αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026

Απόψεις...


«Επί ενάμισι μήνα η χώρα έζησε με κλειστούς δρόμους, οικονομική ασφυξία και μια μόνιμη αίσθηση ομηρίας. Η κυβέρνηση τελικά υποχώρησε όσο μπορούσε – και ίσως περισσότερο από όσο όφειλε. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν δικαιώνει κανέναν πέραν από τους κατ' επάγγελμα συνδικαλιστές.Παρά τον καθημερινό θόρυβο στα τηλεοπτικά πάνελ, καμία ουσιαστική συζήτηση δεν έγινε για τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα και, ως εκ τούτου, δεν δρομολογήθηκε καμία λύση. 

Η επιτροπή που –υποτίθεται ότι– τα συζητά στη Βουλή, ανάμεσα σε ωραιότατα σάντουιτς, καφέδες και πολιτικό κουτσομπολιό, υπολείπεται σε σοβαρότητα της «τριμελούς επιτροπής από πέντε-έξι άτομα» που είχε προτείνει πριν από 40 χρόνια ο Νίκος Βαμβακούλας. 

Πέρα από τις παραχωρήσεις της κυβέρνησης, με γενναιότερη αυτή που δεν έχει δημοσιονομικό κόστος (το πράσινο φως για παράνομες ενέργειες χωρίς συνέπειες), εκείνο που μένει είναι οι ατελείωτες ώρες live τηλεοπτικών συνδέσεων με πολλά κλισέ (ευλογία για τα κανάλια που γεμίζουν το πρόγραμμά τους) και ούτε ίχνος ουσιαστικής συζήτησης. 

Μετά από δύο παρεμβάσεις του Αρείου Πάγου, η κυβέρνηση έφτασε την 40ή ημέρα να επικαλείται απλώς τη «δυνατότητα» εφαρμογής του νόμου, κάνοντας σαφές σε όλους τι ακριβώς συνέβη: Δόθηκαν όσα λεφτά μπορούσαν να δοθούν και, κυρίως, επιδείχθηκε η καλή διάθεση ώστε να νιώσουν επί 45 μέρες οι διαμαρτυρόμενοι ότι είναι υπεράνω του νόμου, της κυβέρνησης και των συμπολιτών τους. 

Ολα αυτά επιβεβαιώνουν για μία ακόμη φορά τη σοφή φράση ενός (λίγο) παλαιότερου υπουργού Οικονομικών, ο οποίος συνήθιζε να λέει στους συνομιλητές του: «Στην Ελλάδα δύο πράγματα είναι στάνταρ. Η ανατολή και η δύση του ηλίου και οι Πανελλαδικές Εξετάσεις. Ολα τα υπόλοιπα παίζονται».

                                                               (Αργ. Παπαστάθης-protagon.gr)

«Η ετήσια έκθεση World Watch List της οργάνωσης Open Doors καταγράφει σήμερα πάνω από 388 εκατομμύρια Χριστιανούς που υφίστανται υψηλά επίπεδα δίωξης και διάκρισης ανά τον κόσμο. Δεν πρόκειται για στατιστική άσκηση. Πρόκειται για καμένες εκκλησίες, επιθέσεις σε πιστούς, απαγορεύσεις λατρείας, εξευτελισμούς και καθημερινό φόβο. 

Μέσα σε αυτό το σκοτεινό παγκόσμιο τοπίο, ένα στοιχείο αφορά άμεσα την Ελλάδα: η Τουρκία βρίσκεται στην 41η θέση των χειρότερων χωρών στον κόσμο για τους Χριστιανούς.Σύμφωνα με την έκθεση, στην Τουρκία «το να είσαι Τούρκος σημαίνει να είσαι Μουσουλμάνος». 

Η ταύτιση εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας είναι τόσο απόλυτη ώστε η εγκατάλειψη του Ισλάμ θεωρείται προδοσία απέναντι στην οικογένεια και στο έθνος. Όσοι Τούρκοι πολίτες –και ανάμεσά τους και Ορθόδοξοι– επιλέγουν τον Χριστιανισμό, συχνά αναγκάζονται να κρύβουν την πίστη τους πίσω από κλειστές πόρτες, ζώντας υπό την απειλή βίας, κοινωνικού αποκλεισμού και απώλειας εργασίας. Ταυτόχρονα ο κρατικός έλεγχος στην έκφραση και στις θρησκευτικές δραστηριότητες εντείνεται, περιορίζοντας όλο και περισσότερο τον χώρο της Εκκλησίας».

                                                                            (Αλ. Σκούρας- liberal.gr)

 «Το πανεπιστήμιο Texas Α&Μ διδάσκει πλέον Φιλοσοφία χωρίς Πλάτωνα. Διότι η πολιτεία-προπύργιο του MAGA και του καθεστώτος Τραμπ, ανησυχεί για την επίδραση ανατρεπτικών ιδεών σε «ευάλωτα» μυαλά... Πριν από περίπου 2.500 χρόνια, ο δάσκαλος του Πλάτωνα, ο Σωκράτης, καταδικάστηκε σε θάνατο ακριβώς για τον ίδιο λόγο. Από τότε, η σχέση ανάμεσα στη δημοκρατία και τα όρια της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου δεν σταμάτησαν να επανεξετάζονται ».

                                                                            (Protagon Team)



 

 

 

 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...