Aπόψεις...

 

 «Στον 20ό αιώνα, πολλοί δυτικοί διανοούμενοι εξιδανίκευσαν αυταρχικά καθεστώτα στο όνομα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης ή της κοινωνικής ισότητας, αγνοώντας - ή δικαιολογώντας - τις μαζικές καταστολές, τη λογοκρισία και τα εγκλήματα. Η ιδεολογία λειτουργεί ως φίλτρο: ό,τι δεν ταιριάζει στο αφήγημα απλώς παραβλέπεται.

Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» δεν αποτελούν, λοιπόν, πρόβλημα χαμηλής νοημοσύνης, αλλά έλλειψης κριτικής σκέψης και ιστορικής μνήμης. Είναι άνθρωποι που συγχέουν την αντίθεση σε μια αδικία με την άκριτη στήριξη οποιουδήποτε δηλώνει αντίπαλος του status quo. Το τίμημα αυτής της σύγχυσης το πληρώνουν συχνά πρώτοι οι ίδιοι - και μαζί τους ολόκληρες κοινωνίες.Η Ιστορία είναι αμείλικτη: τα καθεστώτα που τρέφονται από την αφέλεια των συμμάχων τους, μόλις σταθεροποιηθούν, δεν τους χρειάζονται πια. Και τότε, οι «χρήσιμοι» παύουν να είναι χρήσιμοι».

                                                                        (Κ.Στούπας- liberal.gr)

«Σε καμία άλλη χώρα δεν εμφανίζεται ως κανονικότητα η ελληνική ιδιαιτερότητα: Το κλείσιμο των εθνικών οδών, τα μπλόκα από τρακτέρ διάρκειας εβδομάδων, και με διαπραγμάτευση ή ανακοίνωση παροχών, ενώ οι δρόμοι εξακολουθούν να είναι κλειστοί. 

Στη Γαλλία μπλοκάρουν υπουργεία και σούπερ μάρκετ ή τα σύνορα για μια ή δύο ημέρες. Στη Γερμανία διαδηλώνουν με τρακτέρ μέσα στις πόλεις και κάνουν συμβολικούς αποκλεισμούς μερικών ωρών ως μίας ημέρας. Υπάρχει μηδενική ανοχή στο κλείσιμο της Autoban. Στην Ισπανία γίνονται προσωρινοί αποκλεισμοί, και στην Ολλανδία όπου οι κινητοποιήσεις ήταν σκληρές (προβλήματα λόγω περιβαλλοντικών λόγων) υπήρξε άμεση επέμβαση και πρόστιμα στο κλείσιμο των δρόμων».

                                                                         (Γ. Σιδέρης-liberal.gr)

«Οι εξεγέρσεις στο Ιράν που έχουν λάβει καθολικό χαρακτήρα κι απειλούν το φασιστικό-θεοκρατικό καθεστώς, αναδεικνύουν για μια ακόμη φορά την υποκρισία της….προοδευτικότητας στην Ελλάδα. Άκρα του τάφου σιωπή από την Αριστερά και τις  παραφυάδες της.Βλέπετε, το Ιράν με το θεοκρατικό καθεστώς του είναι εχθρός του Ισραήλ, των ΗΠΑ και της Δύσης, υποθάλπει τρομοκρατικές οργανώσεις, ενώ η Αριστερά ομνύει στο δόγμα πως  «οτιδήποτε αντιαμερικανικό είναι καλό»! Έτσι, η αιματοβαμμένη εξέγερση των Ιρανών απέναντι στην θεοκρατική τυραννία, περνά στα βουβά».

                                                             (N.Γ.Σακελλαρόπουλος- emvolos.gr)