Απόψεις...

 

 «Η ίδρυση του «ΝΑΤΟ του Ισλάμ» είναι γεγονός και αλλάζει ουσιαστικά το σκηνικό στην περιοχή μας. Η Τουρκία με τα λεφτά της Σαουδικής Αραβίας και τα πυρηνικά του Πακιστάν θα αποθρασυνθεί. Όπως και ήδη συμβαίνει. Η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ αποκτά τώρα μεγαλύτερη αξία. Αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να την εφεύρουμε. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα έρθουν οι Ισραηλινοί να πολεμήσουν στη θέση μας. Εμείς θα πολεμήσουμε για τη χώρα μας και είναι ώρα να προετοιμαστούμε γι αυτό. Για να μην πούμε ότι έχουμε αργήσει κιόλας. 

Η κυβέρνηση, ο πολιτικός κόσμος στο σύνολό του, πρέπει να πουν την αλήθεια στον κόσμο. Ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, ότι η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να οδηγηθούμε σε μια δίκαιη λύση και ότι γι΄ αυτόν το λόγο είναι πολύ πιθανό να οδηγηθούμε σε πόλεμο με την Τουρκία. Η ετοιμότητα και η σωστή προετοιμασία των πολιτών είναι το σημαντικότερο σημείο στην υπόθεση της υπεράσπισης των εθνικών μας θεμάτων.

Η Τουρκία δεν αισθάνεται καλά γνωρίζοντας ότι δεν θα είμαστε μόνοι. Ειδικά η συνεργασία με το Ισραήλ είναι εκείνο το γεγονός που τους ανησυχεί περισσότερο. Ο Ερντογάν θα έδινε τα πάντα για να δυναμιτίσει το κλίμα μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ. Και δεν ξέρουμε πόσο «βοηθάει» προς αυτήν την κατεύθυνση το «κυνήγι των Εβραίων» στους δρόμους των ελληνικών πόλεων. 

Η Ελλάδα δεν μπορεί, δυστυχώς, να βασιστεί στην αλληλεγγύη της Ευρώπης. Η Ευρώπη που συζητά ακόμη να παραδώσει την άμυνά της στην… Τουρκία. Πού να περισσέψει χρόνος και διάθεση να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις της Τουρκίας απέναντι σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης…Τα πράγματα εξελίσσονται γρήγορα. Γρήγορα και επικίνδυνα. Κυρίως επικίνδυνα».

                                                                                (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

«Είναι ιστορικά διαπιστωμένο πως οι Τούρκοι διαβαίνουν τον Ρουβίκωνα στις σχέσεις τους με την Ελλάδα όταν υπάρχει στην πατρίδα μας κενό εξουσίας. 

Τα Σεπτεμβριανά του 1955 έγιναν όταν ο Α. Παπάγος ήταν κατάκοιτος, ο υπουργός Εξωτερικών Στέφανος Στεφανόπουλος βρισκόταν στο Λονδίνο για την τριμερή και η κυβέρνηση ήταν παράλυτη ενόψει της επόμενης ημέρας στον Συναγερμό. 

Ο δεύτερος «Αττίλας» έγινε ενώ στην Ελλάδα υπήρχε μεν κυβέρνηση, η οποία ήταν όμως ουσιαστικά μετέωρη. Δεν είχε κανένα στήριγμα εξουσίας με δεδομένο πως στο στράτευμα κυριαρχούσαν τα «σταγονίδια». 

Η κρίση των Ιμίων μπορεί να κορυφώθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1996, ξεκίνησε όμως γύρω στις 20 Δεκεμβρίου 1995, όταν ο πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου νοσηλευόταν στο Ωνάσειο και η Ελλάδα, μέχρι να εκλεγεί νέος αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ (18/1/1996), ήταν ακυβέρνητη. 

Φαίνεται πως στις τουρκικές ελίτ, πολιτικές, στρατιωτικές, διπλωματικές, έχει αναπτυχθεί, ιστορικά, ένας αυτοματισμός. Κτυπούν την Ελλάδα όταν σε αυτήν υπάρχει κενό εξουσίας. Οταν υπάρχει μια μεταβατική κατάσταση. Θέλουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα, είτε για να διαπραγματευθούν στη συνέχεια από θέση ισχύος είτε για να εκκαθαρίσουν χρόνιες εκκρεμότητες»

                                                                                 (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)