Απόψεις...

 

«Τα σχολεία παράγουν σήμερα προοδευτικούς χωρίς περιεχόμενο. Νέους που ξέρουν απέξω το σωστό λεξιλόγιο αλλά αγνοούν τη Γαλλική Επανάσταση και δεν έχουν διαβάσει Θουκυδίδη. Για την ακρίβεια, δυσκολεύονται να διαβάσουν μια ολόκληρη σελίδα Α4.Αγνοούν τον Επιτάφιο του Περικλή, αλλά είναι έτοιμοι να καταδικάσουν την ουσία του: την υπερηφάνεια για μια πόλη που ευημερεί, για ένα πολίτευμα όπου αποφασίζουν οι πολλοί και που οι άλλοι το ζηλεύουν. Όλο αυτό το βλέπουν ως έκφραση ρατσισμού και απόρροια κάποιου «λευκού προνομίου». 

Από τη μία οι παραμορφωτικοί φακοί της Αριστεράς και από την άλλη η απάθεια και η τεμπελιά όσων βρήκαν έτοιμη την καπιταλιστική ευημερία και τη θεωρούν δεδομένη έχουν δημιουργήσει ένα νέο είδος ανθρώπου. Έναν άνθρωπο που έχει πάρει διαζύγιο από την ιστορία, τη βιολογία και κάθε είδους κοινή λογική που απορρέει από τον πυρήνα του «εγωιστικού γονιδίου», τον πυρήνα της ζωής στο σύμπαν όπου ζούμε. 

Οι προσπάθειες ισοπεδωτικής εξίσωσης έχουν γεμίσει τις υψηλότερες θέσεις της ιεραρχίας, στις επιχειρήσεις και στη διοίκηση, με ανεπαρκείς. Οι συνέπειες γίνονται όλο και πιο εμφανείς: υπηρεσίες που δεν αποδίδουν, αεροπλάνα που πέφτουν, παρτίδες αυτοκινήτων που ανακαλούνται όλο και συχνότερα. Ο καπιταλισμός, προσβεβλημένος από τον ιό του ESG, εμφανίζει συμπτώματα κόπωσης και εκφυλισμού.

Όταν η αξιολόγηση αντιμετωπίζεται ως καταπίεση, η προσπάθεια ως προνόμιο και η πειθαρχία ως αυταρχισμός, το σχολείο κινδυνεύει να παράγει προοδευτικούς Νενέκους, έτοιμους να θυσιάσουν τα πάντα για ένα δωρεάν συσσίτιο. Και εδώ φτάνουμε στο κυριότερο. Δεν κάνουν παιδιά. Μια κοινωνία που δεν αναπαράγεται πεθαίνει. Δεν χρειάζεται εισβολή, πόλεμος ή οικονομική κατάρρευση. Αρκεί να σβήσει αθόρυβα, μία γενιά τη φορά» .

                                                                                 (Κ. Στούπας-liberal.gr)

«Με αργούς ρυθμούς προχωρά η ανάπτυξη των μπαταριών στην Ελλάδα, την ώρα που χιλιάδες μεγαβάτ παραμένουν στα χαρτιά παρά το έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον. Η διαδικασία παραμένει αρκετά κολλημένη, αν αναλογιστεί κανείς ότι από την πρόσκληση για έργα χωρίς επιδότηση, έχουν ακολουθήσει διαδοχικές παρατάσεις. Παρότι η επιτροπή αξιολόγησης που θα έβαζε τα έργα σε τροχιά υλοποίησης συγκροτήθηκε την άνοιξη του 2026, η διαδικασία παραμένει ακόμα στον «πάγο». Πηγές με γνώση του σχεδιασμού αποδίδουν τη σημερινή καθυστέρηση στη διοικητική αδράνεια του ΥΠΕΝ, στη βραδύτητα των δημόσιων διαδικασιών και στις εκκρεμότητες για την αδειοδοτική πορεία των έργων».

                                                                  (Μ. Ασημακοπούλου-liberal.gr)