Πεζοδρόμια χωματερές, πεζοδρόμια παγίδες...

 

Στην πόλη μας υπάρχουν πεζοδρόμια που ανταποκρίνονται σ΄αυτό που υπόσχονται, δηλαδή την ασφαλή μετακίνηση των πεζών και άλλα που ακόμη και σήμερα θεωρούνται… πολυτέλεια. 

Και γιατί άλλωστε να έχει καθαρά και προσβάσιμα πεζοδρόμια μια πόλη; Οι πεζοί μπορούν άνετα να περπατούν στον δρόμο, δίπλα στα αυτοκίνητα ή να κάνουν σλάλομ ανάμεσα σε εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους. Λίγη αδρεναλίνη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. 

Έτσι, οι ηλικιωμένοι διατηρούν τα αντανακλαστικά τους, οι γονείς με καρότσια εξασκούν τις δεξιότητές τους στην αποφυγή εμποδίων και τα παιδιά μαθαίνουν από νωρίς ότι η επιβίωση είναι τέχνη. Ακόμη  και τα χόρτα που καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια δεν είναι σημάδι εγκατάλειψης. Είναι η συμβολή της πόλης στο πράσινο. 

Μια πρωτοποριακή μορφή αστικής οικολογίας όπου η φύση ανακτά τον δημόσιο χώρο και οι πολίτες αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές μέσα από το οδόστρωμα. Και γιατί να ξοδεύονται χρήματα για τη συντήρηση των πεζοδρομίων; Είναι σαφώς πιο σημαντικό να γίνονται δηλώσεις και… εκδηλώσεις για τη βιώσιμη κινητικότητα. 

Μια σύγχρονη πόλη, όμως, αποκαλύπτει τον πραγματικό της πολιτισμό αν ένας ηλικιωμένος μπορεί να περπατήσει με ασφάλεια, αν μια μητέρα μπορεί να σπρώξει ένα καρότσι χωρίς να κατέβει στον δρόμο και αν ένα παιδί μπορεί να πάει μέχρι το περίπτερο χωρίς να κινδυνεύει από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. 

Έτσι, η ποιότητα μιας πόλης δεν μετριέται από τα δελτία Τύπου, αλλά από το αν ο πολίτης μπορεί να περπατήσει εκατό μέτρα με ασφάλεια... 

                Ένα από τα πεζοδρόμια που οδηγεί από την παραλίμνια περιοχή στο κέντρο

                   Το πεζοδρόμιο μπροστά από την Πυροσβεστική και δίπλα στο Σχολείο

                                         Πεζοδρόμια - χωματερές στους Αμπελόκηπους

Πεζοδρόμια αδιάβατα και ο κόσμος να περπατάει μέσα στον δρόμο

Κάγκελο σε μία ακόμη παραμελημένη παιδική χαρά, έτοιμο να πέσει πάνω σε κάποιο παιδάκι