Aπόψεις...

 

«Τον Αύγουστο του 2005 συνέβη κάτι που δύσκολα χωρά στα συνηθισμένα στερεότυπα για την ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση. Ισραηλινοί στρατιώτες και αστυνομικοί μπήκαν σε εβραϊκές κοινότητες της Λωρίδας της Γάζας και απομάκρυναν Ισραηλινούς πολίτες από τα σπίτια τους. Οικογένειες έκλαιγαν, κάτοικοι συγκεντρώνονταν σε συναγωγές, στρατιώτες αγκάλιαζαν ανθρώπους που είχαν εντολή να απομακρύνουν. 

Η εκκένωση των 21 ισραηλινών οικισμών σήμαινε την απομάκρυνση περισσότερων από 8.000 πολιτών, και ο τελευταίος Ισραηλινός στρατιώτης εγκατέλειψε τη Λωρίδα στις 12 Σεπτεμβρίου 2005.Μια ισραηλινή κυβέρνηση διέλυσε εβραϊκές κοινότητες και χρησιμοποίησε το δικό της κράτος για να ξεριζώσει δικούς της πολίτες από σπίτια στα οποία ορισμένοι ζούσαν επί δεκαετίες. 

Η λογική του διαχωρισμού είχε για πολλούς Ισραηλινούς μια απλή υπόσχεση: εμείς βγαίνουμε από τη Γάζα, εσείς αναλαμβάνετε τη Γάζα, και οι δύο κοινωνίες αποκτούν χώρο για να ζήσουν χωριστά και, ίσως κάποτε, ειρηνικά δίπλα δίπλα. Δεν υπήρξε όμως συμφωνία που να δένει την αποχώρηση με συγκεκριμένες παλαιστινιακές υποχρεώσεις, ούτε δεσμευτικός μηχανισμός που να διασφαλίζει ότι μια Γάζα χωρίς ισραηλινούς οικισμούς δεν θα μετατρεπόταν σε βάση ενός ένοπλου ισλαμιστικού κινήματος.  

Η ίδια η έρευνα παρατηρεί ότι η εκλογική επικράτηση της Χαμάς το 2006 οφειλόταν εν μέρει στην επιτυχία της να παρουσιάσει την αποχώρηση ως νίκη της ένοπλης «αντίστασης». Η νίκη της Χαμάς δεν οδήγησε σε ομαλή δημοκρατική εναλλαγή. Ακολούθησαν ανταγωνισμός με τη Fatah για τις υπηρεσίες ασφαλείας, διεθνής απομόνωση, απαγωγές και δολοφονίες, και τον Ιούνιο του 2007 εμφύλια μάχη: από τις 7 έως τις 14 Ιουνίου η Χαμάς κατέλαβε τα αρχηγεία της Παλαιστινιακής Αρχής και επέβαλε τον έλεγχό της σε ολόκληρη τη Γάζα».

                                                                              (Γ.Χαλιώτης-liberal.gr)

«Το ΣτΕ απεφάνθη, εγκαίρως ως συνήθως, ότι τα τρία από τα τέσσερα ιδρύματα δεν πληρούν τους όρους λειτουργίας. Εξαιρείται το παράρτημα του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Οι δικαστικοί λειτουργοί δεν ήθελαν να στενοχωρήσουν τους αδελφούς Κυπρίους εν μέσω θερινών διακοπών. Οι υπόλοιποι μπορούν να τρέχουν. Οι επενδυτές, οι διδάσκοντες και οι φοιτητές οι οποίοι, ξαφνικά, βρίσκονται ξεκρέμαστοι. Μη με ρωτήσετε ποια είναι τα επιχειρήματα της απόφασης. Διαβάζοντάς τα στη χθεσινή «Κ» δεν τα κατάλαβα και για να είμαι ειλικρινής δεν με ενδιαφέρει να τα καταλάβω. Φίλος μου είπε ότι, εκτός των άλλων, τους προσάπτουν ότι δεν υπάρχει πρόσβαση για ΑμεΑ. Αλήθεια σε πόσα δημόσια πανεπιστήμια υπάρχουν τέτοιες εγκαταστάσεις;

Ανυποληψία είναι η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό. Το ανυπόληπτο ελληνικό Δημόσιο που προσκαλεί επενδυτές για να τους παγιδεύσει στη σαδιστική του τυπολατρία. Το ανυπόληπτο υπουργείο Παιδείας που αδιαφορεί παντελώς για όσους φοιτητές έχουν επενδύσει το μέλλον τους στα ιδρύματα. Και αυτό το ανυπόληπτο υπουργείο έχει το θράσος να περιμένει να έρθει να επενδύσουν στην Ελλάδα το Χάρβαρντ ή η Σορβόννη, οι οποίοι φαντάζομαι ότι μετά το πάθημα όσων δοκίμασαν την κρυφή γοητεία της χώρας μας και της νομοθεσίας της μόλις ακούν το όνομα «Ελλάδα» θα γελούν με την καρδιά τους».

                                                           (Τ. Θεοδωρόπουλος-KAΘHMΕΡINH)