«Ο Ίνοκ Πάουελ (Enoch Powell) προέβλεψε το τι θα συνέβαινε στην εποχή μας, ήδη από το μακρινό 1968 με την πασίγνωστη ομιλία του «Rivers of Blood». Είχε πει ότι "στις αρχές του επόμενου αιώνα (του 21ου) μεγάλες περιοχές των πόλεών μας θα έχουν καταληφθεί από πλήθη που δεν θα έχουν τίποτε το κοινό με εμάς".
Στη συνέντευξη αυτή, μέρος της οποίας υπάρχει στο βίντεο που παραθέτω στο πρώτο σχόλιο, στην εκπομπή «The Dick Cavett Show», τον Μάιο του 1971, με τον δημοσιογράφο Dick Cavett, στην οποία συμμετείχε ο Βρετανός συγγραφέας, γιατρός και σκηνοθέτης Jonathan Miller, ο Powell προσπάθησε να εξηγήσει ότι το να βλέπεις πώς εξελίσσεται ένα φυσικό φαινόμενο, δεν είναι ρατσισμός. Είναι απλώς αντίληψη της πραγματικότητας.
Δείτε πώς από τότε η Ευρώπη "σκότωνε" τους πιο
ευφυείς και οξυδερκείς πολιτικούς της, κολλώντας τους απαξιωτικές ταμπέλες ενώ
ταυτόχρονα εθελοτυφλούσε βαφτίζοντας τις επιθυμίες της πραγματικότητα.
Ντικ Κάβετ: Κύριε Πάουελ, όταν χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως
αυτή που είπατε, ότι «μεγάλα τμήματα των πόλεών μας θα καταληφθούν από
ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα κοινό με εμάς», δεν αντιλαμβάνεστε ότι αυτό
ακούγεται βαθιά προκλητικό και ίσως επικίνδυνο;
Ίνοκ Πάουελ: Όχι, δεν είναι προκλητικό, διότι αποτελεί μια απλή
αποτύπωση των δημογραφικών δεδομένων, όπως αυτά διαμορφώνονται. Όταν μια
περιοχή μεταβάλλεται ραγδαία και ο ντόπιος πληθυσμός αντικαθίσταται,
δημιουργείται μια κατάσταση όπου ολόκληρες γειτονιές, ολόκληρες κοινότητες,
παύουν να έχουν οποιαδήποτε συνέχεια με το παρελθόν της χώρας αυτής. Αυτοί οι
άνθρωποι έρχονται από εντελώς διαφορετικούς πολιτισμούς, με διαφορετικές
κοινωνικές δομές και αξίες. Δεν έχουν τίποτα κοινό με τον τρόπο ζωής που
αναπτύχθηκε εδώ επί αιώνες. Αν δεν το αναγνωρίσουμε αυτό, εθελοτυφλούμε μπροστά
στο μέλλον.
Τζόναθαν Μίλερ: Αλλά, Ίνοκ, αυτό που κάνεις δεν είναι απλώς μια
περιγραφή γεγονότων. Είναι μια δήλωση που προκαλεί αυτό στο οποίο αναφέρεται (performative utterance). Με το να χρησιμοποιείς αυτή τη
γλώσσα, δεν περιγράφεις απλώς έναν φόβο, αλλά τον κατασκευάζεις. Παράγεις τον
φόβο στο κοινό ως τη μόνη «σωστή» αντίδραση απέναντι σε μια δημογραφική αλλαγή.
Ίνοκ Πάουελ: Διαφωνώ απόλυτα. Ο φόβος και η ανησυχία
προϋπάρχουν στους απλούς πολίτες, οι οποίοι βλέπουν το περιβάλλον τους να
αλλάζει χωρίς να τους έχει ζητηθεί η γνώμη. Το καθήκον ενός πολιτικού είναι να
δίνει φωνή σε αυτές τις πραγματικές ανησυχίες, όχι να τις κρύβει κάτω από το
χαλί. Όταν λέω ότι μεγάλες περιοχές των πόλεών μας θα καταληφθούν από ανθρώπους
με τους οποίους δεν έχουμε τίποτα κοινό, περιγράφω μια γεωγραφική και κοινωνική
πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσουν τα παιδιά μας.
Τζόναθαν Μίλερ: Αυτό όμως που αποκαλείς «κοινωνική
πραγματικότητα» είναι μια στατική άποψη για τον πολιτισμό. Οι άνθρωποι
αλλάζουν, προσαρμόζονται και ενσωματώνονται. Το να προεξοφλείς ότι δεν θα
υπάρξει ποτέ τίποτα κοινό μεταξύ των κοινοτήτων, είναι σαν να θέτεις τα θεμέλια
για τον διαχωρισμό και την εχθρότητα που υποτίθεται ότι θέλεις να αποφύγεις.
Ίνοκ Πάουελ: Δεν πρόκειται για μια στατική άποψη, Τζόναθαν, αλλά για μια ρεαλιστική άποψη της ανθρώπινης φύσης και της ιστορίας. Φυσικά και οι πολιτισμοί αλλάζουν, αλλά αλλάζουν οργανικά και σε βάθος χρόνου, όταν οι άνθρωποι μοιράζονται μια κοινή εθνική συνείδηση. Όταν όμως μιλάμε για τη μεταφορά εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα σε ελάχιστες δεκαετίες, ανθρώπων που φέρουν μαζί τους ολοκληρωμένους, πανίσχυρους και πλήρως διαμορφωμένους πολιτισμούς, θρησκείες και κοινωνικούς νόμους, η ιδέα ότι αυτοί οι άνθρωποι απλώς θα "ρευστοποιηθούν" και θα αφομοιωθούν μέσα στον δικό μας πολιτισμό είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση.
Δεν θέτω εγώ τα θεμέλια του διαχωρισμού. Τα θεμέλια
του διαχωρισμού τίθενται από το ίδιο το μέγεθος των αριθμών. Όταν οι αριθμοί
είναι τόσο μεγάλοι, οι κοινότητες δεν ενσωματώνονται· αντίθετα,
αυτοπεριορίζονται, αναπαράγουν τον δικό τους τρόπο ζωής και δημιουργούν μια
δική τους επικράτεια. Δεν φταίνε οι ίδιοι οι άνθρωποι γι' αυτό, είναι μια
φυσική ανθρώπινη αντίδραση. Το να αρνούμαστε να δούμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε
σύγκρουση, επειδή προτιμάμε μια ρομαντική και θεωρητική άποψη για τον πολιτισμό,
είναι το πραγματικό λάθος».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου