Αφισορύπανση στο ζενίθ...

 

Στην παραλίμνια ζώνη των Ιωαννίνων δεν υπάρχει πια φανοστάτης χωρίς αφίσα του ΚΚΕ. Αν κάποιος προσγειωνόταν από άλλον πλανήτη, θα νόμιζε ότι επίκειται επανάσταση και όχι απλώς μια κομματική εκδήλωση. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους ή μετατρέπεται σε έναν απέραντο πίνακα ανακοινώσεων του συγκεκριμένου κόμματος, αφού τα υπόλοιπα δείχνουν να τον σέβονται.

Αλλά μήπως η υπερβολική αφισοκόλληση προσφέρει κάτι πέρα από μια οπτική ρύπανση; Μάλλον το αντίθετο πετυχαίνει δημιουργώντας τη βεβαιότητα ότι ο δημόσιος χώρος είναι λάφυρο ενός κομματικού μηχανισμού. Η πολιτική παρουσία κάποιου κρίνεται  άλλωστε από τις ιδέες και όχι από το πόσους φανοστάτες θα καλύψει με αφίσες. Και εκεί το συγκεκριμένο κόμμα είναι καθηλωμένο σε μονοψήφια ποσοστά. Με τη συγκεκριμένη πρακτική τους και την υποβάθμιση του δημόσιου χώρου με το έτσι θέλω κατανοούν καλύτερα και οι πολίτες ποια είναι η περιβαλλοντική ευαισθησία -και όχι μόνο- του συγκεκριμένου κόμματος. Και φυσικά δεν μας φταίει το ΚΚΕ ως κόμμα. Οποιοσδήποτε κι αν έκανε κάτι παρόμοιο τα ίδια θα λέγαμε.

Η παραλίμνια ζώνη των Ιωαννίνων δεν είναι όμως κομματικό περίπτερο. Όταν κάθε λίγα μέτρα συναντάς την ίδια αφίσα, αυτό δεν είναι ενημέρωση αλλά  μονοπώληση της εικόνας του δημόσιου χώρου. Και φυσικά θα πρέπει να υποθέσουμε ότι όλο αυτό γίνεται με την έγκριση της Δημοτικής Αρχής καθώς αν αυτή δεν υπήρχε οι αφίσες θα κατέβαιναν την επομένη, όπως  και συμβαίνει σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας μας.  

Και ποιος θα απομακρύνει όλο αυτό το υλικό; Εκείνοι που το κόλλησαν; Όχι βέβαια. Ή θα το κάνει ο αέρας και η βροχή μετά από μήνες ή οι δημοτικοί υπάλληλοι, αν πάρουν εντολή να εξυπηρετήσουν το συγκεκριμένο κόμμα. Για ποιες κυρώσεις και ποιους κανονισμούς να μιλάμε τώρα. Η  πόλη είναι έρμαιο κομματικών ιδεοληψιών. Μπορεί βέβαια και να λειτουργήσει το "αυτοματοποιημένο σύστημα"  όπου  οι καινούριες αφίσες θα κολληθούν  πάνω στις παλιές.

Με χίλιους τρόπους μπορεί κανείς στις μέρες μας να διαφημίσει ή να ενημερώσει για μια εκδήλωση. Kαι οι μεν Κνίτες αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν- αφού κανείς δεν το απαγορεύει. Η πόλη όμως χρειάζεται μια Δημοτική Αρχή που θα λειτουργεί με κανόνες και όπου η αφισοκόλληση θα επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένους χώρους, με χρονικό όριο παραμονής  και υποχρέωση αφαίρεσης μετά το πέρας της εκδήλωσης. Με ίδιους κανόνες για όλους, ανεξάρτητα από πολιτική ή άλλη ταυτότητα  αλλά και διαδικασία ελέγχου και καταγραφής των παραβάσεων.

Όταν όμως ένας φορέας γνωρίζει ότι μπορεί να γεμίσει κολώνες, δέντρα ή κοινόχρηστους χώρους όποτε θέλει χωρίς  να απομακρύνει τίποτα μετά αλλά και δεν θα υπάρξει καμία συνέπεια -όπως συμβαίνει τώρα-  τότε για ποιον πολιτισμό μιλάμε;

Ένα μικρό δείγμα: