Αυτή είναι η καθημερινή πραγματικότητα στην οδό Νικοπόλεως. Ένας δρόμος-εργοτάξιο, πεζοδρόμια κατειλημμένα από οχήματα και ένα απαρχαιωμένο δίκτυο υποδομών που υποβαθμίζει τη ζωή των κατοίκων. Σκαμμένοι δρόμοι που μένουν σκαμμένοι με την αδιαφορία του Δήμου για την τήρηση της νομιμότητας και τη διασφάλιση των δημόσιων χώρων να έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η ανοχή όμως στην αυθαιρεσία ισοδυναμεί με συνενοχή. Οι πολίτες όμως των Ιωαννίνων -και όχι κατά περίπτωση- δικαιούνται μια σύγχρονη και ασφαλή πόλη, όχι ένα άναρχο προάστιο περασμένων δεκαετιών.
Εδώ τα πεζοδρόμια έχουν μετατραπεί σε μόνιμες θέσεις στάθμευσης. Οι πεζοί, οι γονείς με καρότσια και τα άτομα με αναπηρία αναγκάζονται να ρισκάρουν τη σωματική τους ακεραιότητα περπατώντας στο οδόστρωμα ενός κεντρικού δρόμου. Πλήρης απουσία ελέγχου και ασυδοσία, όπου ο καθένας σταθμεύει ή κλείνει τον δρόμο χωρίς καμία παρουσία της δημοτικής αστυνομίας ή τροχονομικού ελέγχου. Ένας από τους εισαγωγικούς οδικούς άξονες της πόλης θυμίζει άναρχο προάστιο περασμένων δεκαετιών, με καλώδια να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των πολιτών και πλήρη έλλειψη σύγχρονου αστικού σχεδιασμού σε πλήρη αισθητική και λειτουργική εγκατάλειψη:
Η εικόνα της απόλυτης υποβάθμισης και της θεσμικής αδιαφορίας στην οδό Νικοπόλεως. Τα πεζοδρόμια μιας κεντρικής οδικής αρτηρίας των Ιωαννίνων έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικά πάρκινγκ, αποκλείοντας πλήρως τους πεζούς, τους γονείς με καρότσια και τα άτομα με αναπηρία. Η πλήρης απουσία ελέγχου από τη Δημοτική Αστυνομία και η ανοχή της δημοτικής αρχής στην αναρχία του οδοστρώματος δεν αποτελεί απλώς αισθητικό πρόβλημα, αλλά άμεσο κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών. Η προσβασιμότητα παραμένει κενό γράμμα.
Οδός Νικοπόλεως: Μια έντονα απογοητευτική ειικόνα για έναν βασικό αστικό δρόμο της πόλης χωρίς κανένα σχεδιασμό. Μπαλώματα πάνω σε μπαλώματα, εμφανείς φθορές και καθιζήσεις. Δεν είναι απλώς ένας κακός δρόμος - δείχνει ότι συντηρείται ποτέ.
Ανομοιόμορφα ή καθόλου πεζοδρόμια, παλιά, με διαφορετικά υλικά και επίπεδα. Ξύλινοι στύλοι, μεταλλικοί στύλοι, εναέρια καλώδια που διασταυρώνονται παντού. Αυτοκίνητα σταθμευμένα άναρχα , ελάχιστο πράσινο, περιορισμένη ορατότητα σε πολλά σημεία. Ένας δημόσιος δρόμος με μεγάλη κυκλοφορία και επικινδυνότητα έχει αφεθεί ουσιαστικά στην τύχη του.
Και ενώ ο δρόμος έχει κυκλοφοριακό φόρτο και εμπορική δραστηριότητα σαν σύγχρονος αστικός άξονας, αλλά υποδομές σαν δρόμος που έχει ξεχαστεί εδώ και δεκαετίες. Τι ακριβώς περιμένει η Δημοτική Αρχή για να κάνει το προφανές;
Καμαρώστε:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου