Απόψεις...

 

«Στην γειτονική Τουρκία διαμορφώνεται ένα κλίμα μέσω των media και των κοινωνικών δικτύων που είναι άκρως επιθετικό για την Ελλάδα. Πρόκειται για μία πραγματική εκστρατεία μίσους που έχει συγκεκριμένους στόχους. Δεν στοχεύει σε εσωτερική κατανάλωση, αφού ο Ερντογάν δεν πιέζεται από τους αντιπάλους του. Αυτούς τους «προλαβαίνει» και τους κλείνει φυλακή! Φτιάχνουν κλίμα και ταυτόχρονα μας «μετράνε”. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως άλλαξε τη ροή των πραγμάτων. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον «ώριμο φρούτο». Δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Κάθε άλλο. Και μέρα με την μέρα ισχυροποιείται ακόμη περισσότερο. Με την στρατηγική συνεργασία του Ισραήλ. Αναμφισβήτητα. Όπως εξελίσσονται, όμως, τα πράγματα, η Ελλάδα θα είναι απόρθητη έπειτα από 2 χρόνια. Οπότε, το ερώτημα που τίθεται για τους Τούρκους είναι πολύ απλό: Τώρα ή ποτέ; 

Ότι υπάρχουν στην Ελλάδα «ακτιβιστές» που τρώνε αμάσητη την προπαγάνδα του Ερντογάν και της Χαμάς είναι ένα θέμα που θα πρέπει κάποια στιγμή να μας απασχολήσει. Επειδή λειτουργεί στο τέλος ως πέμπτη φάλαγγα στο εσωτερικό της χώρας. Και να μην γελιόμαστε. Αυτή την φορά παίζεται η επιβίωση της ίδιας της χώρας. Ο ελληνισμός δεν αντέχει μια νέα ήττα, όπως στην Κύπρο».

                                                                              (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

 

«Κυριακάτικο τραπέζι, ο ξάδερφος με τον καφέ στο χέρι εξηγεί στην παρέα γιατί δουλεύει σαν σκυλί και πληρώνεται με ψίχουλα. Φταίει το αφεντικό, φταίει η κυβέρνηση, φταίει «το σύστημα». Το κλασικό μενού. Δεν απαντώ. Του γυρίζω το κινητό με ένα γράφημα του ΟΟΣΑ που κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες στα κοινωνικά δίκτυα. Η κατάταξη των χωρών με βάση την παραγωγικότητα. Πάνω πάνω η Ιρλανδία, με 151 δολάρια αξία ανά ώρα δουλειάς. Πιο κάτω η Γερμανία και η Ολλανδία στα 94. Η Ελλάδα στα 45 δολάρια. Δίπλα στη Χιλή, λίγο πάνω από την Κόστα Ρίκα. Ποιος φταίει, λοιπόν; 

Φταίει η οικονομία των μικρομάγαζων. Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης στις πολύ μικρές επιχειρήσεις και στην αυτοαπασχόληση. Χιλιάδες μονάδες που δεν πιάνουν οικονομίες κλίμακας, δεν επενδύουν σε μηχανές και λογισμικό, δεν εξάγουν, δεν μεγαλώνουν ποτέ. Ένα έθνος από ατομικές επιχειρήσεις που το λέμε και ελευθερία. Φταίνε τα κλειστά επαγγέλματα που υπερασπιστήκαμε με νύχια και δόντια. Φταίει η δικαιοσύνη που βγάζει απόφαση σε δέκα χρόνια και κάθε επενδυτής το ξέρει και το τιμολογεί.

Φταίει ο ψευτοσοσιαλισμός που τιμωρεί όποιον προσπαθεί να γίνει μεγάλος. Φταίει η φοροδιαφυγή που κρατά την επιχείρηση μικρή επίτηδες, για να μη φαίνεται. Και φταίνε δεκαετίες κυβερνήσεων της δεξιάς και της αριστεράς που έχτισαν ένα κράτος πελατείας αντί για μια οικονομία παραγωγής. Μοίραζαν διορισμούς και επιδόματα, όχι υποδομές και κεφάλαιο.Τον πλούτο δεν τον νομοθετείς, τον παράγεις. 

Εμείς ψηφίζουμε την οικονομία των μικρομάγαζων.Εμείς υπερασπιζόμαστε τα κλειστά επαγγέλματα, αρκεί να είναι το δικό μας. Εμείς χειροκροτούμε το κράτος που μοιράζει και μετά βρίζουμε που δεν παράγει. Εμείς φωνάζουμε «να φύγει το κεφάλαιο» και μετά απορούμε γιατί δεν έρχεται.Τα 45 δολάρια την ώρα δεν μας τα επέβαλε κανείς Ιρλανδός ή Γερμανός. Είναι η τιμή που βάλαμε μόνοι μας στη δουλειά μας, ψήφο τη ψήφο, δεκαετία τη δεκαετία.  Ο φταίχτης, δυστυχώς, κάθεται απέναντί μας στο κυριακάτικο τραπέζι. Και πίνει τον καφέ του».

                                                                                (Κ. Στούπας-liberal.gr)