«Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που άφησε μια χώρα κατεστραμμένη, ακολούθησε η κομμουνιστική ανταρσία, η οποία ευτυχώς συντρίφτηκε από τον Εθνικό Στρατό με ακόμη περισσότερες καταστροφές και πολλές χιλιάδες νεκρούς. Η Ελλάδα, με τεράστιες ανθρώπινες και υλικές θυσίες, παρέμεινε στη δημοκρατική και ελεύθερη Δύση, ενώ πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν είχαν την ίδια τύχη και απελευθερώθηκαν από τα τυραννικά κομμουνιστικά καθεστώτα πολύ αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Εδώ βρίσκεται το ελληνικό παράδοξο: ενώ παντού και πάντα οι νικητές δικαιώνονται και γράφουν την Ιστορία σύμφωνα με τη δική τους αφήγηση, στην Ελλάδα συνέβη το αντίθετο. Κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, η Αριστερά απέκτησε το ηθικό πλεονέκτημα και κατάφερε να κυριαρχήσει με το δικό της αφήγημα στον δημόσιο λόγο. Κι αυτό τη στιγμή που σήμερα, στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης —ιδίως σε όσες έζησαν κομμουνιστική κατοχή— τα κομμουνιστικά κόμματα και σύμβολα έχουν απαγορευτεί.
Δεν είναι ξεκάθαρο σε εμένα προσωπικά γιατί η πατρίδα μας αποτελεί παραφωνία στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο. Η συνωμοτική οργάνωση του ΚΚΕ, τα μυστικά κονδύλια από την πρώην Σοβιετική Ένωση, η τεράστια κρυφή περιουσία του «κόμματος του λαού» και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, με την πλήρη οικονομική ασυδοσία και την ηθική κατάπτωση, δεν αρκούν για να εξηγήσουν το «ελληνικό παράδοξο». Πρέπει να έχουν παίξει ρόλο και άλλοι παράγοντες — μυστικές υπηρεσίες, σκοτεινά κέντρα, συνωμοσίες — στα οποία προσωπικά δεν έχω πρόσβαση.
Η Νέα Δημοκρατία έχει μεγάλη ευθύνη για το αριστερό παρακράτος που δημιουργήθηκε στη Μεταπολίτευση. Από το 1975 μέχρι σήμερα έχει κυβερνήσει πάνω από 25 χρόνια. Θα μπορούσε να το είχε εμποδίσει να αναπτυχθεί και να σώσει τον Ελληνισμό από αυτή τη μάστιγα. Αντιθέτως, για άγνωστους σε εμάς λόγους, συμβιβάστηκε και το ανέχθηκε — ή, όπως θα έλεγε κάποιος καχύποπτος, συμμάχησε μαζί του. Φίλος μου μετέφερε πρόσφατα συζήτηση που είχε με κομμουνιστή γνωστό του, ο οποίος είπε ξεδιάντροπα αλλά με απόλυτη ειλικρίνεια: «Δεν πάτε να παίρνετε 41% και να είστε κυβέρνηση· εμείς θα κυβερνούμε από κάτω ακόμη και με το 1%».
Μας αρέσει δεν μας αρέσει, αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας κυβερνά μόνιμα η Αριστερά, όποιος κι αν βρίσκεται στην εξουσία. Είμαστε ως πολίτες πλήρως απροστάτευτοι από τις αυθαιρεσίες ενός επικίνδυνου κράτους και ενός ακόμη πιο επικίνδυνου αριστερού παρακράτους, που ελέγχει όλους τους θεσμούς και τους αρμούςΜην το ψάχνετε πολύ. Ο λόγος της συνεχούς μας απαξίωσης, μιζέριας και στασιμότητας σαν λαό είναι ότι η Αριστερά στην Ελλάδα έχει διαβρώσει όλους τους θεσμούς και τους αρμούς της εξουσίας. Ο πατριωτισμός, η εργατικότητα και η αριστεία βρίσκονται σε μόνιμο διωγμό.
Αυτός είναι ο λόγος που μας πέρασαν όλοι, ακόμη και πρώην κομμουνιστικές χώρες που ήταν πολύ πίσω μας. Αυτός είναι ο λόγος που χρεοκοπήσαμε και μπήκαμε στα μνημόνια. Αυτός είναι ο λόγος της οικονομικής και ηθικής μας κατάπτωσης. Αυτός είναι ο λόγος που παραμένουμε να είμαστε η τελευταία Σοβιετία στην Ευρώπη. Αυτός είναι ο λόγος που ένας έξυπνος και εν πολλοίς εργατικός λαός δεν μπορεί να δει προκοπή.
Ο πραγματικός λόγους ύπαρξης της Αριστεράς είναι να μην πάει μπροστά αυτός ο τόπος, συντηρώντας μικρά μαγαζάκια για να καλύπτουν ένα διαχρονικό πολιτικό-οικονομικό αλισβερίσι. Ο πραγματικός λόγος ύπαρξής της είναι το έθνος να σέρνεται μέχρι να εξαφανιστεί. Ο ίδιος λόγος τελείωσε την πραγματική Δεξιά και καταδιώκει οτιδήποτε πατριωτικό σε αυτήν την χώρα. Μικρές διαπλεκόμενες μειοψηφίες που λειτουργούν ως πληρωμένα πιστόλια αγνώστων/γνωστών που κινούνται στη σκιά.
Το κράτος, το έθνος και η δημοκρατία βρίσκονται μόνιμα στο απόσπασμα. Είμαστε κατ’ επίφαση δημοκρατία, ενώ στην πραγματικότητα το πολίτευμα έχει εκφυλιστεί σε μια επονείδιστη ολιγαρχία μικρών μειοψηφιών. Οι λεγόμενες «δημοκρατικές δυνάμεις», εκτός όλων των άλλων, είναι και βαθιά αντιδημοκρατικές.
Είναι καιρός να μπει ένα τέλος σε όλο αυτό. Να τελειώνουμε με την ηγεμονία της Αριστεράς μια και καλή και να επαναφέρουμε τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στην χώρα που τη γέννησε. Εύκολο δεν είναι. Πρέπει όμως να το κάνουμε, όπως τόσες και τόσες άλλες χώρες που τώρα προοδεύουν και βλέπουν το μέλλον με αισιοδοξία».
(Απόσπασμά άρθρου του Δ. Αθηναίου από το f/B)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου