Προειδοποίηση: Αυστηρά για πρωτόγονους...

 

Στη Λεωφόρο Νιάρχου υπάρχει μόνο μια διάβαση για πεζούς και ακριβώς εκεί πάνω  υπάρχει και ο χώρος που ξεροσταλιάζουν οι πολίτες περιμένοντας το αστικό αφού στάση δεν υπάρχει ούτε φυσικά και στέγαστρο. Όταν βρέχει κάνουν δωρεάν υδροθεραπεία. Και όλα αυτά σε ένα πεζοδρομιάκι μισού μέτρου από όπου περνάνε και ποδήλατα... Κάδος απορριμμάτων δεν υπάρχει και τον ρόλο τον παίζει η τρύπα από ένα ξηλωμένο φρεάτιο που είναι γεμάτη σκουπίδια.Το μόνο που λείπει είναι η τοποθέτηση μιας πινακίδας που θα γράφει: 'Προσοχή. Η χρήση της λεωφόρου γίνεται με δική σας ευθύνη. 

Και όντως έτσι γίνεται  αφού η Περιφέρεια αρνείται να τοποθετήσει μια δεύτερη διάβαση πεζών και αρνείται να κατασκευάσει μια στοιχειώδη στάση αστικού λεωφορείου. Και δεκάδες άνθρωποι καθημερινά  πηδούν τα μεταλλικά διαχωριστικά για να περάσουν απέναντι καθότι εκεί υπάρχουν οι επιχειρήσεις , τα μάρκετ και τα πολυκαταστήματα. 

Όταν όμως οι πολίτες παραβιάζουν τις υποδομές, το πρόβλημα δεν είναι οι πολίτες αλλά  οι ίδιες οι υποδομές. Γιατί στη Νιάρχου ο πεζός δεν αντιμετωπίζεται ως πολίτης αλλά ως κασκαντέρ. Οι αγελάδες στον Κατσικά που αφήνονται να μπαίνουν στον παραλίμνιο πεζόδρομο ανεξέλεγκτα  έχουν πολύ περισσότερο χώρο να κινούνται και να αφοδεύουν στον πεζόδρομο από ό,τι οι πεζοί στη στάση της Νιάρχου. Αυτό θα πει να θέλεις να το παίξεις Ευρωπαίος αλλά κατά βάθος να είσαι … πρωτόγονος.       

                                          Η απόλυτη παρακμή... 

Η ηλικιωμένη κυρία  περιμένει  σε ένα πεζοδρόμιο μισού μέτρου -από όπου περνούν και ποδήλατα- μέσα στον ήλιο, όρθια , μπροτά σε έναν βανδαλισμένο τοίχο  από τους ντόπιους χουλιγκάνους,  με το πρόγραμμα των αστικών κολλημένο στον τοίχο μαζί με «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» και δίπλα στα σκουπίδια  το αστικό... 

Πού να το φανταζόταν ότι αυτό είναι το πρόσωπο της εξέλιξης!  Και είναι τυχερή γιατί αν εκεί υπήρχαν και φοιτητές δεν θα χωρούσαν ούτε να ανασάνουν. Και πάλι καλά που δεν βρέχει... 

Η λέξη «ντροπή» είναι πολύ λίγη, δεν συμφωνείτε;