(Χρ.Παπανίκος - "Ελλάδα 24")
Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026
Ναζισμός- κομμουνισμός: Μια σύγκριση...
«Πριν από αρκετά χρόνια βρέθηκα σε τηλεοπτικό πάνελ, την εποχή που στη Βουλή συνυπήρχαν η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ. Κάποια στιγμή είπα ότι ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακό πως, περίπου εβδομήντα χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην ελληνική Βουλή βρίσκονταν ταυτόχρονα ναζιστές και σταλινιστές. Ο δημοσιογράφος αντέδρασε ακαριαία. Όχι για τη Χρυσή Αυγή. Για το ΚΚΕ.
«Δεν είναι σωστό να μιλάμε έτσι για το ΚΚΕ», μου είπε, περίπου με την
αγανάκτηση ανθρώπου που μόλις άκουσε προσωπική προσβολή. Ήμουν αρκετά άπειρος
ώστε να μην επιμείνω. Το μετανιώνω μέχρι σήμερα. Όχι επειδή πιστεύω ότι η Χρυσή
Αυγή και το ΚΚΕ ήταν το ίδιο κόμμα. Δεν ήταν. Ούτε επειδή κάθε κομμουνιστής
είναι σταλινικός εγκληματίας, όπως φυσικά ούτε κάθε άνθρωπος της άκρας δεξιάς
είναι ναζί. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: γιατί αισθανόμαστε ακόμη την
ανάγκη να απολογηθούμε όταν αποκαλούμε τον σταλινισμό με το όνομά του;
Η ευρωπαϊκή μνήμη, όταν λειτουργεί σοβαρά, δεν χρειάζεται να αποφασίσει ποιος ολοκληρωτισμός ήταν περισσότερο συμπαθής. Θυμάται τα θύματα και των δύο. Κι όμως, στην καθημερινή πολιτική κουλτούρα διατηρούμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αν κάποιος δηλώσει ότι ο ναζισμός ήταν μια θαυμάσια ιδέα που απλώς εφαρμόστηκε λάθος, σωστά θα τον αντιμετωπίσουμε ως επικίνδυνο ή ανόητο. Αν όμως πει ακριβώς το ίδιο για τον κομμουνισμό, συχνά αντιμετωπίζεται ως ρομαντικός ιδεαλιστής.
Αυτό είναι ιστορικά και ηθικά παράλογο. Ο κομμουνισμός δεν απέτυχε επειδή έτυχε να πέσει στα χέρια του Στάλιν, του Μάο, του Πολ Ποτ ή της δυναστείας των Κιμ. Το πρόβλημα προηγείται των προσώπων. Για να καταργήσεις την ιδιωτική ιδιοκτησία, να υποτάξεις την οικονομία στον κεντρικό σχεδιασμό και να οικοδομήσεις μια κοινωνία στην οποία μια κομματική ελίτ αποφασίζει ποιο είναι το συμφέρον όλων, πρέπει αναγκαστικά να αφαιρέσεις από τα άτομα το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη ζωή τους.
Χωρίς καταναγκασμό δεν υπάρχει τέτοιο σύστημα και χωρίς συγκέντρωση εξουσίας δεν υπάρχει καταναγκασμός. Αυτό ακριβώς είναι που ο φιλελευθερισμός κατάλαβε πολύ νωρίτερα από τους αντιπάλους του. Η ελευθερία δεν εξαρτάται από τις καλές προθέσεις εκείνου που κυβερνά. Εξαρτάται από τα όρια της εξουσίας του. Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει σε κάθε ιδεολογία που θεωρεί ότι ένας συλλογικός σκοπός, η φυλή, η τάξη, το έθνος ή η επανάσταση, δικαιολογεί την υποταγή του ατόμου.Ακούω συχνά ότι «η ακροδεξιά είναι πιο επικίνδυνη από την ακροαριστερά».
Μπορεί σε μια συγκεκριμένη χώρα, σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, πράγματι να είναι. Η πολιτική απειλή μετριέται και με δύναμη, πιθανότητα και συγκυρία. Αυτό όμως δεν δημιουργεί ηθική ιεραρχία ανάμεσα στους ολοκληρωτισμούς. Ούτε δικαιολογεί τη γελοία ιδέα ότι ο κομμουνισμός ήταν κατά βάθος κάτι όμορφο, αλλά η ανθρωπότητα δεν στάθηκε αντάξιά του.
Καμία ιδεολογία που απαιτεί λογοκρισία, απαλλοτρίωση, μονοκομματική εξουσία και καταστολή για να εφαρμοστεί δεν αποτυγχάνει επειδή οι άνθρωποι δεν ήταν αρκετά καλοί. Αποτυγχάνει επειδή η ίδια η ιδεολογία αρνείται μια βασική αλήθεια για τον άνθρωπο: ότι δεν είναι πρώτη ύλη στα χέρια του κράτους.
Η ιδέα ότι «ο κομμουνισμός δεν εφαρμόστηκε ποτέ πραγματικά» δεν τον αθωώνει. Τον καταδικάζει ακόμη περισσότερο, γιατί για να εφαρμοστεί χρειάζεται πάντοτε περισσότερη εξουσία, περισσότερη βία και λιγότερη ελευθερία.
Ο φιλελεύθερος λοιπόν δεν χρειάζεται να διαλέξει ποιον εχθρό της ελευθερίας συμπαθεί περισσότερο. Απορρίπτει τον φυλετικό κολεκτιβισμό της άκρας δεξιάς και τον ταξικό κολεκτιβισμό της άκρας αριστεράς για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Γιατί και οι δύο, στο τέλος της διαδρομής, ζητούν από τον άνθρωπο να πάψει να ανήκει στον εαυτό του. Και ίσως αυτό έπρεπε να είχα απαντήσει τότε στον δημοσιογράφο.
Δεν είναι προσβολή προς το ΚΚΕ να συζητάμε τις ιδέες, τις ιστορικές αναφορές
και την πολιτική του παράδοση. Σε μια ελεύθερη κοινωνία κανένα κόμμα και καμία
ιδεολογία δεν δικαιούται ιστορική ασυλία. Προσβολή προς τα θύματα του
ολοκληρωτισμού είναι να θεωρούμε ότι ορισμένες δικτατορίες δικαιούνται καλύτερο
μάρκετινγκ επειδή υποσχέθηκαν έναν ωραιότερο κόσμο».
(Απόσπασμα άρθρου του Αλ. Σκούρα από το liberal.gr)
Κοινωνικές Υπηρεσίες απούσες...
«Καταγγελίες από πολίτες, φάκελοι κοινωνικών υπηρεσιών, εισαγγελικές εντολές, νοσηλείες στο νοσοκομείο Παίδων, διαρκής απουσία από το σχολείο. Η «οικογένεια» της Κυψέλης είχε έρθει πολλές φορές σε επαφή με το σύστημα κρατικών υπηρεσιών, είχαν ηχήσει πολλά καμπανάκια, αλλά κανείς δεν φάνηκε διατεθειμένος να αναλάβει την ευθύνη. Και κάπως έτσι η παιδική προστασία στην Ελλάδα γλίστρησε από τις ρωγμές του συστήματος που παρά τα απανωτά περιστατικά των τελευταίων χρόνων, δεν έχει βελτιωθεί.
Η Εθνική Στρατηγική για την Πρόληψη της Βίας και την Αντιμετώπιση της Παραβατικότητας Ανηλίκων 2025-2030, που παρουσιάστηκε το 2025, και το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής βίας κατά των ανηλίκων, που παρουσιάστηκε το 2022, παραμένουν στα χαρτιά.
Υπάρχει ακόμη θεσμικό κενό στον συντονισμό ανάμεσα σε Εισαγγελία Ανηλίκων, κοινωνικές υπηρεσίες δήμων, ΕΛ.ΑΣ., νοσοκομεία και δομές παιδικής προστασίας. Μία από τις αλλαγές που προβλέπονταν ήταν το ενιαίο πρωτόκολλο παιδικής προστασίας, το οποίο προέβλεπε ότι όλες οι υπηρεσίες που εμπλέκονται με υπόθεση παιδιού σε κίνδυνο θα συνεργάζονταν. Ομως βρίσκεται ακόμη στην προεργασία, καθώς όπως αναφέρει στέλεχος της κυβέρνησης «εκκρεμούν πολλές συνεννοήσεις με τα συναρμόδια υπουργεία».
Το «Χαμόγελο του Παιδιού» εξέδωσε χθες ανακοίνωση: Τον Απρίλιο του 2020 είχε φθάσει ανώνυμη καταγγελία για τα τρία παιδιά –τα οποία τότε θα ήταν 3 ετών το μικρότερο, 6 το δεύτερο και 9 το σημερινό 15χρονο κορίτσι που εγκυμονεί– για παραμέληση της υγιεινής και εποπτείας των παιδιών, οικονομική εκμετάλλευση της κόρης και χρήση ουσιών από τους γονείς. Διαβίβασε την αναφορά στην αρμόδια Εισαγγελία, αλλά, όπως αναφέρει στην ανακοίνωση, δεν ενημερώθηκε ποτέ για την εξέλιξή της.
Τον Δεκέμβριο του 2024 υπήρξε νέα ανώνυμη κλήση για τρία παιδιά, πάλι ένα κορίτσι και δύο αγόρια. «Αυτή τη φορά αναφέρθηκαν σωματική βία του πατέρα και κακοποίηση της κόρης, πιθανή χρήση ουσιών από την ίδια και χρήση ουσιών από τους γονείς. Η αναφορά δεν διαβιβάστηκε στις Αρχές, επειδή οι καλούντες δεν έδωσαν αρκετά στοιχεία –ούτε ονοματεπώνυμα ούτε περιοχή– ώστε να ταυτοποιηθεί η οικογένεια», τονίζεται στην ανακοίνωση.
Τον Αύγουστο του 2025, τα δύο μικρότερα παιδιά, σήμερα 9 και 12
ετών, είχαν απομακρυνθεί από την οικογένεια με εισαγγελική εντολή και είχαν
εισαχθεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία». Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες,
η κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου είχε αρκετά αναλυτικό φάκελο για τα
παιδιά. Με βάση τα δεδομένα, τα συγκεκριμένα παιδιά δεν θα έπρεπε να
επιστρέψουν στην οικογένεια. Ομως ο φερόμενος πατέρας τους μπήκε στο νοσοκομείο
και πήρε τα δύο παιδιά».
(Aπόσπασμ άρθρου της Τ. Γεωργιοπούλου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Απόψεις...
«Η Ρωσία απέτυχε ως μοναρχία. Το τσαρικό καθεστώς ήταν τόσο σάπιο, τόσο άνισο, τόσο αναχρονιστικό, που μια χούφτα μπολσεβίκων εκμεταλλεύτηκε τις εκρηκτικές συνθήκες και άρπαξε την εξουσία. Δεν ήταν επανάσταση των μαζών, ήταν πραξικόπημα μειοψηφίας πάνω σε ένα κράτος που κατέρρεε και ακολούθησαν ιδεοληπτικά πειράματα που κόστισαν εκατομμύρια ζωές.
Απέτυχε ως κομμουνιστικό καθεστώς. Και προσοχή, δεν μιλάμε για μια «ατυχή» κατάρρευση. Η ΕΣΣΔ διαλύθηκε ολοσχερώς, ενώ η Κίνα - που ξεκίνησε από χειρότερη αφετηρία - μεταρρυθμίστηκε και έγινε δεύτερη οικονομία του πλανήτη. Ίδιο σύστημα, δύο εντελώς διαφορετικές καταλήξεις. Η διαφορά λέγεται ικανότητα.
Απέτυχε, τέλος, και ως ολιγαρχία με τον Πούτιν. Κι εδώ είναι το πιο ντροπιαστικό. Μια χώρα που κολυμπάει στο πετρέλαιο, στο φυσικό αέριο, στο νικέλιο, στο ουράνιο, στα πάντα, καταφέρνει να είναι φτωχή.
Το ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ρωσίας κινείται γύρω στα 14.000-15.000 δολάρια. Της Ελλάδας - της «φτωχής», της μνημονιακής, της χρεοκοπημένης Ελλάδας — ξεπερνά τα 24.000. Δηλαδή ο μέσος Ρώσος βγάζει περίπου το 60% του μέσου Έλληνα. Και μιλάμε για μέσο όρο, γιατί ο Ρώσος της επαρχίας ζει με ψίχουλα, ενώ ο ολιγάρχης αγοράζει γιοτ και ζει στο Μονακό.
Βάλτε δίπλα τη Βουλγαρία, τη φτωχότερη χώρα της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κατά κεφαλήν εισόδημά της είναι πάνω-κάτω στα επίπεδα της
Ρωσίας. Καταλάβατε; Η «υπερδύναμη» με τα πυρηνικά και τα ατελείωτα κοιτάσματα,
τα βγάζει όσα η φτωχότερη χώρα της Ένωσης.
Το 2022 ο Πούτιν υπολόγιζε ότι θα έμπαινε στο Κίεβο σε λίγες μέρες. Πέρασαν τεσσεράμισι χρόνια και ακόμα πολεμάει. Μια χώρα με ένα κλάσμα του πληθυσμού του και ένα κλάσμα του προϋπολογισμού του, τον κρατά καθηλωμένο.
Ας φτιάξουμε μια λίστα με τις ρωσικές «εξαγωγές» στον πολιτισμό των τελευταίων δεκαετιών. Διαφθορά. Νεοπλουτισμός σε επίπεδο καρικατούρας. Ανισότητες που θα ζήλευε φεουδάρχης. Μαφία αδίστακτη. Χάκερ που ρημάζουν τράπεζες και νοσοκομεία.
Ψάξτε τώρα να βρείτε μια ρωσική εταιρεία τεχνολογίας που άλλαξε τη ζωή σας. Ένα ρωσικό κινητό. Ένα ρωσικό φάρμακο. Μια ρωσική πλατφόρμα. Τίποτα. Οι μόνες «καινοτομίες» που εξάγει η Ρωσία είναι όπλα και προπαγάνδα — δηλαδή θάνατος και ψέματα.
Ο Αμερικανός γερουσιαστής Τζον Μακέιν το
είχε πει καλύτερα από όλους μας, το 2014: «Η Ρωσία είναι ένα βενζινάδικο που
παριστάνει τη χώρα». Και συμπλήρωνε: κλεπτοκρατία και διαφθορά.Ένα βενζινάδικο,
λοιπόν, που έτυχε να κάθεται πάνω σε μια στοίβα πυρηνικών κεφαλών. Αυτό
θαυμάζουμε».
(Κ. Στούπας-liberal.gr)
« Τα ρωσόφιλα (κατ’ άλλους ρωσόδουλα) δίκτυα έχουν αναθαρρήσει σε όλη την Ευρώπη. Είναι η ευκαιρία που περίμεναν εδώ και καιρό για να μπορέσουν να αλλάξουν τους συσχετισμούς δυνάμεων. Να διαλύσουν το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης και να φέρουν την Ευρώπη επί της ουσίας υποτελή στην αυλή του Πούτιν. Είναι ένα εφιαλτικό σενάριο που δεν απέχει πολύ από το να το δούμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας.
Στην Ελλάδα δεν συμβαίνει κάτι διαφορετικό
απ’ ότι σε άλλες χώρες. Η ρωσική μηχανή έχει στηρίξει και εδώ κόμματα και
ομάδες που ταυτίζονται με την προώθηση των ζωτικών της συμφερόντων. Ρωσόφιλοι
πολιτικοί υπάρχουν σε όλα τα κόμματα και το κοινό τους γνώρισμα, το συνθηματικό
της αναγνώρισής τους, είναι η αντίθεσή τους με την εξωτερική πολιτική του
Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η Ελλάδα της Ευρώπης, η Ελλάδα της Δύσης είναι το θήραμα που προσπαθούν να σκοτώσουν. Άθελά τους (;) προκαλούν τεράστια ζημιά στα εθνικά μας θέματα. Δημιουργούν συνθήκες μεγάλης πολιτικής κρίσης που περιμένουν πώς και πώς να εκμεταλλευτούν οι Τούρκοι. Η αλλαγή του γεωπολιτικού προσανατολισμού της χώρας σε αυτήν τη φάση δεν είναι απλά ένα λάθος. Είναι εγκληματική ενέργεια, ανάλογη με την αλλαγή στάσης μας στην περίοδο που προηγήθηκε της Μικρασιατικής καταστροφής.
Το ρολόι μετράει αντίστροφα. Η προοπτική μιας νέας οικονομικής
κρίσης επιβαρύνει το ήδη βεβαρημένο από την ακρίβεια κλίμα στην Ευρώπη. Ο
δρόμος για την ακροδεξιά έχει στρωθεί όπως και στον μεσοπόλεμο με την ίδια
αφέλεια που είχαν και τότε επιδείξει οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ. Η
Ευρώπη βρίσκεται στο κατώφλι μιας μεγάλης πολιτικής κρίσης, που απειλεί να μας
πάρει και εμάς παραμάζωμα στο διάβα της. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί».
(Θ.Μαυρίδης-Liberal.gr)
.jpg)
.jpg)
Απόψεις...
«Στις 29 Αυγούστου του 1949, τελείωσε ο ελληνικός εμφύλιος με τη νίκη του Εθνικού Στρατού. Χάρη σε αυτή τη νίκη η Ελλάδα έμεινε μεταπολεμικά στον ελεύθερο κόσμο και αναδείχθηκε, για μια περίοδο, σε μία από τις 30 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη. Από τη μεταπολίτευση και μετά, οι τελετές ευγνωμοσύνης προς τους νικητές βαφτίστηκαν «γιορτές μίσους» και σπανίζουν. Η άλλη πλευρά, αντίθετα, συνεχίζει τις τελετές και στήνει αγάλματα σε όσους προσπάθησαν να αρπάξουν την εξουσία με τη βία, κόντρα στη θέληση της πλειοψηφίας.
Νικητές και ηττημένοι, οι νεότεροι σπάνια
αναρωτιούνται πώς θα ήταν η ζωή τους — και η χώρα — αν το '49 είχαν επικρατήσει
οι ομάδες του Ζαχαριάδη και του ΚΚΕ.Το πιθανότερο είναι πως, μετά την
κατάρρευση της ΕΣΣΔ στις αρχές του '90, όσες Ελληνίδες και Έλληνες θα είχαν
απομείνει στη χώρα, αντί να υποδέχονται μετανάστες( κυρίως παραδουλεύτρες,
εργάτριες του σεξ και χαμάληδες…) από τις εξαθλιωμένες κομμουνιστικές δικτατορίες,
θα έψαχναν οι ίδιοι το ψωμί τους σε γειτονικές χώρες — στην Τουρκία και στην
Ιταλία.
Κι αν είχε επικρατήσει ένα απομονωτικό μοντέλο σαν της Αλβανίας, ίσως εμείς οι μπούμερς να ήμασταν και μερικά εκατοστά κοντύτεροι, λόγω ελλιπούς διατροφής. Η Ελλάδα θα έχανε το τρένο που καθόρισε τη μεταπολεμική της πορεία: Δόγμα Τρούμαν, Σχέδιο Μάρσαλ, δυτικές επενδύσεις, ΝΑΤΟ και, αργότερα, ΕΟΚ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα που ξέρουμε χτίστηκε σε μεγάλο βαθμό πάνω σε αυτή την επιλογή.Η ναυτιλία μας μάλλον θα μετακόμιζε οριστικά στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Ωνάσηδες και Νιάρχοι δύσκολα θα γύριζαν τα κεφάλαιά τους σε μια οικονομία κρατικών επιχειρήσεων.
Διαφορετική μοίρα και για τον τουρισμό. Μύκονος, Σαντορίνη, Ρόδος, Κρήτη δύσκολα θα γίνονταν οι παγκόσμιες μηχανές που ξέρουμε. Μέχρι το 1990 θα θυμίζαμε περισσότερο τις ακτές της Βουλγαρίας ή της Γιουγκοσλαβίας παρά την Ισπανία και την Ιταλία.
Το πραγματικό σεισμικό γεγονός, όμως, θα ήταν γεωπολιτικό.Μια κομμουνιστική Ελλάδα θα άλλαζε ολόκληρο τον χάρτη του Ψυχρού Πολέμου. Η Σοβιετική Ένωση — ή, ανάλογα με την έκβαση της ρήξης Τίτο–Στάλιν, η Γιουγκοσλαβία — θα αποκτούσε μέσω της Ελλάδας αυτό που επιδίωκε επί αιώνες η ρωσική γεωπολιτική: πρόσβαση στις θερμές θάλασσες και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η
μεγάλη ειρωνεία είναι πως θεωρούμε αυτονόητα όσα έχουμε. Δεν είναι. Καμιά φορά
μόνο το «αν» μάς δείχνει πόσο διαφορετικά θα μπορούσε να είχε γραφτεί η ιστορία
μας.Το μόνο, ίσως, όφελος από μια νίκη των κομμουνιστών το '49 θα ήταν ένα μετά
τη πτώση της Σοβιετίας: η πλήρης αποκομμουνιστικοποίηση της χώρας και η
εχθρότητα του πληθυσμού προς οτιδήποτε αριστερό — όπως ακριβώς συνέβη στις
περισσότερες μετασοβιετικές χώρες».
(Κ.Στούπας-liberal.gr)
«Ο εθνικιστικός παλικαρισμός και ο εθνομηδενισμός δεν είναι απλώς δύο κακές ιδέες. Είναι δύο συναισθηματικά προϊόντα που ζητά η αγορά — δηλαδή εμείς, οι ψηφοφόροι. Το ένα μας πουλά την ηδονή της υπερηφάνειας χωρίς κόστος. Το άλλο μας πουλά την ανακούφιση της υποχώρησης χωρίς ενοχή. Και τα δύο είναι δωρεάν. Γι’ αυτό πουλάνε.
Ο πατριωτικός ρεαλισμός δεν πουλά, γιατί ζητά προκαταβολή: παιδιά για να μην καταρρεύσει το δημογραφικό, φόρους για να πληρωθεί η αποτροπή, μεταρρυθμίσεις για να παράγει η οικονομία και υπομονή για να κλειδώσουν οι συμμαχίες. Ζητά, δηλαδή, να πληρώσουμε για την ισχύ, αντί απλώς να τη φανταζόμαστε.
Ο «τουρκικός αιώνας» δεν αντιμετωπίζεται με ελληνικά
επιφωνήματα ούτε αποφεύγεται με ελληνικές σιωπές. Αντιμετωπίζεται με έναν
ελληνικό ισολογισμό που κλείνει.Το αν θα τον κλείσουμε δεν το αποφασίζει ο
Ερντογάν. Το αποφασίζουμε εμείς: όταν μειώνουμε το χρέος, προσελκύουμε
επενδύσεις, χτίζουμε συμμαχίες και προάγουμε την αριστεία στον στρατό, στην
οικονομία και στο κράτος.Ούτε καμικάζι ούτε ραγιάς, λοιπόν. Ο πατριωτικός
ρεαλισμός είναι η απάντηση στην εποχή του «τουρκικού αιώνα».
(Κ. Στούπας-liberal.gr)
Μπήκαν αρχείο τα ... ξυλόλια
«Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) αποφάσισε να θέσει στο αρχείο την έρευνα σχετικά με τις καταγγελίες για το άγνωστο και πιθανό παράνομο φορτίο στα Τέμπη. Το λεγόμενο και ξυλόλιο για τους περισσότερους, που δήθεν μετέφεραν λαθραία οι ολιγάρχες φίλοι του Κ. Μητσοτάκη. Ή κατά άλλους καύσιμα για νατοϊκά drones στην Ουκρανία.
Το απίθανο αυτό παραμύθι που κατασκεύασαν αγύρτες πολιτικοί, όχι απλά για να θίξουν την κυβέρνηση, αλλά για να σπείρουν τον πανικό στην κοινωνία. Και το κατάφεραν μιας και από το 2023 μέχρι σήμερα αυτό το παράνομο φορτίο ήταν η αιχμή του δόρατος των τερατολόγων.
Και από κοντά δεκάδες έμποροι του θανάτου, δημοσιογράφοι, νομικοί, «επιστήμονες» και «πραγματογνώμονες», αδίστακτοι έμποροι του πόνου, που ζωγράφιζαν σε πανελλήνια μετάδοση δεξαμενές παράνομων καυσίμων πάνω σε τρένα.
Και όλοι μαζί να ουρλιάζουν για βαγόνια που εξαϋλώθηκαν και μπαζώματα που δήθεν ήθελαν να αποκρύψουν τα παράνομα καύσιμα. Και από κοντά και ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, ένας κρατικός φορέας, μια δημόσια υπηρεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών να ομιλεί για κάποιο άγνωστο εύφλεκτο υλικό.
Το παραμύθι του «δεν έχω οξυγόνο» στημένο άτσαλα ήταν ικανό να παρασύρει την πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας και να την βγάλει στους δρόμους, καταπίνοντας αμάσητα ότι της πρόσφεραν οι έμποροι του θανάτου. Διότι δεν τους άγγιξε ούτε μια στιγμή το δράμα των οικογενειών που έχασαν δικά τους πρόσωπα, ούτε καν ο ίδιος ο φρικτός θάνατος στα Τέμπη.
Για όλους αυτούς προείχε η ζημιά που όλα αυτά επέφεραν στην κυβέρνηση. Η πτώση των δημοσκοπικών ποσοστών της ΝΔ και η άνοδος των ποσοστών κάθε παραμυθά. Σε σημείο μάλιστα, η κοινή γνώμη να μην ασχολείται με τις συνθήκες του ατυχήματος, με τον σταθμάρχη που έβαλε τα δύο τρένα σε τροχιά σύγκρουσης και τους άλλους που την είχαν κοπανήσει από το σταθμαρχείο.
Αλλά με το παράνομο φορτίο που προκάλεσε την λεγόμενη «πυρόσφαιρα», λες και ήταν αυτό που προκάλεσε τη σύγκρουση και τους θανάτους.Και σαν να μην έφτανε αυτό το δηλητήριο, είχαμε και τη δημιουργία κόμματος που στήθηκε πάνω στο ατύχημα. Και πονηροί πολιτικοί της Αριστεράς κυκλοφορούσαν την χαροκαμένη μάνα στην Ευρώπη για να δυσφημεί τη χώρα, μέχρι που αυτή κατάλαβε τα έξυπνα και έκανε δικό της κόμμα, αλλά δεξιάς απόχρωσης. Και τους χάλασε το γλυκό.
Αλήθεια
πως μπορείς να έχεις χάσει το παιδί σου σε ένα φρικτό ατύχημα και μετά να
κάνεις πολιτικό κόμμα και να εμφανίζεσαι στις τηλεοράσεις και στα θέατρα,
διεκδικώντας τι; Και ο σταθμάρχης πάντα στο απυρόβλητο. Και στη δίκη που θα
βρει τους ενόχους και θα αποδώσει δικαιοσύνη να μην εμφανίζεται κανείς».
(Απόσπασμα άρθρου του Λ.Καστανά από την ΑΤΗensvoice)
.jpg)
Απόψεις...
«Όποιος γεννήθηκε στην Ελλάδα γεννήθηκε σε μια δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σχετικά υψηλό επίπεδο ζωής σε παγκόσμια σύγκριση, ελεύθερες εκλογές, ελευθερία έκφρασης, δημόσια εκπαίδευση και περίθαλψη.Γεννήθηκε με ένα διαβατήριο που του επιτρέπει να σπουδάσει, να εργαστεί και να εγκατασταθεί από τη Λισαβόνα έως το Ελσίνκι χωρίς να παρακαλά κάποιο προξενείο για άδεια.Τα θεωρούμε αυτονόητα επειδή τα βρήκαμε έτοιμα.Δεν είναι.Αν πριν γεννηθεί κάποιος τραβούσε έναν λαχνό, θα μπορούσε να βρεθεί στην Ελβετία ή στη Δανία. Θα μπορούσε όμως να βρεθεί και στο Αφγανιστάν, στο Σουδάν ή σε μία από τις δεκάδες χώρες όπου η φτώχεια, η βία, η διαφθορά και η απουσία θεσμών καθορίζουν τη ζωή πριν ακόμη αυτή αρχίσει.
Ο ελληνικός λαχνός δεν είναι ο πρώτος αριθμός της κληρωτίδας. Είναι όμως αρκετά ψηλά. Πολύ ψηλότερα από τον λήγοντα όπως πιστεύουν πολλοί.Το ξεχνάμε επειδή συγκρινόμαστε μονίμως με όσους βρίσκονται ψηλότερα. Σπάνια κοιτάζουμε προς την άλλη κατεύθυνση.Η ελευθερία έχει λογαριασμό. Το ίδιο η ευημερία. Το ίδιο και η Δημοκρατία.Η Ελλάδα απέχει πολύ από το να είναι η καλύτερη χώρα του κόσμου. Το ζητούμενο είναι να την πλησιάσουμε στις 10-20 χώρες που βρίσκονται μπροστά της. Για να συμβεί, χρειάζεται κάτι περισσότερο από απαιτήσεις.
Μια χώρα δεν είναι ξενοδοχείο και ο πολίτης δεν είναι πελάτης
που βαθμολογεί το service στο checkout.Είναι μια σκυταλοδρομία γενεών. Κάτι
παραλάβαμε. Κάτι οφείλουμε να προσθέσουμε.Και κάποτε θα κριθούμε όχι μόνο για
το «τι έκανε η Ελλάδα για εμάς», αλλά κυρίως για το: «Τι Ελλάδα αφήσαμε εμείς
σε αυτούς που έρχονται μετά;»
(Κ. Στούπας-liberal.gr)
«Οκτώ μόλις χρόνια μετά την έξοδο μας από τις συνθήκες (και τη δυστυχία) της χρεωκοπίας, έχουμε μεταβληθεί ξανά σε μια κοινωνία μαξιμαλιστικών απαιτήσεων, στην οποία κάθε ορθολογική σκέψη αυτομάτως ενοχοποιείται. Όλοι θέλουν τα πάντα τώρα, απαιτούν τα πάντα τώρα, δικαιούνται τα πάντα τώρα. Τίποτα λιγότερο, τίποτα αργότερα. Τα θέλουμε όλα και σήμερα.Όποιος τολμήσει να πει «οικονομική πολιτική είναι η διαχείριση πεπερασμένων πόρων», είναι από κυνικός (το επιεικέστερο) μέχρι πουλημένος στον Μητσοτάκη (το πιο συνηθισμένο).
Τα πατριωτάκια μας δεν θέλουν πρωθυπουργούς και υπουργούς που προσπαθούν να μοιράσουν τρία διαθέσιμα πορτοκάλια σε δέκα νοματαίους που έχουν απλωμένο το χέρι, μια παρέα από μάγους Χουντίνηδες θέλουν που τραβάνε το σεντόνι κι από κάτω αποκαλύπτεται ένα σιντριβάνι από χρυσό, όπως τραγουδούσε και ο συγχωρεμένος ο Σαββόπουλος στο «γεννήθηκα στην Σαλονίκη».Έχει ξεχειλώσει τόσο πολύ το πράγμα, που προσωπικά είμαι πεπεισμένος ότι ακόμα κι αν ο Μητσοτάκης έδινε προχθές όχι 2,2 δις ευρώ αλλά 22 δις, πάλι τα ίδια θα ακούγαμε.
Επειδή είμαι παλιός, βλέπω φρικιαστικές ομοιότητες με την δεκαετία 1995-2005, τότε που σιγοψήναμε τη χρεωκοπία μας συνωστισμένοι στα αστακομακαρονάδικα διαμαρτυρόμενοι διαρκώς για την φτώχεια και την ανέχεια που μας δέρνει. Στον ίδιο δρόμο βαδίζουμε συλλογικώς, αυτό έχουμε υιοθετήσει ως εθνικό μας όραμα και δεν υπάρχει κυβέρνηση που θα μπορέσει επί μακρόν να αντισταθεί σ’ αυτό το κλίμα. Θέλει τύπους που υιοθετούν όλα τα «απαιτώ» και τα «δικαιούμαι» στο πολλαπλάσιο. Καταστροφολόγους, συνωμοσιολόγους, αντιευρωπαϊστές, χαοτικούς, γενικολόγους και αοριστολόγους, που σήμερα εκφράζουν το «φέρτα όλα ρε» κι αύριο, την ώρα της καταστροφής, θα ξαναφωνάξουν οργισμένοι «εσείς οι κλέφτες φταίτε». Κι ύστερα θα ορμήσουν να πλουτίσουν από την χρεωκοπία.
Δεν υπάρχει
σωτηρία πατριώτες. Ο ορθολογισμός την χάνει τη μάχη στη χώρα όπου ανθεί η
φαιδρά πορτοκαλέα, που κοκκινίζει η σταφυλή και θάλλει η ελαία. Όσοι έχετε
μετρητά κρατείστε τα, θα σας χρειαστούν. Οι υπόλοιποι, μην πετάτε το μπαγιάτικο
ψωμί, καλύτερα να το κάνετε παξιμάδι. Κι εσείς θα το χρειαστείτε».
(Δ. Καμπουράκης-liberal.gr)
.jpg)
.jpg)
Απόψεις...
«Το σχέδιο Μάρσαλ έδωσε σε σημερινά λεφτά περίπου 8.5 με 9 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Ταμείο Ανάκαμψης 36,6. Το σχέδιο Μάρσαλ άφησε βαθύ αποτύπωμα στην Ελλάδα. Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για το Ταμείο Ανάκαμψης! Θα πει κάποιος ότι τότε τα χρήματα των Αμερικανών ήταν σαν να έπεφτε καταιγίδα σε μια γη διψασμένη για την όποια ρευστότητα.
Σύμφωνοι! Ότι σήμερα οι άνθρωποι
είναι πιο εξοικειωμένοι με τα μεγάλα έργα και τις επιχειρήσεις και δεν τους
κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση ένα μεγάλο έργο υποδομής ή η ίδρυση μιας νέας
εταιρείας. Και σε αυτό θα συμφωνήσουμε. Αλλά για κάποιον λόγο, που μάλλον έχει
να κάνει με την αρχιτεκτονική του, το Ταμείο Ανάκαμψης δεν πέρασε προς τα
κάτω…Αντιθέτως, η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα εξακολουθεί και έχει θέματα
χρηματοδότησης από το τραπεζικό σύστημα, ταλαιπωρείται από την γραφειοκρατία».
(Θ.Μαυρίδης-liberal.gr)
Ο Αλέξης Τσίπρας εξαγγέλλει υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, επί δέκα μήνες, για περίπου 80.000 φοιτητές περιφερειακών πανεπιστημίων που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους. Δηλαδή 5.000 ευρώ τον χρόνο ανά δικαιούχο, 400 εκατ. ευρώ τον χρόνο συνολικά. Η πρώτη πρόταση λέει: «Βάλε κάτι στην άκρη και θα σου το διπλασιάσω». Η δεύτερη λέει: «Πέρασες σε πανεπιστήμιο. Πλέον περνάνε όλοι, ακόμη κι όσοι δυσκολεύονται να διαβάσουν το θέμα των πανελληνίων. Ορίστε 5.000 ευρώ τον χρόνο, χωρίς καμία υποχρέωση, για να μάθεις από τα 18 σου ότι το κράτος πληρώνει».
Αποταμίευση εναντίον επιδότησης. Περιουσία εναντίον μεταβίβασης εισοδήματος. Ανταμοιβή της προσπάθειας εναντίον δικαιώματος στα λεφτά των άλλων. Η διαφορά δεν είναι λογιστική. Η μία πρόταση απευθύνεται στον νοικοκύρη, η άλλη στον πελάτη».
(Κ. Στούπας-liberal.gr)
«Η γραφειοκρατία δεν είναι δωρεάν. Κάθε μητρώο, κάθε πιστοποίηση, κάθε αντιπρόσωπος, κάθε φόρμα και κάθε ώρα που χρειάζεται ένας επιχειρηματίας για να καταλάβει τι απαιτεί ο νομοθέτης αποτελεί κόστος συναλλαγής. Ο Ρόναλντ Κόους μάς δίδαξε πόσο καθοριστικά είναι αυτά τα κόστη για την οικονομική δραστηριότητα. Όσο ακριβότερο κάνεις το εμπόριο, τόσο λιγότερο εμπόριο θα έχεις.
Και το πρόβλημα είναι πάντοτε μεγαλύτερο για τους μικρούς. Μια
πολυεθνική διαθέτει νομικά τμήματα, συμβούλους και στελέχη κανονιστικής
συμμόρφωσης. Ο άνθρωπος που φτιάχνει χειροποίητα προϊόντα στην Καλαμάτα και τα
πουλά μέσω διαδικτύου δεν διαθέτει τίποτε από αυτά. Κάθε νέα ρύθμιση που
επιβάλλει το ίδιο σταθερό γραφειοκρατικό κόστος στον μικρό και στον μεγάλο
λειτουργεί, στην πράξη, ως επιδότηση του μεγάλου».
(Αλ.Σκούρας- liberal.gr)
«Δύο στους τρεις Ελληνες «ενημερώνονται» από τα social media.
Σύμφωνα με το Reuters Institute, ο αλγόριθμος του εθισμού και της
αυτοαναφορικότητας είναι πιο αποτελεσματικός στη χώρα μας απ’ ό,τι σε άλλα
κράτη. Και οι πολιτικοί μας, «αναγκασμένοι» να ακολουθήσουν την τάση,
προσλαμβάνουν τους εγχώριους «Σπίλμπεργκ» των σόσιαλ και πρωταγωνιστούν σε
σκετσάκια χαριτωμενιάς».
(Α. Παπαστάθης -Protagon.gr)
.jpg)
.jpg)
Απόψεις...
«Άριστα εξοπλισμένα νησιά σημαίνουν πως το σχέδιο των τουρκικών ελίτ για μια φινλανδοποιημένη Ελλάδα έχει ακυρωθεί. Είναι γνωστό, και το έχουν επισημάνει έγκυροι σχολιαστές, ότι το τουρκικό κατεστημένο, κεμαλικό και ισλαμικό, είναι εκπαιδευμένο να παίζει εκ τους ασφαλούς. Να μη ρισκάρει. Μπορεί να αντέξει ένα πλήγμα χωρίς να απαντήσει, αν το κόστος της δικής του απάντησης θα είναι δυσβάστακτο. Στη Συρία, η Τουρκία «καταπίνει» όλα τα κτυπήματα του Ισραήλ, και δεν είναι λίγα.
Με την Ελλάδα οι τουρκικές ελίτ φοβούνται δύο πράγματα: πρώτον, την ένταση της ελληνικής ανταπάντησης, για αυτό θέλουν και τα νησιά μας αποστρατιωτικοποιημένα και δεύτερον, την ενδεχόμενη ηλεκτρονική υποστήριξη που θα παράσχει το Ισραήλ σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση. Επικουρικά λειτουργεί και η συμφωνία αμυντικής συνδρομής Ελλάδας—Γαλλίας που ενεργοποιείται σε περίπτωση προσβολής εθνικής κυριαρχίας.
Συνεπώς ο Ερντογάν γνωρίζει πως - πέραν των φραστικών απειλών και των νουθεσιών
με δασκαλίστικο ύφος –τίποτα άλλο δεν μπορεί να κάνει αν δε θέλει να εμπλακεί
σε μια σύρραξη. Γνωρίζει ότι αυτή η επιλογή είναι τυχοδιωκτική και ο ίδιος,
επειδή είναι έμπειρος παίκτης, καταλαβαίνει τα όριά του στις σχέσεις του με την
Ελλάδα του ΝΑΤΟ, της Ευρωζώνης και των ισχυρών συνεργασιών».
(Σ. Μουμτζής-liberal.gr)
«Ακούσαμε χτες τον κ. Τσίπρα. Μας είπε τι θα μας δώσει. Δεν μας είπε πού θα τα βρει να τα δώσει. Την απάντηση την έδωσε ο Ελασίτης που μας είπε ότι θα πάνε στις θυρίδες να ψάξουν τα δαχτυλίδια. Αν δεν το άκουγα με τα αυτιά μου δεν θα το πίστευα! Αυτοί δεν θέλουν να γίνουν κυβέρνηση! Αρχίζω να πιστεύω ότι και ο Αλέξης στην κάλπη θα το ρίξει Μητσοτάκη!
Από την εποχή της μεγάλης ληστείας στο
Νομισματοκοπείο (της παραλίγο ληστείας για την ακρίβεια) φτάσαμε στο ριφιφί των
τραπεζών. Κι αν δεν είναι τα τιμαλφή θα είναι ο «φόρος των πλουσίων». Κι αν
αυτό αποδειχτεί ανεφάρμοστο, επειδή το κεφάλαιο έχει πόδια και τρέχει, θα την
πληρώσει και πάλι η ακίνητη περιουσία. Σε κάθε περίπτωση όλο αυτό είναι μια
ακόμη εκδοχή του «λεφτά υπάρχουν».
(Θ.Μαυρίδης-liberal.gr)
«Οταν το 2018 το BBC Culture ζήτησε από 108 συγγραφείς, ακαδημαϊκούς,
κριτικούς, δημοσιογράφους και μεταφραστές από 35 χώρες να επιλέξουν τις
ιστορίες που διαμόρφωσαν τον κόσμο, η Οδύσσεια του Ομήρου βρέθηκε στην πρώτη
θέση. Ανάμεσα στους λόγους που επικαλέστηκαν οι συμμετέχοντες, ήταν η δύναμη
μιας ιστορίας γεμάτης θεούς και τέρατα, η επιρροή της στις αφηγήσεις που
ακολούθησαν, αλλά και τα ερωτήματα που εξακολουθεί να θέτει το έργο για τον
ηρωισμό, τον πόλεμο και την επιστροφή. Σχεδόν τρεις χιλιετίες μετά τη
δημιουργία της, άλλωστε, η Οδύσσεια συνεχίζει να διαβάζεται, να διασκευάζεται
και να γεννά νέες αφηγήσεις».
(Β. Κατεχάκη- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
«Πολλοί αναλυτές βλέπουν τους πρωταγωνιστές της σημερινής γεωπολιτικής σκηνής να υπνοβατούν (προς την καταστροφή), όπως υπνοβατούσαν και οι Ευρωπαίοι το 1913, πριν από το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου, ή όπως αδράνησαν στα χρόνια του Μεσοπολέμου, όταν μια σειρά από κρίσεις προμήνυαν τον Β' Παγκόσμιο. Το καλό νέο σε σχέση με το παρελθόν είναι η αντίσταση της Ουκρανίας ».
(Protagon Team )
.jpg)
.jpg)
Απόψεις...
«Τα λεφτά, που κατένειμε ο Πρωθυπουργός και η ομάδα του είναι πολλά. Μη ξεχνούμε πως βρισκόμαστε ακόμη στην έξοδο από τη μεγαλύτερη δημοσιονομική κρίση που πέρασε ποτέ η Ελλάδα. Από τη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση διεθνούς/εξωτερικού/κρατικού χρέους που υποστήριξε ποτέ η Ευρώπη, πλην ίσως των ρυθμίσεων που έγιναν μετά τους δύο αιματοβαμμένους πολέμους. Πριν λίγο σηκωθήκαμε από την καταβύθιση (και) της ελληνικής οικονομίας λόγω της πανδημικής ύφεσης, που ξεπέρασε το 1/3 της ύφεσης που υπέστημεν στη μεγάλη κρίση. Και είμαστε ακόμη μέσα στον άγνωστο πόλεμο.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη
μεταβίβαση χρημάτων από τον κρατικό τομέα προς τον τομέα ιδιωτών (νοικοκυριά κι
επιχειρήσεις) που έχει γίνει τα τελευταία 25 χρόνια. Μόνον το «πακέτο Σημίτη»
του 2003, θα μπορούσε να συγκριθεί, αλλά η σύνθεση των μέτρων και η οικονομική
συγκυρία ήσαν πολύ διαφορετικές».
(Μπ.Παπαδημητρίου-liberal.gr)
«Αν κάποιος θελήσει να έρθει αντιμέτωπος με τις παθογένειες αυτής της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος γενικότερα, δεν έχει παρά να βρεθεί στη συμπρωτεύουσα τις ημέρες της ΔΕΘ. Για μερικά εικοσιτετράωρα ταξιδεύει εκεί μια ευρύτερη νομενκλατούρα κρατικών αξιωματούχων, συμβούλων και πάσης φύσεως μεσαζόντων, επιχειρηματικών παραγόντων κ.ά. και συμμετέχει σε ένα ατελείωτο πάρτι, το οποίο πληρώνει προφανώς ο Ελληνας φορολογούμενος. Δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη η Θεσσαλονίκη.
Η ΔΕΘ ξεκίνησε πριν από δεκαετίες σαν ένα πανηγύρι εξωστρέφειας και έχει μετατραπεί σε αυτοαναφορική κρατικοδίαιτη φιέστα. Καιρός να μπει τέλος σε αυτό το φαινόμενο και να αντικατασταθεί με κάτι σύγχρονο και υγιές. Αυτή θα είναι μια σοβαρή μεταρρύθμιση για τον πρωθυπουργό, που εξελέγη με την κατ’ εξοχήν μεταρρυθμιστική ατζέντα».
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
«Το γνωρίζουμε. Παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα ακραίας ανέχειας, χρήσης ουσιών, βίαιων συμπεριφορών, τα περισσότερα βαδίζουν στη ζωή απροφύλακτα. Είναι για την πολιτεία αόρατα για χρόνια. Επιβεβαιώνεται σε κάθε συμβάν και περίτρανα στο πρόσφατο της Κυψέλης.
Θα γίνει ένα βήμα; Ή μόλις
εξαντληθεί επικοινωνιακά το δράμα και σιωπήσουν οι λάβρες φωνές στα σόσιαλ, το
μαύρο σκοτάδι θα καταπιεί το αδιανόητο ντροπιαστικό κουβάρι μέχρι να σκάσει μια
«νέα τραγωδία»; Και θα ξαναμιλήσουμε για τους ανύπαρκτους κρίκους μεταξύ
πρόνοιας, αστυνομίας, Εισαγγελίας ανηλίκων, κοινωνικών υπηρεσιών δήμων,
θεραπευτηρίων, σπιτιών φιλοξενίας; Για τη μη ενεργοποίηση εθνικών στρατηγικών,
εθνικών σχεδίων δράσης, ειδικών πρωτοκόλλων;»
(Τ. Καραϊσκάκη-KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
»Η ομιλία φαινόταν μακρόσυρτη, φλατ, βαρετή. Γιατί; Δεν είχε
ένα σύνθημα, ένα τέμπο χαράς, ονείρου. Κάτι απ΄ όσα λαχταρά η ψυχή του
ψηφοφόρου. Ηταν σαν ενός συνετού διευθύνοντος συμβούλου εταιρείας που
ενημερώνει μετόχους. Ιδού τα βήματα της εκπαίδευσής μας εκ των Εκπαιδευτηρίων
Κυριάκου Μητσοτάκη. Ξεφύγαμε από την αναζήτηση της ρηχής ηδονής του ταξίματος
χωρίς αντίκρισμα ».
(Ρέα Βιτάλη- Protagon.gr)
Απόψεις...
@ "Προσθέτει λίγους, αφαιρεί πολλούς, πολλαπλασιάζει τα προβλήματα και διαιρεί το κόμμα." Αυτή ήταν η άποψη του Γεωργίου Παπανδρέου για τον Ανδρέα, στην προδικτατορική Ένωση Κέντρου. Σαν σήμερα, αυτός ο εξπέρ των 4 πράξεων της αριθμητικής, όπως τον βόλευαν, ίδρυσε το μεγαλύτερο εκμαυλιστήριο συνειδήσεων της σύγχρονης ιστορίας, παράγοντας ανεξάντλητες στρατιές από λαμόγια, μιζαδόρους, κρατικοκηφήνες, θολοκουλτουριάρηδες του φραπέ, μαρξιστές του Κολωνακίου, επαναστάτες της Εκάλης, αντιστασιακούς γεννηθέντες το 1933, διεθνιστές της πάρτης τους, συνδικαλιστές της λούφας, επιχειρηματίες του υποκόσμου και εκατομμύρια δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.
Το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε τον νέο, παρακμιακό Έλληνα, ως πρότυπο: κρατικοδίαιτο, τεμπέλη, εφετζή, βολεψάκια, φιλοτομαριστή, κοσμοφοβικό, αμόρφωτο, απολίτιστο, ανήθικο. Το ΠΑΣΟΚ ανήγαγε την απραξία σε ιδανικό, την αργομισθία σε μαγκιά, την εξαπάτηση σε ιδεολογία, τη χυδαιότητα σε αισθητική, την κλοπή (των Ελλήνων και των Ευρωπαίων φορολογουμένων) σε πολιτική πεμπτουσία.
Το ΠΑΣΟΚ ήταν το Τσερνομπίλ της πολιτικής μας. Μόλυνε το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του δημιουργώντας αμέτρητες τερατογενέσεις. Τόσο πολλές, που τελικά να θεωρείται φυσιολογική η τερατομορφία και αφύσικη η πολιτική υγεία.
@ To Witten είναι μια ήσυχη, γραφική πόλη της Γερμανίας, κοντά στο Ντόρτμουντ, στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία. Εδώ και 11 χρόνια έπαψε να είναι ήσυχη. Στο ιστορικό του κέντρο από το πρωί μέχρι το βράδυ κυκλοφορεί ο Amer G., ένας Σύρος αιτών άσυλο και απαγγέλλει στίχους από το Κοράνι με ντουντούκα!Πώς ζει; Από τα κρατικά επιδόματα. Δεν έχει δουλέψει ποτέ και γίνεται επιθετικός όταν του ζητάνε να βρει δουλειά. Τα επιδόματα που παίρνει από τους άπιστους είναι, κατά την άποψή του δικαιωματικά, ένα είδος τζίζγια, φόρου υποτέλειας. Πώς τολμούν οι άπιστοι που το Κοράνι τους περιγράφει ως «τα πιο άθλια από τα δημιουργημένα όντα» να του ζητάν να εργαστεί, ενώ αυτός, ως μουσουλμάνος, ανήκει στον περιούσιο λαό του Αλλάχ;
Η ειδική μεταχείριση ξεκίνησε με ένα υπόμνημα του κέντρου εργασίας με ημερομηνία 7 Αυγούστου 2023. Το προσωπικό φέρεται να κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εύρεση εργασίας φαινόταν αδύνατη λόγω του «υποβάθρου» του Amer. Το υπόμνημα έλεγε ότι ο άνδρας είναι επικίνδυνος και "δεν πρέπει να προκληθεί». Ο Σύριος στη συνέχεια χαρακτηρίστηκε ως «εξαιρούμενος από την ενεργοποίηση». Δεν χρειάζεται να περάσει από συνεντεύξεις για πιθανές θέσεις εργασίας, δεν χρειάζεται καθόλου να αναζητήσει εργασία.
Προφανώς, για το υπόλοιπο της ζωής του, θα βολτάρει στο κέντρο του Witten απαγγέλλοντας το Κοράνι με τη ντουντούκα. Και φυσικά είναι πρότυπο. Όταν μπορείς απειλώντας τις υπηρεσίες των απίστων να ζεις εις βάρος τους, γιατί να μην τον μιμηθούν και άλλοι;
@ Υπάρχει πλήθος ηλιθίων που δεν μπορεί να αντιληφθεί αυτό που λέει:
"Είμαι λεσβία, έτσι έγινα ή έτσι γεννήθηκα, δεν έχει σημασία, ζω με μια γυναίκα που είναι φυσική μητέρα δύο παιδιών και δεν σας το κρύβω, αλλά δεν θεωρώ την ομοφυλοφιλία ως πρότυπο, ούτε ως χαρακτηριστικό που προσδίδει στον ομοφυλόφιλο περισσότερα δικαιώματα από κάποιον άλλον, όπως διεκδικεί η woke ατζέντα. Πρότυπο είναι η κλασική οικογένεια.
Το δικό μου status δεν είναι. Αφορά εμένα προσωπικά. Κι εγώ
και το κόμμα μου δεν το προβάλλουμε ως πρότυπο. Είμαι υπέρ του συμφώνου
συμβίωσης, διότι διευθετεί θέματα Δικαίου αλλά είμαι εναντίον του γάμου
ομοφυλοφίλων, διότι συνεπάγεται αυτόματο δικαίωμα υιοθεσίας. Αν κάποιος όμως
θέλει να κάνει παιδιά με τον φυσικό τρόπο, το κράτος δεν έχει τη δυνατότητα
ούτε τη δικαιοδοσία να τον εμποδίσει."
(Θ.Τζήμερος- Δημιουργία Ξανά)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Aπόψεις...
@Υπάρχουν κάποιες ενδιαφέρουσες ομοιότητες μεταξύ των υποθέσεων Clancy και Πισπιριγκου :Το προφανές: και οι δύο σκότωσαν τα τρία παιδιά τους. Και οι δύο δέχονται μεγάλη υποστήριξη από το φεμινιστικό κίνημα. Και οι δύο έθεσαν στον δημόσιο διάλογο το θέμα των επιλόχειων διαταραχών και τη φροντίδα των μητέρων ως επιτακτική ανάγκη. Και στις δύο περιπτώσεις, υποστηρικτής της αθωότητάς τους πήρε βίντεο από το δικαστήριο προκαλώντας επιπλοκές στην ποινική διαδικασία.
Αρκεί αυτό για να πούμε ότι αποτελεί μοτίβο; Όχι. Μοτίβο είναι ότι τα φεμινιστικά κινήματα δείχνουν όλο και περισσότερη συμπόνοια σε γυναίκες εγκληματίες και απαιτούν την αναγνώριση ελαφρυντικών ή και την αθώωσή (!) τους, όσο αποτρόπαιο κι αν είναι το έγκλημά τους, χρησιμοποιώντας ως επιχειρήματα την πατριαρχία (τι άλλο) και την ψυχιατρικοποίηση του εγκλήματος, ενώ μόνο όταν ο θύτης είναι γυναίκα θυμούνται το τεκμήριο της αθωότητας και «ας μείνουμε ψύχραιμοι μέχρι το πόρισμα».
Κάτι που δεν συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις ανδρών που διαπράττουν αντίστοιχα βίαια εγκλήματα και ειδικά – προφανώς - όταν το θύμα είναι γυναίκα. Στην περίπτωση της Clancy, φεμινίστριες έχουν συγκεντρώσει πάνω από 1.000.000 δολάρια (!) για την υποστήριξή της.
Σκεφτείτε το λίγο:
Στην χώρα με την πιο ατομικιστική κουλτούρα του κόσμου, με τα μεγαλύτερα
ποσοστά αστέγων στον Δυτικό κόσμο, όπου το σύστημα δεν παρέχει ικανές
ασφαλιστικές δικλείδες Πρόνοιας σε περίπτωση βαριάς ασθένειας, ανεργίας κλπ,
όπου δηλαδή μπορεί να βρεθείς χωρίς σπίτι ή ιατρική περίθαλψη απλά επειδή
έχασες ξαφνικά τη δουλειά σου, βρέθηκαν άνθρωποι να συγκεντρώσουν πάνω από
1.000.000 δολάρια για να υποστηρίξουν μια γυναίκα που σκότωσε τα τρία παιδιά
της γιατί τη θεωρούν ασθενή και «θύμα».
(Νικόλ Ερίνη -idiotes f/B)
@ Χάρτης της Μέσης Ανατολής του 1950.
Παρατηρήστε πώς η Γάζα ανήκε στην Αίγυπτο και η Δυτική Όχθη στην Ιορδανία και
ότι δεν υπήρχε Παλαιστίνη.Η Ιορδανία κατείχε τη Δυτική Όχθη και η Αίγυπτος
κατείχε τη Γάζα από το 1948 έως το 1967. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών οι
λεγόμενοι «Παλαιστίνιοι» δεν προσπάθησαν ούτε μία φορά να ιδρύσουν ένα
ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος. Και αυτό γιατί στην πραγματικότητα τότε
δημιουργήθηκε τεχνητά το ψευδοέθνος .Στην πραγματικότητα, άρχισαν να ζητούν ένα
παλαιστινιακό κράτος μόνο αφού έχασαν τον πόλεμο που ξεκίνησαν εναντίον του
Ισραήλ το 1967, όταν το Ισραήλ κατέλαβε τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.Όλο το
παλαιστινιακό αφήγημα είναι ένα δημιούργημα.
(Georgios Voloudakis-idiotes f/B)
.jpg)
.jpg)
.jpg){kind=link}
.jpg){kind=link}
Απόψεις...
@ Σήμερα η Θεσσαλονίκη βλέπει το Μετρό της να φτάνει μέχρι την Καλαμαριά. Και τώρα που υπάρχει μπροστά μας το αποτέλεσμα, ίσως αξίζει να θυμηθούμε τι χρειάστηκε για να φτάσουμε μέχρι εδώ.
Για τον σταθμό Βενιζέλου και τα αρχαία, από το 2013 έως το 2021, κατατέθηκαν 7 κύριες αιτήσεις ακύρωσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Μία το 2013, μία το 2014, τρεις το 2020, δύο το 2021. Οι δύο πρώτες μάλιστα είχαν κατατεθεί από τον ίδιο τον Δήμο Θεσσαλονίκης επί διοίκησης Μπουτάρη.Το 2020 ακολούθησαν τρεις νέες προσφυγές από συλλόγους, επιστημονικές ενώσεις και την Κίνηση Πολιτών. Αυτές οδήγησαν στις αποφάσεις 991, 992 και 993/2021 της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Η απόφαση;13 υπέρ.12 κατά.Για ΜΙΑ ΨΗΦΟ κρίθηκε νόμιμη η επιλογή της προσωρινής απόσπασης και επανατοποθέτησης των αρχαιοτήτων, ώστε να μπορέσει να κατασκευαστεί ο σταθμός Βενιζέλου με τη συγκεκριμένη λύση. Και ούτε τότε σταμάτησαν. Ακολούθησαν άλλες δύο αιτήσεις ακύρωσης, που απορρίφθηκαν με τις αποφάσεις 2560 και 2561/2022 του ΣτΕ. Παράλληλα, 304 πολίτες κατέθεσαν κοινή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και 316 πολίτες κοινή αγωγή. Προσφυγές. Ασφαλιστικά μέτρα . Αγωγές. Αντιδράσεις. Και το γνωστό ελληνικό «δεν γίνεται».
Μόνο που
υπάρχει μία λεπτομέρεια που σήμερα δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει κανείς: Η λύση
που τόσο πολεμήθηκε ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ στην πράξη εξαιρετική.Το 92% των αρχαιοτήτων
επανατοποθετήθηκε.Τα αρχαία όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν, αλλά αναδείχθηκαν μέσα
στον ίδιο τον σταθμό.Και η Βενιζέλου δεν έγινε απλώς ένας ακόμη σταθμός
Μετρό.Έγινε σταθμός και αρχαιολογικό μουσείο ταυτόχρονα.
(Μιχαλης Παρασκευας-idiotes f/B)
@ Θυμάστε τις οιμωγές για το κλείσιμο των αθλητικών εγκαταστάσεων στον Άγιο Κοσμά; Θυμάστε τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης ότι η κυβέρνηση κλείνει τις αθλητικές εγκαταστάσεις για να κτιστούν βίλες και μαιζονέτες; Το 2020 λοιπόν στα πλαίσια της ανάπλασης του Ελληνικού αποφασίστηκε το κλείσιμο των εγκαταστάσεων που χρονολογούνται από το 1961 και την δημιουργία νέων σύγχρονων εγκαταστάσεων στο Ελληνικό. Η εταιρεία LAMDA DEVELOPMENT αναλαμβάνει την πλήρη χρηματοδότηση του έργου και την απόδοσή του στο Κράτος.
ΟΙ ΝΕΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ:
Ανοιχτό στίβο διεθνών προδιαγραφών με 1070 θέσεις θεατών-Στίβο ρίψεων- 4 γήπεδα ποδοσφαίρου(2 με τεχνητό χλοοτάπητα πιστοποίησης FIFA Quality Pro και 2 με υβριδικό χλοοτάπητα) -2 γήπεδα μπάσκετ- Ξενοδοχείο για την φιλοξενία των αθλητών-Πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων-18 κλειστά και ανοιχτά γήπεδα τένις με χωμάτινη και σκληρή επιφάνεια-2 γήπεδα ποδοσφαίρου 5×5-10 γήπεδα padel-2 γήπεδα pickleball-Κλειστές εγκαταστάσεις μπάσκετ για προπόνηση-Club House και Ακαδημία τένις- 4 γήπεδα beach volley-Ολοκληρωμένο κέντρο ευεξίας με spa
Ταυτόχρονα υπάρχουν ανοιχτοί χώροι πρασίνου για ελεύθερη
άσκηση.Κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου με πεζόδρομους και
ποδηλατόδρομους.Δημιουργείται το SPORTS PIAZZA ένας μεγάλος χώρος εκδηλώσεων με
χωρητικότητα 5000 θεατών.Δημιουργείται
το SPIRAL VENUE για μεγάλης κλίμακας
εκδηλώσεις χωρητικότητας 10000 θεατών.Θα υπάρχουν επίσης 4 χώροι εστίασης και 1350 θέσεις στάθμευσης. Η
συνολική έκταση των αθλητικών εγκαταστάσεων είναι 287.000 τμ εκ των οποίων τα
115.000 τμ αποτελούν ανοιχτούς χώρους πρασίνου.
(Theo K.- idiotes f/B)
.jpg)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
