αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2026

Κεντρική Πλατεία: Πόση κοροϊδία ακόμη;


Η κεντρική πλατεία είναι η βιτρίνα μιας πόλης. Όταν παραμένει εργοτάξιο επί δυόμισι χρόνια και η τελευταία εικόνα που αποκαλύπτεται είναι απλώς …μια επίστρωση κυβόλιθων, οι δημότες δικαιούνται να αναρωτηθούν: Πόση κοροϊδία ακόμη είναι ικανοί ν' αντέξουν; 

Πώς γίνεται ένα δημόσιο έργο με συμβάσεις που έχουν υπογραφεί να μην έχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης αλλά να δίνονται από τη Δημοτική Αρχή συνεχείς παρατάσεις, η οποία έχει υποστηρίξει ότι οι καθυστερήσεις οφείλονται σε «εξωγενείς παράγοντες», κάτι που συνήθως αποτελεί τη βάση για να εγκρίνονται παρατάσεις χωρίς ενεργοποίηση ποινικών ρητρών. 

Στην αρχή μας είπαν πότε θα ξεκινήσει το έργο. Μετά μας είπαν πότε θα τελειώσει. Μετά μας είπαν πότε θα τελειώσει πραγματικά. Μετά μας είπαν πότε θα τελειώσει οριστικά. Τώρα περιμένουμε να μάθουμε πότε θα τελειώσει η συζήτηση για το πότε θα τελειώσει. Αλλά θα πείτε, γιατί η βιασύνη; Τι είναι δυόμισι χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα!

Και αλήθεια, ποιος πληρώνει το κόστος των συνεχών παρατάσεων; Εδώ η ανάπλαση έχει αποκτήσει το δικό της μαθηματικό σύστημα. Ξεκίνησε από το 1,3.Έφτασε στο 5,2. Μετά ακούσαμε για 3,6.Τώρα μιλάμε για 3,99 εκατομμύρια ευρώ. Έτσι, το μόνο σταθερό μέγεθος είναι ότι η πλατεία παραμένει εργοτάξιο. Οι αριθμοί αλλάζουν συχνότερα κι από τα χρονοδιαγράμματα.

Οι είσοδοι των ανελκυστήρων του υπόγειου πάρκινγκ είχαν μια ελαφρότητα. Γυαλί, διαφάνεια, γαλάζιο χρώμα και έδιναν την αίσθηση μιας σύγχρονης παρέμβασης. Σήμερα αντικαθίστανται από ογκώδεις κατασκευές από μπετόν.

Τα Γιάννενα όμως δεν χρειάζονται άλλες δικαιολογίες. Χρειάζονται έναν άνθρωπο ή μια ομάδα ανθρώπων που να μπορούν να δουν την πόλη  όχι όπως είναι σήμερα, αλλά όπως μπορεί να γίνει αύριο. Χρειάζονται σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος. Έργα που ξεκινούν και που τελειώνουν στην ώρα τους. Χρειάζονται κάποιον μακριά από ιδεοληψίες, εμμονές και μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις που κρατούν την πόλη καθηλωμένη. Γιατί όραμα χωρίς σχέδιο είναι απλώς ευχολόγιο. Σχέδιο χωρίς όραμα είναι λογιστική. Η πόλη χρειάζεται και τα δύο, γρήγορα και αποτελεσματικά.




                           Η επίστρωση με κυβόλιθο, το μεγαλύτερο επίτευγμα μέχρι σήμερα 





                                         

                                 Η Πλατεία που κατέστρεψαν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...