Οδός Νικοπόλεως: Άναρχο προάστιο περασμένων δεκαετιών...

Όσα δείχνουν οι φωτογραφίες είναι η καθημερινή πραγματικότητα στην οδό Νικοπόλεως μέσα Αυγούστου του 2026! Ένας καρόδρομος κυριολεκτικά με πεζοδρόμια κατειλημμένα από οχήματα, πεζούς να βαδίζουν στο οδόστρωμα, ποδηλάτες στη μέση του δρόμου και ένα απαρχαιωμένο δίκτυο υποδομών που υποβαθμίζει τη ζωή των κατοίκων.

Οι πεζοί, οι γονείς με καρότσια και τα άτομα με αναπηρία αναγκάζονται να ρισκάρουν τη σωματική τους ακεραιότητα ενώ η πλήρης απουσία ελέγχου με τον καθένα να σταθμεύει ή να κλείνει τον δρόμο χωρίς καμία παρουσία της δημοτικής αστυνομίας ή τροχονομικού ελέγχου είναι ο κανόνας. 

Ένας από τους κύριους οδικούς άξονες της πόλης θυμίζει άναρχο προάστιο περασμένων δεκαετιών, με ξύλινους και μεταλλικούς στύλους και εναέρια καλώδια που διασταυρώνονται παντού να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των πολιτών. Η πλήρης έλλειψη σύγχρονου αστικού σχεδιασμού που βρίσκεται σε πλήρη αισθητική και λειτουργική εγκατάλειψη βρίσκει εδώ τον ορισμό της.

Η προσβασιμότητα φυσικά παραμένει κενό γράμμα με μπαλώματα πάνω σε μπαλώματα, εμφανείς φθορές και καθιζήσεις, ανομοιόμορφα ή καθόλου πεζοδρόμια και  περιορισμένη ορατότητα σε πολλά σημεία. Δεν είναι απλώς ένας κακός δρόμος - δείχνει ότι δεν συντηρείται ποτέ. Ένας δημόσιος δρόμος με μεγάλη κυκλοφορία και έχει αφεθεί ουσιαστικά στην τύχη του.

Οι δρόμοι παραμένουν σκαμμένοι, με την αδιαφορία του Δήμου για την τήρηση της νομιμότητας και τη διασφάλιση των δημόσιων χώρων να έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η ανοχή όμως  στην αυθαιρεσία ισοδυναμεί με συνενοχή. Οι πολίτες των Ιωαννίνων -και όχι κατά περίπτωση- δικαιούνται μια σύγχρονη και ασφαλή πόλη και όχι ένα άναρχο προάστιο περασμένων δεκαετιών.

Και ενώ ο δρόμος έχει μεγάλο κυκλοφοριακό φόρτο και εμπορική δραστηριότητα ως  σύγχρονος αστικός άξονας, οι υποδομές του σαν έχουν ξεχαστεί εδώ και δεκαετίες. Τι ακριβώς περιμένει η Δημοτική Αρχή για να κάνει το προφανές;   

Καμαρώστε:

Και μετά μιλάνε για ασφάλεια…

 

Το να παίζoυν κάποιοι με την ασφάλεια οδηγών και πεζών είναι επικίνδυνο πράγμα. Πόσω μάλλον όταν οι ίδιοι δηλώνουν ότι ακόμη και οι άχρηστοι κόμβοι σε Γοργόμυλο, Πολυστάφυλο και Λαψίστα -που κόστισαν συνολικά  κοντά στα 3,5 εκατομμύρια ευρώ- έγιναν για την ασφάλεια. Ποιών αναρωτιόμαστε; Των αιγοπροβάτων; Γιατί μ' αυτή τη λογική θα έπρεπε κάθε χωριό να διαθέτει κι από έναν κυκλικό κόμβο. 

Τι θα πούμε όμως όταν κεντρικοί κυκλικοί κόμβοι της πόλης που συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη κυκλοφορία καθημερινά παραμένουν χωρίς διαγραμμίσεις, κάτι που  αναγκάζει τους οδηγούς να κινούνται στα τυφλά;  

Χωρίς οριοθετημένες λωρίδες κυκλοφορίας, ο καθένας επιλέγει πορεία κατά βούληση, αυξάνοντας κατακόρυφα τον κίνδυνο πλαγιομετωπικών συγκρούσεων. Χωρίς τόξα κατεύθυνσης, πολλοί στρίβουν από λάθος θέση, κλείνοντας τον δρόμο σε άλλα οχήματα.

Και όμως… η  διαγράμμιση στους κυκλικούς κόμβους είναι νομικά και τεχνικά υποχρεωτική στην Ελλάδα, βάσει των επίσημων τεχνικών προδιαγραφών σχεδιασμού οδών (OMOE-K3) του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Για να μην μιλήσουμε για χώρες της Ευρώπης όπου οι διαγραμμίσεις, τα βέλη κατεύθυνσης και οι γραμμές υποχωρήσεως είναι πρώτη προτεραιότητα.

Οι Γραμμές υποχωρήσεως (διακεκομμένες) υπάρχουν στο σημείο εισόδου των οχημάτων, ώστε να είναι σαφές πού πρέπει να σταματήσουν. Στην έξοδο όμως από την Εγνατία προς την Εθνική Οδό (ερχόμενος κανείς από την κατεύθυνση της Ηγουμενίτσας), μέσα  σε λίγα μέτρα κατηφορικού δρόμου το όχημα καλείται να φρενάρει χωρίς να βλέπει μπροστά του πού πρέπει να σταματήσει με αποτέλεσμα πολλά αυτοκίνητα να εισέρχονται στη λωρίδα όσων είναι ήδη μέσα στον δρόμο και κινούνται με ταχύτητα. 

Οι διαχωριστικές λωρίδες εντός του δακτυλίου είναι επίσης απολύτως απαραίτητες καθώς αν ο κόμβος έχει πλάτος για δύο λωρίδες, οι οδηγοί όταν δεν βλέπουν διαχωριστικές γραμμές "κόβουν" δρόμο διαγώνια και μπαίνουν στο διπλανό ρεύμα όπου ήδη υπάρχει αυτοκίνητο. Τα βέλη κατεύθυνσης καθορίζουν από ποια λωρίδα στρίβεις και από ποια συνεχίζεις κυκλικά.

Οι Διαβάσεις των πεζών πρέπει να είναι πάντα εμφανείς. Για δείτε στον κόμβο Βελισσαρίου αν υπάρχουν πουθενά; Έχουν σβηστεί από καιρό. Έτσι, οδηγοί και πεζοί μετατρέπονται σε «πειραματόζωα» μιας επικίνδυνης οδηγικής καθημερινότητας. Εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται σε άχρηστα έργα αλλά δεν μένουν χρήματα για διαγραμμίσεις. Και μετά σου μιλούν για ασφάλεια…  

Λεφτά λοιπόν υπάρχουν, μπογιά για διαγραμμίσεις δεν υπάρχει. Και σίγουρα καθόλου κοινή λογική. Γιατί οι αρμόδιοι εδώ δεν τσιγκουνεύονται στα εκατομμύρια, απλώς έχουν μια ανεξήγητη αλλεργία στη μπογιά.

Ίσως και να έχουμε αποκτήσει ένα καινούργιο μέτρο αξιολόγησης των δημοσίων έργων και να μην το έχουμε καταλάβει: Αν κάτι δεν κοστίζει εκατομμύρια, δεν αξίζει να ασχοληθούμε. Μόνο αν πρόκειται για έργο με παχυλό προϋπολογισμό, μελέτες επί μελετών, πινακίδες, ανακοινώσεις, φωτογραφίες και φυσικά... εγκαίνια, τότε αλλάζει το πράγμα. Εκεί υπάρχει ενδιαφέρον! Όταν όμως πρόκειται για την ασφάλεια του πολίτη υπάρχει... έλλειψη κονδυλίων. Μέχρι να σβήσει εντελώς η τελευταία γραμμή της ασφάλτου...

Καμαρώστε:

       Εδώ βλέπετε την "αόρατη" διάβαση για πεζούς και ποδηλάτες... 

       Περάστε ελεύθερα (με δική σας ευθύνη)... 

                      Κόμβος Βελισσαρίου... ούτε στο τελευταίο χωριό...

                                Κυκλικοί κόμβοι αλλού... ο τελευταίος στον Βόλο

Δυσ-τοπικά... φαινόμενα

@ Δέντρα και φωτιστικά σε όλη την πόλη αποτελούν εδώ και καιρό τον καμβά για την προπαγάνδα αναρχο-αριστερών κυρίως οργανώσεων και μάλιστα χωρίς τον κίνδυνο οι υπάλληλοι της καθαριότητας να τα κατεβάσουν. Υπάρχει μάλλον μια εκλεκτική συγγένεια με τη δημοτική αρχή, αλλιώς γιατί μένουν γιγαντοπανό και αφίσες συγκεκριμένων κομματικών χώρων μετά από χρόνια να κρέμονται μισοσχισμένα από τις κολώνες και τα φωτιστικά; Θα έπρεπε να είχαν κατέβει καιρό τώρα. 

@ Στη στροφή της κυρα-Φροσύνης μπορεί να μην χωράει να περάσει ούτε ποδήλατο αλλά παρκάρουν μια χαρά τα αυτοκίνητα, στην πόλη της "βιώσιμης κινητικότητας"... 

@ Πόσα ανενεργά περίπτερα θα κλείνουν τα πεζοδρόμια αφήνοντας ελάχιστο χώρο για τους πεζούς; Κι εδώ η Δημοτική αρχή δίνει ρεσιτάλ αποτελεσματικοτητας... 

(Eδώ μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο και στην πλατεία Πολυτεχνείου/Λ. Δωδώνης)

@ Στον παραλίμνιο πεζόδρομο προς Ανατολή κόβουν τα κλαδιά και τα πετάνε δίπλα ή στις όχθες της λίμνης, εδώ τα aφήνουν εκεί από όπου τα έκοψαν… νέα ήθη στην τεμπελιά ή πρόοδος στο ντεκόρ; Ή μήπως σου λέει θα ξεραθούν, θα τα πάρει ο αέρας... Καλωδιώσεις χύμα στο χορτάρι... 

@ Η καταστροφομανία καλά κρατεί… η καφρίλα συνεχίζει αμείωτη να κόβει μέχρι και το όμορφο μεταλλικό κάγκελο και να το πετάει στη λίμνη. Αλλά είπαμε... όλα καλά -αν και αόρατα- για τους θεσμικούς φορείς. Με τέτοιες λεπτομέρειες θα ασχολούνται;

@ Αυτή η άθλια, μισο-πεσμένη περίφραξη που δεν θα την έβαζε κανείς ούτε στο χωράφι του, κοσμεί την παραλίμνια -και πιο τουριστική- περιοχή τα τελευταία δυόμισι χρόνια... και δεν ντρέπεται κανένας... τόσο πολύ τους ενδιαφέρει η εικόνα της πόλης που κλήθηκαν να υπηρετήσουν...   

@ Στην πλευρά της Μαβίλη έριξαν λίγο τσιμέντο για να περπατάει ο κόσμος χωρίς να στραμπουλήξει κανα πόδι... από την πλευρά του Κατσάρη δεν θα ρίξουν;

@ Η απόδειξη είναι από επίσημο έγγραφο και αφορά ηλιακό δέντρο Αγρινίου… να υποθέσουμε ότι κι εδώ κάτι ανάλογο συμβαίνει; Κόστος 207.000 ευρώ...

Κεντρική Πλατεία: 44 μήνες «κοροϊδίας»...

 

Η κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων που σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση από τον Δήμο ήταν να παραδοθεί έως τις 31 Ιουλίου 2026, τελικά δεν θα παραδοθεί ούτε το …3026 (!) με το έργο να βρίσκεται μόλις στο 65% και με πρόσφατες αλλαγές στα σχέδια -όπως η καθαίρεση της πεζογέφυρας. 

Μπορεί και να μην υπήρξε ποτέ στα χρονικά ενός μικρού σχετικά δημόσιου έργου κάτι ανάλογο, αφού βρίσκεται σε εξέλιξη σχεδόν 3,5 χρόνια (περίπου 44 μήνες) και το μόνο που έγινε είναι να στρωθεί… κυβόλιθος - κι αυτός όχι σε όλη την έκτασή της. Και μόνο γι' αυτό ο κ. Μπέγκας αξίζει να μπει στα αρνητικά ρεκόρ του βιβλίου Γκίνες.  

Η πλατεία έχει γίνει καιρό τώρα ανέκδοτο λόγω των αλλεπάλληλων παρατάσεων που δίδονται από έναν Δήμο που έχει την πολιτική, διοικητική και ηθική ευθύνη, καθώς οι υπηρεσίες του και οι εκάστοτε δημοτικές αρχές υπέγραψαν και ενέκριναν τις μελέτες του σε όλα τα στάδια. Το γεγονός ότι νομικά ή τεχνικά βρίσκονται συνεχείς δικαιολογίες δεν αναιρεί την ευθύνη τους  για την απίστευτη ταλαιπωρία της πόλης. Άλλωστε δεν είδαμε και καμία νύξη για ρήτρες ή για ευθύνη της εταιρείας. 

Και παρόλο που η μεταλλική πεζογέφυρα -η οποία έκανε και τη διαφορά μέχρι τώρα- αφαιρείται από το πλάνο (κάτι που κανονικά θα μείωνε το κόστος), το τελικό ποσό του έργου παραμένει στα ίδια επίπεδα. Στην πράξη, με το ίδιο ποσό οι Γιαννιώτες θα παραλάβουν μια πλατεία χωρίς το βασικό στοιχείο που την έκανε να ξεχωρίσει στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Το να βλέπει όμως ο πολίτης την ίδια ακριβώς μακέτα της πλατείας να κοστολογείται αρχικά στο 1,2 εκατομμύρια, μετά να «φουσκώνει» στα 5,2 εκατομμύρια, να υπογράφεται στα 3,6 εκατομμύρια και τελικά να αφαιρείται η γέφυρα χωρίς να πέφτει ούτε ένα ευρώ η τιμή, ακούγεται -και είναι- εξοργιστικό.

Και να ήταν μόνο η πλατεία που δοκιμάζει την αντοχή των δημοτών, των  επισκεπτών ή των επαγγελματιών; Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα «μεγάλα» έργα, άλλα από τα οποία είναι σε συνεχείς καθυστερήσεις και παρατάσεις, άλλα έχουν μπλοκαριστεί με ευθύνη και πάλι της Δημοτικής αρχής και άλλα δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη και μάλλον δεν πρόκειται να ξεκινήσουν ποτέ. Αν μάλιστα κρίνουμε από τις εμφανίσεις του κ. Μπέγκα  στο πλευρό του κ. Δούκα των Αθηνών -το «μη έργο» του οποίου είναι πια γνωστό τοις πάσι- αλλά και του ολετήρα της χώρας κ. Τσίπρα, πρέπει κανείς να ανησυχεί διπλά.

Καμαρώστε:

Η Κεντρική πλατεία μετά από 44 μήνες «κοροϊδίας» με τις παρατάσεις να διαδέχονται η μία την άλλη...