αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026

Απόψεις...

 

«Στο Αιγαίο οι μεγάλες ανατροπές ποτέ δεν έγιναν με σχεδιασμούς επί χαρτών. Τα νησιά του Βορείου Αιγαίου τα εξασφάλισε το θωρηκτό «Αβέρωφ», όταν «μεθ' ορμής ακαθέκτου…» απέκλεισε το «Χαμιδιέ» και τον υπόλοιπο τουρκικό στόλο πίσω από τα Στενά των Δαρδανελλίων.Τα Δωδεκάνησα προέκυψαν μετά τη νίκη των συμμάχων της Ελλάδας επί των δυνάμεων του Άξονα, που εξανάγκασε την Ιταλία να τα παραχωρήσει. 

Η μισή Κύπρος δεν χάθηκε επειδή η Τουρκία την ενέταξε σε κάποιο θαλάσσιο πάρκο, αλλά όταν οι «Χατζηαβάτηδες» της στρατιωτικής χούντας προσπάθησαν πραξικοπηματικά να επιβάλουν το ανδρείκελό τους, τον Σαμψών, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για να αντιδράσουν στην τουρκική εισβολή — αναγκάζοντας τον Καραμανλή να πει πως «η Κύπρος κείται μακράν», για να μη διακινδυνεύσει και κάποιο άλλο νησί.

Αυτό που θέλω να επισημάνω, λοιπόν, είναι πως όσες φορές άλλαξαν τα σύνορα, είχε προηγηθεί η κλαγγή των όπλων. Ό,τι παίζεται τώρα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα καλώδια και τους θαλάσσιους χωροταξικούς σχεδιασμούς, είναι μια παρτίδα σκάκι. Ενίοτε είναι κινήσεις εντυπωσιασμού, άλλοτε κρύβουν προσδοκίες.  Η ιστορία όμως της οριοθέτησης των συνόρων στην περιοχή είναι αμείλικτη. Συνήθως τα σύνορα τα χαράζει το ατσάλι, όχι το μελάνι».

                                                                               (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Ως γνωστόν, υπάρχει και το γυναικείο ΝΒΑ (WNBA). Η Λίγκα του αποφάνθηκε πως όποιος δηλώνει πως έχει τη γυναικεία ταυτότητα δύναται να λάβει μέρος στο πρωτάθλημα. Η σχετική δήλωση αρκεί, χωρίς περαιτέρω διαδικασίες. Οπως ήταν φυσικό, αυτή η απόφαση, κινούμενη στα ακρότατα όρια της woke ατζέντας, προκάλεσε αντιδράσεις τόσο από αθλήτριες όσο και από ποικιλώνυμους σχολιαστές. 

Πριν από μερικές ημέρες η μπασκετμπολίστρια της ομάδας Indiana Fever Σόφι Κάνιγχαμ με δημόσια δήλωσή της κατέθεσε τη διαφωνία της, με τα γνωστά επιχειρήματα, στο να αγωνίζονται όσοι γεννήθηκαν άνδρες στο γυναικείο επαγγελματικό πρωτάθλημα. Σηκώθηκε θύελλα διαμαρτυριών εις βάρος της από την αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών και τις woke συλλογικότητες. Τη στήριξαν οι Ρεπουμπλικανοί και οι συντηρητικοί κύκλοι. Σημειωτέον πως η Σόφι είναι λευκή, ξανθιά και όμορφη. Η ομάδα της ανακοίνωσε πως ενδέχεται στο τέλος της σεζόν να την αφήσει ελεύθερη. 

Εως εδώ τίποτα το παράδοξο για την εποχή μας και για τα δεδομένα των ΗΠΑ. Ομως αίφνης, μπουκάρει ως ταύρος εν υαλοπωλείω ο Ενές Καντέρ. Ποιος είναι ο Καντέρ; Είναι ένας Τούρκος την καταγωγή Αμερικανός υπήκοος, παλιά μεγάλη φίρμα του ΝΒΑ, με ύψος 2,08. Γκιουλενιστής, τον κυνήγησε το καθεστώς Ερντογάν. Ο Ενές Καντέρ δήλωσε πως είναι γυναίκα και απαίτησε, με βάση την απόφαση της Λίγκας, να αγωνιστεί στο WNBA. 

Εγινε ο κακός χαμός. Η αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος τον αποκάλεσε λίγο-πολύ προβοκάτορα, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί τον αποθέωσαν ζητώντας από τη Λίγκα να φανεί συνεπής στις αποφάσεις της. «Ο κανονισμός είναι δικός σας, να τον τηρήσετε! Η άλλη λύση είναι να τον αλλάξετε».   

Οι μετριοπαθείς τάσεις των δύο μεγάλων κομμάτων των ΗΠΑ αδυνατούν να αρθρώσουν πειστικό λόγο απέναντι στην παράνοια του τραμπισμού, της woke ατζέντας και του Μαμντάνι. Αυτή η εικόνα αποτυπώνει και μια όψη της πραγματικότητας της σημερινής Αμερικής. Τα όσα συνέβησαν με τον Καντέρ είναι τα επιφαινόμενα μιας πολύ βαθύτερης ρήξης της αμερικανικής κοινωνίας».

                                                                 (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΜEΡΙΝΗ)

 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...