Αν υπήρχε κράτος...

«Το κείμενο που ακολουθεί είναι η απόλυτη απόδειξη της κατάρρευσης του ιδιότυπου οθωμανοσοβιετικού μορφώματος που αποκαλούμε κατ΄ ευφημισμόν "ελληνικό κράτος". 

Πρώτη πληροφορία: οι νόμοι πρέπει να είναι σαφείς. Είναι καθολική αρχή Δικαίου. Ανεξάρτητα από το αν κρίνεται δίκαιος ή άδικος ένας νόμος, πρέπει να βάζει με σαφήνεια το όριο, κατά την οπτική του νομοθέτη, ανάμεσα στο νόμιμο και στο παράνομο. Δεν υπήρξε στην ιστορία ποτέ, κανένας, που να ισχυρίσθηκε το αντίθετο. 

Όλοι αυτοί όμως ψήφισαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ξαναψήφισαν επί κυβέρνησης ΝΔ το άρθρο 292 του ΠΚ, για την παρακώλυση των συγκοινωνιών, που λέει τα παρακάτω απίθανα: "Όποιος παρεμποδίζει ή διαταράσσει σε μεγάλη έκταση ή για μεγάλο χρονικό διάστημα τη λειτουργία των κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων, και ιδίως μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίου, αεροπλάνου ή λεωφορείου, τιμωρείται με φυλάκιση." Συνεπαγωγικά, η παρακώλυση συγκοινωνιών, όταν γίνεται σε μικρή έκταση ή για μικρό χρονικό διάστημα είναι νόμιμη! Δεν είναι απίστευτο; 

Ποια είναι όμως η μεγάλη έκταση και ποιο το μεγάλο χρονικό διάστημα; Ποιος τα καθορίζει; Ο αστυνόμος; Ο δικαστής; Μισή ωρίτσα παρακώλυση είναι ΟΚ; Αν έχω μια δουλειά στο Σύνταγμα και δεν θέλω να πληρώσω parking, μπορώ να αφήσω το αυτοκίνητο καταμεσίς στη Σταδίου; Αν αυτές τις μέρες των "αγροτικών" κινητοποιήσεων αφήσει κάποιος το αυτοκίνητο στη μέση του δρόμου στη γειτονιά του και δηλώσει ότι το κάνει για συμπαράσταση στον "δίκαιο αγώνα" των αγροτών, μια που δεν διαθέτει τρακτέρ, θα φάει κλήση ή όχι; Γιατί είναι αποδεκτό το μπλόκο στον κόμβο των Μαλγάρων κι όχι στον κόμβο Αχαρνών με Ιουλιανού;

Όμως, μολονότι ο νόμος είναι τόσο προκλητικά ασαφής, το να μπλοκάρεται όλη η Ελλάδα για πάνω από μήνα, είναι προφανώς μεγάλο διάστημα και σε μεγάλη έκταση. Άρα ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί - ανυπερθέτως, όπως θα έλεγαν σε ένα κανονικό κράτος. Ποιος πρέπει να τον εφαρμόσει; Η εκτελεστική εξουσία, συλλαμβάνοντας τους παρανομούντες, και η δικαστική, διώκοντάς τους. Είναι μήπως στη διακριτική ευχέρεια κυβερνητικών και δικαστών η εφαρμογή ή μη του νόμου; Όχι! Είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν, από το Σύνταγμα και από τον όρκο που έδωσαν. Γι’ αυτό άλλωστε πληρώνονται από τους φόρους μας. 

Άσκησε η κυβέρνηση τα καθήκοντά της όπως, ξαναλέω, είναι υποχρεωμένη να κάνει; Όχι! Έχει πέσει στα γόνατα και παρακαλάει τους παράνομους! Γελοιοποιείται συνεχώς βάζοντας δήθεν κόκκινες γραμμές και μιλώντας για όρια τα οποία μεταθέτει όλο και παραπέρα. "Να συζητήσουμε, αλλά αυτό δεν γίνεται με κλειστούς τους δρόμους" έλεγε στην αρχή. Έκλεισαν οι δρόμοι. "Ελάτε στο τραπέζι της συζήτησης, θα σας δώσουμε ό,τι ζητάτε, όμως μην κλείσετε τα τελωνεία." Έκλεισαν και τα τελωνεία. "Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές για να συζητήσουμε! Μα γιατί δεν έρχεστε; Εμείς σας αγαπάμε! Όμως μην κλείσετε τους παράδρομους, please!" "Θα κλείσουμε και τους παράδρομους και τα τελωνεία και τα λιμάνια και θα κατέβουμε στην Αθήνα" ανακοινώνουν οι τραμπούκοι. 

Τι άλλο πρέπει να κάνουν για να διαπιστωθεί η παρανομία τους; Να βομβαρδίσουν την Ακρόπολη; Όμως οι "άριστοι" συνεχίζουν να εκλιπαρούν: "Γιατί παιδιά δεν έρχεστε να κουβεντιάσουμε; Πόσο άλλο να εξευτελιστούμε;" Υπογραμμίζω: αυτοί που κλείνουν τους δρόμους δεν είναι "οι αγρότες". Είναι τραμπούκοι του κοινού ποινικού δικαίου και εκπροσωπούν τον εαυτό τους και μόνο. Είναι μια ισχνότατη μειονότητα και δεν έχουν καμμία συνδικαλιστική νομιμοποίηση. Δεν εκπροσωπούν τους αγρότες. Δεν είναι θεσμός το "μπλόκο Νίκαιας" ή το "μπλόκο Ριτσώνας". Και ο ουσιαστικός λόγος της μη προσέλευσης στον "διάλογο" είναι το ότι δεν έχουν συμφωνήσει ακόμα μεταξύ τους, ποιοι μπλόκερς θα πάνε ως εκπρόσωποι και τι θα ζητήσουν.

Εν τω μεταξύ εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες ταλαιπωρούνται, εκτίθενται σε κίνδυνο αναγκαζόμενοι να κινούνται για πολλά χιλιόμετρα σε άθλιους επαρχιακούς δρόμους, που συχνά δεν έχουν ούτε καν διαγράμμιση στο οδόστρωμα, πλήττονται άλλες επαγγελματικές κατηγορίες, πλήττονται οι τοπικές Οικονομίες, πλήττεται συνολικά η Οικονομία, και προβάλλεται στο εξωτερικό η εικόνα μιας χώρας διαλυμένης, έρμαιο οποιουδήποτε μπορεί να ασκήσει πολιτική πίεση παζαρεύοντας τις ψήφους του. Σκέψου να είσαι υποψήφιος επενδυτής και να μαθαίνεις ότι στη χώρα που σκέφτεσαι να ρίξεις τα λεφτά σου, το κράτος Δικαίου έχει καταλυθεί και το δικαίωμά σου να κινείσαι στους εθνικούς δρόμους το αποφασίζει ο κάθε τσαμπουκαλεμένος Μήτσος ανάμεσα σε σουβλάκια και τσίπουρα.

Όμως όταν ο πρωθυπουργός, οι Υπουργοί και η αστυνομία επιδεικνύουν τέτοια εξώφθαλμη, εξοργιστική ανικανότητα για τη δουλειά την οποία ορκίστηκαν ότι θα κάνουν, αυτό δεν λέγεται, μόνο, ανεπάρκεια. Είναι ποινικό και πειθαρχικό αδίκημα. Σε ένα κανονικό κράτος, από την επόμενη μέρα των μπλόκων θα είχε γίνει πρόταση στη Βουλή, για παραπομπή τους σε Ειδικό Δικαστήριο. Τριάντα βουλευτές αρκούν για να ξεκινήσει η διαδικασία όπως προβλέπει το άρθρο 86 του Συντάγματος. Πού να βρεθούν όμως, όταν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανταγωνίζονται άλληλα σε τραμπουκολαγνεία; Και πώς να ελπίζεις ότι η Ελλάδα θα γίνει κάποτε κράτος Δικαίου όταν και τα κόμματα που επιδιώκουν να μπουν στη Βουλή για να φέρουν δήθεν την κάθαρση, μυρίστηκαν ψηφαλάκια από το ταχτάρισμα της παρανομίας και έσπευσαν να συμπαραταχθούν με τους τραμπούκους;

Το αστείο είναι ότι ο φρέσκος ΚΟΚ είναι πιο αυστηρός από τον ΠΚ. Η αντίστοιχη πρόβλεψή του (άρθρο 38 – Στάση και Στάθμευση, §15) δεν αναφέρει τα περί μεγάλου διαστήματος και μεγάλης έκτασης, αλλά είναι μπαμ και κάτω: "Απαγορεύεται η κατάληψη με οποιοδήποτε μέσο και για οποιονδήποτε λόγο μέρους ή ολοκλήρου του οδοστρώματος των εθνικών, επαρχιακών, και δημοτικών ή κοινοτικών οδών δια των οποίων διεξάγεται η κυκλοφορία μηχανοκίνητων και μη οχημάτων. Αυτοί που παραβαίνουν με πρόθεση τη διάταξη του προηγουμένου εδαφίου τιμωρούνται με τις ποινές της παρ. 1 του άρθρου 292 του Ποινικού Κώδικα." 

Έχει όμως και συνέχεια: "Παράλληλα, και ανεξάρτητα της κατά το προηγούμενο εδάφιο ποινής, με πράξη του οικείου Περιφερειάρχη, μετά από προηγούμενη ακρόαση αυτού σε βάρος του οποίου λαμβάνεται το μέτρο, ανακαλείται για ένα (1) έτος και σε περίπτωση υποτροπής, οριστικά, αν πρόκειται για όχημα δημόσιας χρήσης, το δικαίωμα κυκλοφορίας αυτού ως δημόσιας χρήσης, διατασσόμενης συγχρόνως της αφαίρεσης των στοιχείων κυκλοφορίας του οχήματος."

Ένα μάτσο ηλιθιότητες που υποδύονται τους νόμους, πλίνθοι τε και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι, που καμώνονται πως είναι ο "φέρων οργανισμός" της Πολιτείας μας, ένα μάτσο ανίκανα, φοβισμένα ανθρωπάκια που υποδύονται την εκτελεστική εξουσία, ένα μάτσο πολιτικοί απατεώνες, περισσότερο ανίκανοι, που την εποφθαλμιούν, και πολλά μάτσα τραμπούκων πολιτικών πελατών τού "ό,τι αρπάξουμε". Αυτή είναι η Ελλάδα.

Υπάρχει και ένας άλλος θεσμός που έχει καταντήσει το πιο σύντομο ανέκδοτο: η Δικαιοσύνη. Η οποία είναι θεωρητικώς ανεξάρτητη, αλλά στην πράξη είναι παρελκόμενο της εκτελεστικής εξουσίας. Τι θα έπρεπε να κάνει; Διαπιστώνοντας την τέλεση του αδικήματος της παρακώλυσης συγκοινωνιών, που είναι αυτεπαγγέλτως διωκόμενο, θα έπρεπε από την πρώτη κιόλας μέρα να διατάξει συλλήψεις και να έχουν σχηματισθεί δικογραφίες. Τι έκανε όμως; Τίποτα. 

Θα έπρεπε λοιπόν οι εισαγγελείς πρωτοδικών στη χωρική αρμοδιότητα των οποίων υπάγονται τα μπλόκα να είχαν ήδη σχηματίσει δικογραφίες. Και να έχουμε, από την δεύτερη μέρα του στασιασμού, τις πρώτες καταδίκες στο αυτόφωρο. Ακούσατε για κάποια; Ούτε μία. Όταν ο κάθε τραμπούκος κάνει δηλώσεις on camera στα κεντρικά δελτία ειδήσεων για το πώς θα κλιμακώσει την παρανομία του, πόσο δύσκολο είναι να συλληφθεί επί τόπου; Το έκαναν αυτό οι "αρμόδιοι"; Όχι! Άρα, τήρησαν τον όρκο που έδωσαν αναλαμβάνοντας υπηρεσία; Όχι! Βλέποντας ότι μαζί με την κυβέρνηση εξευτελίζεται και η Δικαιοσύνη, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εξέδωσε παραγγελία προς τους εισαγγελείς, που έμπλεξε τα πράγματα ακόμα περισσότερο!

Και τι έγινε μετά την εξ Αρείου Πάγου παραγγελία; Πέρασε ένας μήνας από τότε, με την Ελλάδα μπλοκαρισμένη. Αν λοιπόν, οι εισαγγελείς πρωτοδικών παρά και την παραγγελία του προϊσταμένου τους, δεν έπραξαν το "αυτονόητο καθήκον", τι έπρεπε να συμβεί; Να ασκηθεί πειθαρχική δίωξη εναντίον τους! Μα, δεν μπόρεσαν, διότι οι αστυνομικοί δεν συνεργάζονται καθώς έχουν πάρει εντολή από Μα(ρ)ξίμου και Χρυσοχοΐδη να… περιφρουρούν τα μπλόκα! Τότε θα έπρεπε να ασκήσουν οι εισαγγελείς δίωξη κατά των αστυνομικών! Πάντως το να είναι παράλυτη η χώρα για πάνω από μήνα, να παραβιάζεται καθημερινώς ο μισός ποινικός κώδικας και όλοι οι κρατικοί θεσμοί να κάθονται και να κοιτάν άπραγοι και – το απίστευτο – να ικετεύουν τους παράνομους, δεν εντάσσεται σε "λειτουργία" χώρας του δυτικού κόσμου.

Όσοι με παρακολουθούν, ξέρουν ότι είμαι από εκείνους που θεωρούν αυτή την κυβέρνηση επιζήμια για τη χώρα: άνοιξε την πόρτα στην ισλαμική εισβολή, δεν έκανε καμμία δομική μεταρρύθμιση, δεν άγγιξε τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας του κρατικού συνδικαλισμού, δεν επέβαλε τον νόμο και την τάξη πουθενά, ούτε καν στα ΑΕΙ, έχει επιτρέψει στο έγκλημα να αλωνίζει ατιμώρητο, στην αριστερίλα να είναι ασύδοτη, δεν ήρε κανένα ουσιαστικό εμπόδιο στο επιχειρείν, διατήρησε τη ληστρική φορολογία, όχι μόνο δεν καταπολέμησε τη διαφθορά αλλά την υπέθαλψε, και, στοχεύοντας στο κεντροαριστερό κοινό μεταλλάχθηκε σε ένα μπλε ΠΑΣΟΚ, κοπιάροντας όλες τις αποτυχημένες σοσιαλιστικές επιδοματικές πατέντες. 

Κι αυτά είναι μόνο τα σημαντικότερα. Αν τα έγραφα όλα, θα γέμιζα τόμους. Θέλω λοιπόν να φύγει ο Μητσοτάκης και η πασοκοκουκουεδοπαρέα του. Να ξαναπροσδιορίσει η ΝΔ την ταυτότητά της και να απαλλαγεί από τους φραπέδες και τους οπεκεπέδες της. Αλλά αυτό γίνεται με εκλογές. Λυπάμαι, δεν γίνεται με πρωτοβουλία του μπλόκου των Μαλγάρων. Ειδικά, όταν απέναντι καραδοκούν γραφικοί, ημίτρελοι, αμετ-ανόητοι ολετήρες της χώρας και θιασώτες της σταλινικής κτηνωδίας.

Θα μπορούσες, εξεγερμένε μου, σε τόσες εκλογές που είχαμε από το 1982 όταν ξεκίνησε αυτό το κουλέρ… μπλοκάλ, να βάλεις τέλος στο όργιο παρανομίας στη χώρα, αλλά, όπως είπε και μια ψυχή, δεν θες πάταξη της διαφθοράς. Θες περισσότερες ευκαιρίες να συμμετέχεις σ’ αυτή. Θυμώνεις με τον ΟΠΕΚΕΠΕ γιατί δεν ήσουν εσύ αυτός που παντελόνιαζε τα επιδόματα για τα υπερπόντια βοσκοτόπια. Αν τα τσίμπαγες, όπως τσίμπησες 180 δισ. από τους "κουτόφραγκους" δήθεν για εκσυγχρονισμό των καλλιεργειών και τα έκανες φρου φρου κι αρώματα, "κιχ" δεν θα έβγαζες. 

Γι' αυτό κανένα πρόβλημα του πρωτογενούς τομέα δεν λύθηκε, παρά τα τόσα μπλόκα από το 1982 και δώθε. Μόλις οι επαναστάτες του τρακτέρ τσέπωναν το μπαξίσι, τα ξεχνούσαν όλα. Τα μπλόκα κάποια στιγμή θα διαλυθούν. Όμως το μπλοκάρισμα των θεσμών του failed state στο οποίο βάσκανος μοίρα μάς καταδίκασε να ζούμε, είναι μόνιμο. Κι ο εγκλωβισμός μας στον άλυτο "κόμβο" του, πολύ φοβάμαι, ισόβιος».

                              (Απόσπασμα άρθρου του Θ.Τζήμερου από το capital.gr)