Απόψεις...

 

 «Μπερδεμένη στην υπερτροφική της γραφειοκρατία, ελάχιστα εξοπλισμένη, με πολιτική ηγεσία που γεννιέται από τη μετριοκρατία των ελίτ, με δημοκρατίες που ζουν υπό το φάσμα του λαϊκισμού, χωρίς κοινή εξωτερική πολιτική, η Ευρώπη μπορεί να μην έχει πια τη δυνατότητα να προκαλέσει δύο παγκοσμίους πολέμους, διατηρεί όμως μια υπόσταση η οποία στον έκκεντρο κόσμο μας κρατάει πολιτισμική και πολιτική οντότητα, τη δημοκρατική Δύση. Το ιστορικό και πολιτισμικό μαγνητικό πεδίο που την περιβάλλει, της επιτρέπει να αντιμετωπίζει τις σημερινές «υπερδυνάμεις» με τη γνώση ότι καμιά τους δεν είναι σε θέση να κυριαρχήσει στον κόσμο. 

Προς το παρόν, ό,τι κι αν λέει ο Τραμπ και ο Πούτιν για την Ευρώπη δεν ξεπερνάει τη ρητορική της παρενόχλησης.Για σκεφθείτε πώς θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς την Ευρωπαϊκή Ενωση, στην οποία αρέσει να αυτομαστιγώνεται. Θα είχε καταρρεύσει το Σιδηρούν Παραπέτασμα χωρίς τη γειτνίαση με τις δυτικές δημοκρατίες; Εξ ου και η εχθρότητα της Ρωσίας προς την Ουκρανία. Εξ ου και η αλαζονεία της Αμερικής.

Ναι, η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει αποδειχθεί κατώτερη των προσδοκιών μας. Ομως και μόνον γι’ αυτό τη χρειαζόμαστε. Τη χρειάζεται ο κόσμος μας, τη χρειάζεται ο δυτικός πολιτισμός, τη χρειάζεται η δημοκρατία. Φτάνει οι ελίτ της να βρουν τρόπο να δημιουργήσουν έναν ευρωπαϊκό πατριωτισμό».

                                                            (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Το 2015 υπήρχε μια σοβαρή «αντίσταση». Υπήρχε μια ζωντανή Ευρώπη που αποτελούσε σοβαρό αντικίνητρο στην παλαβομάρα. Και παρόλα αυτά, στο περίφημο «Δημοψήφισμα» το «όχι» κέρδισε με 60%. Σήμερα που η εικόνα της Ευρώπης είναι λιγότερο ελκυστική και οι οπαδοί του «Ναι» μπορεί και να μην πήγαιναν στην κάλπη σε ένα ανάλογο δημοψήφισμα, οι πιθανότητες του ατυχήματος είναι πιο μεγάλες.Κι εδώ βρίσκεται η μεγάλη πολιτική ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Την ώρα που άλλοτε σύμμαχοι του κινήματος του «Ναι» συνεργάζονται με το club του Καπνεργοστασίου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να θυμηθεί τους λόγους για τους οποίους τον εμπιστεύτηκε το 40 τοις εκατό και πλέον των συμπολιτών μας. Να αγνοήσει όλα τα άλλα που τον κρατούν δέσμιο σε λογικές μιας γραφειοκρατικής διαχείρισης των προβλημάτων και να χαράξει νέα πορεία για το σκάφος εν μέσω της θαλασσοταραχής. Δεν έχει να χάσει το παραμικρό. Αντιθέτως, υπάρχει ελπίδα να αφυπνιστεί αυτό το 40% που τον πίστεψε και να τον οδηγήσει σε μια νέα εκλογική και κυρίως πολιτική νίκη».

                                                                      (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)