Απόψεις...

 

«Με μεγάλη ευκολία και χαρά οι «πατριώτες» υιοθέτησαν τη συνωμοσιολογική εκδοχή της Αριστεράς πως τα γεγονότα της Θέουτα ήταν αποτέλεσμα μιας ισραηλινοαμερικανικής παρέμβασης για να τιμωρηθεί ο Ισπανός πρωθυπουργός λόγω της στάσης του στο Μεσανατολικό. 

Έγιναν αυτοί οι υπερ-πατριώτες ξαφνικά σοσιαλιστές; Ασπάστηκαν το πρόταγμα των ανοικτών συνόρων; Μήπως εγκρίνουν τις θέσεις του Σάντσεθ για το Ιράν και το Ισραήλ; Πώς όμως γίνεται να κλείνουν τα «πατριωτικά» μάτια τους στην προνομιακή σχέση της σοσιαλιστικής Ισπανίας με την Τουρκία; 

Όλοι αυτοί είναι φανατικοί τουρκοφάγοι και κατηγορούν τον Μητσοτάκη για ενδοτισμό.Οι αριστεροί είναι λογικό να υποστηρίζουν τον Σάντσεθ. Δε γουστάρουν τα σύνορα, είναι υπέρ της παγκόσμιας αγάπης και αλληλεγγύης των λαών και όλα τα σχετικά που λένε εδώ και δεκαετίες. Οι δεξιοί όμως; »

                                                                        (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

«Στη Σομαλία κάθε γυναίκα γεννάει κατά μέσον όρο έξι παιδιά. Στη Νότια Κορέα ο αντίστοιχος δείκτης γονιμότητας είναι 0,8. Στη Σουηδία 1,43. Στη Φινλανδία 1,25. Στην Ελλάδα 1,24.Πώς πρέπει να εξηγήσει κανείς αυτές τις διαφορές; Αν ακολουθήσει τη λογική όσων στην Ελλάδα θεωρούν ζήτημα πρόνοιας τη δημογραφική απίσχνανση του έθνους, το σομαλικό κράτος πρέπει να είναι πολύ γενναιόδωρο σε επιδόματα. Πρέπει να έχει πολύ μεγάλο δίκτυο δημόσιων και δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών. Γι’ αυτό γεννούν οι Σομαλές 4,75 παιδιά περισσότερα από τις Φινλανδές.

Ισως πάλι η υπογεννητικότητα να μην είναι συνάρτηση των παροχών που σου εξασφαλίζει το κοινωνικό κράτος. Ισως να υπεισέρχονται και πολιτισμικοί παράγοντες. Στη Σκανδιναβία ο ρυθμός γεννήσεων έχει υποχωρήσει σημαντικά – στη Σουηδία ήταν 1,98 το 2010, στη Φινλανδία 1,87. Κοινωνικό κράτος έχουν. Εχουν όμως και έναν πολιτισμό ευάλωτο στη «woke ατζέντα». Και ως γνωστόν, αν μπει στα σπίτια η woke ατζέντα διαβρώνει τα αναπαραγωγικά ήθη και κάνει τους ανθρώπους να στρέφονται σε άγονες εναλλακτικές του βίου».

                                                                (Μ. Τσιντσίνης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Τα τελευταία χρόνια η σουηδική κυβέρνηση έχει προχωρήσει στην επαναφορά στις πρώτες τάξεις του σχολείου της ανάγνωσης, της γραφής και της αριθμητικής. Επιστημονικές μελέτες και στατιστικά στοιχεία συγκλίνουν στο ίδιο σημείο, που επαναλαμβάνεται με κάθε τρόπο και κάθε μέσο: τα περιβάλλοντα χωρίς οθόνες παρέχουν καλύτερες συνθήκες για τα παιδιά να αναπτύξουν σχέσεις, να συγκεντρωθούν και να μάθουν να διαβάζουν και να γράφουν. 

Oταν οι μαθητές εργάζονται με στυλό και χαρτί οργανώνονται πιο αποδοτικά.Oπως και να έχει, όμως, ο αναλογικός κόσμος είναι παρελθόν. Τον έχουμε αποχαιρετήσει και οι «σπασμοί» του θυμίζουν, με τον πιο επώδυνο τρόπο, ότι πορευόμαστε στην ψηφιακή εποχή χωρίς κανόνες και χωρίς όρια. Παραδομένοι στη σαγήνη τού αμέσως παραδοτέου.

                                                                  (Μ. Κατσουνάκη-ΚΑΘΗΕΜΡΙΝΗ)