Απόψεις...

 

«Ολοι διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, αλλά μόλις ανεβαίνει η τιμή ενός προϊόντος αυξάνεται αυτομάτως και η κατανάλωση του. Όπερ, θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε. Το ένα τρίτο των νοικοκυριών στη χώρα μετά τις 20 του μήνα δεν έχουν λεφτά να περάσουν, αλλά η αγορά καινούριων αυτοκινήτων έκανε τον Μάιο νέο άλμα με αύξηση 3,6%. Αυτό πάλι που το πάτε; Αμ η ηρωική άρνηση των κερασιών να πέσουν κάτω από τα 5 ευρώ; Έγινε χαμός όταν πρωτοεμφανίστηκαν με 18 και 20 ευρώ το κιλό, αλλά ουδείς σχολιάζει το γεγονός ότι το ταληράκι αποδείχθηκε η… κόκκινη γραμμή τους. 

Για να φάει ένα ζευγάρι στο κέντρο της Αθήνας με τα εκατοντάδες μαγαζιά το ένα δίπλα στ’ άλλο, χρειάζεται 60 ευρώ κατ’ ελάχιστον χωρίς εμφιαλωμένο κρασί. Όταν τα τραπέζια είναι γεμάτα -κι ας λένε οι μαγαζάτορες στις τηλεοράσεις ότι πάνε για λουκέτο- σημαίνει ότι υπάρχει πελατεία διατεθειμένη να πληρώσει 30 ευρώ το άτομο. Το ίδιο και στην λαϊκή, όπου τα νωπά έχουν πάρει την ανηφόρα. 

Οι λαϊκατζήδες παίζουν τον ανταγωνισμό στα δάκτυλα. Στις 8 το πρωί το μαρούλι πουλιέται 0,75 το τεμάχιο, στις 11 κατεβαίνει στα 0,50, στη 13:30 το μεσημέρι παίρνεις τρία μαρούλια στο ευρώ. Γιατί όμως δεν πουλά από το πρωί 3 κομμάτια στο ευρώ; Μα διότι ξέρει ότι υπάρχει πελατεία που θα πληρώσει 0,75 το ένα. 

Ξέρετε ότι στους μεγάλους φούρνους με τα πολλά είδη ψωμιού στη βιτρίνα τους, το 50% των πελατών αγοράζουν απλό λευκό ή χωριάτικο με 1,10 τα 350 γραμμάρια, αλλά υπάρχει κι άλλο ένα 50% των πελατών που παίρνουν προζυμένιο ή ολικής με μέση τιμή τα 5-6 ευρώ το κιλό; Κάτι γίνεται εδώ, αλλά τι; »

                                                                       (Δ. Καμπουράκης-liberal.gr)

 «Τούτες τις ημέρες, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και καθηγητές ζουν τη «φάρσα» της αξιολόγησης. Σχετικά με τις επιδόσεις των νεοδιόριστων, μόνον έξι (6) από τους περίπου 20.000 νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς κατά την ατομική αξιολόγησή τους κρίθηκαν «μη ικανοποιητικοί», δηλαδή βρέθηκαν στη χαμηλότερη αξιολογική βαθμίδα (οι άλλες είναι εξαιρετικός, πολύ καλός, ικανοποιητικός).

Οσο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, και αυτή έχει καταντήσει προσχηματική. Μέσα σε αυτό το σουρεαλιστικό κάδρο της «μη αξιολόγησης» παρατηρούνται δύο εξίσου παράδοξα: οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες βάλλουν κατά της αξιολόγησης, διότι τάχα επιδιώκει να κατηγοριοποιήσει σχολεία (εκ του αποτελέσματος, μοιάζει αστείο να υποστηρίζεται).

                                                                     (Απ. Λακασάς-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Κάποτε ήταν ευλογία. Σήμερα ακούγεται σαν κατάρα. Ο λόγος για την περίφημη «Δανία του Νότου», που όλοι ονειρεύτηκαν για την Ελλάδα. Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Δανία βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης, με 12 κόμματα στη Βουλή, με μια αλλόκοτη κυβέρνηση μειοψηφίας εξαρτώμενη από την άκρα αριστερά, μηδέν συνεννόηση, αποχωρήσεις, υποχωρήσεις και συνεχείς διαπραγματεύσεις μεταξύ των κομμάτων για ό,τι απίθανο βάζει ο νους. Το σχέδιο για τη διάλυση της Ευρώπης προχωρά κανονικά».

                                                                           (Σ. Βούλτεψη-liberal.gr)