Απόψεις ...

 

«Ο τρόπος που μεταδίδονται οι ειδήσεις για τον καιρό στην Ελλάδα είναι προνεωτερικός, ενδεδυμένος ύφος συναισθηματικό που αφήνει κάτι σαν γλίτσα πάνω στις λέξεις. «Παρέλυσε από τον πάγο η Γερμανία», διάβαζα ευρισκόμενη στη Γερμανία, στα ελληνικά μέσα και θα νόμιζε κανείς ότι και άλλα κράτη είναι τόσο προκλητικά ανοργάνωτα όσο το ελληνικό, ότι οι κάτοικοι δεν ήταν έξω απολαμβάνοντας το έλκηθρο στον πάγο και τα χειμερινά σπορ. 

Για το σαββατοκύριακο: «Ψυχρή εισβολή», «έσπασαν τα θερμόμετρα»-όλ’ αυτά με bold και κεφαλαία. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο χαμηλά είναι ο πήχης στην πίστα της ενημέρωσης όταν κάμποσες ενημερωτικές αναρτήσεις αφορούν τον καιρό. Φανερώνεται, όμως, και το επίπεδο δυσλειτουργικότητας της χώρας, το υπαρκτό τραύμα από περασμένα καιρικά φαινόμενα που αντιμετωπίστηκαν ντροπιαστικά, καθώς και μία συγκεκριμένη έλλειψη φαντασίας και ενεργητικής στάσης στα πράγματα. 

Από πότε ο πανικός, ο τρόμος, η τρομολαγνεία, η οργή, η παράλυση είναι τα πρώτα αφετηριακά σημεία για την επαφή μας με την πραγματικότητα; Ίσως από τότε που υπάρχει μία οθόνη ακόμη και πλάι στο μαξιλάρι μας. Ή από τότε που ο λόγος, η αργή ανάγνωση, η σύνταξη μεγάλων προτάσεων, η διείσδυση στη θέση του άλλου μέσω της τέχνης, υποχώρησαν χάριν της παντοκρατορίας της εικόνας, της φθηνιάρικης εντύπωσης, του θεάματος της δεκάρας και της συνακόλουθης σχιζοφρενικής σύγχρονης κατάστασης».

                                                                                (Β. Στεργίου-protagon.gr)

«Όπως κάθε χρόνο, το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) ενημέρωσε για τις ημέρες που χρειάζεται να εκτίσουμε ως φορολογική «ποινή» υποχρεωτικής εργασίας για το κράτος. Στη διάρκεια του έτους που πέρασε έπρεπε να δουλέψουμε για το κράτος 177 ημέρες. Δύο λιγότερες από το 2024 αλλά 27 περισσότερες από το 2009, τελευταίο έτος προτού σκάσει η δημοσιονομική φούσκα».

                                                                      (Μπ. Παπαδημητρίου-liberal.gr)

«Η εποχή των κανόνων και των θεσμών δίνει τη θέση της σε έναν κόσμο σφαιρών επιρροής, όπου το δίκαιο καθορίζεται από την ισχύ, και η Δύση είναι εσωτερικά διχασμένη. Σε αυτό το περιβάλλον, είτε διαθέτεις τη δική σου σφαίρα επιρροής είτε γίνεσαι θεατής στις αποφάσεις των άλλων. Οι ευρωπαίοι ηγέτες οφείλουν να εξασφαλίσουν ότι η Ευρώπη θα ανήκει στην πρώτη κατηγορία».

                                                                                     (Protagon.gr)