αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026

Απόψεις...

 

«Γιατί στριμώχνονται οι άνθρωποι στους -25°C (στην ιδανική περίπτωση) με κίνδυνο τη ζωή τους και με το ένα τρίτο του οξυγόνου που θα είχαν στην επιφάνεια της θάλασσας; Για να ανέβουν στην κορυφή του κόσμου. Μαζί με εκατοντάδες άλλους, όπως συνέβη στις 20 Μαΐου 2026, όταν καταγράφηκε ρεκόρ αναβάσεων από τη νότια πλευρά του βουνού. Τουλάχιστον 274 ορειβάτες κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή εκείνη την ημέρα, ενώ υπολογίζεται ότι μαζί με τους σέρπα και το προσωπικό υποστήριξης ξεπέρασαν κατά πολύ τους 1.000. 

Το Εβερεστ, στο μεταξύ, εκτός από κόσμο, έχει γεμίσει σκουπίδια και πτώματα. Διότι αυτό που για πολλούς είναι μια instagramable περιπέτεια, παραμένει ένα από τα πιο επικίνδυνα πράγματα που μπορείς να κάνεις στον πλανήτη. Οι άνθρωποι που ανέβηκαν στην κορυφή εκείνη την ημέρα ίσα ίσα πρόλαβαν να βγάλουν μια φωτογραφία για το λογαριασμό τους στα social, διότι περίμενε ο επόμενος. Τι κατάλαβαν από αυτό που έκαναν άραγε; Πόσον από τον ενθουσιασμό του Εντμουντ Χίλαρι ένιωσαν; 

Ο υπερτουρισμός ακουμπάει πλέον τα πάντα. Τα οργανωμένα ταξίδια στην Ανταρκτική, οι αναρριχήσεις στο Εβερεστ και οι καταδύσεις σε μεγάλα βάθη είναι το νέο χόμπι των οικονομικά εύπορων. Εχουμε ξεχάσει εντελώς την απόλαυση της διαδρομής ή και την κατά Καβάφη σημασία της. Δεν δημιουργούμε αναμνήσεις. Δεν ταξιδεύουμε εμείς, αλλά η δημόσια εικόνα μας. Ο άνθρωπος είναι ταξιδευτής από τη φύση του. Συλλέκτης εμπειριών. Οταν από τέτοιος μετατρέπεται σε συλλέκτη εικόνων προς επίδειξη, έχει χάσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από τη χαρά της ζωής».

                                                                         (Μ. Δεδούση-protagon.gr)

 «Αυτό με τα μοναστήρια που στηρίζουν οτιδήποτε προέρχεται από την Μόσχα και που γυρίζουν την πλάτη τους στον … Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, δεν είναι τόσο δύσκολο να ερμηνευτεί. Ισχυρίζονται ότι η αντίθεση είναι θεολογική και ότι έχει σχέση με τη συζήτηση που γίνεται μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βατικανού. Στην πράξη έχουν πάρει θέση στη χρόνια διαμάχη Μόσχας και Κωνσταντινούπολης για το ποιος θα ηγείται παγκόσμια του Ορθόδοξου ποιμνίου και έχουν επιλέξει Μόσχα. Γνωρίζουν, άραγε, οι πιστοί ότι ακολουθώντας τις «συμβουλές» παραεκκλησιαστικών κύκλων μαχαιρώνουν στην πλάτη το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης;»

                                                                               (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

«Ένας δημοσιογράφος που καλύπτει την NASA δεν μπορεί να γίνει αστροναύτης. Αντιθέτως, ένας αστροναύτης μπορεί να γίνει δημοσιογράφος, αλλά είναι αμφίβολο αν θα θέλει (ο αστροναύτης) να σπαταλήσει με αυτόν τον τρόπο το ταλέντο του. Τα ελληνικά κόμματα επιμένουν να βάζουν στις λίστες τους δημοσιογράφους, επειδή είναι  δημοφιλείς. Μέχρι που γίνονται υπουργοί και αποκαλύπτεται πανηγυρικά η γύμνια μας. Πώς να μην έχεις άγχος, όταν δίδεις τα κλειδιά του διαστημόπλοιου σε έναν κατά φαντασία πιλότο;»

                                                                              ( Θ.Μαυρίδης-liberal.gr)


                                                                                                                                  (protagon.gr)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...