων. Δεν μιλάμε τώρα για έλεγχο στην καθημερινότητα όπου οι πιο πολλοί «ιδιοκτήτες» κατευθύνουν τα σκυλιά τους στα πάρκα και τα παρτέρια για να αφοδεύσουν.

Οι δε φιλοζωικές αντί να ζητούν το μόνο λογικό πράγμα, δηλαδή την απομάκρυνση των αδέσποτων από τον αστικό ιστό μάλλον θέλουν να μην αλλάξει τίποτε στον παράλογο Νόμο. Και σχεδόν πάντα έχουν μια δικαιολογία για τον σκύλο και όχι για τον άνθρωπο που έχει πέσει θύμα. Πώς να πας έτσι μπροστά; Γιατί στο εξωτερικό η λέξη «αδέσποτος σκύλος» είναι άγνωστη  κι εδώ καμαρώνουμε για το ένα εκατομμύριο αδέσποτα; Και εκτός αυτού, ο Νόμος δεν θα έπρεπε να προστατεύσει την πλειοψηφία του κόσμου από τα γαβγίσματα των πολλών ντεσιμπέλ σε μπαλκόνια και ταράτσες; Το κάνει; Όχι, φυσικά.

Σοκαριστικά ήταν πάντως τα σχόλια και οι εμπειρίες που έγραψαν κάποιοι συμπολίτες μας στην προηγούμενη ανάρτησή μας για το περιστατικό με την Ολλανδέζα στο Σταυράκι που κατέληξε στο Νοσοκομείο. Μεταφέρουμε μερικά:  

@Nikos Mpougias-Δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτε, εδώ και περίπου 25 χρόνια, όταν δεν υπήρχε καν καταφύγιο του δήμου για τα σκυλιά. Η αστυνομία ειδοποιήθηκε για μια γιαγιά ,που βρέθηκε νεκρή και παγωμένη από σκύλους, στον περίβολο του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου, μέσα σε ένα ανάχωμα στην άκρη, στη βόρεια πλευρά. Η γιαγιούλα ήταν σύνοδος του άντρα της, που νοσηλεύονταν στο ίδιο νοσοκομείο και σε κάποια στιγμή βγήκε να πάρει αέρα και κυνηγήθηκε από αδέσποτα... Βρέθηκαν τα παπούτσια της σε κοντινή απόσταση, δείγμα ότι έτρεξε να γλυτώσει. 

Ο ιατροδικαστής αποφάνθηκε ότι ο θάνατος της οφείλεται σε δαγκώματα σκύλων και στην πολύωρη έκθεση της εκεί με τραύματα, γιατί μέχρι να αντιληφθούν οι άλλοι ότι λείπει και να την ψάξουν για να τη βρουν ,είχε περάσει πολύς χρόνος. Και, βέβαια, δε βρέθηκε ποτέ ούτε ο σκύλος, ούτε ο ιδιοκτήτης, που την κατασπάραξε. Η αστυνομία ,εκείνη την εποχή είχε χαρακτηρίσει την κατάσταση με τα αδέσποτα "μείζον κοινωνικό πρόβλημα". 

Θυμάμαι ότι είχαν γίνει πολλές επιθέσεις με τραυματισμούς στο πανεπιστήμιο, στο μώλο, ακόμη και στο κέντρο! (στο άλσος είχε γίνει επίθεση σε ένα μωρό στο καροτσάκι..) Οι μηνύσεις ,εναντίον του δήμου, συνήθως δεν είχαν αποτέλεσμα, γιατί επικαλούνταν την έλλειψη πόρων. Τώρα που έχει?

@Άννα Κωστοπούλου-Στα Άνω Πεδινά προ ημερών δύο δικοί μου άνθρωποι λόγω καλού χειρισμού 2 αδέσποτων μαντρόσκυλων που ξεφύτρωσαν από χώρο ξενοδοχείου, κατάφεραν και σώθηκαν.

@Eirini Siniki-Ο κύριος Παύλος ( ηλικιωμένος γνωστός συνταξιούχος ωρολογοποιός των Ιωαννίνων),πάντα κυκλοφορούσε στην πόλη μας με το ποδήλατο του, μέχρι την μέρα που δέχτηκε επίθεση από την αγέλη κοντά στο θεατράκι στο παραλίμνιο. Από τον σοκ έπαθε καρδιακό επεισόδιο κ πέθανε λίγες μέρες αργότερα στο χειρουργείο. Όλοι έχουμε φίλους κ γνωστούς που έχουν δεχτεί επίθεση. Το άρθρο σας δυστυχώς είναι απολύτως ακριβές , είναι η σκληρή αλήθεια. Οι πόλεις είναι αφημένες στην τύχη τους, γελάμε όταν λέμε ότι είμαστε Ευρώπη.

@Filippos Siakas-Πριν μερικά χρόνια δέχθηκα επίθεση από αδέσποτα με αποτέλεσμα να καταλήξω με κάταγμα στο νοσοκομείο. Πρέπει να λυθεί επιτέλους αυτό το πρόβλημα μάστιγα. Ακόμα και στο κέντρο της πόλεως το ίδιο είναι.

@Βικτώρια Παλιβάνη-Ξεχάσατε τη Δροσιά. Περπατάμε μέσα στις αυλές μας από το φόβο των αδέσποτων και το βράδυ έχουμε συναυλία από τα γαυγίσματα τους.Οποιος προλάβει να κοιμηθεί ως τις 12 είναι τυχερός. Μετά αρχίζει το πάρτι. 

@Elena Foskolou-Οι Δήμοι έχουν δεμένα τα χέρια. Δεν είναι ζήτημα χρημάτων. Η νομοθεσία ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ τον μόνιμο εγκλεισμό ενός υγιούς αδέσποτου σε καταφύγιο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, τον Δεκέμβριο του 2024 κυκλοφόρησε η εγκύκλιος 83691www.nomotelia.gr/photos/File/83691-24.pdf της Ειδικής Γραμματείας Ζώων Συντροφιάς του Υπουργείου Εσωτερικών σύμφωνα με την οποία για να χαρακτηριστεί ένας σκύλος επικίνδυνος θα πρέπει είτε να έχει αρρώστια είτε να έχει επιτεθεί επανειλημμένα χωρίς να προκληθεί. 

Αν λοιπόν μάρτυρες καταθέσουν ότι ο σκύλος δάγκωσε επειδή προκλήθηκε, ο σκύλος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επικίνδυνος και παραμένει στο σημείο να δαγκώνει ξανά και ξανά. Αν διαβάσετε τα δικαιολογητικά που απαιτούνται να προσκομίσει το θύμα για να αποδειχθεί το δάγκωμα θα φρίξετε. Αν δεν προσκομίσει αυτά που απαιτούνται, η περίπτωσή του δεν λαμβάνεται υπόψη από την επιτροπή επικινδυνότητας. 

Πιθανώς να έχετε ακούσει τώρα τελευταία φιλοζωικές και αρμόδιους να βγαίνουν στα κανάλια να διαδίδουν ότι ο σκύλος πρέπει να έχει ΔΑΓΚΩΣΕΙ επανειλημμένα για να θεωρηθεί επικίνδυνος. Αναζητήστε την εγκύκλιο, διαβάστε την και πείτε μου αν μπορούμε να θεωρούμαστε πολιτισμένη χώρα. Είχαμε κι εμείς στην Αττική πρόσφατα περιστατικό με σκύλους που είχαν δαγκώσει πολλούς αλλά χαρακτηρίστηκαν μη επικίνδυνοι από το ΔΙΚΕΠΑΖ και γύρισαν πίσω να δαγκώσουν κι άλλους.

@ Ας θυμηθούμε και μερικά ακόμη επιβεβαιωμένα περιστατικά που κατέληξαν στον θάνατο των θυμάτων.

-Νεοχωρούδα Θεσσαλονίκης (2023): 50χρονη γυναίκα σκοτώθηκε από τρία τσοπανόσκυλα, με δεκάδες δαγκωματιές σε όλο το σώμα.

-Τύρναβος (2024): 70χρονη γυναίκα βρέθηκε νεκρή με τραύματα από σκυλιά· ιατροδικαστικά αποδόθηκε σε δάγκωμα.

-Πυλαία Θεσσαλονίκης (2019): 65χρονος άνδρας έχασε τη ζωή του από αγέλη αδέσποτων· ο Δήμος καταδικάστηκε σε αποζημίωση.

-Κοζάνη (2016): 5χρονο παιδί σκοτώθηκε από δύο ροντβάιλερ.

-Πήλιο (2020): 70χρονη γυναίκα σκοτώθηκε από το σκυλί της (Ντόγκο Αρτζεντίνο).

-Πατήσια, Αθήνα (2022): 84χρονη γυναίκα βρέθηκε κατασπαραγμένη από τα σκυλιά της (αν και υπήρξαν αμφιβολίες για το αν πέθανε πρώτα από άλλο αίτιο).

Με λίγα λόγια δεν έχουμε μόνο δαγκώματα και ψυχολογικά σοκ αλλά και θανάτους που δεν παίρνουν  καθόλου δημοσιότητα όπως δεν παίρνουν και τα δεκάδες περιστατικά με επιθέσεις και δαγκώματα. Και βέβαια είναι πια ηλίου φαεινότερον ότι κάποιοι διαχειρίζονται κατά το δοκούν την ύπαρξη δεκάδων αδέσποτων στην Πανεπιστημιούπολη. Πώς γίνεται και όταν υπάρχει ορκωμοσία -με επισκέπτες από όλη την Ελλάδα- τα σκυλιά να «εξαφανίζονται» για να επανέλθουν αμέσως μετά;

Η Καρδίτσα όμως έχει εφαρμόσει με επιτυχία ένα πρότυπο μοντέλο διαχείρισης αδέσποτων ζώων, το οποίο συνδυάζει τη φροντίδα τους με την προστασία της δημόσιας ασφάλειας. Αυτό το μοντέλο περιλαμβάνει τη δημιουργία περιφραγμένων χώρων εκτός πόλης, όπου τα αδέσποτα ζώα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια, να έχουν πρόσβαση σε τροφή, νερό και κτηνιατρική φροντίδα, ενώ παράλληλα περιορίζεται η περιπλάνησή τους στους δρόμους.

Η επιτυχία αυτού του μοντέλου οφείλεται σε μια συντονισμένη προσπάθεια από τον Δήμο Καρδίτσας, φιλοζωικές οργανώσεις και εθελοντές, οι οποίοι συνεργάζονται για την υλοποίηση και τη συντήρηση αυτών των χώρων. Η προσέγγιση αυτή έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αδέσποτων ζώων στους δρόμους και έχει βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ζώων, ενώ παράλληλα ενισχύει την ασφάλεια των πολιτών.

Αν και ο δικός μας Δήμος ήθελε πραγματικά να δώσει λύση στο πρόβλημα θα έκανε ότι και η Καρδίτσα. Για να μην το κάνει  μάλλον μια χαρά  ικανοποιείται από το καθεστώς που υπάρχει σήμερα.

Μέχρι το επόμενο δάγκωμα λοιπόν. Ας ελπίσουμε μόνο, να μην είναι και θανατηφόρο… 

 

  

Μια ακόμη από τις αγέλες που έχει στέκι το παρκάκι απέναντι από το ΕΚΑΒ. Τουλάχιστον πέντε-έξι μεγαλόσωμα σκυλιά απειλούν ανάλογα με τις ορέξεις τους...  

 

Μέχρι το επόμενο δάγκωμα...

 

Είναι δυνατόν το 2025, σε μια χώρα της Ε.Ε., να βγαίνει κάποιος για τρέξιμο και να καταλήγει στο νοσοκομείο με 12 τραύματα επειδή έπεσε πάνω σε μία από τις δεκάδες  αγέλες αδέσποτων σκύλων που κυκλοφορούν ελεύθερες; Αλίμονο! Φυσικά και είναι.

Οι Δήμοι, αν και έχουν νομική υποχρέωση για τη διαχείριση των αδέσποτων αφήνουν το ζήτημα να «λυθεί» από μόνο του. Η χώρα είναι γεμάτη από «φιλοζωικές οργανώσεις» στα χαρτιά αλλά οι περισσότερες δεν έχουν είτε πόρους είτε διάθεση να συγκρουστούν πραγματικά με το πρόβλημα της ανεξέλεγκτης εγκατάλειψης. 

Το αποτέλεσμα; Επικίνδυνο και για τους ανθρώπους και για τα ίδια τα ζώα. Αντί λοιπόν να μιλάμε για την ομορφιά του τοπίου ή τη  φιλοξενία, εδώ μιλάμε για επιθέσεις αδέσποτων. Το περιστατικό με την Ολλανδέζα τουρίστρια δεν είναι «ατυχές». Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου που δείχνει ανικανότητα κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης να λύσουν ένα χρόνιο πρόβλημα.

Δύο μόνο πράγματα πρέπει να γίνουν και όσο δεν γίνονται το πρόβλημα θα γίνεται οξύτερο και ιδιαίτερα επικίνδυνο. Περιφραγμένες εκτάσεις έξω από την πόλη με τη σχετική υποδομή όπου θα μεταφερθούν όλοι οι αδέσποτοι σκύλοι πόλης και περιχώρων και εκεί  με τη φροντίδα και των φιλοζωικών θα διαβιώνουν. 

Για δοκιμάστε να πάτε με ποδήλατο από τη Νιάρχου προς το Πανεπιστήμιο ή πόσω μάλλον να εισέλθετε και εντός του και θα μας θυμηθείτε. Γιατί λέτε σπάνια θα δει κανείς ποδηλάτες στα Γιάννενα; Για δοκιμάστε να περάσετε με ποδήλατο από την Αμφιθέα, εκεί όπου υπάρχουν δεκάδες αδέσποτα; Ακόμη και στο μοναστήρι της Ντουραχάνης είναι επικίνδυνα τα πράγματα καθώς έχουν μαζευτεί πολλά αδέσποτα, μεγαλόσωμα σκυλιά.

Η Ολλανδή λοιπόν που βγήκε για τρέξιμο στο Σταυράκι και κατέληξε στο νοσοκομείο με 12 δαγκωματιές δεν ήξερε. Νόμιζε ότι είναι κι εδώ Ε.Ε. όπου δεν θα δεις αδέσποτο σκυλί να κυκλοφορεί ελεύθερο. Αν ρωτούσε θα μάθαινε ότι εδώ δεν είναι η πρώτη φορά που αγέλη αδέσποτων επιτίθεται σε άνθρωπο. Κάθε χωριό, κάθε συνοικία, έχει το δικό του «κοπάδι» που τρομοκρατεί περαστικούς, ποδηλάτες, παιδιά που πάνε σχολείο.

Όσο για την ευθύνη; Οι Δήμοι θα πουν «δεν έχουμε πόρους», «δεν έχουμε προσωπικό», «δεν είναι δική μας ευθύνη». Άμα είναι να στήσουν καμιά φιέστα με κλαρίνα στην πλατεία, πόροι βρίσκονται. Άμα είναι να μαζέψουν αγέλες που στέλνουν τουρίστες στο νοσοκομείο, ε, εκεί δεν περισσεύει ούτε ευρώ κι ας πήραν κάποια εκατομμύρια φέτος, όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο ίδιος ο υπουργός.

Οι φιλοζωικές φωνάζουν, αλλά μένουν στη φωνή ή στο «φταίνε εκείνοι  που τα εγκαταλείπουν». Σωστό. Μόνο που μέχρι να λυθεί αυτό, κυκλοφορούμε με φόβο μήπως μας φάνε ζωντανούς οι τετράποδες ορδές. Το κράτος θεσπίζει νόμους αλλά αποδεικνύονται ελλιπείς και αναποτελεσματικοί και οι τουρίστες  παίρνουν σουβενίρ τραύματα αντί για φωτογραφίες.

Και δεν μιλάμε απλά για «ατυχές περιστατικό», αλλά για προαναγγελθέν ατύχημα. Οι κάτοικοι είχαν ήδη χτυπήσει καμπανάκι: «Υπάρχει επικίνδυνη αγέλη». Αλλά η Δημοτική Αρχή δεν έδειξε να συγκινείται. Άρα το μήνυμα είναι ότι αν είσαι πολίτης και προειδοποιείς, αγνοείσαι. Αν είσαι τουρίστας και σε κατασπαράξει η αγέλη, γίνεσαι είδηση για δυο μέρες και μετά ...όλα ξανά στο ράφι.

Συμπέρασμα; Δεν έχουμε πρόβλημα με τα αδέσποτα. Έχουμε μάλλον με τους… δεσποτάδες της τοπικής αυτοδιοίκησης, που προτιμούν να αποσιωπούν καταγγελίες παρά να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα.

Αλλά ακόμη κι αν δεν τη δάγκωναν την Ολλανδέζα, το σοκ που υπέστη ποιος θα της το ξεπληρώσει; Τώρα, διαβάζουμε ότι λαμβάνει ψυχολογική υποστήριξη. Τι να την κάνει; Ας περάσει μια βόλτα από την Κεντρική Πλατεία  όπου υπάρχουν τουλάχιστον δέκα μεγαλόσωμα σκυλιά όλη την ημέρα στα πεζοδρόμια και μέσα στον δρόμο και τα λέμε. To ίδιο και στο ατυχώς "αναπλασμένο" παρκάκι στο παλιό Χατζηκώστα, το ίδιο και στην παραλίμνια περιοχή. Να δούμε ποιοι θα είναι οι επόμενοι "τυχεροί"... 

Αλλά τι να πει κανείς όταν στην Πανεπιστημιούπολη, έναν χώρο που υποτίθεται ότι είναι το πιο ασφαλές, οργανωμένο και προστατευμένο κομμάτι μιας πόλης έχει στηθεί ένα ιδιότυπο καταφύγιο εγκατάλειψης; Εκεί αφήνονται τα ανεπιθύμητα σκυλιά, εκεί σχηματίζονται οι αγέλες, εκεί μπαίνουν στις αίθουσες ακόμη και  στη Λέσχη του Φαγητού.

Ξένοι φοιτητές που βρέθηκαν εκεί με Erasmus έφτασαν στο σημείο να στείλουν ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας επειδή δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν με ασφάλεια από Σχολή σε Σχολή. Μίλησαν για «κίνδυνο της ζωής τους». Σκεφτείτε το: Σε ευρωπαϊκή χώρα, το πανεπιστήμιο να θεωρείται απειλή μετά τη δύση του ηλίου – όχι για κλοπές ή βία, αλλά εξαιτίας αδέσποτων σκύλων. Και η διοίκηση; «Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα».

Εν τω μεταξύ εμείς παριστάνουμε τη «φιλόξενη ακαδημαϊκή πόλη» όταν το campus δεν είναι χώρος ακαδημαϊκής ελευθερίας αλλά χώρος επιβίωσης. Κι όσο παραμένει έτσι, το μόνο που χτίζουμε δεν είναι διεθνές κύρος, αλλά μια διεθνής δυσφήμηση.  Κι έτσι, κοντά στο βασίλειο των σκουπιδιών και της μουντζούρας αποκτήσαμε καιρό τώρα και βασίλειο των αδέσποτων αγελών. Μέχρι το επόμενο δάγκωμα...

Εικόνες παρακμής...

 

@ Η παρουσία πολλών μεγαλόσωμων αδέσποτων σκύλων που τους βλέπει κανείς καθημερινά στο κέντρο της πόλης και οι οποίοι ενίοτε απειλούν και τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών είναι πια σύνηθες φαινόμενο. Αν αυτό δεν υποδηλώνει έλλειψη πολιτικής διαχείρισης του ζητήματος των αδέσποτων τι υποδηλώνει;  

@ Εικόνα από την Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη όπου εντός του χώρου υπάρχουν από δυο-τρία μέχρι και δεκατρία αδέσποτα σκυλιά από τις δεκάδες που κυκλοφορούν στο campus και τα οποία ενίοτε μπαίνουν μέσα στις αίθουσες αλλά και στη λέσχη φαγητού. Παγκόσμια -και επικίνδυνη- πρωτοτυπία...

@ Η τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων πάνω στις ειδικές οδηγικές λωρίδες τυφλών είναι μια πράξη αντικοινωνική, αντικανονική και επικίνδυνη- νομικά, διοικητικά, ηθικά και κοινωνικά. Και όμως συμβαίνει κανονικά και μάλιστα χωρίς καμία αντίδραση από τις… αρμόδιες αρχές. Δύο μόνο από τις πολλές περιπτώσεις. 

Εδώ κατάστημα στα Σεισμόπληκτα... 

...και εδώ περίπτερο -κλειστό για καιρό- στη Δωδώνης με ελάχιστο πεζοδρόμιο δίπλα του και κομμένα κολωνάκια πεταμένα στο πλάι