Απόψεις...

 

 «Το πρόβλημα με την κυβέρνηση δεν είναι ότι απέτυχε να ξεριζώσει «τις βαθιές παθογένειες του κράτους», αν και ο πρωθυπουργός το υποσχέθηκε ρητώς. Ετσι κι αλλιώς, ουδείς το πίστεψε. Το πρόβλημα είναι ότι τις πλάτυνε. Παρέλαβε το 2019 από τον ΣΥΡΙΖΑ 617.000 στρέμματα ως «Εθνικό Απόθεμα Βοσκοτόπων» και το πήγε στο 1.570.000 στρέμματα το 2020. Την εκλογική χρονιά 2023 δεκαπλασιάστηκε η (έτσι κι αλλιώς λογιστική) κατανομή βοσκοτόπων χωρίς άμεση αντιστοίχιση σε ζώα: από 48.000 στρέμματα το 2022 σε 500.000 το 2024.

Το χειρότερο, όμως, ήταν άλλο. Σε αυτά τα χρόνια, κυβερνητικά στελέχη οργάνωσαν τη διάχυτη ανομία σε κομματικώς ελεγχόμενη παρανομία. Εξ ου και η περιγραφή «δόλια κατανομή δικαιωμάτων πληρωμής από το εθνικό απόθεμα οργανώθηκε με συστηματικό τρόπο και σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα από εγκληματικές ομάδες» που χρησιμοποιεί στο πόρισμά της η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.Τα αποκαλούμενα «πανωγραψίματα» δεν ήταν κάτι νέο. Ούτε η πίεση των αγροτών για περισσότερα από αυτά· «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» ήταν το σύνθημα. Το καινούργιο ήταν οι «Φραπέδες» και οι «Χασάπηδες», που μιλούσαν με τους διοικητές του ΟΠΕΚΕΠΕ και είχαν (κατά τα λεγόμενά τους στις καταγεγραμμένες συνομιλίες) απευθείας επαφή με τον αγνώστου ταυτότητος «μεγάλο», που είχαν και κουμπαριά, με τους επίσης αγνώστου ταυτότητος «Μάκη» και «Κυριάκο». 

Η διάχυτη ανομία είναι αντιπαραγωγική. Η μεταφορά της διαφθοράς από τα κάτω προς τα πάνω δεν βελτιώνει τις παραγωγικές δομές, αλλά επωάζει κοινωνικές εκρήξεις, κατά πολύ μεγαλύτερες απ’ όσο κάποιο βήμα εκσυγχρονισμού, που όμως πλήττει οριζοντίως τις κοινωνικές ομάδες».

                                                        (Π. Μανδραβέλης-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Θα περίμενε κάποιος λογικός άνθρωπος ολόκληρη η «προοδευτική» ιντελιγκέντσια να έχει ήδη ταχθεί στο πλευρό του αγωνιζόμενου ιρανικού λαού. Διότι τι επιζητούν οι εξεγερθέντες Ιρανοί, γυναίκες και άντρες; Τις ατομικές τους ελευθερίες και την οικονομική ανάπτυξη της πατρίδας τους των 93.000.000 κατοίκων, με το ιδιαίτερα πλούσιο υπέδαφος της, αλλά με ΑΕΠ μόλις 437 δισεκατομμύρια δολάρια. Το θεοκρατικό—ολοκληρωτικό καθεστώς αντί να ασχοληθεί με τη βελτίωση της ζωής των πολιτών του έχει δαπανήσει τρισεκατομμύρια δολάρια στο πυρηνικό του πρόγραμμα για να εξαφανίσει από τον χάρτη το Ισραήλ. 

Σήμερα, μετά την ταπεινωτική ήττα στον πόλεμο των 12 ημερών, αυτά τα τρισεκατομμύρια έχουν εξαϋλωθεί. Παράλληλα οι αγιατολάδες έχουν συγκροτήσει έναν πανίσχυρο κατασταλτικό μηχανισμό, τους Πασνταράν, ένα διακλαδικό σώμα περίπου 400.000 ανδρών που υπάγεται άμεσα στον αρχηγό του κράτους και αποτελεί το στήριγμα του καθεστώτος. Δε διστάζουν να πυροβολήσουν και να σκοτώσουν όσους διαδηλώνουν εναντίον του. Για τον λόγο αυτόν ας μην έχουμε αυταπάτες. Το θεοκρατικό καθεστώς έχει πολλές γραμμές άμυνας και θα πέσει μόνον αν οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν κινητοποιηθούν. Μόνον αν οι στρατός συμπορευθεί με τον λαό.Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η αφωνία τόσο των αποκαλούμενων «προοδευτικών» κομμάτων όσο και των διανοουμένων τους ακυρώνει την ιδεολογική τους ταυτότητα. 

Οι λαλίστατοι για τα δικαιώματα των τρομοκρατών και όσων τους υποστηρίζουν, οι επαγγελματίες της φλοτίλα και οι κάθε λογής φριπαλεστάιν, εδώ και λίγες μέρες δεν έχουν ψελλίσει ούτε μια κουβέντα συμπαράστασης προς τον ιρανικό λαό. Απεναντίας, κάνοντας μια ιχνογράφηση της στάσης τους, θα έλεγα πως οι περισσότεροι από αυτούς, στέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στο πλευρό των αγιατολάδων.

Δε χρειάζεται να είναι κάποιος γκουρού των διεθνών σχέσεων για να αντιληφθεί πως το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν βρισκόταν πίσω από την τρομοκρατία στη Μέση Ανατολή και η πτώση του όχι μόνον δε θα προκαλέσει αναταράξεις, αλλά θα γίνει δεκτή με ανακούφιση από όλα τα κράτη της περιοχής, πλην της Ρωσίας και ενδεχομένως της Τουρκίας. 

Να υπενθυμίσω ιδιαίτερα στις αριστερές ψυχούλες πως στο θεοκρατικό Ιράν, όλα τα κόμματα της Αριστεράς που αποτελούσαν τους συμμάχους των αγιατολάδων ενάντια στο καθεστώς του Σάχη, τέθηκαν εκτός νόμου και οι ηγεσίες τους εξοντώθηκαν. Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε. Ας ελπίσουμε πως το 2026 θα φέρει τη δημοκρατία στο Ιράν και την ευημερία στους πολίτες του».     

                                                                   (Σ. Μουμτζής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)