Απόψεις...

 

 «Αν για να τους απαξιώσεις τους αποκαλείς «δήθεν επαναστάτες», μάλλον δεν επιτυγχάνεις τον στόχο σου. Πρώτον, είναι σαν να δέχεσαι ότι υπάρχουν κάποιοι γνήσιοι επαναστάτες οι οποίοι αποτελούν αξίες για τη δημοκρατία μας επειδή θέλουν να την ανατρέψουν. Κάτι που μπορεί να ισχύει για το ΚΚΕ ή για τους νοσταλγούς του εμφυλίου που κατοικοεδρεύουν στη σκιά του Τσίπρα, όμως σίγουρα δεν ισχύει για κόμματα όπως το κυβερνητικό, που αποκάλεσε τους δολοφόνους της Θεσσαλονίκης «ψευτοεπαναστάτες». 

Δεύτερον, διότι είναι σαν να τους παροτρύνεις να σου αποδείξουν προσεχώς πως είναι πραγματικοί επαναστάτες. Το ίδιο ισχύει όταν τους αποκαλείς «αναρχικούς» ή «αντιεξουσιαστές». Προσθέτεις ένα ιδεολογικό πρόσημο σε ομάδες οι οποίες καταστρέφουν για να καταστρέψουν, χωρίς να θέλουν να επιτύχουν κάποιον στόχο. Θρασύδειλοι ναι, κυρίως όμως ψυχολογικά διαταραγμένα άτομα τα οποία όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με τις συνέπειες των πράξεών τους, στη συγκεκριμένη περίπτωση τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, τρέχουν να κρυφτούν. Θρασύδειλοι και αλαζόνες. Δεν πιστεύουν σε τίποτε, δεν προσδοκούν τίποτε, δεν διεκδικούν τίποτε, απλώς θέλουν να τραβήξουν την προσοχή που θεωρούν ότι τους χρωστάμε χωρίς να ξέρουν γιατί. Και καλά η Αριστερά η οποία τους γέννησε και τους ανέθρεψε για να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. 

Η λεγόμενη Δεξιά, όμως, ή έστω το δημοκρατικό Κέντρο, η βάση του πολιτεύματός μας; Πώς είναι δυνατόν έπειτα από τόσα χρόνια, και επτά συναπτά διακυβέρνησης της Ν.Δ., να μην έχουν ακόμη συλληφθεί οι δολοφόνοι της Μαρφίν; Πώς είναι δυνατόν ύστερα από τόσες τρομοκρατικές ενέργειες να μην έχει συλληφθεί ούτε ένας από τους «μαχητές» του «Ρουβίκωνα»; Αλήθεια, συνελήφθη κανείς από τους μελανοχίτωνες με τις παλαιστινιακές σημαίες που τρομοκρατούσαν τους Εβραίους συμπατριώτες μας στη Θεσσαλονίκη. Ενδεικτικό της κυβερνητικής αμηχανίας απέναντι στην αριστερή βία είναι η συγκέντρωση που οργανώθηκε από μέλη του κυβερνητικού κόμματος για να την καταγγείλει. Να την καταγγείλει σε ποιους; Στους ομοϊδεάτες τους στην κυβέρνηση;»

                                                           (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 «Το πρόβλημα του Εκπαιδευτικού συστήματος είναι ότι αποτρέπει και καθηλώνει τους νέους μακριά από τους κλάδους στους οποίους και ανταγωνιστικότητα υπάρχει και παραγωγικότητα διαθέτουν και καλύτερες αμοιβές. Με άλλα λόγια, ένας στους τέσσερις είναι επικίνδυνα αναλφάβητος και ένας στους δύο έχει μικρές πιθανότητες να καταφέρει κάτι καλύτερο στη ζωή του.Μεγαλύτερη αποτυχία της Παιδείας, μετά από 12 χρόνια στα θρανία δεν θα μπορούσε κανείς να καταγράψει».

                                                                    (Μπ.Παπαδημητρίου-liberal.gr)

«Από τον Αδόλφο Χίτλερ, που επένδυσε τόσο πολιτικά όσο και συναισθηματικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936, έως τους δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής ή της Ασίας, ποιος αυταρχικός ηγέτης αντιστάθηκε ποτέ στον πειρασμό να εξασφαλίσει, ασκώντας την εξουσία του, έναν αθλητικό θρίαμβο για τη χώρα του;»

                                                                                  (Protagon Team)