AΠόψεις...

 

«Η παρουσία της Chevron νοτίως της Κρήτης, σε περιοχή που αμφισβητείται από το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, ενισχύει τις ελληνικές θέσεις και τα εθνικά συμφέροντα. Ο κάθετος ενεργειακός διάδρομος που θα τροφοδοτεί με LNG τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, ο διάδρομος IMEC, ο οποίος θα παρακάμπτει την Τουρκία και μέσω Ισραήλ θα χρησιμοποιεί την Ελλάδα και την Κύπρο ως πύλες εισόδου της ινδικής οικονομίας στην Ευρώπη, καθώς και η αμερικανο-κορεατο-ελληνική συμφωνία για την αναβάθμιση των Ναυπηγείων Ελευσίνας σε διεθνή ναυπηγοεπισκευαστικό κόμβο, αποτελούν ισχυρές ενδείξεις ότι οι ΗΠΑ επιφυλάσσουν για την Ελλάδα έναν ιδιαίτερο οικονομικό και γεωπολιτικό ρόλο στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Η πώληση των F-35 στη χώρα μας καταδεικνύει επίσης τη βούληση της Ουάσιγκτον να διατηρήσει την Ελλάδα αμυντικά ένα βήμα μπροστά από άλλους συμμάχους των ΗΠΑ στην ίδια περιοχή.Η Ελλάδα φαίνεται, λοιπόν, να εξελίσσεται σε έναν στρατηγικό κόμβο ενέργειας, ναυτιλίας, αμυντικής συνεργασίας και τεχνολογίας, αποκτώντας χαρακτηριστικά που θυμίζουν, σε μικρότερη κλίμακα, τον ρόλο που διαδραματίζει το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Οι εξελίξεις αυτές μπορούν να προσθέσουν αρκετές μονάδες στο ΑΕΠ κατά τις επόμενες δεκαετίες και να αλλάξουν ουσιαστικά το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών, τόσο σε όρους υλικής ευημερίας όσο και σε επίπεδο εθνικής αυτοπεποίθησης, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό για μια χώρα που αντιμετωπίζει δημογραφική συρρίκνωση.

Ωστόσο, η πορεία αυτή δεν είναι δεδομένη. Ο σημαντικότερος ίσως κίνδυνος είναι γεωλογικός. Οι προσδοκίες για μεγάλα κοιτάσματα νότια της Κρήτης παραμένουν, προς το παρόν, υποθέσεις εργασίας.Μέχρι να πραγματοποιηθούν ερευνητικές γεωτρήσεις και να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη εμπορικά εκμεταλλεύσιμων αποθεμάτων, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν η περιοχή διαθέτει ενεργειακό πλούτο αντίστοιχο με εκείνον που ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ, την Κύπρο ή την Αίγυπτο. 

Παράλληλα, η αμερικανική στρατηγική μπορεί να μεταβληθεί. Μια ενδεχόμενη επαναπροσέγγιση της Ουάσιγκτον με την Τουρκία ή μια διαφορετική ιεράρχηση προτεραιοτήτων προς τον Ειρηνικό και την Κίνα θα μπορούσε να περιορίσει τη σημερινή γεωπολιτική υπεραξία της Ελλάδας. Οι μεγάλες δυνάμεις λειτουργούν με βάση τα συμφέροντά τους και όχι με γνώμονα μόνιμες συμμαχίες.Υπάρχουν επίσης οικονομικοί και τεχνολογικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη. 

Μια σημαντική πτώση των τιμών του φυσικού αερίου, η ταχεία ανάπτυξη των τεχνολογιών αποθήκευσης ενέργειας ή η επιτάχυνση της πράσινης μετάβασης ενδέχεται να μειώσουν την αξία ορισμένων ενεργειακών επενδύσεων. Ταυτόχρονα, μια ελληνοτουρκική κρίση θα μπορούσε να αυξήσει το επενδυτικό ρίσκο και να καθυστερήσει σημαντικά μεγάλα έργα».

                                                                                 (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 η Εθνική Αργεντινής θα έχει 26 παίκτες. Από τους 26, μόνο ο Γκονζάλο Μοντιέλ της Ρίβερ Πλέιτ και ο Λεάντρο Παρέδες της Μπόκα Τζούνιορς παίζουν σε ομάδες της Αργεντινής. Τους αργεντινούς παίκτες τους έχουμε δει σε επίσημα και φιλικά ματς της Εθνικής τους και στα ευρωπαϊκά ματς των ομάδων τους. Το ποδόσφαιρο, όπως και κάθε άλλη μορφή ποπ κουλτούρας, καταστρέφεται από την υπερπροβολή. Οχι για τις μικρές ηλικίες που τώρα βλέπουν τις πρώτες διοργανώσεις τους, αλλά για μεσαίες και τις μεγάλες που στην επανάληψη προσπαθούν να δουν αν έχει απομείνει μαγεία. 

Στις μεσαίες ηλικίες που πιστεύουν ότι μπορούν ακόμα να κάτσουν με τους φίλους τους και να δουν τα ματς πίνοντας μπίρα και τρώγοντας πίτσα, μέχρι να καταλάβουν ότι αυτό που κάνουν είναι να μιλάνε μπουκωμένοι ρίχνοντας κάποια ματιά στην οθόνη μόνο στα ριπλέι. Στις μεγάλες που εδώ και καιρό εγκατέλειψαν την προσπάθεια και σταμάτησαν να βλέπουν. Μετά την υπερπροβολή που καταστρέφει το παιχνίδι, η απληστία καταστρέφει και τους θεατές. 

Πριν από λίγο καιρό, ο Ρουντ Γκούλιτ, έπειτα από ένα ματς Αρσεναλ – Τσέλσι, είχε κάνει δηλώσεις ότι το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι φρικτό και δεν διασκεδάζει. Αναφέρθηκε στο ποδόσφαιρο του πάσα, πάσα, πάσα, που κανένας παίκτης δεν παίρνει την ευθύνη της ατομικής ενέργειας, σε ομάδες που δίνουν μεγάλη σημασία στο να κερδίσουν κόρνερ ή πλάγια άουτ ώστε να φάνε τον χρόνο και στην υπερανάλυση που δεν αφήνει να ξεπηδήσουν παίκτες όπως ο Γιαμάλ. Ο,τι είπε ο Γκούλιτ ισχύει. Ισχύει ακόμα περισσότερο η καταστροφή της μαγείας από την υπερπροβολή».

                                                                   (Αντ. Πανούτσος-protagon.gr)