Απόψεις...

 

 «Θα ήταν αυτονόητο πως δεν μπορεί να ενοχοποιούνται οι πολίτες μιας χώρας για τις πολιτικές της κυβέρνησής τους. Πολύ περισσότερο να υφίστανται προπηλακισμούς από αυτόκλητους αγανακτισμένους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι στην ιστορία εμπλέκονται και εργατικά σωματεία. Πολεμάνε τον ιμπεριαλισμό, τις ΗΠΑ, την κυβέρνηση και το σύστημα γενικώς. Μια ακόμα εκδοχή των αγανακτισμένων του Συντάγματος. Όσο για τον αντισημιτισμό, μακριά από αυτούς, δηλώνουν αντισιωνιστές, όχι αντισημίτες.

Πρόκειται φυσικά για φερετζέ. Το σιωνιστικό κίνημα είχε εξ αρχής σαν στόχο τη δημιουργία ενός κράτους για τους Εβραίους στα πατρογονικά τους εδάφη. Ενός κράτους μάλιστα φιλελεύθερου όπου όλοι θα έχουν ίσα δικαιώματα ανεξάρτητα από φυλή ή θρησκεία. Έγινε η ελπίδα ενός λαού υπό συνεχή διωγμό. Το να είσαι αντισιωνιστής είναι σαν να αρνείσαι το δικαίωμα του κράτους του Ισραήλ να υπάρχει. 

Ψιλά γράμματα φυσικά για τους φίλους της Αριστεράς. Απλώς για να μη τους χαρακτηρίζουν αντισημίτες ανακάλυψαν τον αντισιωνισμό. Ήταν το τρικ του Στάλιν για να καθαρίσει τους Εβραίους τους οποίους φοβόταν για τον κοσμοπολιτισμό και τις διεθνείς διασυνδέσεις τους».

                                                                            (Π. Καψής-ATHensvoice) 

«Κάποτε ήμασταν «τα γκαρσόνια της Ευρώπης», τώρα γίναμε και των Βαλκανίων. Μέχρι εδώ όλα τέλεια. Τέλεια, αρκεί να βρούμε και κάτι άλλο να κάνουμε ως χώρα, να διαφοροποιήσουμε δηλαδή κάπως το παραγωγικό μας μοντέλο, γιατί, αν δεν το κάνουμε, θα συμβεί το εξής:

 Oπως δεν «χωράμε» πια να κάνουμε διακοπές στις Κυκλάδες (γιατί δεν έχουμε τα λεφτά) δίπλα στους Σουηδούς, τους Ολλανδούς, τους Γάλλους, τους Κινέζους και τους Αμερικανούς (αυτό είναι πια κανονικότητα, σε κάνουν «ντα» αν πεις «θέλω κι εγώ διακοπές στα ωραία μέρη της πατρίδας μου και όχι στα Φάρσαλα»), σε λίγο δεν θα «χωράμε» ούτε στους βόρειους και ανατολικούς τουριστικούς προορισμούς (χερσαίους και νησιωτικούς) δίπλα σε Βούλγαρους, Ρουμάνους και, πολύ σύντομα, Αλβανούς τουρίστες. Να ’ναι καλά οι άνθρωποι, αλλά δεν πρέπει κι εμείς κάτι να κάνουμε; Γιατί σύντομα δεν θα χωράμε πουθενά, που λέει και το τραγούδι».

                                                                    (Α. Παπαστάθης-protagon.gr)

«Για να κατέβει κάποιος μαζί με την οικογένεια του και το αμάξι του στην Κρήτη, χρειάζεται το λιγότερο 500 ευρώ. Παραπάνω αν θέλει να κοιμηθεί σε καμπίνα και όχι να βγάλει όλη τη νύχτα στο κατάμεστο σαλόνι του καραβιού. Θα πείτε «πολλά τα 500 ευρώ μόνο για το πήγαινε-έλα». Συμφωνώ απολύτως μαζί σας, αλλά για προσπαθήστε να βρείτε θέση αυτοκινήτου ή κρεβάτι σε καράβι που πηγαινοέρχεται από τον Πειραιά στο Ηράκλειο ή στα Χανιά. Μόλις ακούσει την ερώτηση ο πράκτορας που κόβει εισιτήρια, θα βάλει τα γέλια. Αν βγάζετε ηλεκτρονικά τα εισιτήρια, θα βρει τρόπο να καγχάσει το λάπτοπ σας. 

Οπότε γιατί να μειώσουν τις τιμές οι εταιρείες; Γεμάτα είναι τα καράβια τους, παρά το απλησίαστο των εισιτηρίων. Και μη μου πείτε ότι η ζήτηση προέρχεται από τους τουρίστες, διότι σας διαψεύδουν τα στοιχεία. Στα ακτοπλοϊκά προς Κρήτη, μόνο το 10% είναι ξένοι κι αυτοί μάλλον μπατιροτουρίστες που κοιμούνται με sleeping bags στα καταστρώματα. Το υπόλοιπο 90% είναι Έλληνες».

                                                                     (Δ.Καμπουράκης –liberal.gr)