Απόψεις...

 

«Να μην περιμένουμε να αλλάξει τίποτα στη συμπεριφορά της Αριστεράς, όπως δεν άλλαξε όταν η πατρίδα μας, σε βάθος δεκαετιών, γινόταν στόχος δεκάδων τρομοκρατικών επιθέσεων από διάφορες παλαιστινιακές ομάδες, ακόμα και κατά την περίοδο του άκρατου αραφατισμού, στη δεκαετία του 1980. Παλαιότερα, η στήριξη των Παλαιστινίων αποτελούσε τον απαραίτητο συγχρονισμό με τα συμφέροντα της Σοβιετικής Ενωσης στη Μέση Ανατολή. Μετά την κατάρρευσή της αποτελούσε το βασικό θεμέλιο του αντι-ιμπεριαλιασμού και του αντιαμερικανισμού, μια στάση που συμπυκνώθηκε στη γνωστή θέση για την 11η Σεπτεμβρίου 2001: «ούτε χαιρόμαστε, αλλά ούτε λυπούμαστε».

Αν η 11η Σεπτεμβρίου 2001 υπήρξε μια τομή, η 7η Οκτωβρίου 2023 υπήρξε η ημερομηνία που απελευθέρωσε τον καταπιεσμένο αντισημιτισμό της παγκόσμιας Αριστεράς και γέννησε την ισλαμοαριστερά. Μια Αριστερά που έφερε στην επιφάνεια την καταστατική ροπή της προς τη βία, την τυφλή βία και τον εξευτελισμό της ανθρώπινης ύπαρξης. 

«Ο βιασμός είναι πράξη αντίστασης», κραυγάζουν οι φεμινίστριες της Δύσης, που σιωπούσαν όταν οι βάρβαροι του Χαλιφάτου έκαιγαν ζωντανές τις Κούρδισσες κοπέλες στη Συρία. Σήμερα, μετά τον αιφνιδιασμό που υπέστησαν με τη σύλληψη του καθ’ ομολογίαν ένοχου Παλαιστινίου, διάφορες συλλογικότητες της Αριστεράς, αλλά και προβεβλημένα στελέχη του χώρου, αρχίζουν να οργανώνουν τις γραμμές άμυνάς του. Σε λίγο θα δούμε και διαδηλώσεις με αίτημα την αποφυλάκισή του».

                                                              (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΕΜΡΙΝΗ)

«Η κατάρρευση του προγράμματος FCAS, του κοινού γαλλογερμανικού μαχητικού αεροσκάφους 6ης γενιάς που υποτίθεται θα αποτελούσε τη ναυαρχίδα της ευρωπαϊκής αμυντικής αυτονομίας, αποκαλύπτει ένα βαθύτερο πρόβλημα.Η Ευρώπη εξακολουθεί να λειτουργεί ως σύνολο ανταγωνιστικών εθνικών συμφερόντων και όχι ως ενιαία στρατηγική οντότητα. Εδώ και χρόνια οι Ευρωπαίοι ηγέτες διακηρύσσουν την ανάγκη απεξάρτησης από τις ΗΠΑ στον τομέα της άμυνας. 

Όμως όταν φτάνει η στιγμή της κατανομής τεχνολογίας, της πνευματικής ιδιοκτησίας, των βιομηχανικών υπεργολαβιών και των μελλοντικών εξαγωγών, οι εθνικοί πρωταθλητές υψώνουν τείχη. Η Γαλλία επιθυμεί να διατηρήσει την τεχνογνωσία και την ηγεσία της Dassault. Η Γερμανία θέλει ισότιμη συμμετοχή μέσω της Airbus. Το αποτέλεσμα είναι ένα ακόμη φιλόδοξο ευρωπαϊκό σχέδιο που βυθίζεται στις εσωτερικές αντιθέσεις».

                                                                             (Κ.Στούπας-liberal.gr)