Διαρκής κύκλος οργής...

 

«Κάθε μέρα είναι σαν να πρέπει να απορροφήσουμε και να διαχειριστούμε μια νέα ανθρωπιστική καταστροφή, τρία νέα κουκουλώματα σκανδάλων από την κυβέρνηση, μια καινούργια παλαβομάρα που προκαλεί αναταραχές στις παγκόσμιες αγορές από τον Τραμπ (αν είμαστε τυχεροί -αλλιώς περισσότερες από μία), δύο θανατηφόρα τροχαία κάπου στην Ελλάδα, μία γυναικοκτονία, ένα φριχτό έγκλημα πολέμου, δύο φυσικές καταστροφές με εκατοντάδες νεκρούς κάπου στον κόσμο 

...μια σοκαριστική δικαστική απόφαση που πάει κάποια δημοκρατική χώρα δεκαετίες πίσω, μια εκλογική νίκη ακροδεξιών σε κάποιες περιφερειακές εκλογές της Ευρώπης, μια ανακοίνωση δεκάδων χιλιάδων απολύσεων σε εταιρείες λόγω της ΑΙ, μια μαζική δολοφονία σε κάποιο σχολείο της Αμερικής, μια έξαρση μολυσματικής ασθένειας κάπου (λόγω περικοπών δαπανών στο σύστημα υγείας ή λόγω του αντιεμβολιαστικού κινήματος)

...μια πρόβλεψη για εξαφάνιση ολόκληρων επαγγελμάτων «μέσα σε 18 μήνες» από κάποιον ολιγάρχη της τεχνολογίας, μία εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης που δρούσε ανενόχλητη ανάμεσά μας για χρόνια, ένα ρεπορτάζ για τις αυξήσεις στις τιμές και τη δημοσίευση μιας νέας επιστημονικής έρευνας με δραματικά ευρήματα για την στεγαστική κρίση, την κλιματική αλλαγή, την ψυχική υγεία των νέων ή/και για το πώς η ΑΙ μας κάνει πιο χαζούς. 

Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το πράγμα. Δεν είναι βιώσιμο. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να υφίσταται αυτό το μαρτύριο κάθε μέρα της ζωής του, και μάλιστα επιπλέον των καθημερινών πιέσεων και προκλήσεων της ζωής, χωρίς να αποτρελαίνεται λιγάκι. 

Δεν φτάνει που ο κόσμος μας έχει παλαβώσει και η πραγματικότητα παράγει περισσότερες καταστροφές και ζόφο από όσο μπορούμε να καταναλώσουμε, αλλά πλέον έχουμε και απεριόριστα Μέσα για να τον βρούμε και να τον καταναλώσουμε (πράγματα που, βεβαίως, δεν είναι άσχετα μεταξύ τους). 

Έχουμε Μέσα, μάλιστα, τα οποία είναι ειδικά σχεδιασμένα για να μας κρατάνε εγκλωβισμένους, εθισμένους, όλη μέρα. Ακόμα κι αν το ξέρουμε και το αναγνωρίζουμε, το υφιστάμεθα, το ανεχόμαστε. Κι οι ζωές μας γίνονται ένας διαρκής κύκλος οργής, διακοπτόμενος μόνο από τον ύπνο» .                   

(Απόσπασμα άρθρου του Θ. Γεωργακόπουλου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)