Πώς να περιγράψεις την ντροπή;

 

Η κατάσταση που αντικρίζει όποιος περνά από την πύλη του Κάστρου χρόνια τώρα δεν είναι απλώς απογοητευτική, αποτελεί ντροπή για την πόλη. Η μετατροπή ενός κορυφαίου ιστορικού μνημείου σε μια άτυπη χωματερή -χρόνια τώρα- αναδεικνύει βεβαίως την ατομική ευθύνη των πολιτών και την απόλυτη έλλειψη παιδείας και σεβασμού από μερίδα συμπολιτών μας που θεωρούν ένα μνημείο ιστορικής  πολιτιστικής κληρονομιάς ως προσωπικός του κάδο απορριμμάτων. Πράγμα που αποδεικνύει φυσικά και μια πρωτόγονη νοοτροπία ανθρώπων που θέλουν να να ζουν σε πόλη με έντονο ιστορικό παρελθόν.

Η μεγαλύτερη ευθύνη, ωστόσο, βαραίνει τη δημοτική αρχή που ανέχεται τέτοια φαινόμενα , επιτρέποντας  στους ασυνείδητους να δρουν ανενόχλητοι και μάλιστα σε ένα από τα πιο τουριστικά σημεία της πόλης. Και η παραμονή των σκουπιδιών εκεί για βδομάδες και μήνες δείχνει και την αδράνεια των αρμόδιων υπηρεσιών καθαριότητας που κάνουν ότι δε βλέπουν.

Είναι απαράδεκτο να επενδύονται πόροι για την προβολή της πόλης και η εικόνα που αντικρίζουν οι επισκέπτες να είναι αυτή της απόλυτης απαξίωσης της ιστορίας της.

Η προστασία του Κάστρου όμως δεν είναι προαιρετική. Ο Δήμος οφείλει να ξυπνήσει από τη χειμερία νάρκη του και να βρει μόνιμους τρόπους αποτροπής αυτής της ασχήμιας αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του: να καθαρίσει άμεσα τον χώρο, να τοποθετήσει αποτρεπτικά μέσα και κάμερες και να εφαρμόσει τον κανονισμό καθαριότητας με αυστηρά πρόστιμα στους παρανομούντες.

Πίσω δε ακριβώς από τα τείχη, το σκηνικό θυμίζει κανονική, ενεργή χωματερή, με πλαστικά μπουκάλια, σακούλες, τενεκεδάκια και κάθε λογής απροσδιόριστα απορρίμματα διάσπαρτα μέσα στα ξερά χόρτα. Αυτό δεν είναι απλά «παραμέληση»· είναι πλήρης σήψη της αστικής συνείδησης και της δημοτικής λειτουργίας.

Το να μετατρέπεις ένα ιστορικό οχυρό, έναν χώρο που υποτίθεται ότι τιμάς, σε προσωπικό σου σκουπιδοτενεκέ επειδή βαριέσαι να περπατήσεις μέχρι τον κάδο, είναι δείγμα απόλυτης πολιτισμικής κατάπτωσης. Η δικαιολογία όμως ότι «φταίνε οι ασυνείδητοι» έχει λήξει προ πολλού. Όταν ένα πρόβλημα υφίσταται στο ίδιο σημείο για χρόνια, η ευθύνη μετακυλίεται αποκλειστικά στη δημοτική αρχή: Η απουσία ελέγχου ουσιαστικά κλείνει το μάτι στους πρωτόγονους, λέγοντάς τους «συνεχίστε, εμείς είμαστε εδώ... δεν θα σας ενοχλήσει κανείς».

Και βέβαια, τα σκουπίδια ανάμεσα στα ξερά χόρτα το καλοκαίρι δεν είναι απλά άσχημα στην όψη. Είναι εστία μόλυνσης, γεμάτη τρωκτικά, και ένας μόνιμος κίνδυνος πυρκαγιάς που απειλεί το ίδιο το μνημείο και τα σπίτια γύρω του.

Και οπωσδήποτε είναι εξοργιστικό να ακούμε βαρύγδουπες δηλώσεις για «βιώσιμη πόλη» και «πολιτιστικό τουρισμό», όταν η πραγματικότητα πίσω από τη βιτρίνα βρωμάει εγκατάλειψη…

Καμαρώστε: 

Αύγουστος 2026

προηγούμενα διαστήματα

 

                                                                        Αύγουστος 2026

 

Παλέτες κατά βούληση...

Από όσο γνωρίζουμε απαγορεύεται αυστηρά να φτιάξει κανείς οποιαδήποτε σχεδία από παλέτες και να τη ρίξει στην Παμβώτιδα για ψάρεμα ή για  οποιαδήποτε άλλη χρήση. Η λίμνη των Ιωαννίνων προστατεύεται από αυστηρό νομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, καθώς αποτελεί προστατευόμενη περιοχή Natura 2000.

Εκτός των άλλων, οι παλέτες συχνά φέρουν χημικά συντηρητικά, καρφιά, βερνίκια ή πλαστικά που αποσυντίθενται και καταλήγουν στο νερό όπου μένουν ως απορρίμματα - κάτι που επιφέρει βαριά διοικητικά και ποινικά πρόστιμα. Η συγκεκριμένη λοιπόν κατάσταση που βλέπει κανείς να πολλαπλασιάζεται παραβιάζει πολλαπλούς νόμους: 

Α) Αυθαίρετη κατάληψη δημόσιου χώρου: Κανείς δεν έχει δικαίωμα να τροποποιεί, να περιφράζει ή να χτίζει αυτοσχέδιες «σκάλες» και πλατφόρμες με μπάζα και παλέτες σε δημόσιες όχθες. 

Β) Υποβάθμιση και ρύπανση περιβάλλοντος: Η εγκατάλειψη παλετών, σπασμένων ξύλων και άλλων υλικών (μπάζα, πέτρες) μέσα στην πυκνή βλάστηση δίπλα στο νερό συνιστά παράνομη εναπόθεση απορριμμάτων τα οποία τα βλέπει πια κανείς στα επίμαχα σημεία. 

Γ) Υψηλός κίνδυνος ατυχήματος: Οι κατασκευές αυτές είναι ασταθείς. Υπάρχει άμεσος κίνδυνος να υποχωρήσουν, να γλιστρήσει κάποιος στις πέτρες ή να τραυματιστεί από σκουριασμένα καρφιά και σπασμένα ξύλα.

Άρα, πώς γίνεται ένας Δήμος να επιτρέπει κάτι που απαγορεύεται; Ή μήπως  εδώ ισχύουν άλλοι νόμοι; 

Την όμορφη εξέδρα όμως που είχε κατασκευάσει συμπολίτης μας σε σημείο του παραλίμνιου πεζόδρομου προς Ανατολή/Κατσικά (ο οποίος είχε συντηρήσει και τα πέτρινα παγκάκια) την κατεδάφισαν οι αρμόδιοι. Τώρα κάνουν ότι δεν βλέπουν; Τι γνώμη έχει άραγε ο Φορέας Διαχείρισης της Λίμνης για τις παλέτες; Ή μήπως δεν έχει πάρει χαμπάρι τι γίνεται μέσα από τα γραφεία...

Καμαρώστε:

 

                                     Η σημερινή κατάσταση...

Περιποιημένο, καθαρό περιβάλλον, βαμμένο το παγκάκι, καλοφτιαγμένη η ράμπα με φροντίδα ιδιώτη στον παραλίμνιο πεζόδρομο προς Ανατολή /Κατσικά - απομακρύνθηκε πριν κάποιο διάστημα.  Οι πρωτόγονες γιατί μένουν;  Μήπως γιατί κάποιοι δεν αντέχουν το όμορφο αλλά έχουν προτίμηση στο πρωτόγονο;   

Και μετά μιλάνε για ασφάλεια…

 

Το να παίζoυν κάποιοι με την ασφάλεια οδηγών και πεζών είναι επικίνδυνο πράγμα. Πόσω μάλλον όταν οι ίδιοι δηλώνουν ότι ακόμη και οι άχρηστοι κόμβοι σε Γοργόμυλο, Πολυστάφυλο και Λαψίστα -που κόστισαν συνολικά  κοντά στα 3,5 εκατομμύρια ευρώ- έγιναν για την ασφάλεια. Ποιών αναρωτιόμαστε; Των αιγοπροβάτων; Γιατί μ' αυτή τη λογική θα έπρεπε κάθε χωριό να διαθέτει κι από έναν κυκλικό κόμβο. 

Τι θα πούμε όμως όταν κεντρικοί κυκλικοί κόμβοι της πόλης που συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη κυκλοφορία καθημερινά παραμένουν χωρίς διαγραμμίσεις, κάτι που  αναγκάζει τους οδηγούς να κινούνται στα τυφλά;  

Χωρίς οριοθετημένες λωρίδες κυκλοφορίας, ο καθένας επιλέγει πορεία κατά βούληση, αυξάνοντας κατακόρυφα τον κίνδυνο πλαγιομετωπικών συγκρούσεων. Χωρίς τόξα κατεύθυνσης, πολλοί στρίβουν από λάθος θέση, κλείνοντας τον δρόμο σε άλλα οχήματα.

Και όμως… η  διαγράμμιση στους κυκλικούς κόμβους είναι νομικά και τεχνικά υποχρεωτική στην Ελλάδα, βάσει των επίσημων τεχνικών προδιαγραφών σχεδιασμού οδών (OMOE-K3) του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Για να μην μιλήσουμε για χώρες της Ευρώπης όπου οι διαγραμμίσεις, τα βέλη κατεύθυνσης και οι γραμμές υποχωρήσεως είναι πρώτη προτεραιότητα.

Οι Γραμμές υποχωρήσεως (διακεκομμένες) υπάρχουν στο σημείο εισόδου των οχημάτων, ώστε να είναι σαφές πού πρέπει να σταματήσουν. Στην έξοδο όμως από την Εγνατία προς την Εθνική Οδό (ερχόμενος κανείς από την κατεύθυνση της Ηγουμενίτσας), μέσα  σε λίγα μέτρα κατηφορικού δρόμου το όχημα καλείται να φρενάρει χωρίς να βλέπει μπροστά του πού πρέπει να σταματήσει με αποτέλεσμα πολλά αυτοκίνητα να εισέρχονται στη λωρίδα όσων είναι ήδη μέσα στον δρόμο και κινούνται με ταχύτητα. 

Οι διαχωριστικές λωρίδες εντός του δακτυλίου είναι επίσης απολύτως απαραίτητες καθώς αν ο κόμβος έχει πλάτος για δύο λωρίδες, οι οδηγοί όταν δεν βλέπουν διαχωριστικές γραμμές "κόβουν" δρόμο διαγώνια και μπαίνουν στο διπλανό ρεύμα όπου ήδη υπάρχει αυτοκίνητο. Τα βέλη κατεύθυνσης καθορίζουν από ποια λωρίδα στρίβεις και από ποια συνεχίζεις κυκλικά.

Οι Διαβάσεις των πεζών πρέπει να είναι πάντα εμφανείς. Για δείτε στον κόμβο Βελισσαρίου αν υπάρχουν πουθενά; Έχουν σβηστεί από καιρό. Έτσι, οδηγοί και πεζοί μετατρέπονται σε «πειραματόζωα» μιας επικίνδυνης οδηγικής καθημερινότητας. Εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται σε άχρηστα έργα αλλά δεν μένουν χρήματα για διαγραμμίσεις. Και μετά σου μιλούν για ασφάλεια…  

Λεφτά λοιπόν υπάρχουν, μπογιά για διαγραμμίσεις δεν υπάρχει. Και σίγουρα καθόλου κοινή λογική. Γιατί οι αρμόδιοι εδώ δεν τσιγκουνεύονται στα εκατομμύρια, απλώς έχουν μια ανεξήγητη αλλεργία στη μπογιά.

Ίσως και να έχουμε αποκτήσει ένα καινούργιο μέτρο αξιολόγησης των δημοσίων έργων και να μην το έχουμε καταλάβει: Αν κάτι δεν κοστίζει εκατομμύρια, δεν αξίζει να ασχοληθούμε. Μόνο αν πρόκειται για έργο με παχυλό προϋπολογισμό, μελέτες επί μελετών, πινακίδες, ανακοινώσεις, φωτογραφίες και φυσικά... εγκαίνια, τότε αλλάζει το πράγμα. Εκεί υπάρχει ενδιαφέρον! Όταν όμως πρόκειται για την ασφάλεια του πολίτη υπάρχει... έλλειψη κονδυλίων. Μέχρι να σβήσει εντελώς η τελευταία γραμμή της ασφάλτου...

Καμαρώστε:

       Εδώ βλέπετε την "αόρατη" διάβαση για πεζούς και ποδηλάτες... 

       Περάστε ελεύθερα (με δική σας ευθύνη)... 

                      Κόμβος Βελισσαρίου... ούτε στο τελευταίο χωριό...

                                Κυκλικοί κόμβοι αλλού... ο τελευταίος στον Βόλο

Σκουπιδαριό παντού...

Ποιος φταίει γι' αυτή την εικόνα της πόλης; Εκείνος που πετάει το σκουπίδι από το παράθυρο του αυτοκινήτου, σίγουρα. Αν δεν το πετούσε δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Άρα πρωτίστως φταίνε οι πρωτόγονοι -και δεν είναι λίγοι- που δεν θα έπρεπε να ζουν σε πολιτισμένες κοινωνίες. Εκείνος που εγκαταλείπει τα μπάζα στο πεζοδρόμιο; Βεβαίως. Έτσι έμαθε, έτσι κάνει - πόσω μάλλον αφού του το επιτρέπουν. Εκείνος που αφήνει τις σακούλες δίπλα στον κάδο; Εκείνοι που αφήνουν κατακαλόκαιρο τους κάδους ανοιχτούς επειδή βαριούνται να τους ανοίξουν; Οι μισοί τουλάχιστον κάδοι στην πόλη είναι χωρίς καπάκι. Ή μήπως φταίει  εκείνος που περνά καθημερινά από το ίδιο σημείο και δεν κάνει τίποτα για να απομακρύνει αυτή την εικόνα; 

Η αλήθεια είναι ότι η πόλη δεν βρόμισε μέσα σε μία μέρα και φυσικά δεν ευθύνεται μόνο ένας. Η βρωμιά έχει πολλούς συνενόχους. Όμως την ευθύνη την έχει ένας. Κι αυτός είναι η Δημοτική Αρχή. Και αφού εκείνη δεν ελέγχει, δεν τιμωρεί, δεν νοιάζεται και ανέχεται την ασυδοσία τότε η κατάσταση είναι φυσικό να είναι αυτή που βλέπουμε γύρω μας. Γιατί η Δημοτική Αρχή είναι αμειβόμενη, δεν κάνει εθελοντισμό. 

Πώς όμως να επιβάλλει πρόστιμα όταν η ίδια δείχνει τον δρόμο πετώντας δεξιά και αριστερά  ακόμη και τα κλαδιά που η ίδια κόβει και μάλιστα σε περιοχή Natura;  Και, τελικά, μια εικόνα που  θα έπρεπε να μας ντροπιάζει θεωρείται από τους περισσότερους … φυσιολογική.  Περιμένουν απλώς να φυσήξει για να πάρει τα σκουπίδια ο αέρας. 

Και έτσι, μετατρέψαμε μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας σε μια απέραντη υπαίθρια γκαλερί από σακούλες, πλαστικά μπουκάλια, καναπέδες, στρώματα, μπάζα και κάθε λογής σκουπιδαριό. Βέβαια για να  μαζέψεις τα σκουπίδια πρέπει πρώτα να τα εντοπίσεις. Κι αυτό για τη Δημοτική Αρχή είναι μάλλον…  δύσκολο.

Ένα μικρό δείγμα:

            Στον κόμβο Βελισσαρίου - έκοψαν τα χόρτα, άφησαν τα σκουπίδια...

Στο πάρκινγκ του πεζόδρομου/ποδηλατόδρομου για Κατσικά

Πρωινά ευρήματα από πρωτόγονους που συνευρέθηκαν εκεί (αφού είναι κατασκότεινα) και πέταξαν από το αυτοκίνητο όλα τα αναλώσιμα αλλά και τα δείγματα... DNA  

                 Λεωφόρος Γ. Παπανδρέου - έκοψαν τα χόρτα, άφησαν τα σκουπίδια

   Η χωματερή που πριν λίγες μέρες τη μάζεψαν, δυο μέρες μετά-γεμίζει ξανά...

                     Ένα φρεάτιο πίσω από το Γιαννιώτικο Σαλόνι εκτελεί χρέη κάδου απορριμμάτων - δίπλα στον δρόμο μάλιστα για να μην κουράζονται και οι οδηγοί...

Βανδαλισμών... συνέχεια

 

@ Οι βανδαλισμοί συνεχίζονται και θα συνεχίζονται όσο η Δημοτική Αρχή αρνείται να προστατέψει την πόλη με εγκατάσταση καμερών αρκούμενη στο να βγάζει ανακοινώσεις… αποτροπιασμού προς μεγάλη χαρά των νεοβανδάλων.

Στο «Πάρκο Ερμηνείας Οικοσυστήματος της Λίμνης Παμβώτιδας», όπως μας ενημέρωσαν συμπολίτες μας, και ενώ τελευταία είχαν αντικατασταθεί οι σανίδες που είχαν σαπίσει, οι καινούριες σανίδες βρέθηκαν πεταμένες στις όχθες της λίμνης. Εν τω μεταξύ η περίφραξη είναι κομμένη. Ας αποφασίσει η Δημοτική Αρχή αν θέλει να έχει κλειδαμπαρωμένο ένα όμορφο παρκάκι για να μην το βανδαλίσουν, όπως κάνει και με τις αυλές των σχολείων αντί να φροντίσει να τις προστατεύσει. Και πώς να μπορέσει άλλωστε να το κάνει  όταν αρνείται το προφανές; 

Η πόλη χρειάζεται ανθρώπους χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες, τις οποίες άλλωστε η ίδια η πραγματικότητα  έχει καταργήσει. Αλλά στο Δουκάτο των Ιωαννίνων, όπως και σε κείνο των Αθηνών, ισχύουν άλλοι κανόνες ή μάλλον δεν ισχύουν κανόνες αλλά το «ό,τι θέλει ο καθένας»...

@ Στην πλατεία Γλυκήδων του κάστρου αμέσως μετά την ανάπλαση των εκατομμυρίων άφησαν το γκαζόν να μετατραπεί σε γήπεδο ποδοσφαίρου καθημερινά με τα επιδαπέδια φωτιστικά να χρησιμοποιούνται για ...γκολπόστ.  Μόλις βέβαια ήρθε η Υπουργός κα Μενδώνη για τα εγκαίνια των λουτρών τα αποκατέστησαν για μια μέρα και μετά... τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. 

Οι πινακίδες «Μην πατάτε το πράσινο» ας πούμε είναι απαγορευμένες, πόσω μάλλον το καγκελάκι που προστατεύει και το οποίο η Δημοτική Αρχή φρόντισε να  ξηλώσει όπου κι αν το βρήκε στην πόλη. Τώρα κάποιοι σπάνε τα φωτιστικά και ξεβιδώνουν την πρόχειρη στήριξη με τις βίδες. Σε λίγους μήνες ο χώρος θα μοιάζει με παρατημένο χωράφι αλλά λεφτά υπάρχουν και θα τα αποκαταστήσουν αμέσως όπως έκαναν και με τις τεράστιες καταστροφές που έγιναν από "αγνώστους" στο 8ο Λύκειο όπου και κατέστρεψαν υπολογιστές, διαδραστικούς πίνακες κτλ. Άλλωστε, από την τσέπη τους τα βάζουν;     

Το γήπεδο... ποδοσφαίρου

                                                         Άκοφτα χόρτα και σκουπίδια