Απόψεις...

 

«Το φωτογραφικό υλικό που πρόσφατα ήρθε στη δημοσιότητα επιβεβαιώνει αυτό που σκεφτόταν ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Πως τους δράστες του εμπρησμού τούς είδαν πολλοί άνθρωποι. Οχι ένας ή δύο περαστικοί, αλλά δεκάδες διαδηλωτές είχαν πλήρη εικόνα των όσων ξετυλίγονταν μπροστά στα μάτια τους. Ενδεχομένως κάποιοι και να αναγνώρισαν αυτούς που έσπασαν την τζαμαρία της τράπεζας και πέταξαν μέσα τις μολότοφ. Οσο καλυμμένα και να ήταν τα πρόσωπά τους, οι του αντιεξουσιαστικού χώρου και της επαναστατικής Αριστεράς γνωρίζονται μεταξύ τους. 

Ως εκ τούτου προκύπτει το ερώτημα, δεδομένου πως υπήρξαν τρεις νεκροί εκείνη την ημέρα: Πώς μπόρεσαν και κράτησαν επί τόσα χρόνια αυτό το ένοχο μυστικό; Από τι πάστα είναι φτιαγμένοι αυτοί οι άνθρωποι; Τι ψυχικές αντοχές είχαν και σιώπησαν, ενώ κάθε χρόνο, την ίδια μέρα, έβλεπαν τη συντριβή των συγγενών των θυμάτων;

Σε ένα κομμάτι της Αριστεράς η ιδεολογική συμπόρευση, η συντροφικότητα, ανέκαθεν καθιστούσαν δυσδιάκριτα τα όρια της ηθικής με την πολιτική. Αυτό ακριβώς υποδηλώνει το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημά» της, εντός των ορίων του οποίου βρίσκονται η προστασία και η ανοχή των δικών της τρομοκρατών».

                                                                   (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Μια ολόκληρη στρατιά από αυτόκλητους «ιεραποστόλους» του κράτους δικαίου επιδίδεται διαρκώς και εργολαβικά στη … διάπλαση των παίδων» για την υπόθεση των παρακολουθήσεων, του ΟΠΕΚΕΠΕ (τα Τέμπη αποσύρθηκαν από την ατζέντα), κουνώντας επιδεικτικά το δάχτυλο. αλλά περιέργως κανείς από όλους αυτούς τους ευαίσθητους δημοκράτες δεν φαίνεται να ενοχλείται για τη στυγερή δολοφονία του Γιώργου Λυγγερίδη. Ούτε μια συνάντηση με τους γονείς του 31χρονου υπαρχιφύλακα, ούτε μια δήλωση, έστω μια επίσκεψη για τα μάτια του κόσμου στην αίθουσα που διεξάγεται στα «μουλωχτά» η δίκη.

Στην περίπτωση της στυγερής δολοφονίας ενός νέου ανθρώπου, οι λαρυγγισμοί για το κράτος δικαίου μετατράπηκαν σε «γαργάρες», και ο ζήλος και η κινητικότητα για τα… «σκάνδαλα» σε «ελαφρά πηδηματάκια» για τη δίκη των δολοφόνων. Τα ΜΜΕ- μέχρι και η δημόσια τηλεόραση- έσπευσαν να υποβαθμίσουν μια οργανωμένη δολοφονική επίθεση από εγκληματική οργάνωση σε ένα απλό, τυχαίο επεισόδιο χουλιγκανισμού, για να μην θίξουν μεγάλα επιχειρηματικά και οπαδικά συμφέροντα. 

Οι σχολιαστές των τηλεπαραθύρων, που συνήθως σκίζουν τα ρούχα τους για τη βία - με εξαίρεση τον ΣΚΑΙ και πρωτίστως τον Άρη Πορτοσάλτε - έχασαν τη μιλιά τους και απέφυγαν να θέσουν ερωτήματα για τις ευθύνες των φυσικών και ηθικών αυτουργών, αποδεικνύοντας ότι η «ερευνητική» δημοσιογραφία σταματά εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους. Αυτή η επιλεκτική τύφλωση των ΜΜΕ κούμπωσε τέλεια με τη βαθιά και συστημική αφωνία των ηγετών της αντιπολίτευσης. Όλοι, από την άκρα αριστερά έως την πατριδοκάπηλη δεξιά, στάθηκαν απέναντι στο έγκλημα με μια εκκωφαντική, ένοχη σιωπή».

                                                                                        (Tomanifesto.gr)

«Οι εξελίξεις στην υπόθεση δήθεν εμπλοκής πολιτικών στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί προσωπικό κόλαφο για την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι, η οποία φαίνεται ότι στην Ελλάδα έδωσε την τελευταία της μάχη να στείλει στην φυλακή πολιτικά πρόσωπα. Και στη Ρουμανία ένα «κείμενο περισυλλογής» της προέδρου του ανώτατου δικαστηρίου Λία Σαβονέα, φωτογραφίζει τις μεθόδους της».

                                                                                  (Σ. Βούλτεψη-liberal.gr)