« Ζούμε σε μια μικρή, πανέμορφη, ευλογημένη από κάθε άποψη χώρα!Μπορούμε να ερωτευόμαστε ελεύθερα και να το χαιρόμαστε!Γεννάμε παιδιά, εντός ή εκτός γάμου και τα παιδιά αυτά δικαιούνται δωρεάν παιδεία και δωρεάν υγεία.
Ζούμε σε μια χώρα όπου πλέον , μόνο αν είσαι τεμπελχανάς δε βρίσκεις δουλειά.Έχουμε το αναφαίρετο δικαίωμα, να εκφράζουμε ακόμα και την πιο ακραία πολιτική άποψη, όπως πχ, ότι ...όλοι οι πολιτικοί είναι καθάρματα και τους αξίζει ικρίωμα.
Ζούμε σε μια χώρα που ο Economist συμπεριλαμβάνει πλέον ανάμεσα στις 20 πληρέστερες Δημοκρατίες του κόσμου!Μπορούμε να σπουδάζουμε, να εξειδικευόμαστε, να κάνουμε μεταπτυχιακά και διδακτορικά, να ταξιδεύουμε ανεμπόδιστα, να έχουμε δύο και τρεις και τέσσερις πηγές εισοδήματος, να επενδύουμε τα χρήματα μας, να κάνουμε επίδειξη του πλούτου μας, ή, να διατηρούμε την ταπεινότητα μας.
Μπορούμε να γράφουμε βιβλία, να σκηνοθετούμε θεατρικά και ταινίες, μπορούμε να αμφισβητούμε την εξουσία και τη θρησκεία.Ελεύθερα! Μπορούμε να διασκεδάζουμε και να ντυνόμαστε όπως μας αρέσει! Μπορούμε ακόμα, να εισαγάγουμε στο δημόσιο διάλογο, νέες έννοιες.Όπως ας πούμε αυτήν της ..Υποκειμενικής Φτώχειας.
Η οποία σημαίνει, πως ασχέτως αν έχεις τη δυνατότητα να διατηρείς ένα καλό επίπεδο ζωής και να κάνεις κι ένα ακριβό ταξίδι το χρόνο, εσύ, μπορεί να αισθάνεσαι "υποκειμενικά φτωχός" γιατί συγκρίνεις τον εαυτό σου με αυτούς που μπορούν να κάνουν πέντε ταξίδια το χρόνο και να τρώνε κάθε μέρα σε ακριβά εστιατόρια.
Μας το εξήγησε και ο ... σοφός Νέστορ της πολιτικής Ευάγγελος Βενιζέλος, συμμεριζόμενος την ... υποκειμενική φτώχεια και θεωρώντας την μέγιστο πολιτικό πρόβλημα. Κι έγινε έτσι, ένα τρανό παράδειγμα, του πως η Δημοκρατία μας, μέσω της ελευθερίας του λόγου, αφήνει τους αριβίστες να ξεμπροστιάζονται , τους εμπαθείς να φανερώνονται και καθιστά τη λαϊκή ρήση "Τα στερνά τιμούν τα πρώτα" , διαχρονική και επίκαιρη.
Ζούμε σε μια χώρα που πέρασε από σαράντα κύματα, μέχρι να εδραιώσει αυτή τη Δημοκρατία!Και που για πρώτη φορά, ένας εκλεγμένος πρωθυπουργός, κόντρα σε αντιπολιτευτικούς κι εσωκομματικούς θεούς και δαίμονες, προσπαθεί με κόστος, να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο και να πατάξει ένα διαχρονικό φαινόμενο.Τη διαφθορά σε διάφορους κλάδους, η οποία τέμνει οριζόντια την κοινωνία, άσχετα από κομματική προτίμηση.
Κι αντί να γίνουμε όλοι συμμέτοχοι σε αυτό, γιατί αφορά στο μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας,βγάζουμε χολή και ξερνάμε μίσος!Εμπιστευόμαστε αυτοπροσδιοριζόμενους σωτήρες και περιμένουμε, κάποτε από τον Αλέξη και το θίασο του, μετά από τον Κασσελάκη, τώρα από την Καρυστιανού, να μας σώσουν.Από τι; Μακάρι και να ξέραμε...»
(Χαρίκλεια Ντερμανάκη-ευρωπαϊστές F/B)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου