Απόψεις...

 

«Το σχέδιο Μάρσαλ έδωσε σε σημερινά λεφτά περίπου 8.5 με 9 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Ταμείο Ανάκαμψης 36,6. Το σχέδιο Μάρσαλ άφησε βαθύ αποτύπωμα στην Ελλάδα. Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για το Ταμείο Ανάκαμψης! Θα πει κάποιος ότι τότε τα χρήματα των Αμερικανών ήταν σαν να έπεφτε καταιγίδα σε μια γη διψασμένη για την όποια ρευστότητα. 

Σύμφωνοι! Ότι σήμερα οι άνθρωποι είναι πιο εξοικειωμένοι με τα μεγάλα έργα και τις επιχειρήσεις και δεν τους κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση ένα μεγάλο έργο υποδομής ή η ίδρυση μιας νέας εταιρείας. Και σε αυτό θα συμφωνήσουμε. Αλλά για κάποιον λόγο, που μάλλον έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική του, το Ταμείο Ανάκαμψης δεν πέρασε προς τα κάτω…Αντιθέτως, η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα εξακολουθεί και έχει θέματα χρηματοδότησης από το τραπεζικό σύστημα, ταλαιπωρείται από την γραφειοκρατία».

                                                                                    (Θ.Μαυρίδης-liberal.gr)

 «Δύο εξαγγελίες την ίδια εβδομάδα, δύο απαντήσεις στο ίδιο ερώτημα: τι χρωστάει το κράτος στη νέα γενιά.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτείνει ατομικό «κουμπαρά» για κάθε παιδί. Για κάθε 100 ευρώ που αποταμιεύουν οι γονείς, το κράτος βάζει άλλα 100, μέχρι 1.200 τον χρόνο, με το πλαφόν να ανεβαίνει 10% ανά πενταετία.Τα χρήματα κλειδώνουν έως τα 18.

Ο Αλέξης Τσίπρας εξαγγέλλει υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα, επί δέκα μήνες, για περίπου 80.000 φοιτητές περιφερειακών πανεπιστημίων που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους. Δηλαδή 5.000 ευρώ τον χρόνο ανά δικαιούχο, 400 εκατ. ευρώ τον χρόνο συνολικά. Η πρώτη πρόταση λέει: «Βάλε κάτι στην άκρη και θα σου το διπλασιάσω». Η δεύτερη λέει: «Πέρασες σε πανεπιστήμιο. Πλέον περνάνε όλοι, ακόμη κι όσοι δυσκολεύονται να διαβάσουν το θέμα των πανελληνίων. Ορίστε 5.000 ευρώ τον χρόνο, χωρίς καμία υποχρέωση, για να μάθεις από τα 18 σου ότι το κράτος πληρώνει». 

Αποταμίευση εναντίον επιδότησης.  Περιουσία εναντίον μεταβίβασης εισοδήματος. Ανταμοιβή της προσπάθειας εναντίον δικαιώματος στα λεφτά των άλλων. Η διαφορά δεν είναι λογιστική. Η μία πρόταση απευθύνεται στον νοικοκύρη, η άλλη στον πελάτη».

                                                                             (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Η γραφειοκρατία δεν είναι δωρεάν. Κάθε μητρώο, κάθε πιστοποίηση, κάθε αντιπρόσωπος, κάθε φόρμα και κάθε ώρα που χρειάζεται ένας επιχειρηματίας για να καταλάβει τι απαιτεί ο νομοθέτης αποτελεί κόστος συναλλαγής. Ο Ρόναλντ Κόους μάς δίδαξε πόσο καθοριστικά είναι αυτά τα κόστη για την οικονομική δραστηριότητα. Όσο ακριβότερο κάνεις το εμπόριο, τόσο λιγότερο εμπόριο θα έχεις.

Και το πρόβλημα είναι πάντοτε μεγαλύτερο για τους μικρούς. Μια πολυεθνική διαθέτει νομικά τμήματα, συμβούλους και στελέχη κανονιστικής συμμόρφωσης. Ο άνθρωπος που φτιάχνει χειροποίητα προϊόντα στην Καλαμάτα και τα πουλά μέσω διαδικτύου δεν διαθέτει τίποτε από αυτά. Κάθε νέα ρύθμιση που επιβάλλει το ίδιο σταθερό γραφειοκρατικό κόστος στον μικρό και στον μεγάλο λειτουργεί, στην πράξη, ως επιδότηση του μεγάλου».

                                                                            (Αλ.Σκούρας- liberal.gr)

«Δύο στους τρεις Ελληνες «ενημερώνονται» από τα social media. Σύμφωνα με το Reuters Institute, ο αλγόριθμος του εθισμού και της αυτοαναφορικότητας είναι πιο αποτελεσματικός στη χώρα μας απ’ ό,τι σε άλλα κράτη. Και οι πολιτικοί μας, «αναγκασμένοι» να ακολουθήσουν την τάση, προσλαμβάνουν τους εγχώριους «Σπίλμπεργκ» των σόσιαλ και πρωταγωνιστούν σε σκετσάκια χαριτωμενιάς».  

                                                                         (Α. Παπαστάθης -Protagon.gr)