Οι ευθύνες των "καλλιτεχνών"...

 

«Οι καλλιτέχνες έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τη σωστή ή τη λανθασμένη "εκπαίδευση' της κοινωνίας προς την πρόοδο, τον σκοταδισμό ή τον εξτρεμισμό. 

Είτε σαν καλλιτέχνης που είσαι βάζεις πλάτη από σκηνής στις Πλατείες το 2011 μιλώντας στα μικρόφωνα για "δίκαιη οργή ενάντια στην κλεπτοκρατία", είτε κρατάς το στόμα σου κλειστό το 2015 -επί Καθεστώτος Τσίπρα- την ώρα που καταρρέει η χώρα, είτε το βουλώνεις ερμητικά και εξαφανίζεσαι (για χρόνια!) την ώρα που η Ελλάδα δείχνει ότι βγαίνει ολοταχώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση... 

Είτε συγκεντρώνεις κόσμο για να τραγουδήσεις γενικώς "για την ειρήνη και τον άνθρωπο" στα προπύλαια κλείνοντας κανονικά το μάτι στον βάρβαρο Ρώσο εισβολέα, είτε μαζεύεις χιλιάδες κόσμου για τα Τέμπη στο Καλλιμάρμαρο στο οποίο αντηχεί ακόμα το γνωστό σύνθημα "δολοφόνοι" και "Μητσοτάκη γ..." και εσύ από τη σκηνή βαράς το ντέφι γελώντας και δίνοντας ρυθμό... 

Είτε φοράς "κόκκινα γάντια" στο Σύνταγμα επειδή δεν θες δήθεν να απολυθούν οι 99 καθαρίστριες που καθαρίζουν τους έξι ορόφους (17 καθαρίστριες ανά όροφο) του Υπουργείου Οικονομικών... 

Είτε βγαίνεις σαν εθνικός κλόουν στο γυαλί "κάθε Τρίτη στις εφτά κυρία μου" και με φερετζέ τη σάτιρα προωθείς τον απασφαλισμένο αντισυστημισμο, τη δραχμή, τη λαϊκή οργή, το κοινωνικό μίσος, είτε λες οργισμένος ανάμεσα από τα ρυθμικα σου ραπ τραγούδια που ακούει η νεολαία ότι "θες να φτύσεις στα μούτρα" και "να βγάλεις τα έντερα της Μέρκελ".... 

Είτε λες έξω από το θέατρο ότι "θα δώσεις μια ευκαιρία επειδή έχουν καθαρό βλέμμα" ένα μάτσο ρετάλια που επιθυμούν να ελέγξουν τους αρμούς της εξουσίας με ένα άρθρο, ένα νόμο, είτε χαιρετάς περήφανα ναζιστικά μέσα στο μπουζουκτσιδικο και σε βλέπουν μεθυσμένοι εικοσάχρονοι που έκαναν κοπάνα στο μάθημα της ιστορίας, είτε πας "αφιλοκερδώς" από φεστιβάλ σε φεστιβάλ και δέχεσαι με δήθεν σεμνότητα εν τω μέσω νεανικών επιδοκιμασιών και χειροκροτηματων -σαν κοινός ανόητος- κομματικά βραβεία με σφραγίδα το σφυροδρέπανο, το σύμβολο ενός σκοτεινού και στυγνά απάνθρωπου καθεστώτος... ...έχεις ευθύνη. 

Έχουν σημασία οι ενέργειες σου, τα λόγια σου, τα τραγούδια σου, οι σιωπές σου, οι δηλώσεις σου, οι πράξεις και οι παραλήψεις σου. Όταν ζητάς και λαμβάνεις την κοινωνική αποδοχή και αγάπη, έχεις την ελάχιστη υποχρέωση απέναντι σε αυτή την κοινωνία που σε αναδεικνύει να μη την εκτροχιάζεις μόνο και μόνο για να κάνεις νούμερα στο γυαλί, να πουλήσεις δίσκους, να γεμίσεις το θέατρο.

Μη παριστάνεις λοιπόν τον αφελή που δεν ήξερε τι υποστήριζε όταν έμπαιναν (με τη δική σου βοήθεια) οι βάσεις για αυτό που ζούμε σήμερα και ίσως και αύριο από μια παρέα τυχοδιωκτών και τυμβωρύχων.Εσύ τους έβαλες εκεί».

                                                                                       (E.H.- idiotes f/B)