Κεντρική Πλατεία - Πόση κοροϊδία ακόμη;

Η κεντρική πλατεία είναι η βιτρίνα μιας πόλης. Όταν παραμένει εργοτάξιο επί δυόμισι χρόνια και η τελευταία εικόνα που αποκαλύπτεται είναι απλώς …μια επίστρωση κυβόλιθων, οι δημότες δικαιούνται να αναρωτηθούν: Πόση κοροϊδία ακόμη είναι ικανοί ν΄αντέξουν; 

Πώς γίνεται ένα δημόσιο έργο με συμβάσεις που έχουν υπογραφεί να μην έχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης αλλά να δίνονται από τη Δημοτική Αρχή συνεχείς παρατάσεις υποστηρίξει ότι οι καθυστερήσεις οφείλονται σε «εξωγενείς παράγοντες», κάτι που συνήθως αποτελεί τη βάση για να εγκρίνονται παρατάσεις χωρίς ενεργοποίηση ποινικών ρητρών. 

Στην αρχή μας είπαν πότε θα ξεκινήσει το έργο. Μετά μας είπαν πότε θα τελειώσει. Μετά μας είπαν πότε θα τελειώσει πραγματικά. Μετά μας είπαν πότε θα τελειώσει οριστικά. Τώρα περιμένουμε να μάθουμε πότε θα τελειώσει η συζήτηση για το πότε θα τελειώσει. Αλλά θα πείτε, γιατί η βιασύνη;  Τι είναι δυόμισι χρόνια μπροστά στην  αιωνιότητα!

Και αλήθεια, ποιος πληρώνει το  κόστος των συνεχών παρατάσεων; Εδώ  η ανάπλαση  έχει αποκτήσει το δικό της μαθηματικό σύστημα. Ξεκίνησε από το 1,3.Έφτασε στο 5,2.Μετά ακούσαμε για 3,6.Τώρα μιλάμε για 3,99 εκατομμύρια ευρώ. Έτσι, το μόνο σταθερό μέγεθος είναι ότι η πλατεία παραμένει εργοτάξιο. Οι αριθμοί αλλάζουν συχνότερα κι από τα χρονοδιαγράμματα.

Οι είσοδοι των ανελκυστήρων του υπόγειου πάρκινγκ είχαν μια ελαφρότητα. Γυαλί, διαφάνεια, γαλάζιο χρώμα και έδιναν την αίσθηση μιας σύγχρονης παρέμβασης. Σήμερα αντικαταστάθηκαν από ογκώδεις κατασκευές από μπετόν.

Η πόλη όμως δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες. Χρειάζεται έναν άνθρωπο ή μια ομάδα ανθρώπων που να μπορούν να δουν τα Γιάννενα όχι όπως είναι σήμερα, αλλά όπως μπορούν να γίνουν αύριο. Χρειάζεται σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος. Έργα που ξεκινούν και που τελειώνουν.  Χρειάζεται επίσης να ξεφύγει από ιδεοληψίες, εμμονές και μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις που συχνά κρατούν την πόλη καθηλωμένη. 

Τα Γιάννενα έχουν λίμνη, κάστρο, μνημεία, πανεπιστήμιο, ιστορία και φυσική ομορφιά που πολλές πόλεις θα ζήλευαν. Αυτό που λείπει δεν είναι οι δυνατότητες. Είναι η αποφασιστικότητα να αξιοποιηθούν. Τα Γιάννενα δεν χρειάζονται άλλον έναν διαχειριστή της καθημερινότητας. Χρειάζονται κάποιον που να πιστεύει ότι η πόλη μπορεί να γίνει καλύτερη από αυτό που είναι σήμερα. Γιατί όραμα χωρίς σχέδιο είναι απλώς ευχολόγιο. Σχέδιο χωρίς όραμα είναι λογιστική. Η πόλη χρειάζεται και τα δύο, γρήγορα και αποτελεσματικά.